پیش‌تر در فایت‌لند...
قهرمان سنگین‌وزن جهان...
برادر کوچولوی نه‌چندان کوچکم،
بدون تو نمی‌تونستم به اینجا برسم، می‌دونی که.
دست‌هاشو بگیر!
آخ!
کالوین...
چرا؟!
ایست! تکون نخور!
تو با زن کینگزلی مارشال سکس می‌کردی.
بوکس یه تشکیلات جناییه.
همیشه همین بوده و همیشه هم همین خواهد بود.
آره، دربارهٔ کینگزلی شنیدم.
ماه‌هاست کسی ندیده‌اش یا ازش خبری نشنیده.
مادوکا کیلروی تازه از زندان آزاد شده،
راسته که قراره برای مارشال پروموشنز کار کنه؟
آره، درسته.
و نقشه؟
آلبانیایی‌ها رو مقصر جلوه می‌دیم،
و یه جنگ داخلی خیلی خونین شروع می‌شه.
جنگی که کینگزلی مجبور می‌شه برای متوقف کردنش از مخفیگاهش بیرون بیاد،
و از اونجا به بعدش با من.
تو بودی که به انبار حمله کردی.
اینجا چه خبره، دوک؟
این حروم‌زاده دستگاه ضبط همراهشه.
-تو و اون با هم کار می‌کنید؟ -نه! نه!
اون جایی نمی‌ره،
تا وقتی بفهمم اینجا چه خبره.
وگرنه؟ می‌میره.
تو هم همین‌طور، دوک.
همه‌مون فقط آروم باشیم...
چی می‌گی، رفیق؟! این مرتیکه چی می‌گه؟!
-دوک، چی می‌گه؟! -جی، خفه شو!
فقط خفه شو. لازارو، به من گوش کن و اسلحه رو بذار زمین.
-فقط به حرفم گوش کن. -اینجا چی کار می‌کنی؟
ها؟
اینجا چی کار می‌کنی، جی؟
گَزر گفت رفتارت عجیب شده، مگه نه؟
گفت هی میای و می‌ری.
آره، این آدرسی رو که تو نوشته بودی بهم داد...
باشه، باشه، باشه، باشه.
روی یه مجله بود، برای همین دنبالش کردم.
-از کجا بدونم می‌شه بهش اعتماد کرد؟ -ما؟!
من و دوک از ده‌سالگی رفیق فابریکیم، عوضی!
تو دیگه کی هستی که به وفاداری من شک می‌کنی؟!
منم که اسلحه دستمه، احمق!
لازارو! به من نگاه کن. به من نگاه کن، نگاهم کن.
من برای هیچ‌کس همچین خطری نمی‌کنم.
باشه؟
قول می‌دم.
حرفت ارزش این ریسک رو نداره—
پس هردومون رو بکش.
بعدش می‌تونی برای آمادو توضیح بدی
که چرا تمام نقشه‌ش با ما به باد رفت.
وگرنه اون اسلحه لعنتی رو بذار زمین
و برگردیم سر کار.
باشه.
اگه با هم نیستن...
اون دیگه کیه؟ اینجا چه کار می‌کنه؟
پسرعموی زیک و سی‌سی...
سیمئون.
حتماً از باشگاه دنبالم کرده.
این دیگه چه کوفتیه؟
اگه با پلیس‌ها کار می‌کنه،
باید بفهمیم چی می‌دونن.
بذار یه کاری بکنم...
باشه، باید بیشتر دربارهٔ سیمئون بفهمیم.
گوشیش رو نگه دار، ببینیم چی ازش درمیاد.
احتمالاً ون لو رفته.
من از شرش و این رفیقمون خلاص می‌شم.
اما تو باید خودت رو به اسکله برسونی
و بری سراغ مرحلهٔ بعدی.
نه، دوک، منظورش از 'مرحلهٔ بعدی' چیه؟
این همه تجهیزات لعنتی از کجا اومده؟
هی؟
دوک؟!
این مال کینگزلی بود.
بود؟
صبر کن، چی—تو دزدیدیش؟ مگه دیوونه شدی؟
ببین، اگه کینگزلی بفهمه، میاد سراغت.
آره، دقیقاً همینو می‌خوام.
بعداً همه‌چی رو برات تعریف می‌کنم، ولی فعلاً
یه کاری هست که باید بهش برسم.
باشه، پس مجبورم باهات بیام، مگه نه؟
تو جایی نمیای.
چی، انتظار داری اینجا بشینم و دست روی دست بذارم؟
عمراً.
تازه، اون یارو 'سلطان جلق‌زدن'
همین الان گفت ون‌ت لو رفته.
پس مگه این‌که بخوای اوبر بگیری؟
بهترین گزینه‌ات منم.
پس داریم کدوم گوری می‌ریم؟
شنیدم اسکله‌ای که ازش بار می‌فرستن از اینجا دور نیست.
یه نفر به اسم ندیم اونجا رو می‌گردونه.
یه پیرمرد آلبانیاییه، درسته؟
-آره. -آره، اسمش آشناست،
برای پسر دیوونه‌ش، لوریک، چند بار طلب وصول کردم.
اونا هر ماه یه ناوگان ماشین لوکس دزدی
رو داخل کانتینرهای حمل بار به سراسر اروپا می‌فرستن.
می‌خوایم مواد مخدر دزدی رو داخل یکی از اون‌ها جاسازی کنیم.
اینجا، همین‌جا بپیچ چپ.
ای بابا، رفیق.
مواد می‌کاشتی؟
سایمون رو کشتی؟ چه غلطی؟
چرا این کارو می‌کنی، دوک؟
حملهٔ لاس‌وگاس...
یک ترور سفارشی بود.
و کینگزلی دستورش رو داده بود.
حالا داری مسخره‌بازی درمیاری، مگه نه؟
کینگزلی تو و کالوین رو دوست داشت.
مثل پسرهاش باهاتون رفتار می‌کرد، چرا باید این کارو بکنه؟
چون کسب‌وکارش رو بیشتر دوست داشت.
آره، فهمیده بود که می‌خوام ترکش کنم...
و با کولمن قرارداد ببندم.
آروم‌تر.
لعنتی، اصلاً خبر نداشتم.
باشه، خب... این دیگه چیه؟
انتقامه... یا یه همچین چیزی؟
کینگزلی اون شب همه‌چیز رو ازم گرفت.
برادرم...
قهرمانی‌م...
زندگی‌م.
و حالا من همه‌چیز رو ازش می‌گیرم.
آجر به آجر.
بعدش؟
می‌کشمش.
♪ با میل و هوس، کنترل رو به دست می‌گیرم، اوه ♪
♪ اون لحظه می‌فهمی هیچ‌کس به سردی من نیست ♪
♪ شب که بشه، یه کم بیشتر منو می‌بینی، هوم ♪
♪ چپ‌دستم، چپ‌پا، به این می‌گم دستِ چاقویی ♪
♪ بریتانیا، کارِ تیغه، برای جونت فرار کن، داداش ♪
♪ کارِ گنگ و تیراندازی، این فقط یه تمرین متفاوته ♪
♪ حرف‌های مزخرف جلوی این جنده‌ها، آخرش به کشتنت می‌ده ♪
♪ حرف حساب، کلیدِ کشتار، گلوله می‌خوره بالا، هیچی حس نمی‌کنی ♪
♪ حواست باشه با کی می‌پلکی ♪
♪ شاید همون کسی باشه که باهاش آدم می‌کشی ♪
♪ پول رو بزن به جیب، حمله کن، کاری می‌کنی طرف‌ها از کوره دربرن ♪
♪ واقعاً مشکلی نیست، البته اگه مشکل باشه ♪
♪ مردت دست‌به‌مشتِ خوبیه، می‌خواد بوکس بازی کنه ♪
♪ رفیق من اسلحه داره، می‌خواد شلیک کنه ♪
♪ سومین قربانی‌شه، ول‌کن هم نیست ♪
♪ اگه شماها بخواین شلوغش کنین، اینجا رو براتون جهنم می‌کنیم ♪
♪ با میل و هوس، کنترل رو به دست می‌گیرم، اوه ♪
♪ اون لحظه می‌فهمی هیچ‌کس به سردی من نیست ♪
♪ شب که بشه، یه کم بیشتر منو می‌بینی، هوم ♪
ای بابا، جی،
از اینجا نمی‌تونی بری، ورود ممنوعه.
نه، نه، نه، نه، اشکالی نداره.
از اینجا می‌رم بالا و آخرش به چپ می‌پیچم.
-این‌طوری سریع‌تره. -لعنتی.
لعنتی، جی!
گندش بزنن!
باشه، بزن کنار، بزن کنار.
باشه، زود مواد رو قایم کن!
آروم، آروم، آروم، آروم باش، آروم باش.
-فقط آروم باش. -باشه، باشه.
داره میاد.
ازم بخواه گواهینامه‌ات رو بهت بدم.
چی؟
باشه.
اون پشت یه حرکت غیرقانونی انجام دادی.
لطفاً گواهینامه‌تون رو دارید؟
بله، بله، حتماً جناب افسر. اوم...
دوک، زحمت می‌کشی گواهینامه‌م رو بدی دستم؟
آره.
اوه، لعنتی.
شما دوک کیلروی هستید.
خودِ خودشم.
آره.
وزنت حدوداً نیمه‌سنگینه، مگه نه؟
-نه؟ -اوه...
آره رفیق، رزمی‌کارها همیشه همدیگه رو می‌شناسن، مگه نه؟
وقتی داشتم پیشرفت می‌کردم، من هم، اوم...
برای مسابقات جام لافون، با افسرهایی که تمرین می‌کردن، اسپارینگ می‌رفتم.
-آهان، باشه. -آره، آره.
آره، آره، آره، آره، آره.
شماها عجب مردهای قلدر و سرسختی هستید، رفیق.
خب...
این موقع شب بیرون چه غلطی می‌کنید؟
اِم، راستش داریم می‌ریم یه جلسه تمرین،
مگه نه؟
داره فکر می‌کنه دوباره برگرده سراغش.
-آه! -آره، فقط... هیس.
ولی این بین خودمون بمونه، باشه؟
جناب افسر، یه سلفی چطوره؟
-اِم، آره، باشه. -آره، بده من بگیرم.
باشه رفیق.
-خب، بفرما. -خوبی؟
-همینه. -آره، اوه آره، همینه که...
باشه...
باشه... آره، عالیه.
-بفرما رفیق. -آه، گوش کن... ممنون، ممنون.
آره داداش، پس خیالت راحت، رازت پیش من محفوظ می‌مونه.
ولی چراغ ترمزت رو درست کن.
باشه؟
-شب خوبی داشته باشید. -باشه رفیق.
اوه، لعنتی. باشه، بریم... باید بریم.
-بریم، بریم. -آره.
باید عجله کنیم رفیق، وگرنه محموله رو از دست می‌دیم.
اوه، لعنتی.
لعنتی!
لازارو، نرسیدیم...
نه، پیچ اشتباهی رفتیم.
آره، می‌دونم وقتمون داره تموم می‌شه.
باید یه جای آلبانیاییِ دیگه پیدا کنیم
تا جنس‌ها رو اونجا چال کنیم.
ببین داداش، درستش می‌کنیم...
دیگه به اندازهٔ کافی خرابکاری کردی.
باشه، آوردنت با خودم اشتباه بود.
فقط منو برگردون سر قرار.
خب، زیک مارشال،
برای بیننده‌هامون از برنامه‌های بزرگت بگو.
تا ۲۴ ساعت دیگه، اینجا رو تبدیل می‌کنیم به
مرکز دوبارهٔ بوکس بریتانیا؛ همین سالن مقدس رو.
از موسیقی و نورپردازی گرفته تا غذا.
مسابقه‌ای از مارشال پروموشنز فقط یه مسابقه نیست،
یه جشن باشکوهه.
این اولین رویدادیه که مارشال پروموشنز رو اداره می‌کنی.
برگزاری اولین شب مسابقه‌ات
در تالار باشکوه یورک هال چه معنایی برات داره؟
جایی که افسانه‌ها ساخته می‌شن.
برای من همه‌چیزه.
همین‌جا بود که زیکِ جوون اولین بار عاشق بوکس شد.
با پدرم می‌اومدم اینجا و با هم مسابقه‌ها رو تماشا می‌کردیم...
بخش خاصی از دوران جوونیمه.
خب، کینگزلی اعتماد زیادی بهت نشون داده، مگه نه؟
تو رو مسئول کسب‌وکار خانوادگی کرده،
اما سؤالی که همه‌مون می‌خوایم جوابش رو بدونیم،
اینکه کجاست؟
برمی‌گرده؟
اشکالی داره پنج دقیقه استراحت کنیم؟
-یه کم تشنه‌ام. -آره، آره، حتماً.
فکر می‌کنی بعدی بتونیم با سِبلا مصاحبه کنیم؟
با اون یکی موفق باشی.
آنا، می‌دونی، خیلی سرحال به نظر میای.
سیمئون توی خیابون خبر جنس‌هامون رو پخش کرده؟
امروز صبح پیداش نشده.
تلفنش رو هم جواب نمی‌ده.
خودش خوب می‌دونه این قضیه برای من هم چقدر مهمه.
یه مشکل دیگه هم داریم.
سرقت، ضعف‌های کارمون رو آشکار کرد.
دوست‌هامون در آفریقا با نگرانی تماس گرفتن
و دربارهٔ فرستادن محمولهٔ بعدی برامون گفتن.
تا وقتی اون ضعف‌ها برطرف نشن، این کار رو نمی‌کنن.
-بدون محموله، پولی هم در کار نیست. -هوم.
پولی که برای ادارهٔ کسب‌وکار بوکس لازم داریم.
و توسعهٔ کازینو.
بابا نمی‌تونست
زمان بهتری برای این غیب‌شدن ناگهانی‌اش انتخاب کنه.
شش ماه گذشته و هنوز هیچ خبری ازش نداریم.
- فکر نمی‌کنی که اون... - نه، نه.
بابا نمرده.
تو که اینو نمی‌دونی.
چیزی که من می‌دونم اینه که توی تجارت، اگه شاه رو کشته باشی،
می‌خوای همهٔ دنیا ازش باخبر بشن.
تاج گذاشتن توی سایه‌ها هیچ فایده‌ای نداره.
شاید.
اما اگه اون‌ها به این اهمیت ندن
چون برای اون‌ها قضیه تجاری نیست، شخصیه چی؟
♪ یو ♪
♪ نبرد رو بهشون باختم، ولی جنگ رو نمی‌برن ♪
♪ خیالم راحته، ولی همهٔ عضله‌هام درد می‌کنه ♪
♪ منو کنار گذاشته بودن تا وقتی پامو توی گود گذاشتم ♪
♪ نمی‌خوام حرفی از کم‌تر بشنوم ♪
♪ نهایت تلاشم رو می‌کنم، هرچی بیشتر، بهتر ♪
♪ نمی‌خوام حرفی از خطر بشنوم ♪
♪ روی باریک‌ترین طناب حرکت ماه رو اجرا کردم ♪
♪ لازم نیست سلاحم رو عوض کنم ♪
♪ فقط باید هدفم رو دقیق‌تر کنم ♪
♪ از جایی که می‌خوام باشم خیلی دورم ♪
♪ بگو چرا احساس می‌کنم این‌قدر نزدیکم ♪
♪ به خودم ایمان دارم ♪
♪ اما با بالاترین امیدها برای بدترین‌ها آماده‌ام ♪
♪ چند بار در این مسیر قدم گذاشتم ♪
♪ وقتی داستان گفته بشه، همه‌چیز معنی پیدا می‌کنه ♪
♪ فقط عقب می‌کشم و می‌ذارم همه‌چیز پیش بره ♪
♪ برای ستاره‌ها شلیک می‌کنم و ماه رو هدف می‌گیرم ♪
♪ پلاتین و طلا می‌خوام ♪
تمام صبح دنبال گشتیم،
ببینیم جای دیگه‌ای هست که محمولهٔ مارشال رو اونجا بذاریم
تا آلبانیایی‌ها و ندیم پیداش نکنن، ولی هنوز چیزی به چشمم نخورده.
باید بزنیم به خیابون‌ها و دنبال یه جای دیگه بگردیم.
نمی‌تونم.
امروز اولین روز کارمه در شرکت مارشال پروموشنز.
دوستت جی، اگه قراره به ما ملحق بشه،
می‌دونم مسئولیتش با توئه.
لازم نیست نگرانش باشی.
به‌هرحال، باید برم سر کار، و وقتی اونجام،
هرچی بتونم دربارهٔ سیمئون سر درمیارم.
باشه، همون لحظه که چیزی فهمیدی به من خبر بده.
یک، دو. یک، دو. یک، دو. همینه.
می‌رم چندتا حولهٔ تمیز براش بیارم.
نه، به درک!
اگه پولمون رو نده، ما هم نمی‌ریم.
و برای مبارزهٔ بعدیش هم دختر رینگ نخواهد داشت.
زیک کجاست؟
منم همینو از خودم می‌پرسم.
روز اولم فکر می‌کردم فرش قرمز برام پهن می‌کنه.
آره، خب زیک رو که می‌شناسی.
از نظر اون خوشامدگویی یعنی این‌که صندلی پرت نکنه.
درسته.
پس سیمئون ما رو پیچونده، حالا زیک هم غیبش زده...
لعنتی!
چرا این‌قدر عصبانیه؟
خب، بابت چند برنامهٔ اخیر پولمون رو نگرفتیم.
و جزمین هم یه جورایی رئیس اتحادیهٔ خودخوانده‌مونه.
انگار خیلی هم نگرانت نکرده.
هوم، سیمئون همیشه دیر می‌کنه، این دیگه اخلاقشه، ولی...
این‌که تلفنش رو جواب نمی‌ده یکم عجیبه.
می‌دونی کجاست؟
نه، ندیدمش.
به‌هرحال...
آره.
خب...
روز اولته.
فکر کنم باید برات یه هدیهٔ خوش‌آمدگویی بگیرم.
لطف داری، ولی من هدیه لازم ندارم.
حتی اگه...
خودم هدیه باشم؟
فکرهای کثیفت رو بذار کنار، کیلروی.
دارم پیشنهاد می‌کنم برای کریم کمکت کنم.
فردا توی یورک هال مسابقه داره، مگه نه؟
چی باعث شده این‌قدر مطمئن باشی که به کمکت نیاز دارم؟
خب...
خودت گفتی؛ من بوکس رو می‌شناسم.
آره، استعداد داری، ولی باید بیشتر ازت ببینم
تا تصمیم بگیرم برای این کار به‌اندازهٔ کافی مهارت داری یا نه.
آها، پس می‌خوای دوباره منو ببینی؟
زیک توی یورک هاله.
باید بریم اونجا قبل از این‌که بزنه به چاک.
آره...
امیدوارم توی یورک هال ببینمت.
هوم.
جی!
هی، لوریک...
خیلی وقته ندیدمت، داداش.
خوبی؟
آشغال، اینجا چه غلطی می‌کنی؟
اومدم یه نوشیدنی بخورم، رفیق.
آره، خوشم میاد چه بلایی سر اینجا آوردی.
باشه.
لطفاً بیرون، بیرون، خانم‌ها، بیرون.
بجنبید. لطفاً عجله کنید.
بچه‌ها، این همونیه که درباره‌اش براتون می‌گفتم.
بهترین طلبکارگیرِ لندن.
آره،
شعار معروفتم بهشون بگو.
اوه، نه لوریک،
این‌ها نمی‌خوان شعار معروف منو بشنون، رفیق.
آره، چرا نمی‌خوایم. می‌خوایم، می‌خوایم.
آره...
خب...
'اگه یه وقت لازم داشتی یکی رو سر به نیست کنی، فقط به جی زنگ بزن!'
بهتون گفتم این یارو دیوونه‌ست.
امشب خونه‌م یه مهمونی بعد از مهمونی اصلی دارم.
باید بیای. شاید کار بیشتری برات داشته باشم.
-آره رفیق، میام. -باشه، بعداً می‌بینمت.
برو.
عجب یاروی دیوونه‌ایه... لعنتی.
و چیزی که همیشه
نـ- نـ- نقش خیلی مهمی در لذت بردن ما از ورزش داشته،
شرط‌بندی است.
شرط‌بندی ورزشی
صنعتی صد میلیارد دلاری است که همچنان در حال رشد است...
آقای مورتون.
می‌شه پنج دقیقه از وقتتون رو به من بدید؟
مایلم دربارهٔ این موضوع با شما صحبت کنم...
سیصد ثانیه؟
این دیگه تجملاته.
آسانسور بیست‌وشش ثانیه طول می‌کشه،
-پس همین‌قدر وقت داری. -من سبلا مارشالم.
قبلاً سعی کردم باهاتون تماس بگیرم.
می‌دونستم دلیلی برای دوری کردن ازت دارم.
سابقهٔ پدرتون
چندان نشون نمی‌ده که آدمی قانون‌مدار و شفاف بوده، مگه نه؟
سابقهٔ خودت اینو نشون می‌ده؟
از شرکت‌های صوریِ برون‌مرزی استفاده کردی تا پیشنهاد بالاتری بدی و جلو بزنی از
یک قرارداد مورد حمایت دولت در مانیل.
سی میلیون دلار به جیب زدی.
نه خبری در روزنامه‌ها منتشر شد، نه دستگیری‌ای در کار بود.
این قضاوت نیست.
این تحسینه.
خب، من ساده‌لوح نیستم.
فقط فکر می‌کنم تو تنها آدمی هستی که به‌اندازهٔ کافی باهوشه
و به‌اندازهٔ کافی جسارت داره که کمکم کنه این کار رو عملی کنم.
چه کاری رو عملی کنی؟
لاس‌وگاس در لندن.
ما همین حالا هم در لندن کازینو داریم، خانم مارشال.
درسته.
اما برخلاف آمریکا،
کازینوهای ما اجازهٔ شرط‌بندی ورزشی رو در داخل خودشون نمی‌دن.
مطمئنم خودت اینو می‌دونی، اما فقط در ماه ژانویه،
دفاتر شرط‌بندی ورزشی کازینوها در نوادا
هفتادودو ممیز شش میلیون دلار درآمد ناخالص بازی‌های قمار داشتند.
می‌خوام دفاتر شرط‌بندی ورزشی رو به کازینوهای لندن بیارم.
مشخصاً به کازینوی خودم.
خب، قبلاً امتحانش کرده‌اند.
هیچ‌وقت حمایت دولت رو به دست نیاورد.
ذی‌نفع‌های قدرتمند زیادی در کارند.
بله، اما... اگر کسی اولین نفری باشه که راهش رو پیدا می‌کنه،
قراره به جیب بزنن...
میلیاردها دلار از بازاری که هنوز کسی واردش نشده.
علاقه‌مندی؟
خب، بستگی داره.
کار ساده‌ای نیست.
حاضری هر کاری لازمه انجام بدی؟
حاضرم...
برای عملی کردنش هر کاری لازم باشه انجام می‌دم.
با‌هات در تماس می‌مونم.
من چیزی از این گیرم نمیاد.
فقط سوابق کاریه.
چند جا توی سوابقش فاصله افتاده.
یکی دوساله، یکی سه‌ساله، اما...
بده ببینمش.
این فاصله‌ها...
برای یکی مثل سیمئون؟
این‌ها سوابق بازداشته.
و یهو سر و کله‌اش با دستگاه ضبط صدا پیدا شده؟
نه.
این فقط یه عملیات پلیسی نیست.
با فدرال‌ها همکاری می‌کنه.
لعنتی.
یعنی ان‌سی‌ای.
آمادو از این‌که پلیس‌ها دور و برش می‌پلکن خوشحال نمی‌شه.
باید رابط سیمئون رو پیدا کنیم
و بفهمیم چی می‌دونن.
ببین. ببین، دارن میان بیرون.
نگهبانی داره در رو می‌بنده...
حالا دیگه باید خالی باشه.
بریم.
باشه، محموله رو اونجا بذار.
جی...
یکی اینجاست.
برو!
-کجا رفت؟ -من از کجا بدونم؟
این لعنتی کجاست؟
-بقیهٔ کلاب رو بگرد. -باشه.
بیا بیرون، حروم‌زاده!
بیا بازی کنیم، من و تو!
اوه، لعنتی. اوضاع خرابه.
اون پسر ندیمه.
بدم میاد اعتراف کنم، ولی رفیق‌ت درست می‌گه.
نه، لزوماً این‌طور نیست.
باشه، این کارو می‌کنیم.
برو مواد رو از دفتر بیار.
دوک، تو سرت چی می‌گذره؟
یکی از ساک‌ها رو جا می‌ذاریم و بقیه رو می‌سوزونیم.
و وقتی ندیم پسرش رو پیدا کنه،
در حالی که با چاقو حسابی لت‌وپار شده و مواد مارشال دور و برشه،
به زیک و سبلا زنگ می‌زنه
جواب‌هایی می‌خوان که ندارن.
و می‌خوان بدونن چطور
مواد مخدرشون اصلاً سر از اونجا درآورده.
و کاری می‌کنیم فکر کنن کار روس‌ها بوده.
-فکر می‌کنی جواب بده؟ -آره.
فقط باید لوریک اینجا باشه تا نقشش رو بازی کنه.
بیاید بدرقهٔ روسیِ درست‌وحسابی‌ای براش تدارک ببینیم.
چاقو رو بده.
گوش کن، دوک یه اسطوره‌ست؛ بازگشتش کلی تماشاگر جذب می‌کنه.
شرکای پخش آنلاین‌مون از این قضیه ذوق‌زده‌ان
و حاضرم مبلغ مسابقه رو هفتاد به سی تقسیم کنم.
همون‌طور که به بقیه‌ای که قبل از تو زنگ زدن گفتم،
من مدیر برنامه‌های دوک نیستم.
اما تو پدرشی،
و اگه کسی بتونه بهش بفهمونه این چه فرصت فوق‌العاده‌ایه،
اون تویی.
این قضیه رو برای بیست میلیون دنبال‌کننده‌م حسابی تبلیغ می‌کنم،
شرط می‌بندم می‌تونیم پونزده میلیون گیرش بیاریم.
چی؟ پوند؟
شوخی نمی‌کنم.
مردم سرودست می‌شکنن که دوباره دوک رو توی رینگ ببینن.
من فقط می‌خوام چیزی رو که می‌خوان بهشون بدم،
می‌فهمی چی می‌گم؟
پس حالا تو برام قرارداد می‌بندی؟
من هیچ کاری برات نمی‌کنم.
تلفن زنگ زد، منم جواب دادم.
که برای من این‌طور به نظر نمی‌رسید.
مهم نیست برای تو چطور به نظر میاد،
اما این آدم‌ها می‌خوان
پونزده میلیون پوند بهت بدن
تا یه ستارهٔ رئالیتی‌شوی آمریکایی رو ناک‌اوت کنی.
اگه نخوام این کارو بکنم چی؟
می‌دونی، دوک، من نمی‌دونم اصلاً می‌خوای چه غلطی بکنی،
و برام هم مهم نیست.
اما چیزی که می‌دونم اینه که از جایی که من ایستادم،
تو هیچی نداری. و اون تلفن مدام زنگ می‌خوره
و پیشنهادهای برگشتنت به رینگ پشت سر هم می‌رسه.
حداقل کاری که می‌تونی بکنی اینه که گوش بدی.
اصلاً برام مهم نیست بوکس کنم.
نگرانی‌های بزرگ‌تری دارم.
نگرانی‌های بزرگ‌تر؟
چه نگرانی‌های بزرگ‌تری؟
ببین،
اگه نمی‌خوای دوباره بوکس کنی، انتخاب خودته.
اما باید یه چیزی پیدا کنی که خوشحالت کنه.
لنگستون؟
بله، خانم مارشال؟
قبلاً رانندهٔ شوهرم بودید، درست است؟
در سه سال گذشته، گاه‌گاهی.
حال‌شان چطور بود؟
آره، همیشه با من منصفانه رفتار می‌کرد.
من که شکایتی ندارم.
قبل از رفتن کینگزلی، آیا...
گفت کجا می‌ره؟
اصلاً.
اگه دوباره به وسیلهٔ نقلیه نیاز داشتید، بیرون منتظرتون هستم.
اِم، لنگستون؟
من، اِم، دیگه نیازی به
وسیلهٔ نقلیه امروز ندارم.
بقیهٔ روز آزاده.
اِم...
متأسفم، خانم مارشال، ولی به من دستور داده شده...
که یک لحظه هم شما رو از جلوی چشمم دور نکنم.
لنگستون، وقتی می‌گم کارت تمومه...
یعنی کارت تمومه.
باشه؟
هر طور میل دارید.
صبح می‌بینمتون.
♪ ریتم زندگی، ملتِ پرشور ♪
♪ می‌فهمی تمام این وقت رو داریم هدر می‌دیم ♪
♪ می‌فهمی با تمام این دردهایی که روبه‌رو می‌شیم ♪
♪ لطفاً یه فنجون بریز ♪ ♪ نوشیدنیِ زنانه ♪
وای.
♪ خدایا، داریم مسابقه می‌دیم ♪
هی...
♪ لطفاً با تمام این زندگی‌هایی که پرورش می‌دیم همدردی کن ♪
♪ لطفاً تمام این زمان رو درک کن ♪
کل اینجا رو اجاره کردی؟
اوهوم.
نه، نه، نه.
بچه‌ها همه مدرسه‌ان.
دیگه کسی اینجا شب نمی‌مونه؟
آه، شاید نسل جدید مثل ما شرور و دردسرساز نیست.
هوم. راست می‌گی.
برادرت عملاً اینجا زندگی می‌کرد.
هوم.
یادت میاد قبلاً مجبورت می‌کردن کفش بولینگ بپوشی؟
هوم. آره، آره، آره.
کلوین زیر بارش نمی‌رفت.
نه، می‌گفت مردم و پاهاشون
اینجا قابل اعتماد نیستن.
اوهوم.
گوش کن، حق با اون بود.
آخه...
ببین، اِم...
دربارهٔ اون شب، توی باشگاه.
اون چیزی که به نظر می‌رسید نبود،
فقط یه گفت‌وگوی بی‌ضرر بود، همین.
چی باعث شده فکر کنی برام مهمه، دوک؟
آزادی هر کاری که می‌خوای بکنی.
بابات چطوره؟
هنوزم بدبخته.
نمی‌دونم، فقط ما...
از همون‌جایی که ول کرده بودیم، ادامه دادیم.
شما دوتا دست‌کمی از هم ندارین، می‌دونستین؟
تو همیشه طرف اونو می‌گرفتی، رفیق.
خب، اون همیشه با من خوب بود.
پس چی می‌گی؟
می‌خوای یه دست بازی کنی؟ هان؟
بیا...
بذار حسابتو برسم.
گوش کن، ما که توی رینگ نیستیم، می‌دونی.
ما توی رینگ نیستیم، روبه‌روی همیم و برابریم.
حرف‌زدن رو بس کن. فقط یه بازی انتخاب کن.
فقط باید همین کارو بکنی.
-واقعاً می‌خوای شاخ‌به‌شاخ بشیم؟ -اوه، اوه.
وقتی می‌رفتیم کلوب نایتس، نمی‌تونستن منو از پای میز بلند کنن
یادته؟
کلوب جوانان نایتس، آره...
من عاشق اون‌جا بودم، رفیق.
واو.
آه...
باشه، شروع کنیم.
کینگزلی توی خونه میز داره یا چی؟
هیچ‌وقت به ذهنت رسیده که...
شاید کینگزلی توی ماجرای کلوین در وگاس دست داشته؟
این حرف از کجا اومد؟
همین‌طوری...
باز هم رسیدیم به این‌جا، داریم حرف‌های قبلی رو تکرار می‌کنیم.
اگه اون موقع دربارهٔ ما می‌فهمید چی؟
اگه فهمیده بود، از اون مرد هر کاری برمی‌اومد.
نفهمید.
اگه فهمیده بود...
من رفته بودم...
و برادرم هنوز این‌جا بود.
حالا می‌خوای با زندگیت چیکار کنی، دوک؟
رینگ همیشه خونه‌ات بود.
حداقل، آنجا از همه‌جا خوشحال‌تری.
نمی‌دونم.
ولی این یه شروعه.
این‌که من و تو این‌جاییم...
ما داریم چیکار می‌کنیم، دوک؟
واقعاً؟
داریم زمان ازدست‌رفته رو جبران می‌کنیم.
نه، نه.
عوضی‌ای.
بعد از این همه سال برمی‌گردی
و احساساتی رو زنده می‌کنی که سال‌ها بهشون فکر نکرده بودم!
می‌دونی این برای من چقدر ناعادلانه‌ست؟
فکر می‌کنی هیچ‌کدوم از اینا برای من عادلانه بود؟
هشت سال پیش هرچی می‌خواستم داشتم.
و در یک لحظه...
همه‌اش ازم گرفته شد.
ولی من هیچ‌وقت دست از دوست داشتنت نکشیدم.
من کشیدم، دوک.
مجبور بودم.
چون اگه این کارو نمی‌کردم...
دیگه نمی‌تونستم به نفس کشیدن ادامه بدم.
♪ حرفت رو پس بگیر ♪
♪ شاید درد داشته باشه، ولی پنهان نمی‌شم ♪
♪ خودم رو می‌شناسم ♪
♪ می‌دونم تنها کسی نبودم ♪
♪ که... ♪
پس چرا اومدی اینجا؟
♪ که امروز چیزی رو که من از سر گذروندم از سر گذاشته باشه ♪
♪ می‌تونی فقط همین یه لحظه صبر کنی؟ ♪
♪ تا خوشحال کنی ♪
♪ یکی دیگه رو، نه فقط نیازهای خودت رو ♪
اوم... باید برم.
هی...
لطفاً...
♪ اما احساساتت رو بروز نمی‌دی ♪
نمی‌تونیم همین‌طور به بازی دادن هم ادامه بدیم، دوک.
♪ باید گوش بدم باید یاد بگیرم، باید زندگی کنم ♪
♪ باید بجنگم، باید به دست بیارم ♪
♪ و تو درباره من تصمیم خودت رو گرفتی ♪
♪ می‌گم تو درباره من تصمیم خودت رو گرفتی ♪
پس بذار درست متوجه بشم.
بار ما، یا بخشی ازش، پیش ندیم و دارودسته‌اش پیدا شده.
ندیم نه...
لوریک.
ولی ندیم می‌خواد ملاقات کنه.
مزخرفه.
گفت یه موضوع مهمه.
اصلاً برام مهم نیست درباره چی می‌خواد حرف بزنه!
هیس... لعنتی، بس کن.
اگه حتی یه ذره‌اش پیدا شده، پس کل بار یه تونه.
همه‌اش مزخرفه، می‌دونی؟
دارن ما رو امتحان می‌کنن.
بابا اینجا نیست، برای همین به ما ضربه می‌زنن.
هیچ احترامی سرشون نمی‌شه!
احترام رو باید به دست آورد.
باید حساب ندیم رو برسیم.
آره...
باید حساب ندیم رو برسیم.
لوریک هم همین‌طور.
اگه بابا اینجا بود، همین کارو می‌کرد...
-ولی اینجا نیست. -که چی؟
اون به هر دومون آموزش داده، پس باید روی همین حساب کنیم.
از اون یه عبرت برای بقیه می‌ساخت، خودت هم اینو می‌دونی.
پس می‌خوای چی کار کنی، داداش؟
بکشیمش.
نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
چرا نمی‌تونیم؟
باشه.
باشه، قدم بعدی رو تو بگو.
چند نفر رو می‌فرستیم اون‌طرف
تا اونجا رو بررسی کنن،
قبل از اینکه خودمون بریم.
اگه اوضاع ناجور به نظر رسید،
راست‌وریش می‌کنیم.
آه...
چه منظرهٔ چشم‌نوازی.
سلام، زیک.
-سبلا... -جوی.
شما دوتا رو تنها می‌ذارم.
بعداً می‌بینمت، سی‌سی.
هوم.
کاری با من داشتی، سبلا؟
مهم به نظر می‌رسید.
امروز نزدیک بود باعث بشی یکی اخراج بشه.
کی؟
لنگستون؟
بذار حدس بزنم،
خوشت نیومده که بهش مرخصی روزانه دادم.
خوشم نیومد که از دستورها پیروی نکرد.
سبلا، این نمی‌تونه همیشه همین‌طور ادامه پیدا کنه.
هوم.
قبول دارم راننده‌م باشه،
-ولی وقتی می‌گم برو، باید بره. -نه، همچین چیزی نیست.
اصلاً چرا باید یکی مراقب حرکاتم باشه؟
هیچ‌کس مراقب حرکاتت نیست.
فقط می‌خوایم مراقبت باشیم.
واقعاً مسئله چیه، سبلا؟
چرا این‌قدر ازم متنفری؟
می‌فهمم داشتن نامادری‌ای هم‌سن خودت آسون نیست...
ولی بالاخره یه روزی باید بی‌خیالش بشی.
واقعاً فکر می‌کنی دلیل تنفرم از تو همینه؟
پس از چیزی که فکر می‌کردم احمق‌تری.
من دنبال کسب‌وکارم هستم...
کسب‌وکار خودم.
اما تو چیزی هستی که بهش می‌گیم زالو.
کسی که به چیزی می‌چسبه
و تا خشک‌وخالی‌ش نکنه، ولش نمی‌کنه.
درست مثل بقیهٔ آدم‌هایی که دور و بر پدرم پیداشون شده.
خوشبختانه اون می‌تونه دستشون رو بخونه،
ولی به یه دلیلی، تو رو نه.
جویِ عزیزِ قدیمی.
ولی منو گول نمی‌زنی.
هیچ‌وقت نتونستی، هیچ‌وقت هم نمی‌تونی.
تنها کسی که داری گول می‌زنی خودتی،
چون ارزش تو از خودت نمیاد،
ارزشت به اینه که برای کی به پشت می‌خوابی.
می‌دونی،
فرق بین مادر و بچه، سبلا،
اینه که گاهی...
باید بذاری بچه یه قشقرق راه بندازه.
تا یه چیزهایی رو از دلش بیرون بریزه.
امیدوارم حالت بهتر بشه، سی‌سی.
کینگزلی کجاست، سبلا؟
بابا...
هر جا هست، همون‌جاست.
و لنگستون پیش تو می‌مونه.
حرف آخرمه.
نمی‌خوای به کینگزلی بگم؟
متوجه شدی؟
کاملاً.
فین، کارشو تموم کن!
بجنب کریم!
ریتم کارت رو بالا نگه دار، کریم!
حرف مردم اینه که
یه پولی روی مبارزشون شرط‌بندی کردن.
پیشنهاد می‌کنم حواست بهشون باشه.
تا وقتی پسرشون ناک‌اوت بشه،
اون‌قدر مستن که دیگه براشون مهم نیست.
من نگران اونا نیستم.
عجب آدم بااعتمادبه‌نفسیه، لعنتی.
کی می‌خوایم شروع کنیم دربارهٔ معامله حرف بزنیم؟
چند مبارزهٔ دیگه هم جور کردم. مبارزه‌های خوبی‌ان.
و می‌خوام پلتفرم تو پخششون کنه.
فکر می‌کنی فقط خودت مبارزه‌های قطعی داری؟
معلومه که نه، ولی هیچ‌کدوم مثل من نیستن.
این چیزا رو نمی‌بینی؟!
یورک هال رو رزرو کرده‌م.
فروش بلیت‌ها ترکونده.
و وقتی مبارز من ببره، اون‌وقت چی می‌خوای بگی؟
اول باید ببره، مگه نه؟
کاملاً درست می‌گی.
برگرد— برگرد به گوشهٔ رینگ!
همون‌جا بمون، وگرنه شمارش رو شروع نمی‌کنم. برو گوشهٔ رینگت!
عقب!
یک!
دو!
سه!
همین حالا برگرد به گوشهٔ رینگ!
برگرد!
ـ آروم بشمار، آروم بشمار! ـ وقتشه لعنتی!
چهار!
پنج!
شش!
هفت!
هشت!
چه حسی داری؟ حالت خوبه؟
دست‌هات رو بالا نگه دار، باشه؟
خوبه، نفس بکش.
بریم. مبارزه کنید!
خیلی خب کریم، نوبت توئه.
ـ بشین، بشین، بشین. ـ دست‌ها رو باز کن، دست‌ها رو باز کن.
هی، بذار باهاش حرف بزنم. بذار باهاش حرف بزنم!
هی، گوش کن، دوبار پایین بزنش.
ـ چی؟ ـ آره، به من اعتماد کن.
چرا باید این کارو بکنم؟
ببین، من آدم‌هایی مثل اینو می‌شناسم، باشه؟
زود از کوره درمی‌ره.
پایین بزنش، یه کار احمقانه می‌کنه،
و از مسابقه اخراج می‌شه،
باشه؟ می‌خوای برنده بشی؟
انجامش بده. برو.
ضربه پایین! لعنتی، داور!
دست‌ها بالا! بالاتر از خط کمربند!
مبارزه کنید! ادامه بدید.
نه، اشکالی نداره، اون بالاتر از خط کمر بود، به بوکس ادامه بدید!
هی! داور! این دیگه چه کوفتی بود؟
حروم‌زادهٔ متقلب!
داور، این دیگه چه کوفتی بود؟!
با سر زد توی صورتش!
اخراجش کن! محرومش کن!
تمومه، تمومه! مبارزه تمومه! مبارزه تمومه! همین!
خب، با راه انداختن این نمایش دقیقاً زدی به هدف.
بوکس عاشق همچین چیزیه.
که چی؟
بعداً حرف می‌زنیم.
دو-ک!
یوهو!
یه برد حسابی!
حرفم همینه پسر!
ـ به کریم چی گفتی؟ ـ اِ...
کسی که فقط سطل تف دستشه، معمولاً کنار رینگ همچین توصیه‌ای نمی‌کنه.
کریم...
اون برای مبارزه با همچین آدمی آماده نیست. الان نه.
می‌تونست صد راند دیگه هم ادامه پیدا کنه
و اون قرار نبود برنده بشه.
تنها راه بردش این بود که داور اعلام کنه حریف محروم شده.
پس بهش گفتم چطور کاری کنه این اتفاق بیفته.
زیک، رفیق، من فهمیدم چه خبره.
داری دربارهٔ چی حرف می‌زنی؟
داور، شمارش، قیافه‌ای که گرفته بودی.
من توی این کار تازه‌کار نیستم رفیق، نتیجه از قبل مشخص شده بود.
ولی جواب نمی‌داد.
پدرت هم قدیما به این کار معروف بود.
ولی هیچ‌کس نمی‌تونست چیزی بهش نسبت بده
چون خیلی حساب‌شده عمل می‌کرد.
پس اگه می‌خوای این کارو بکنی، آدم‌های درست رو لازم داری
تا عملی‌اش کنن...
و من می‌تونم کمکت کنم.
نمی‌دونستم حقه‌بازی.
چی عوض شده؟
هشت سال...
خیلی چیزها رو عوض می‌کنه.
ببین، نمی‌دونم برای ثابت کردنش دیگه باید چه کار کنم.
اگه به من نیاز داشتی
من کنارت هستم.
زیک مارشال!
فایترت یه حروم‌زادهٔ متقلبه.
باز شروع شد، لعنتی.
آقایون، مبارزه تموم شده.
وقتشه برید سمت خروجی.
هیچ‌کس از اینجا کوفتی نمی‌ره تا حق پسرمون رو بگیریم.
-حالا ما مبارزهٔ مجدد می‌خوایم. -آره؟
تا جایی که من می‌دونم، ضربهٔ سر توی رینگ مجاز نیست.
خب، آدم شما اول کثیف‌کاری رو شروع کرد
و حالا ما پول زیادی از دست دادیم.
رفقا، رفقا، ببینید، شب طولانی‌ای بوده
بیاید این بحث رو بذاریم برای یه وقت دیگه.
هیچ‌کس با تو حرف نمی‌زنه، قاتل.
هی، گمشو از اینجا برو
قبل از اینکه با حرف‌هات خودت رو به دردسر بندازی.
حالا اگه می‌خوای خودم بیرونت کنم...
می‌تونم.
جدی؟
آخ!
اشکالی نداره. اشکالی نداره.
حالا گمشو بیرون قبل از اینکه اوضاع بدتر بشه.
زیک کوچولو قاتلش رو هم با خودش آورده.
تامـی، بلندش کن.
این ماجرا تموم نشده، زیک.
تو هم فقط یه پاپتیِ لعنتی دیگه‌ای
که می‌خواد سلطان اینجا بشه.
آره؟ گمشو.
باز می‌بینمت، گنده‌بک!
واندا.
خوبی؟
آره.
اونجا جونم رو نجات دادی.
یه دِین بهت دارم.
تو خانواده‌ای.
هیچ‌وقت نمی‌ذارم کسی بهت آسیبی بزنه، زیک.
هیچ‌وقت.
صبح توی باشگاه حسابت رو می‌رسم، باشه؟
آره...
هی، یه لحظه وایسا.
باید باهام یه جایی بیای.
همین حالا.
قرار دارم با یکی ملاقات کنم...
دوک.
به نیروی پشتیبان بیشتری نیاز دارم.
بزن بریم.
دوک اینجا چه غلطی می‌کنه؟
بعداً درباره‌اش حرف می‌زنیم.
باید یه چیزهایی رو توضیح بدی، ندیم.
اگه از من بپرسی، سخنرانی سال بود.
- محموله‌مون چرا پیش تو بود؟ - محموله...
فقط نگرانی‌تون همینه؟
چرند نگو، ندیم.
- محموله‌مون کجاست؟ - محموله‌تون...
موضوع بحث نیست.
مطمئنم هر دوتون می‌شناسینش.
پسر زیبای من.
مرده!
درست کنار محموله‌تون!
به نظر من لوریک خودش تصمیم گرفته
از ما دزدی کنه و یکی هم مچش رو گرفته.
سعی کردی دست به کاری بزنی، ولی نتیجه‌اش برعکس شد.
من چرا باید دست به کاری بزنم و پسر خودم رو هم بکشم؟
این دیگه به خودت مربوطه، مگه نه؟ در هر صورت، جنس‌مون رو پس بده.
گمشو!
می‌خوای یکی رو که دوست داری از دست بدی تا بفهمی چه حسی داره؟
داری منو تهدید می‌کنی؟
همین الان می‌تونم فقط با یه بشکن
همه‌تون رو به کشتن بدم.
درسته...
زی...
ندیم، از طرف خودت برام توضیح بده چه خبره.
روس‌های لعنتی.
نیکولای حروم‌زاده!
از همون اول با ما سر جنگ داشت.
کار خودش بوده.
- نمی‌تونم فقط بر اساس حدس و گمان عمل کنم. - حدس و گمان؟!
روس‌ها زبون آدم‌هایی رو که بهشون اعتماد ندارن می‌برن!
همیشه می‌خوان یه پیامی بفرستن.
تمام تلاشم رو می‌کنم بفهمم کار کی بوده...
ولی الان نمی‌تونم بذارم با روس‌ها وارد جنگ بشین.
به نفع هیچ‌کس نیست!
باید آرامش حفظ بشه...
و همه برگردن سر کارشون!
قول می‌دم،
حلش می‌کنم.
پسرم می‌میره،
یکی از اونا هم همین کارو می‌کنه.
پدرت لحظه‌ای درنگ نمی‌کرد.
یا خون...
یا جنگ.
زيرنويس از مهدي shine021
♪ بچه‌ها که قبلاً بهت گفتن، مرد ♪
♪ وقتی یه دشمنو ببینیم، با کوپه دورش می‌چرخیم ♪
♪ می‌پریم بیرون و می‌زنیمش ♪
♪ محلهٔ دشمنو که ببینیم، پاکش می‌کنیم ♪
♪ خلافکارِ حرفه‌ای ♪
♪ شارنتی می‌گه بیشتر می‌خواد ♪
♪ می‌رم کاری می‌کنم یه دشمن خون‌ریزی کنه ♪
♪ نگران نباش، برمی‌گردم ♪
♪ شارنتی خم می‌شه منم تکیه می‌دم و می‌زنمش ♪
♪ چپ و راستم پر از گنگستره ♪
♪ فکر کن همه‌چی خوبه، تا وقتی جون یکی رو بگیریم ♪
♪ می‌تونستی قاتل باشی، می‌تونستی تروریست باشی ♪
♪ برامون مهم نیست، فقط با این نُه‌میلی‌متری‌ها شلیک می‌کنیم ♪
♪ همه‌شون مضطربن، برگشتم و از همیشه بهترم ♪
♪ این بار هر وقت بخوام حسابشون رو می‌رسم ♪
♪ فقط برنده‌ایم، بدون باخت، من و رفیق‌هام ♪
♪ OFB، فارم بلاک، آدم‌های اهل عمل ♪
♪ اونا مثل من خفن نیستن ♪ ♪ اونا مثل من خفن نیستن ♪
♪ اسلحه‌های بزرگ؛ اونا مثل ما تفنگ ندارن ♪
♪ اون مثل من دنبال دردسر نیست ♪
♪ فرمون رو بچرخون، بذار اون جوونو بزنم ♪
♪ می‌ریم سراغ دشمن‌ها، مثل همیشه ♪
♪ هیچ‌کس اهمیت نمی‌ده قبلاً چی بودیم ♪
♪ خودشون هم نمی‌تونن بگن قبلاً چی بودن ♪
♪ کاری که قبلاً می‌کردن، الان هم همونه ♪
♪ مثلاً بیا محله، تا بگیری ♪
♪ بدو، آفتاب زده، اسلحه‌ها بیرونه ♪
♪ تی وارد شده، حالا باید فرار کنی ♪
♪ نُه‌میلی‌متری‌ها شلیک می‌شن ♪
♪ اگه فقط یه یاروئه که دنبال اسم‌درکردنه ♪
♪ لازم نیست بهش شلیک کنی، می‌تونی با کتک از پا درش بیاری ♪
♪ اونا بچه‌ن و عددی نیستن ♪
♪ لازم نیست اسلحه‌ها رو دربیاریم ♪
♪ بیا محله، تا بگیری ♪
♪ بدو، آفتاب زده، اسلحه‌ها بیرونه ♪
♪ تی گیرت انداخته، حالا باید فرار کنی ♪
♪ نُه‌میلی‌متری‌ها شلیک می‌شن ♪
♪ اگه فقط یه یاروئه که دنبال اسم‌درکردنه ♪
♪ لازم نیست بهش شلیک کنی، می‌تونی با مک از پا درش بیاری ♪
♪ اونا بچه‌ن و عددی نیستن ♪
♪ لازم نیست اسلحه‌ها رو دربیاریم ♪