سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
- بجنب، دوک! - ادبش کن، دوک.
گوشه گیر نکن!
اون دوکه، دوک، دوک! اون دوکه، دوک، دوک!
- هی! - داور!
- هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی! - داور، بابا!
تو عوضیِ متقلب! لاشیِ حروم‌زاده!
اگه دوباره این کارو بکنی، پاهای لعنتیتو خرد می‌کنم!
بیا اینجا، عوضی!
بجنب! بجنب دیگه!
هی، کولمن!
می‌ذاری مبارزات این‌جوری به کارشون ادامه بدن؟
آره؟
گرفتت، مگه نه؟
گرفتت چون داشتی مسخره‌بازی درمی‌آوردی.
هی، مردم اومدن یه نمایش ببینن، داداش.
و منم دارم همونو بهشون می‌دم.
به درک که نمایش می‌خوان، باید با آتیش جواب آتیشو بدیم.
هی، جی، می‌شه خفه شی و چشمشو تمیز کنی؟
نمی‌خوام داور به‌خاطرش مبارزه رو متوقف کنه.
برو حالشونو بگیر، رفیق.
خوبه که می‌بینیم مطبوعات بریتانیا اینجا از دوک حمایت می‌کنن.
یه‌کم از فرم خارجه؛ فکر می‌کنی این موقعیت براش زیادی سنگینه؟
هیچ موقعیتی برای «دوک» بزرگ نیست.
از همون روزی که باهاش قرارداد بستم، این رو می‌دونستم.
چیزی که مهمه اینه که اون کمربند رو به بریتانیا برگردونیم
و به دنیا نشون بدیم که مارشال پروموشنز
یکی از قدرت‌های اصلی دنیای بوکسه.
و دربارهٔ این اتهام‌ها چی می‌گین
که مارشال پروموشنز پوششی برای پول‌شوییِ درآمد مواد مخدره؟
نظرت چیه اون خودکار رو فرو کنم تو گوشت، رفیق؟
اشکالی نداره، پسرم.
گوش کن، اگه مصاحبهٔ خصوصی می‌خوای،
می‌تونم باهات مصاحبه کنم، ولی الان نه.
بعد از مسابقه.
تیمم راهنماییت می‌کنه تا سوئیت من.
خیلی خوب.
یه سؤال دیگه— آه، باشه، خیلی خب.
مغزت رو از دست دادی؟
هیچ‌وقت حواس‌ها رو از چیزی که توی رینگ می‌گذره پرت نکن.
کی می‌خوای اینو توی کله‌ت فرو کنی، هان؟
احمقِ عوضی.
ببخشید، بابا.
تا کی می‌خوای فقط محک‌ش بزنی؟
فقط سه راند لازم دارم، نهایتاً چهار تا، بعد دخلشو میارم.
الان دیگه ریتمشو می‌شناسم.
پس بهشون نشون بده اومدن کیو ببینن.
دوکِ لعنتی رو.
آره؟
تنها راندی که مهمه...
...نفر بعدی همینه.
بجنب! آره!
برو، دوک!
بجنب داداش!
آره!
آره، داداش!
بیرون!
آره!
برای قهرمانی WBC،
قهرمانی سنگین‌وزن جهان،
مادوکا 'دوک' کیلروی!
آره!
هووو!
اصلاً این کارها برای چیه، والش؟
می‌تونستی دربارهٔ...
فوتبالیست‌ها بنویسی...
هر چیز دیگه‌ای...
چرا این؟
چرا من؟
چون آدم قلابی‌ای،
و پشت بوکس قایم می‌شی.
قلابی؟
ببین، آدم‌هایی مثل تو
فکر می‌کنن آن‌قدر سوار اسب بلندشونن
که محاله ازش بیفتن.
پس...
ما باید پرتت کنیم پایین.
بوکس...
یه کار و کاسبی مجرمانه‌ست.
همیشه همین بوده و همیشه هم همین می‌مونه.
گزارش امشب...
دربارهٔ دوکه.
همین و بس.
قهرمان لعنتیِ سنگین‌وزن جهان...
- باورش می‌کنی، جوی؟ - معلومه که می‌کنم.
ده سال پیش بهت گفتم که می‌تونی.
قبلاً بهم می‌گفتی 'پیشگو'.
باشه.
امشب چرا اونجا نبودی؟
رفتم چندتا خونه رو ببینم...
هوم.
لس‌آنجلس خوبه.
آره، ولی به درد ما می‌خوره؟
آره، برای ما خوب می‌شه.
کنار آب، با یکی دو تا اتاق‌خواب.
همه‌چیز همونیه که همیشه درباره‌ش حرف می‌زدیم، تازه
به‌عنوان سازنده هم می‌تونم اونجا شروع به فروش کنم.
پس مشکل چیه؟
مشکلی نیست.
جوی...
پس معطلی برای چیه؟
دوک، واقعاً می‌خوایم همین الآن این کارو بکنیم؟
امشب شب توئه...
تو قهرمان سنگین‌وزنی.
آره...
حق با توئه.
ولی امشب شب هردومونه.
همون‌طور که گفتیم، مگه نه؟
فردا زندگی‌مون عوض می‌شه.
با کولمن حرف زدم.
همه‌چی روبه‌راهه.
باهاش قرارداد می‌بندم، کینگزلی رو ترک می‌کنم،
و با هم می‌ریم لس‌آنجلس.
راه خودمونو می‌سازیم.
گفتنش برای تو آسونه.
تو الآن می‌تونی هر کاری دلت می‌خواد بکنی.
هی...
هر جا من برم، ما همون‌جا می‌ریم.
دوستت دارم.
همیشه دوستت داشتم، و همیشه هم خواهم داشت.
از وقتی تو مدرسه بچه بودیم.
پس بذار از زبون خودت بشنوم. هوم؟
فردا،
زندگی جدیدمونو شروع می‌کنیم.
دوک...
باید از خودت بشنوم که می‌گیش.
فردا،
زندگی جدیدمونو شروع می‌کنیم.
هوم.
باید برم.
قهرمانه!
خب رفیق، یه سخنرانی بکن.
هی، همه خفه‌خون بگیرین!
قهرمان می‌خواد حرف بزنه!
- آره! - هووو!
سرم اون‌قدر درد می‌کنه که نمی‌تونم یه جرعه بخورم،
پس شما به‌جای من سه‌تا بخورین، باشه؟
اِ...
جو لوئیس.
علی.
فریزر.
فورمن.
هولمز.
تایسون.
هالیفیلد.
هفت‌تا از بزرگ‌ترین قهرمانان سنگین‌وزن تاریخ،
اما وجه مشترکشون چیه...
هیچ‌کدومشون اهل لندن نبودن.
اما دوک...
- دوک قراره اینو عوض کنه. - بیا با من.
اون به دنیا نشون می‌ده
که بهترین بودن لازم نیست حتماً آمریکایی باشه.
که بهترین می‌تونه
و خواهد بود اهل لندن.
بیاید به سلامتی «دوک» یه جام بزنیم.
تو فقط پسر محبوب لندن نیستی...
برای من مثل پسر خودمی.
هوم.
حالا برو از این غذا و نوشیدنی گرونی که پولش رو من می‌دم لذت ببر.
حیاطی که توی جامائیکا توش بزرگ شدم توی این اتاق جا می‌شه.
همه‌چیز رو از صفر ساختم.
هیچ‌وقت از کسی کمک مفت نگرفتم.
من فقط اینا رو به دست نیاوردم...
لیاقتشون رو هم دارم.
آره، خیلی راه اومدی.
یه خانواده دوست‌داشتنی، یه زن زیبا،
و دخترت که داره کسب‌وکارت رو گسترش می‌ده.
همه‌چی که لازم داری رو داری، مگه نه؟
خب، مردهایی مثل من و تو، ما رو...
با زن و بچه‌هامون نمی‌سنجن.
ما رو با چیزهایی می‌سنجن که با دست‌های خودمون می‌سازیم.
همین‌هاست که برای همیشه می‌مونه.
تبریک می‌گم.
وای، لعنتی، عجب...
هم آغوش از سی‌سی گرفتم، هم تبریک.
امشب دارم همه‌چی رو می‌برم، عجب.
- می‌بینمت. - آره.
دیدم داشتی با سرمایه‌گذارها حرف می‌زدی.
- یه نوشیدنی برات بیارم؟ - لطفاً.
اوضاع رو به‌راهه؟
ارقام خوب به نظر می‌رسن.
درواقع خیلی خوبن.
اگه همین حالا کارهای اداری لازم رو شروع کنیم،
می‌تونیم طبق برنامه عملیات ساخت‌وساز رو
برای کازینوی دوم تا آخر امسال شروع کنیم.
و توی پنج سال آینده، شش‌تا کازینو در سراسر اروپا داشته باشیم.
آره، شاید در آینده.
ولی فعلاً باید از موجی که دوک سوارشه، نهایت استفاده رو ببریم.
در مورد فضای اداری برای همسرت...
اسمش جویه.
مطمئن نیستم الان بهترین وقت برای یه...
خرید تجملاتی باشه، اگه نظر منو می‌خوای.
نظرت رو نپرسیدم.
- خوبی؟ - آره، آره، آره...
فکر می‌کنی بابا داشت مسابقه رو می‌دید؟
نمی‌دونم رفیق.
ولی چیزی که می‌دونم اینه که...
...من تو رو می‌بینم، داداش کوچولوی دیگه نه‌چندان کوچیکم.
بدون تو نمی‌تونستم به اینجا برسم، می‌دونی که.
- خب، همه کارها رو خودت کردی. - بس کن بابا.
دیگه این‌قدر فروتن نباش رفیق، بی‌خیال.
باشه، همه‌اش کار خودم بود.
مرسی رفیق. دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
جی کجاست؟ دیدیش؟
نه. می‌رم تو اتاقش ببینم کجاست.
- باشه. - تو پارکینگ می‌بینمت.
باشه.
مردِ امشب خودتی، نه؟
سلام.
تبریک می‌گم داداش.
گوش کن، کل کلاب شبانهٔ تائو رو برای خودمون رزرو کردم.
دخترای باحال، سرویس بطری، همه‌چی روبه‌راهه داداش.
اِم... ممنونم زی، ولی خب...
من و جی و کَل می‌خوایم یه جشن ساده توی آریا بگیریم.
وقتی برگشتم لندن، می‌تونیم... همدیگه رو ببینیم.
یه جشن حسابی بگیریم، باشه؟
آره، مشکلی نیست.
کلوین؟!
کَل؟!
هی، جی؟!
هی!
آخ!
بگیرینش!
دست‌هاشو بگیرین!
دست‌های لعنتیشو بگیرین!
انجامش بده!
بگیرینش!
دوک!
آخ!
کلوین!
کلوین...
کَل...
پیشم بمون رفیق، پیشم بمون.
دوک...
کلوین...
کلوین!
به پلیس زنگ بزنین!
آخ!!!
پلیس!
راه رو باز کنین!
تکون نخور!
دست‌هاتون رو ببرین بالا و تکون نخورین!
تکون نخورین!
«رینگ انتقام»
اسم من آمادو رودریگز است.
من آدم بانفوذی هستم...
و این نفوذ به من و افرادم اجازه می‌ده
به هر چیزی که لازم داریم دسترسی داشته باشیم.
اما گاهی اوقات، دوست دارم از نفوذن استفاده کنم
که چیزی رو که یکی دیگه لازم داره
در اختیارش بذاری.
من از تو هیچی نمی‌خوام.
فقط می‌خوام ولم کنی.
با اجازه، انگلیش، اشتباه می‌کنی.
تو شدیداً به چیزی نیاز داری
که فقط من می‌تونم بهت بدم.
آره؟
اون چیه؟
یه دلیل برای زندگی کردن.
گمشو از روم.
ولم کن، مرد!
قرار بود فقط دست‌هات رو بشکنیم، همین.
نمی‌خواستیم بلایی سر برادرت بیاد، ما...
چرا؟!
تو با زن کینگزلی مارشال رابطه داشتی.
می‌فهمم که تو این شرایط، انتقام ساده باید کافی باشه،
ولی یه چیزی بهم می‌گه برای تو کافی نیست،
چون دنبال انتقام نیستی...
دنبال حساب‌کشی هستی.
من کمکت می‌کنم کینگزلی رو پیدا کنی و انتقامت رو بگیری.
در عوض، بازار مواد مخدر لندن رو دست می‌گیرم.
از همین حالا شروع می‌شه.
اگه این کارو بکنی، انگلیش، دیگه راه برگشتی نیست.
کیلروی.
یه هدیه برای رفتنته، از طرف آمادو.
لعنتی!
از کجا فهمیدی امروز می‌رسم؟
چی، فکر کردی من نمی‌فهمم؟
گمشو، بیا اینجا.
- خوبی؟ - آره رفیق.
آره. تو خوبی؟
یه هدیه برات دارم.
ایول، رفیق.
لعنتی، سال‌ها بود از اینا نداشتم، رفیق.
خب، این خوبه؟
آره، خوبه.
خب، این روزها کجا کار می‌کنی؟
خب، تو سطح شهر به‌صورت آزاد طلب مردم رو وصول می‌کنم.
یعنی چی؟
بابا...
می‌دونی، وقتی مردم بدهی‌شون رو نمی‌دن، من...
خب، می‌رم سراغشون و مؤدبانه...
بهشون یادآوری می‌کنم که پرداختش کنن.
شنیدم کینگزلی فرار کرده.
ماه‌هاست کسی ندیدتش یا ازش خبری نشنیده.
تو چیزی شنیدی؟
هر جور شایعه‌ای به گوشم خورده.
از این‌که قایم شده
چون بیل پیر داره علیهش پرونده درست می‌کنه،
نه، رفته ترکیه خط رویش موهاشو درست کنه.
همون‌جایی که لوئیس همیلتون رفت، می‌دونی؟
نظرت چیه؟
طرف رانندهٔ ماشینه‌مسابقه‌ست،
به تخمم خط رویش موهاش چی‌کار دارم؟
بی‌خیال.
چرا به هیچ‌کدوم از نامه‌ها یا تماس‌هام
تو این هشت سال جواب ندادی؟
به هیچ‌کس جواب ندادم.
آره، باید اون شب اونجا می‌بودم، دوک.
لعنتی رفیق، حتی یه روز هم نمی‌گذره
که احساس گناه نکنم. اصلاً نمی‌دونی.
آره، ولی من می‌دونم...
چون اونجا بودم.
آره...
بیا ببریمت داخل، باشه؟
با جَب‌هات بزن. نذار بهت نزدیک بشه. مدام حرکت کن.
کی بهتون گفت می‌تونید وایسید؟
بجنبید!
بچه‌ها، دو دقیقه از تایمر مونده، بجنبید.
قانون شماره‌یک توی باشگاه من چیه؟
اِ...
اوم...
توی باشگاه خوردن ممنوعه.
قانون شماره‌یک چیه؟
هیچ مهمونی بدون اطلاع تو اجازه نداره بیاد.
هیچ مهمونی بدون اطلاع من.
اصلاً نمی‌دونم چرا اینجام، مرد.
بیا بریم، پیشت می‌مونم.
نه، راستش ببخشید رفیق،
الان روی مبل خونهٔ پیرزنم هستم. پس...
که نمی‌تونی تو خیابون بخوابی؛ گازر هم نمی‌ذاره.
هی، جوون، از طرف خودت حرف بزن، باشه؟
بگو ببینم. چی لازم داری؟
فقط یه جا می‌خوام سرمو بذارم.
گمشو بابا.
یعنی خانواده دوباره دور هم جمع شده، آره؟
جی...
فقط گمشو.
فهمیدم، باشه. حتماً.
یه جور رابطهٔ پدر و پسریه، من... آره، دارم گورمو گم می‌کنم.
خوبی؟
به تمرین ادامه بدید، بچه‌ها، باشه؟
جا لازم داری؟
بیا.
همین‌قدر دارم.
یه نشونه برات اومده.
بله.
میل لین، پلاک ۲۷.
- برای مرحلهٔ اول آماده‌ای؟ - الان دارم می‌رم باشگاه.
آقایون، به خانهٔ بوکس لندن خوش اومدین.
پشت هر بوکسور بزرگی، یه پروموتر بزرگه.
و پشت هر پروموتر بزرگی، یه چیز حتی بزرگ‌تره.
یه چیز عمیق‌تر.
و اونجاست که قلب واقعی این بازی رو پیدا می‌کنی.
همون چیزی که چرخ‌ها رو روغن‌کاری می‌کنه و به حرکت درمیاره.
برای یه برد بزرگ،
باید آماده باشی هر کاری لازمه انجام بدی.
از هر خط قرمزی که لازمه رد بشی.
کار سختیه.
باید با بی‌رحمی روبه‌رو بشی.
این چیزا می‌تونه ترسناک باشه، داداش.
می‌تونه تاریک‌ترین کابوس‌هات رو آشکار کنه.
و همون‌جاست که می‌فهمی این بازی واقعاً دربارهٔ چیه،
و حاضری تا کجا پیش بری.
وقتی بازی راه بیفته...
ووو!
می‌تونه پاداش‌هایی بهت بده که حتی خوابشون رو هم نمی‌دیدی.
پس تنها سؤالی که باید از خودت بپرسی اینه...
چقدر می‌خوای برنده بشی.
به خانوادهٔ مارشال خوش اومدی.
لطفاً سؤال اول.
آلبرت کراس، از یوکی باکسینگ آنلاین.
آبیسوف پانزده مبارزه داشته و نباخته،
فکر می‌کنی می‌تونی از پس قدرتش بربیای
و قهرمان سنگین‌وزن جهان بشی؟
این حروم‌زاده با بالش مشت می‌زنه.
جک‌همر دوازده برد و صفر باخته.
دوازده تا ناک‌اوت؛ اون دلقک رو فراموش کن.
من رئیس لعنتی‌ام!
هی! هی! هی!
کارش توی راند اوله.
برای زمین زدن این یارو همین کافیه،
همین کافیه...
مادوکا؟
سی‌سی...
وای، ببین چه‌قدر عوض شدی.
سبلاست.
نه سی‌سی.
من اینجا به دنیا اومدم.
به اندازهٔ شاه چارلز بریتانیایی‌ام، داداش.
بریم، بریم، بریم.
اینجا...
خیلی عظیمه.
- خیلی پیشرفت کردیم. - آره، کردیم.
البته مسیرمون بدون دردسر هم نبوده.
آره، آره، دربارهٔ پدرت شنیدم.
اوم...
امیدوارم همه‌چیز روبه‌راه باشه.
خوبه.
فقط برای کار رفته بود. خب...
پس تو اینجا چی کار می‌کنی، دوک؟
می‌خوای دوباره مبارزه کنی؟
نه. نه، دوران مبارزه‌م دیگه گذشته.
ولی داشتم فکر می‌کردم شاید بتونم برای تو و زیک کار کنم.
فقط می‌خوام...
به چندتا از جوون‌ترها کمک کنم تمرین کنن، می‌دونی؟
پس سال‌ها ساکت بودی،
بعد یهو پیدات می‌شه اینجا و کار می‌خوای؟
می‌دونم از بیرون چه شکلی به نظر میاد—
نه، فکر نکنم بدونی.
اتفاقی که برای کالوین افتاد یه تراژدی بود.
ولی کاری که بعدش کردی...
طرز انجام دادنش.
اون جنجال رسانه‌ای که به جا گذاشتی تا پدرم جمعش کنه...
نزدیک بود نابودش کنه،
و کسب‌وکارمون رو.
برای همین می‌خواستم برگردم و اوضاع رو درست کنم.
هرجوری که از دستم برمیاد.
بعد از اینکه ناک‌اوتت کردم،
دخترت حسابی بیدار می‌مونه و قهرمان واقعی رو جشن می‌گیره.
من می‌خوام بزنم به اون باسنش. تو می‌خوای چی کار کنی؟
- منم می‌خوام بزنم به اون باسنش. - اوه، لعنتی.
سایمن، اونجا همین‌طوری وای نایستا.
دخترا رو بفرست داخل.
باشه پسرعمو، ببخشید. ببخشید. خانم‌ها، بریم، بریم.
دوک! به روح خودم، خودتی!
هی، دوباره با مارشال‌ها همکاری نمی‌کنی، مگه نه؟
بدون نظر، آلبرت.
ولی این نباید مانعت بشه که سؤال رو بپرسی.
مادوکا کیلروی تازه از زندان آزاد شده،
حقیقت داره که قراره برای مارشال پروموشنز کار کنه؟
کی اینو بهت گفته؟
آره، درسته.
شما اولین نفر اینجا شنیدین.
دوک برگشته سر جای واقعی خودش، یعنی مارشال پروموشنز.
می‌دونم توی این کار تازه‌کاری،
ولی خبرنگارها اینجان تا مبارزه‌مون رو تبلیغ کنن،
نه دوک کیلروی رو.
اگه وقتی تو مسئول کاری قراره با همچین سیرکی روبه‌رو باشم،
شاید وقتش نیست مبارزه‌مون برگزار بشه.
- ما قرارداد داریم. - من یه قرارداد دارم...
با کینگزلی، نه با تو.
ممکنه ظاهراً شبیهش باشی،
ولی این به این معنی نیست که می‌تونی جاش رو پر کنی.
بزن بریم.
زیک، آروم باش داداش.
نه، بی‌خیال، نه...
- هی. - خودش اومد.
- سلام رفیق. - دوک کیلروی لعنتی!
خودِ قهرمانه... اوه...
قهرمانِ سابق...
هوم.
یه‌جورایی اونجا نورافکن رو ازم دزدیدی، داداش.
قصد نداشتم کار به اونجا بکشه، رفیق.
ولی گوش کن، من طرفدارتم، باشه؟
اگه یه وقت نصیحت یا نکته‌ای بود که بتونم بهت بگم،
در خدمتم.
نه، نه، جک‌هَمر به هیچ نصیحتی نیاز نداره.
- درسته. - این کار برای من مثل آب خوردنه، عزیزم.
زیک، بعداً باهات حرف می‌زنم.
قهرمان! اوه...
سابق.
پسرت اعتمادبه‌نفس داره، اینو قبول دارم.
خیلی پررویی که این‌طوری پیدات شده.
اون شعبده‌ای که درآوردی
شاید باعث شد راهت رو به داخل باز کنی،
ولی فقط چون من این‌طور خواستم.
تو برای من کار می‌کنی.
فهمیدم. هرچی شما بگین.
فردا جلسهٔ اسپارینگ آزاد داریم.
می‌بینیم چند مرده حلاجی.
اونجا هستم.
دو-ک!
برو!
اوه، لعنتی.
برو، برو، برو، برو!
دستت چقدر آسیب دیده؟
خوبم. بریم.
بله، رئیس.
دوک.
- هی. - انگلیسی!
زندگی بیرون بهت میاد، داداش.
بگو ببینم، اوضاع نقشت چطور پیش می‌ره؟
آره، اولش یه کم مقاومت کردن
سی‌سی و زیک با برگشتنم به جمع‌شون مشکل داشتن،
ولی می‌تونم از پسش بربیام.
خوبه. عملیات چی؟
نقشه آماده‌ست.
فرداشب،
مواد رو توی یه انبار متعلق به روس‌ها می‌ذاریم،
بعد هم به پلیس خبر می‌دیم.
مواد توقیف می‌شن،
مارشال‌ها روس‌ها رو مقصر دزدیده‌شدن‌شون می‌دونن،
و یه جنگ داخلی خیلی خونین شروع می‌شه.
جنگی که کینگزلی مجبور می‌شه برای متوقف‌کردنش از سوراخش بیاد بیرون
وگرنه کل کسب‌وکارش رو از دست می‌ده.
از اونجا به بعدش با من.
همون‌طور که می‌بینید، ملک فوق‌العاده‌ایه.
تازه موقعیتش هم عالیه، درست در مرکز لندن—
ببخشید، اینجا ملک اجاره‌ای هم دارید؟
اوم، اِ...
عجله نکن، روش فکر کن، بعد زنگم بزن،
سر قیمت با هم کنار میایم، باشه؟
- روز خوبی داشته باشید. - ممنون.
فکر کردم می‌خوای بزنی‌م.
وای، اینجا...
این‌جا فوق‌العاده‌ست، جوی.
- بهت افتخار می‌کنم. - دویست‌وچهارده بار.
این تعداد دفعاتیه که سعی کردم باهات تماس بگیرم.
جوی...
متأسفم.
معذرت می‌خوام.
من با هیچ‌کس حرف نزدم.
دوک، من که هر کسی نبودم.
می‌خوام دوباره ببینمت.
بیا دیگه. از ماشین پیاده شو.
- باشه، دارم میام. - بیا دیگه، یواش‌باش.
ببخشید، خانم مارشال،
فکر کردم بازدیدتون تموم شده.
- گفتی ساعت یازده. - سلام مامان.
اشکالی نداره، لنگستون.
کارمون تمومه.
چه خبر، کوچولو؟ خوبی؟
آره. تو کی هستی؟
اِ، من دوست مامانتم.
آره، ما با هم بزرگ شدیم.
اسمم دوکه.
من آیدن هستم.
از آشناییت خوشحالم.
همچنین.
لـ-لنگستون، یه لحظه دیگه میام بیرون، باشه؟
برو، با لنگستون برو.
ببین، دوک...
باید برم.
باشه.
اینم یه تصویر دیگه از دوربین مداربسته.
مثل اینکه یکی‌شون رو گرفتن.
چه فایده‌ی لعنتی‌ای داشت؟
چیزی خنده‌دار به نظرت میاد؟
نه، رئیس.
ها؟ به چی کوفتی می‌خندی؟
حالا خنده‌داره، هان؟
زیک...
دورگه‌ی لعنتی.
پس کل چیزی که داریم همینه، هوم؟
یه ویدیوی بی‌کیفیت و یه ون سفید معمولی
که نصف مردم این اطراف ازش استفاده می‌کنن؟
سیمئون، فکر کردم قرار بود دوربین‌ها رو
جلوی ساختمان عوض کنی؟
ببخشید، من...
اوه.
فقط بیرون منتظر بمون.
نمی‌دونم چرا هنوز اون احمقِ لعنتی رو دوروبرت نگه می‌داری.
همین الان جنسِ به ارزش سه‌ونیم میلیون پوند رو از دست دادیم.
همه اعضای شبکه‌مون قراره ضرر کنن.
آره...
ولی اگه یکی از همون اعضا مقصر باشه چی؟
هرکی این کارو کرده، باید می‌دونسته
محموله کی می‌رسه.
و کی و کجا باید بهش حمله کنه.
باشه.
تنها راهی که می‌شه مطمئن شد...
اینه که توی چشم تک‌تک‌شون نگاه کنیم و ببینیم کی جا می‌زنه.
خیلی به سرعتش تکیه می‌کنه.
همیشه گاردش رو باز می‌ذاره.
باید روی دفاعش کار کنی.
پاهاش در بهترین حالت هم تعریفی نداره.
اوه، «هامر که به نصیحت نیاز نداره، عزیزم.»
انگار حسابی بوکس بلدی.
- بوکس کار می‌کنی؟ - قبلاً می‌کردم.
یه کم از فرم افتادم.
- آره، منم همین‌طور. - اوه، جدی؟
هوم‌هوم. گیرت انداختم.
فکر کردم خودتی.
یه مدتیه توی باشگاه ندیدمت.
آره، خب...
ایدن همیشه می‌خواست بیاد مسابقه‌هات.
برای همین می‌خواستم مطمئن شم جمعیتش مناسب بچه‌هاست.
می‌بینم تو و دوک حسابی با هم حرف زدین.
- هنوز نه. - آره.
به لندن خوش برگشتی.
از دیدنت خوشحالم.
آره، منم همین‌طور، خانم مارشال.
من دیگه می‌رم. من، اِم...
هرچی لازم بود ببینم، دیدم.
قبل از رفتنت، برای برادر کوچیکم یه هدیه گرفتم.
مطمئنم موافقی که حالا پدرم نیست،
ما مارشال‌ها بیشتر از همیشه باید پشت هم باشیم.
خب، با کی کار می‌کنم، گنده‌مرد؟
یکی از استعدادهای جدیدمون، کریم عبدالله.
فرداشب توی برنامهٔ یورک هال مبارزه داره.
باشه.
با کار روی کیسه‌سنگین شروع می‌کنم.
فکر کردیم توی گوشهٔ رینگ کمکش کنی.
مطمئنم عالی از پسش برمیای.
اومدن.
بهتره بریم بالا.
هی، تو قبلاً مبارزه می‌کردی، درسته؟
- آره. - آره.
ناشی، ان‌ای‌سی‌ها.
آره، منم همین‌طور. آره.
خوبه می‌بینم دوباره سرِ پایی، رفیق.
می‌دونم یه‌خرده...
درگیری داشتی، می‌فهمی؟
گوش کن، تو هیچی از من نمی‌دونی.
بفرما.
نه، نه، اون مال توئه.
بفرما.
بفرمایید، آقایون.
این مال توئه و اینم مال تو.
صدای من واضح می‌رسه؟
صداتون رو می‌شنویم.
خب پس، وقت تلف نکنیم.
هر دقیقه دارم پول از دست می‌دم.
همه‌مون همین‌طور.
بذارید حرف‌های سبلا رو بشنویم.
موافقم، ولی نمی‌خوام بیشتر از این
بوی گند ادکلن روسی این‌جا بمونم.
حواست به دهنت باشه، ندیم.
برو به درک، نیکولای.
فقط می‌خوام بدونم جنسی که پولش رو دادیم کجاست.
ما هم می‌خواستیم همین رو از شما بپرسیم.
شما تنها آدم‌های دیگه‌ای هستید که از محموله‌هامون خبر دارید.
گوش کن، پسرجون،
خوشم نمیاد بابت کاری که نکردم متهمم کنن.
هیچ‌کدوم‌مون خوشمون نمیاد.
اگه به‌زودی جنس یا پولمون رو نگیریم،
شاید جنسمون رو از جای دیگه تهیه کنیم...
جنس پدرم و قیمتی که حاضره باهاش بفروشتش،
شما رو از نوسانات بازاری که همتاهاتون
در آمریکا و اروپا الان باهاش دست‌وپنجه نرم می‌کنن، حفظ می‌کنه.
شاید همین‌طور باشه، دخترجون،
ولی بابایی این‌جا نیست که ازت محافظت کنه.
وقتی بفهمیم کارِ کی بوده،
دیگه هیچ‌وقت توی لندن پول درنمیاره.
هی!
خرده‌ریز تو نیار، فهمیدی؟
اوهوم.
تازه جارو زدم، دوباره این کارو نمی‌کنم.
یازده و ربع شده،
یه پیرزن بدبخت منتظر نیست بشینی مخش رو بخوری؟
می‌خوام بیشتر از حرف زدن،
اگه منظورم رو می‌گیری.
هوم. آره.
راستی دوک کجاست؟ یه هدیه براش دارم.
من منشی کوفتیش نیستم، از کجا بدونم؟
اوه، انگار از برگشتن دوک خیلی خوشحال نیستی.
آره، خب، من از سورپرایز خوشم نمیاد.
البته تعجبی هم نداره، مگه نه؟ اون پسرته.
آخه چرا این‌قدر خودتو درگیر کردی؟
اینجا پرسه می‌زنی و دنبالش می‌گردی.
من هیچ‌وقت واقعاً خانواده‌ای نداشتم، جز تو،
دوک و کالوین و...
پوف... حالا یه فرصت دیگه گیرم اومده.
آره، می‌فهممت بچه.
ولی دوک دیگه مثل قبل نیست.
بسته‌های عجیب‌غریب از مکزیک می‌گیره، از بین همه‌جا،
آدرس‌ها رو هم یادداشت می‌کنه.
ببین، من یه سر بهش می‌زنم.
اون آدرسی که می‌گی نوشته، کجاست؟
یه جایی همون توئه.
حالا هم، هی، بزن به چاک.
- آره، آره. - مغازه بسته‌ست، باشه؟
- بعداً می‌بینمت، گَزِر، باشه؟ - آره، بعداً می‌بینمت.
زیک و سی‌سی همین الان با کل شبکه‌شون یه جلسه اضطراری داشتن
با کل شبکه‌شون.
اون حمله حسابی آشفته‌شون کرده.
خب که چی؟ نقشه همین بود.
آره، ببین، در مورد اون، می‌دونم نقشه چی بود، ولی...
توی چشم همه‌شون نگاه کردم.
روس‌ها گزینه مناسبی برای این کار نیستن.
باید آلبانیایی‌ها رو هدف بگیریم.
قرار نیست نقشه رو عوض کنیم
فقط چون توی چشمشون نگاه کردی.
این یکی از مسابقه‌های بوکس تو نیست.
چرا، هست.
ولی وقتی وسط مبارزه‌ای و نقشه جواب نمی‌ده،
چی کار می‌کنی؟
خب، باید خودتو با کاری که حریفمون می‌کنه وفق بدی،
این‌طوری همیشه یه قدم جلوتر می‌مونیم.
این‌طوری به زجرشون می‌دیم.
نیکلای...
باشه، از بابت محموله‌ای که از دست داده بود عصبانی بود، درسته؟
ولی محترمانه رفتار کرد، حتی درک هم می‌کرد.
اما ندیم...
اون دیگه خشمش رو پنهون نکرد.
مخصوصاً درباره اینکه زیک و سی‌سی همه‌کاره‌ان.
آلبانیایی‌ها رو بدنام می‌کنیم و مارشال‌ها هم باورشون می‌شه.
بازار ماشین‌های دزدی لندن دست اوناست.
ماهی یه بار با کانتینر از شهر خارجشون می‌کنن.
یکی امشب حرکت می‌کنه.
اگه الان راه بیفتیم، می‌تونیم مواد رو اونجا قایم کنیم.
من می‌رم پشت، وسایل رو آماده می‌کنم.
هی، یه تکون هم نخور!
و از چاقو فاصله بگیر!
کار تو بود که به انبار حمله کردی.
باشه، فقط...
زیک و سی‌سی حق داشتن بهت اعتماد نکنن.
هی...
وقتی از شرّت خلاص بشم، خوشحال می‌شن.
داداش، به حرفم گوش کن...
به حرفم گوش کن، گوش کن.
باید از خودت بپرسی
سؤال‌های واقعاً سختی رو.
مثلاً واقعاً جرئت و توان انجام این کارو دارم؟
من قاتلم؟
دوک!
لعنتی...
جی...
- نه، گور باباش. - می‌تونم توضیح بدم.
بی‌خیال، رفیق.
می‌تونم توضیح بدم.
این دیگه کیه؟
اینجا چه خبره، دوک؟
این دیگه چه گهیه...
خفه شو، مردک...
این یارو دیگه کیه؟!
این حروم‌زاده دستگاه ضبط صدا داره.
این دیگه چه کوفتیه؟ تو و اون با هم کار می‌کنین؟
- نه! نه! - هی، آروم، آروم، آروم.
هی، هی، هی، هی.
- چرا باید حرفت رو باور کنم؟ - چون با منه.
پس اون جایی نمی‌ره.
هیچ‌کدوم‌مون نمی‌ریم
تا وقتی بفهمم اینجا چه خبره.
اگه نفهمی چی؟
می‌میره.
تو هم همین‌طور، دوک.
زيرنويس از مهدي shine021