‫شناگران، توجه کنید
‫استخر تعطیلـه
‫لطفاً به سمت خروجی برید
‫« پذیرش »
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باشه
‫« ترجمه از امیر فرحناک »
‫وایسا ببینم. چه گهی می‌خوری؟
‫بسـه
‫لاکردار. آروم باش
‫به نظرت میشه بالا رفت؟
‫چیـه؟
‫هم مار، هم ارتفاع؟
‫خیلی‌خب
‫پشمام
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی بلندش کنی؟
‫می‌تونم
‫لامصب
‫عنکبوت تار مخروطی
‫روی شونه‌اتـه
‫تکون نخور
‫کون لقت، لاشی
‫چتـه؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫یه بار دیگه هل بده ببینم
‫لعنتی
‫چه گهی می‌خوری؟
‫از سایه‌ی خودت هم می‌ترسی؟
‫هان؟
‫بهتره دیگه بریم
‫آره. باشه
‫یعنی چی اونوقت؟
‫نمی‌دونم، چیز بدیـه یا خوب؟
‫قضیه‌ی خاصی نیست
‫آره، ولی خب… بیخیال
‫چی رو بیخیال؟
‫توی مدرسه بی‌محلی می‌کنی،
‫بعدش میگی بریم بیرون؟
‫با خودت چند چندی؟
‫بی‌محلی نمی‌کنم
‫خوبش هم می‌کنی
‫توی مدرسه یه آدم دیگه‌ای
‫ولی وقتی تنهاییم کلاً عوض میشی
‫بگو چه فرقی کردم
‫- کلاً رفتارت، لحن حرف زدنت… ‫- یدونه هم نتونستی بگی
‫صحبت‌هات، راه رفتنت… ‫همه چیزت فرق می‌کنه.
‫من همون عوضیِ سابقم، رفیق
‫نخیرم
‫بیفت زمین
‫ولم کن
‫خیلی‌خب
‫تابحال اونجا رفته بودی؟
‫سمت… کارخونه
‫نه. اولین باره
‫تو چی؟
‫آره، من هم اولین بارمـه
‫ایول
‫چیزی به کسی نگو
‫این که رفتیم توی کارخونه
‫آره، نه… خیالت راحت
‫تا بعد؟
‫تا بعد
‫آیا عشق رو به زندگی خودش راه میده؟
‫و با پذیرفتن محبت خدا،
‫آماده میشه تا آزادانه انتخاب کنه؟
‫انتخاب‌هایی که ‫اون رو به اینجا بیارن
‫تا به گناهانش اعتراف کنه
‫چون همگی می‌دونیم که تربیت فرزند
‫یه مسئولیت جسمانی و روحانیـه
‫مطمئنم که با حرف‌هام…
‫سرتون رو درد آوردم
‫خودم هم خسته شدم
‫واسه همین خوشحال میشم ‫همگی دل‌هامون رو یکی کنیم و
‫واسه این کوچولو دعا کنیم
‫♪ توی تاریکی مطلق ♪
‫♪ زهر رو بچش و… ♪
‫♪ اسمم رو به زبون بیار ♪
‫♪ اونوقت خودم به سراغش میرم ♪
‫♪ سراغ هر چیزی که ساختی ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ هر چیزی که در هم شکسته، ♪ ‫♪ با آب شسته میشه ♪
‫♪ به تو روی میارم، ♪ ‫♪ ای همه‌ی باورم، مسیر رو نشونم بده ♪
‫♪ هر چیزی که مقدسـه، ♪ ‫♪ مرهم این درده ♪
‫♪ می‌دونم خودِ تویی، هراسی ندارم ♪
‫♪ مسیر رو نشونم بده ♪
‫♪ هر چیزی که در هم شکسته، ♪ ‫♪ با آب شسته میشه ♪
‫♪ به تو روی میارم، ♪ ‫♪ ای همه‌ی باورم، مسیر رو نشونم بده ♪
‫♪ هر چیزی که مقدسـه، ♪ ‫♪ مرهم این درده… ♪
‫به نظرت مامانه چند سالش بود؟
‫نِیم!
‫احتمالاً ۱۲
‫ولی می‌دونی، ‫اینجا بچه‌های بزرگ‌تر هم میان
‫مامان
‫سالی فرانکستون هم از ‫اون آهنگ‌های ترنسِ روان‌شناختی
‫خوشش میاد
‫اسمش در واقع «سای‌ترنس»ـه و ‫(ترنسِ توهم‌زا)
‫از وقتی اومدیم این شهر، ‫بهش گوش ندادم
‫با کسی هم هنوز دوست نشدی
‫مامان، بس کن
‫سای‌ترنس؟
‫چند وقتـه بهش میگم روان‌شناختی؟
‫یه سه سالی میشه
‫شرط می‌بندم کلی بهش می‌خندیدی
‫هنوز هم می‌خندم
‫آرلین
‫تو باید… نِیم باشی
‫من رادم
‫پسرم، هانتر، رو که می‌شناسی، ‫هم‌مدرسه‌ای هستید
‫سلام، دادا
‫آرلین، به اون… ‫به اون قضیه فکر کردی؟
‫داستانت
‫لازم نیست خیلی بهش شاخ و برگ بدی
‫طرف‌های غروب بود و…
‫رگه‌های نارنجی ‫توی آسمون به چشم میومد
‫بعدش…
‫صدای زنگ اومد، از اون…
‫زنگوله‌های قلابی که صدای نازکی دارن
‫بعد برگشت گفت: ‫«خدا داره صدات می‌کنه، نیم.»
‫«بهش گوش بده.»
‫من هم بهش گفتم:
‫«از این خزعبلاتی که ‫سرهم می‌کنی خسته شدم.»
‫«اون فقط یه ماشین بستنی‌فروشیـه»
‫اون هم بعدش گفت:
‫«اون روز رو می‌بینم، ‫اون روز رو می‌بینم…
‫به چیزهایی باور داری که ‫به چشم نمیشه دید»
‫بعدش بازم زد زیر خنده
‫قبلاًها خیلی می‌خندید
‫نباید اینا رو بهت می‌گفتم. شرمنده
‫شرمنده واسه چی؟
‫از اینجا خوشت میاد؟
‫چی؟
‫از چیِ این شهر خوشت میاد؟
‫نه، مامانم می‌خواست بیاد اینجا
‫گفت یجور حس تعلق بهش داره
‫به چی؟
‫آدمای معتقد
‫چمی‌دونم. از اینجور چرندیات
‫حالا… توی این گه‌دونی گیر افتاده
‫پس… هیچی؟
‫چی؟
‫از هیچ چیزِ اینجا خوشت نمیاد؟
‫نه
‫هیچی
‫می‌دونستم چیکار می‌کرد. ‫داشت قدم میزد.
‫چون اگه قدم میزد،
‫دیگه لازم نبود در موردش بحث کنیم
‫می‌دونستم همچین بلایی قراره سر تام بیاد
‫در واقع، سر جفت‌مون
‫من هم توی سکوت هولناک خونه نشستم
‫ولی توی اون سکوت ‫یکی دیگه رو پیدا کردم
‫یکی که بهم گوش می‌داد
‫یکی که حرف از مرگ میزد،
‫ولی… از همه مهم‌تر،
‫از زندگی می‌گفت
‫مسیح رو توی اون سکوت پیدا کردم
‫حالا اون سکوت برام دلنشینـه
‫بهم احساس امنیت میده
‫تو نیز، ای مرگ بینوا، ‫(سونت دهم از جان دان)
‫توان کشتن مرا نداری
‫خواب و آسایش،
‫که تنها سایه‌ای از تو هستند،
‫این همه لذت می‌بخشند؛ ‫پس آنچه از تو نصیب انسان می‌شود،
‫باید بسی دلپذیرتر باشد
‫و بهترینِ ما، زودتر از دیگران…
‫واقعاً؟
‫نه
‫نیم، مطمئنی چیزی نمی‌خوای؟
‫چای، آب، آبمیوه؟
‫آبجو چطور؟
‫- فکر می‌کنه خیلی بامزه‌ست ‫- غیر از اینـه؟
‫ما مشروب نمی‌خوریم
‫ایزی؟
‫مرسی
‫خب…
‫تو…
‫نمی‌خوای بگی قضیه چیـه؟
‫حال مامانت خوبـه؟
‫می‌دونم سختی‌های زیادی رو ‫از سر گذروندید
‫قول می‌دید ‫به هانتر نگید من اینجا بودم؟
‫خواهش می‌کنم نگید کار من بوده
‫تابحال توی اینجور مراسم‌ها بودی؟
‫آره
‫باز ننه بابام ‫واسه این اسکل‌ها نمایش راه انداختن
‫آره، راست میگی
‫بابام خودش یکی از اون اسکل‌هاست
‫به خیالش طرف می‌تونه جلوش رو بگیره
‫جلوی چی رو؟
‫- حسش می‌کنی؟ ‫- نه، مرسی
‫بگو چه حسی داری
‫آمم…
‫گمونم اینجا یکم سرده
‫خوبـه
‫سرما نشونه‌ی خوبیـه
‫توی هر دمایی شکوهی هست
‫تمامی عذاب‌ها…
‫اینم از این
‫درمان شدید
‫حسش می‌کنید؟
‫نه راستش… حس نمی‌کنم
‫فقط بیشتر سردم شده
‫این همون قدرت خداونده که ‫قلبت رو در بر گرفته
‫تمام شهوت،
‫تمام ابتذال،
‫تمام تمایلات‌تون…
‫الانـه که از بین بره
‫نه فردا، الان
‫همین الان
‫نگاه کنید
‫به آتیش نگاه کنید
‫به قدرتِ شعله‌ی مقدست،
‫آنچه را به ناپاکی آلوده شده، ‫دوباره پاک و نو بگردان
‫ای پروردگار، دو آتش وجود دارد:
‫یکی که می‌آلاید و ‫یکی که اصلاح می‌کند
‫پسران هارون آتشی آوردند تا
‫خواستِ خود را به جا آورند
‫پرستش را به میل خویش انجام دادند و…
‫راد، چی شده؟
‫آنگاه آتشِ قضاوت الهی بر آنان نازل شد
‫- رایان! ‫- هانتر؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟ هانتر؟
‫هارنتر؟ هانتر؟ چی شده؟
‫راد، قضیه چیـه؟ چی شده؟
‫خواهش می‌کنم. ‫یکی کمکش کنه نفس بکشه! لطفاً!
‫پسران هارون
‫آتشی آوردند تا ‫خواستِ خود را به جا آورند
‫پرستش را به میل خویش انجام دادند و
‫آنگاه آتشِ قضاوت الهی بر آنان نازل شد
‫- هانتر! ‫- سرش رو نگه دار
‫هانتر! منم. من رو نگاه کن!
‫رایان، خواهش می‌کنم!
‫به نام آن آتشِ سوزان و فروبرنده،
‫داوری تو را طلب می‌کنم
‫بگذار همین اکنون آتش فرود آید!
‫فوراً تمومش کن!
‫یکی کمک کنه!
‫یکی یه کاری کنه! ‫من می‌ترسم.
‫خدای من
‫بنازم
‫چیـه، کونی؟
‫پخمه‌ی دوزاری
‫از مسیر خارج نشو، رفیق
‫وایسا. وایسا. وایسا
‫رایان؟
‫مامانت ما رو می‌بینه
‫می‌فهمن تو هم چه گرایشی داری
‫خوبی؟
‫یالا
‫باید تمومش کنی
‫چی رو؟
‫- دیگه نمی‌تونم ‫- نیم؟
‫هی، رفیق. ‫بیا بریم توی جاده، پسر.
‫گفتم اینجا نه
‫ما رو می‌بینن
‫مطمئنی کسی نیست؟
‫مطمئنی؟
‫بیا بریم پس
‫بیا
‫سر و صدا نکن، خب؟
‫خدا رو شکر همیشه توی اتاق قایم میشن
‫آره، ولی اگه کسی اینجا باشه چی؟
‫« اتاقک عکاسی »
‫خیلی‌خب، باشه. ‫بیا یه امتحانی بکنیم.
‫فکر کردم ترسیدی
‫تو هم می‌گیری؟
‫فقط من
‫خدای من. چه حقارتی
‫رایان. رایان!
‫لعنتی
‫- اینقدر دنبالم نیا! ‫- رایان. رایان
‫تمومش کن. اینقدر خونه‌مون نیا
‫اون چی بود؟
‫تو!
‫تو بودی!
‫خواهش می‌کنم، ‫مجبورم نکن به بقیه بگم
‫دست از سرم بردار
‫خواهش می‌کنم
‫هی!
‫سیب‌زمینی رو بیار!
‫اونی که چند شب پیش اومده بود خونه‌ات
‫چه بلایی سرت آورد؟
‫روی بقیه جواب داده
‫توی «ردبِی» یه دختره اینجوری بود
‫یه یارویی هم از «مانت هاروی» ‫توی همچین مراسمی شرکت کرد
‫الان بچه هم داره
‫لاأقل من که اینجوری شنیدم
‫حالا جواب داد؟
‫روی خودت
‫چطور مگه؟
‫رایان چطور؟
‫روی اون جواب داده؟
‫هر شب میاد
‫وقتی تعطیل می‌کنم…
‫سر و کله‌اش اینجا پیدا میشه
‫باید تمومش کنه
‫چی رو؟
‫سمتم چیزمیز پرت می‌کنه
‫- نه، حق با توئـه ‫- هر وقت که اینجا میاد
‫- نه، منظورم اینـه که… ‫- کار دیگه‌ای نمی‌کنیم
‫چرا کسی حرفم رو باور نمی‌کنه؟
‫هانتر!
‫هانتر! هانتر!
‫هانتر، نه!
‫هانتر، بس کن!
‫نه، تمومش کن!
‫هانتر!
‫هانتر، نه. بس کن! هانتر! هانتر!
‫هانتر! هانتر!
‫هانتر، نه!
‫هانتر. وایسا!
‫هانتر! هانتر!
‫هانتر، کجایی؟
‫هانتر!
‫هانتر…
‫یه بلایی سرش آورده
‫- اون به کشتن دادش! ‫- خیلی‌خب، باشه
‫نیم، من دشمنت نیستم، خب؟
‫اینجام که کمکت کنم، ‫ولی باید خونسردیت رو حفظ کنی
‫خب؟
‫توی خونه همه چی روبه‌راهـه؟
‫حال خودت و مامانت خوبـه؟
‫چی؟
‫خب، می‌دونی…
‫بعضی وقت‌ها درگیر یه مسئله‌ای هستیم و
‫پذیرش اون برامون دشواره، ‫در نتیجه انکارش می‌کنیم
‫از خودمون دورش می‌کنیم
‫سعی می‌کنیم جای اون حقیقت رو ‫با چیز دیگه‌ای پر کنیم
‫- با یه داستان دیگه ‫- توی پمپ‌بنزین حسش کردم
‫توی اتاقک عکاسی حسش کردم!
‫نیم، گوشِت با منـه؟
‫همه دنبال یه چیزیم. ‫پلیس داره روش کار می‌کنه.
‫ولی…
‫اگه واقعاً می‌خوای کمک‌مون کنی، ‫باید راستش رو بگی
‫چیزی که تعریف می‌کنی، ‫اینی که توصیفش می‌کنی…
‫به نظر غیرممکن میاد
‫داره میره سراغ رایان. ‫اون هم می‌کشه!
‫خیلی‌خب، الان میان اینجا و ‫بهت اتهامِ ایجاد اختلال…
‫توی روند بازجویی وارد می‌کنن
‫میشه فقط… تو رو خدا!
‫دوست داری این کار رو بکنم؟
‫هر کاری می‌تونی بکن! ‫تو رو خدا! اون هم می‌کشه!
‫یه لحظه…
‫خودم قبلاً همچین حسی داشتم…
‫که تموم عمرم…
‫ازش می‌ترسیدم
‫از وقتی که اومدیم اینجا،
‫ترسم ازش بیشتر شد
‫چون من و رایان…
‫حسمون به هم متقابلـه
‫با هم دوست شدیم
‫با هم دوست شدیم و…
‫هیجان‌انگیز بود
‫ولی فقط من رو بیشتر ترسونده
‫ببین، نمی‌خوام نگران چیزی باشی، خب؟
‫- با یکی صحبت می‌کنیم ‫- بابای هانتر
‫نمی‌دونم. اون مسئول کلیساست
‫شاید بدونه از کجا میشه طرف رو پیدا کرد
‫- همون «رهایی‌بخش» ‫- پیداش می‌کنیم
‫قول میدم، خب؟
‫مرسی
‫گروهبان، الان میام
‫اون کیـه؟
‫مامان؟
‫خیلی بهش فکر کردم، نیم
‫همیشه بچه‌هایی پیدا میشن که
‫به آدمایی مثل هانتر آسیب بزنن
‫آدمایی مثل رایان
‫مثل تو
‫اون خانمی که از طرف پلیس اومده بود ‫می‌گفت خیلی از این چیزها پیش میاد
‫اون فکر می‌کنه چنین تنفری بود که ‫هانتر رو به کشتن داد
‫من…
‫نمی‌تونم تو رو هم از دست بدم
‫متأسفم
‫مامان، نه. ‫نه، این کار رو باهام نکن.
‫خواهش می‌کنم. نمی‌تونم
‫نه، این کار رو باهام نکن، مامان!
‫مامان! مامان!
‫ولم کنید!
‫آروم بگیر
‫نه، این کار رو باهام نکن! ‫ولم کنید!
‫مامان، اون هانتر رو کشت!
‫- مامان! ‫- رفیق، رفیق
‫این کار رو نکنید!
‫- چیزی نیست ‫- خواهش می‌کنم، نه! بذارید برم!
‫تو رو خدا!
‫نه! ولم کنید!
‫نیم، نه. تکون نخور
‫دست نزن به من!
‫ببینش
‫نگاهش کن
‫ای پروردگار، دو آتش وجود دارد:
‫یکی که می‌آلاید و ‫یکی که اصلاح می‌کند
‫پسران هارون آتشی آوردند تا ‫خواستِ خود را به جا آورند
‫پرستش را به میل خویش انجام دادند و
‫آنگاه آتشِ قضاوت الهی بر آنان نازل شد
‫سلام
‫از اون رول‌های سوسیسی که ‫دوست داری، دارن
‫پیتزا هم دارن
‫ولی روش زیتونـه
‫زیتون‌ها رو برات برداشتم
‫رایان؟
‫رایان، دنبالت می‌گشتم
‫مگه نگفتم گورت رو گم کن؟
‫رایان، یه لحظه وایسا
‫مامانم من رو برد بیش اون یارو
‫- همون رهایی‌بخش ‫- چرا همچین کاری کرد؟
‫نمی‌دونم
‫از وقتی اومدیم اینجا،
‫با واقعیت کنار نمیاد
‫نمی‌دونم چیکار کنم
‫لعنتی!
‫- کمک! کمک! ‫- خوبی، رفیق؟
‫- اون می‌خواست… ‫- کی؟
‫اون!
‫لعنتی!
‫هی! نیم!
‫نزدیک من نشو!
‫تو هم دیدیش، مگه نه؟
‫- چه شکلی بود؟ ‫- نیم! رایان!
‫اون بلا رو سر تو هم آوردن، نه؟
‫باهام بیا
‫یالا
‫بریم
‫بچه‌ها توی اردوگاهی که رفته بودم،
‫می‌گفتن دوتا از ‫دخترها رفتن پیش اون یارو،
‫همون رهایی‌بخشه
‫بعدش…
‫یکی‌شون توی استخر مدرسه مُرد
‫بعضی‌ها میگن سُر خورد
‫نمی‌دونم. فکر می‌کردم یه داستان مسخره‌ست
‫حالا چرا داری اینا رو به ما میگی؟
‫داداشم…
‫داداشم هم دیدش
‫باورم نمیشد
‫اون یکی دختره چی شد؟
‫گفتی مراسم رو واسه دو نفر گرفت
‫جسیکا
‫الان روز و شب توی بیمارستان مریویلـه
‫چرا؟
‫چون وقتی تنهایی میاد سراغت
‫بیمارستان تنها جاییـه که
‫ایزی، مامانت کارت داره
‫تا مریویل یه ساعت راهـه
‫مگه نه؟
‫به نظرت راست میگه؟
‫این که توی تنهایی میاد سراغت؟
‫« جسد یک نجات‌غریق ‫در استخر عمومی پیدا شد »
‫« مردم حق دارند بدانند؛ دوست‌دختر نجات‌غریقی ‫که جسدش در مرکز شنای مریویل پیدا شد،
‫می‌گوید شاید برنامه‌ی درمانی مخفی‌ای ‫در مرگ او دخیل بوده باشد »
‫شرمنده
‫جسیکا؟
‫راهت رو گم کردی؟
‫دختری به اسم مارنی می‌شناختی؟
‫شما بچه‌ها نباید اینجا باشید
‫فقط می‌خوایم بدونیم اون یارو کیـه
‫رهایی‌بخش
‫آره، خب، من که نمی‌دونم کجاست
‫اگه پیداش کردید، ‫بهتره ازش دور بمونید
‫دیگه دیره
‫این چه کوفتیـه؟
‫چی دیدی؟
‫همیشه شبیه کسیـه که بیشتر از همه…
‫می‌دونی…
‫دوستش داری
‫مهم نیست کیـه
‫رفیق گرمابه و گلستانت، ‫ستاره‌ی سینما
‫مربی باشگاهی که ‫یه زمان دلت براش غنج میزد
‫می‌فهمه
‫پس…
‫به نظرت مارنی وقتی مُرد…
‫تو رو دید؟
‫دیگه می‌تونید برید. ‫کمکی ازم ساخته نیست.
‫نه، منظوری نداشتم
‫فقط پیش بقیه باشید
‫- نه. نباید اینو می‌گفتم ‫- گفتم برید رد کارتون!
‫شرمنده. گفتیم شاید بدونی ‫چطور میشه جلوش رو گرفت
‫نمی‌تونید جلوش رو بگیرید
‫هیچی جلودارش نیست
‫- ما باید جدا می‌شدیم ‫- هی!
‫به مرور بیشتر شبیه تو میشه،
‫بهتر لمست می‌کنه
‫یه بار توافق کردیم. ‫دوستات باید برن.
‫جدی میگم
‫میشه نیروی کمکی بفرستید؟
‫از دوستت دور شو
‫اینجوری فقط داری بدترش می‌کنی
‫فقط داری بدترش می‌کنی! ‫ازش دور شو!
‫یالا. تو که اصلاً بیمارِ اینجا نیستی!
‫بیا بریم، نیم. یالا
‫هی، یکی جا مونده. ‫میشه در رو باز کنی؟
‫هی، خوبی؟
‫نیم
‫بگا رفتیم
‫هی، هی، هی
‫هی، من رو نگاه کن. نیم. ‫هی، نمی‌تونه گولت بزنه.
‫اینجا کلی آدمـه، نیم. ‫نمی‌تونه گولت بزنه.
‫هی، من اینجام. ‫بازش کن دیگه، لامصب!
‫هی
‫چیزی نیست. نیم، چیزی نیست. ‫همه چی ردیفـه.
‫منو نگاه کن. هی، طوری نیست
‫من میرم
‫چی؟
‫اگه حق با اون باشه چی؟
‫اگه فقط قوی‌ترش کنیم چی؟
‫نرو
‫من که از اون گه‌دونی متنفرم
‫می‌دونم متنفری، نیم
‫- تو متنفر نیستی؟ ‫- چرا، هستم
‫نرو
‫همه‌ی اینا تقصیر منـه
‫خواهش می‌کنم
‫چیزی نیست
‫خدای من. آدم ازت ناامید میشه
‫آره، باید باهات فرار کنه
‫« سرویس بهداشتی آقایان »
‫مرسی، آره
‫چون می‌دونی… در جریانم که
‫سوار اتوبوس میشن
‫- نمی‌خوام با ما باشه ‫- آره
‫باز قراره دیر برسم!
‫ببخشید
‫- رایان؟ ‫- رایان!
‫- خدای من! ‫- بیاید اینجا!
‫خیلی‌خب، رایان فقط…
‫وایسا. رایان، صبر کن
‫چی شدش؟
‫کی این کار رو کرد؟
‫- خدای من! ‫- وای!
‫می‌دونم دلت براش تنگ شده
‫یالا، عزیزم. خواهش می‌کنم. ‫برگرد خونه.
‫برگرد خونه، تو رو خدا
‫برگرد خونه پیش من. برگرد
‫تو رو خدا برگرد
‫عزیزم، خواهش می‌کنم. ‫تو رو خدا برگرد خونه.
‫اتوبوسی که باهاش رفتیم مریویل
‫از داخل شهر میره
‫دنبالم نیا
‫چی؟
‫نباید نزدیک من باشی
‫من هم نباید نزدیک تو باشم
‫راست میگی
‫باشه، گیریم از شهر رفتی
‫بعدش چی؟
‫اونم میشه شبیه ‫عوضی بعدی‌ای که عاشقش میشی
‫و یا اونی که بعدش میاد
‫اگه قراره با این موجود زندگی کنم…
‫نمی‌خوام جلوم ‫شبیه یه عوضی دیگه ظاهر بشه
‫می‌خوام شبیه تو باشه
‫مطمئنی ننه بابات ‫از این که ماشین رو برداشتی…
‫قاتی نمی‌کنن؟
‫نه. بابام گفت کجا میشه پیداش کرد
‫اونی که این بلا رو سرتون آورد
‫خودش بلده چطور درستش کنه
‫کجاست؟
‫ما رو کجا آوردی، ایزی؟
‫اینجا می‌خواد انجامش بده؟
‫ایزی؟
‫بابام دیروز رفت
‫بار و بندیلش رو جمع کرد و رفت
‫ایزی، داستان چیـه؟
‫گفت هیچکدوم از اینا تقصیر من نبوده
‫گفت نباید خودم رو بابت
‫اتفاقی که واسه هانتر افتاد سرزنش کنم
‫هانتر به خاطر ‫حسی که به تو داشت مُرد
‫و به خاطر خبرچینی تو
‫بهش میگی یا خودم تعریف کنم؟
‫رایان…
‫نیم، این مزخرفات چیـه ایزی میگه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫این وقت شب نباید بیرون باشید
‫اونم دوتا بچه‌خوشگل…
‫مثل شما
‫رایان!
‫- رایان! ‫- یالا!
‫- چوب رو بیار! ‫- جنده!
‫رایان!
‫بزن تو سرش!
‫یالا!
‫نذار از جاش جُم بخوره
‫بگیرش!
‫رایان، وایسا!
‫اون ماشین بابامـه!
‫- بپا! ‫- رایان!
‫رایان، وایسا!
‫رایان!
‫رایان
‫- ببخشید ‫- برو تو
‫فقط واسه این در مورد ‫تو و هانتر بهشون گفتم چون…
‫پیاده شو
‫حالا
‫باشه
‫نیم
‫اگه کسی شبیه من دیدی…
‫نزدیکش نشو
‫اون من نیستم
‫- رایان… ‫- چون دیگه نزدیکت نمیشم
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫مامان؟
‫چی شده؟
‫نباید دیگه تنهام بذاری
‫چی میگی؟
‫یه موجودیـه که توی تنهایی میاد سراغت
‫چه موجودی؟
‫شبیه رایانـه
‫یه بچه اینجاست که عینهو رایانـه؟
‫- اذیتت که نکرده؟ ‫- نه. اونجوری نیست
‫شبیه اونـه، ‫چون همیشه شبیه اونیـه که…
‫شبیه اونیـه که چی؟ ‫می‌تونم ببینمش؟
‫جز خودمون، ‫کسی نمی‌تونه ببینتش
‫مامان
‫مامان، گوشت با منـه؟
‫فکر می‌کنم بعضاً توی این سن و سال ‫بچه‌ها باعث میشن چیزهایی رو حس کنی که
‫به طور معمول اونا رو حس نمی‌کنی
‫گمونم رایان مخت رو شست‌وشو داده و…
‫نه، قضیه این نیست
‫وادارت کرده باور کنی ‫کسی هستی که واقعاً نیستی
‫- چه بلایی سرم آوردی؟ ‫- نیم
‫- چه بلایی سرمون آوردی؟ ‫- نیم!
‫مطمئنم می‌دونی چه خبره!
‫نیم، بس کن!
‫خواهش می‌کنم بهم دروغ نگو
‫و خواهشاً…
‫وسایلت رو از اتاقم جمع کن
‫خودت یه شامی واسه خودت درست کن
‫با آرلین تماس گرفتید. ‫پیام بذارید، ممنون.
‫نیم
‫نیم. در رو باز کن
‫در وامونده رو باز کن. ‫اون توی حیاط خلوتـه.
‫خفه شو. خفه شو. نه، نه
‫من تنهام. می‌دونم این تو نیستی
‫من از کجا بدونم تو واقعاً خودتی؟
‫نمی‌خوام این بیرون باشم
‫از کاری که باهام کردی متنفرم
‫مامانم زود برمی‌گرده
‫اگه ببینه اینجایی ‫بدجوری قاتی می‌کنه
‫آره، ولی نکته‌اش اینـه که ‫من رو می‌بینه، مگه نه؟
‫نمیشه همینجا بمونم؟
‫تا وقتی که برگرده؟
‫اون هم همین رو می‌خواد
‫می‌خواد از همدیگه بترسیم
‫من هم می‌ترسم
‫نه، می‌دونم وقتی می‌ترسی چجوری میشی
‫اون ماره و قورباغه‌ای که ‫شکار کرده بود رو یادتـه؟
‫گفتم الانـه که بالا بیاری
‫کون لقت، خودت هم ‫از ترس ریده بودی به خودت
‫رایان
‫ببخشید که بهشون گفتم…
‫تو و هانتر با هم رابطه دارید
‫گمونم از حسی که…
‫بهت داشتم…
‫ترسیدم
‫من هیچوقت ازش نترسیدم، نیم
‫خیلی مسخره‌ست
‫آره
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫تا ۱۰ دقیقه‌ی دیگه می‌بندیم
‫اونی که اونجاست رو می‌بینید؟
‫نه
‫و تا ۹ دقیقه‌ی دیگه…
‫تعطیل می‌کنیم
‫میشه اینجا بمونم؟
‫فقط یکم
‫می‌تونی تعطیل کنی، فقط…
‫باید پیش بقیه باشم
‫حالا میشه بمونم؟
‫تو رو خدا
‫یه نفر کافیـه. آره
‫فقط یه نفر، خواهش می‌کنم. ‫هر کی شد.
‫فقط… فقط یه نفر
‫تو رو خدا
‫رایان؟
‫مـ… منم
‫نیم!
‫منم
‫نترس
‫خواهش می‌کنم، اون همین رو می‌خواد
‫چیزی نیست
‫اون می‌خواد از همدیگه بترسیم
‫لعنتی!
‫با رایان تماس گرفتید
‫پیام بذارید
‫از چیزی بالا نرید
‫اگه پسره رو پیدا کردید، ‫اگه کمک نیاز داشتید،
‫صبر کنید تیم فوریت‌های پزشکی بیاد
‫سلام
‫نگران نباش
‫گمونم فقط فرار کرده
‫من قبلاً اینجا بودم
‫با رایان
‫می‌دونم حرفم رو باور نمی‌کنی،
‫ولی از وقتی که من رو ‫پیش اون رهایی‌بخشه بردید
‫یه بلاهایی داره سرم میاد
‫رایان هم همینطور
‫مامان. مامان
‫کمکی ازم ساخته نیست
‫چی؟
‫راه برگشتی نداره
‫به من اینجوری گفتن
‫پس خبرداشتی؟
‫گفتن اینجوری در امانی
‫در امان کجا بود؟
‫قالب تهی کردم
‫می‌دونم
‫ببین، من تا ابد پیشت نیستم
‫ما به ترس نیاز داریم، نیم
‫ضامن بقای ماست
‫توی بخش مرکزی نیست
‫بریم سمت زمین بعدی. تمام
‫چی بهت گفتن؟
‫مامان!
‫همه به این سمت. ‫ادامه میدیم.
‫یالا
‫داره سرد میشه
‫به داوطلبین خبر بدید
‫پسره اینجا نیست
‫به مسیر ادامه میدیم. تمام
‫امروز دوتا قوطی آبجو، لطفاً
‫نیم؟
‫کمرم شکست روی این صندلی
‫طوری نیست. ‫من هم کمرم درد می‌کنه.
‫خواهش می‌کنم بگو خودتی
‫چیـه؟
‫سلام عرض شد
‫♪ Frank Ocean - Self Control ♪