آنچه گذشت در فایت‌لند...
می‌خوام دفاتر شرط‌بندی ورزشی رو به کازینوهای لندن بیارم.
مشخصاً کازینوی خودم.
اگه دوک رو بیاری توی رینگ،
با ما قرارداد داری.
- همیشه این‌قدر قانع‌کننده‌ای؟ - من همیشه به چیزی که می‌خوام می‌رسم.
کارت تمومه. فهمیدی؟
عمراً.
باید کینگزلی رو گیر بیارم.
این یکی از پلیسه. حواستون بهش باشه.
یه زن هم همراهشه.
پسر ندیم با چاقو کشته شده.
سرگئی...
اون ذاتاً اهل شکنجه‌ست.
لازم نیست بهم یاد بدی چطور کارم رو انجام بدم.
به کازینو بمب‌گذاری شده.
کار نیکلای بود.
فکر کنم وقتشه به کینگزلی زنگ بزنیم.
نمی‌دونیم بابام کجاست.
منم که روس‌ها رو از صفحه بازی حذف می‌کنم.
فقط منم و تو.
نیکلای!
آره، همین‌طوره، فرار کن.
ترسوی عوضی.
من شوخی ندارم، نیکلای.
تو آدم نیکلایی، سرگئی؟
- گُه می‌خوای؟ - نیکلای کجاست؟
از کجا بدونم؟
حتی اگه می‌دونستم هم بهتون می‌گفتم گورتون رو گم کنید.
به من نگاه کن.
ما قایم نشدیم، از تو هم نمی‌ترسیم.
با خانواده مارشال‌ها درنیفتید!
کس‌کش...
بیا! بیا!
یادم بنداز هیچ‌وقت با تو درنیفتم.
زيرنويس از مهدي shine021
بعد از بازرسی‌های کامل ما،
می‌تونیم نتیجه بگیریم که نشت گاز بوده.
خوشحالیم که کسی آسیب ندیده،
و مشتاقیم دوباره پذیرای همه باشیم
وقتی تعمیرات تموم بشه.
لعنتی، داشتم بهت زنگ می‌زدم. کدوم گوری بودی؟
پیش زیک بودم.
به فکرت نرسید بهم زنگ بزنی؟
نه، فرصت نکردم.
اون دیوونه می‌خواست پشتش وایسم.
ما همین الان به تلافی بمب‌گذاری کازینو زدیم توی دهن روس‌ها.
ببین، نقشه تا اینجا جواب داده،
و حالا مجبور می‌شن تلافی کنن،
ولی یه چیزی هست که متوجهش نشده بودیم.
چی؟
کینگزلی.
زیک گفت خودش و سبلا اصلاً نمی‌دونن کجاست.
نمی‌تونن بهش زنگ بزنن، هیچ‌وقت هم نتونستن.
فقط وانمود می‌کردن می‌تونن، که آبروشون حفظ بشه.
- کی می‌خواستی بهم بگی؟ - دارم همین الان می‌گم.
ببین، می‌دونم هم‌دست شدن با زیک ریسک داشت،
ولی جواب داد. بهم اعتماد داره.
فکر می‌کنه روس‌ها دارن دارایی‌هاشون رو یکی‌یکی از بین می‌برن،
مواد مخدر، کازینو،
و تنها جایی که مونده باشگاهه.
اگه نتونن به کینگزلی دسترسی پیدا کنن،
هیچ تضمینی نیست تلافی روس‌ها اونو بیرون بکشونه.
حتی نمی‌تونیم مطمئن باشیم که خبردار می‌شه.
- پس نقشه چیه؟ - باید بذاریم ماجرا خودش پیش بره.
ببین...
فقط تو نیستی که با اینجا بودن داری ریسک می‌کنی.
منظورت از این حرف چیه؟
هیچی.
امروز شیفت من توی باشگاهه.
نزدیک زیک می‌مونم،
بقیه‌ش رو هم دارم پیگیری می‌کنم.
خودتو نشون دادی...
فکر می‌کردم بهت برمی‌خوره که افتخار کنی.
نقابم رو برداشتم چون می‌خواستم بدونن کار ما بوده.
وقتی پشت سر من کار می‌کنی، دیگه «ما»یی وجود نداره.
قول داده بودی واکنش افراطی نشون ندی،
ولی بعد رفتی اونجا
و به یکی از قوی‌ترین متحد‌هامون نارنجک پرتاب کردی.
اونا متحد ما نیستن.
روس‌ها به بابا وفادار بودن،
ولی دارن همه‌جوره به ما گند می‌زنن.
هیچ‌وقت برای من و تو احترامی قائل نبودن.
حالا مجبورن احترام بذارن، چون من دست به کار شدم.
حرکت کردم، به‌جای اینکه بدوم
اول بشینم حساب‌وکتاب لعنتی کنم یا بازار سهام رو چک کنم.
سبلا، زیادی توی کون خودت فرو رفتی.
بسه دیگه!
هیچ‌کس هیچ‌وقت قدر کارهایی که برای این خانواده می‌کنم رو نمی‌دونه.
ز...
ما خودِ این خانواده‌ایم.
حالا که بابا نیست، فقط همدیگه رو داریم.
از این به بعد باید کنار هم بمونیم.
قدرت‌مون رو این‌طوری نشون می‌دیم، نه با از کوره در رفتن.
ولی باید برنامه تن بلز رو لغو کنیم،
مصاحبه پانچ درانک رو هم،
با کاری که تو کردی، اینا زیادی خطرناکن.
نه.
سیمئون از خانواده بود.
اگه براش مراسم نگیریم، ضعیف به نظر میایم.
یا بدون حضور بابا، بدبخت و بیچاره به نظر میایم.
ما کوتاه نمیایم...
مراسم تن بِلز رو برگزار می‌کنیم
و مصاحبه با جک‌هَمر رو هم داریم.
باشه.
ولی نیروهای امنیتی رو دو برابر می‌کنیم، مهم نیست چه شکلی به نظر بیاد.
لعنتی...
هنوز فکر می‌کنی می‌تونی همه‌چیز رو کنترل کنی، سبلا.
ولی نمی‌تونی.
دیگه نه.
این رو می‌فهمی، مگه نه؟
- چطوری؟ - سلام رفیق.
به سلامتی، رفیق.
آره، آره، خودشه. دوباره انجامش بده.
آره. یک، دو.
آی، آی.
اوه...
ببین گربه چی کشونده اینجا.
یه آشغال به‌تمام‌معناست.
فکر می‌کنی بهتر از این می‌تونی، پیرمرد؟
مطمئنم که می‌تونم.
هر وقت خواستی نشونم بده.
- آره؟ - منتظرم.
آره، وقتی کمربند قهرمانی بردی بیا منو ببین.
اوه!
انگار نه،
داداش کوچیکه‌ت نیست که کمکت کنه.
عجیبه که تنها کسی بین شما که واقعاً دل داشت...
همونیه که زیر خاکه.
برای اون حروم‌زاده یه دقیقه سکوت.
آمین!
دستکش‌ها رو بده بهش، رفیق.
بیا جلو. بیا عمو.
بیا. بیا جلو، دوک.
دیدی؟
خیلی کندی، خیلی کندی.
بیا جلو.
چی داری؟ چی داری؟
همین بود؟
همین بود، عمو کیلروی؟
آره! ها! آره!
بزدلِ عوضی.
اسم داداشم رو از دهن کثیفت بنداز بیرون!
آروم باش. هی، هی.
الان قراره این کارو بکنیم؟
- گمشو بیرون. - برو به جهنم.
عوضی.
شب بخیر.
اون دوکه، دوک، دوک!
بفرما.
بیا بریم.
دوباره.
خوبه. آره.
ضربدری. بچرخ.
بزن بریم. دوباره.
خوبه.
آره.
خوبه.
عالیه! آره!
فقط حرکت بعدی مهمه.
بزن بریم. شروع کنیم.
تنها چیزی که مهمه...
حرکت بعدیه.
دوک، لعنتی برگرد وسط، بجنب. یالا.
دیگه بسه.
چی؟
- دوک! - گفتم دیگه بسه!
به زیک گفتم دست به کاری نزنه.
باورم نمی‌شه شما کازینو رو منفجر کرده باشید، من فقط...
ما این کارو نکردیم.
ما کاری با تو نکردیم.
ولی زیک با ما این کارو کرد.
و این کار باید عواقبی داشته باشه.
نقشه‌مون.
سرگئی.
دیگه منتفی شده.
- متأسفم. - چی؟
سبلا.
وقت بدی مزاحم شدم؟
هرگز.
کازینو بهتر از چیزیه که انتظار داشتم.
البته به‌جز اون...
قسمتی که نوارکشی شده.
ببین، سرت شلوغه و ممنونم که اومدی.
می‌خوام این کار رو جلو ببریم.
ببین، پیشنهادت خیلی به دلم نشست.
شرط‌بندی ورزشی داخل یه کازینوی بریتانیایی.
اینجا تا حالا همچین کاری نشده.
ولی می‌دونی،
همهٔ این کارها می‌تونست خیلی بی‌سروصداتر انجام بشه، قبل از اینکه...
اسکات...
نشتی گاز بود.
انفجار سروصدای زیادی داره.
از هر نظر، حالا ریسک بیشتری وجود داره،
برای همهٔ کسایی که وارد این کار می‌شن، نظارت خیلی بیشتری هست،
از جمله خودم. فقط دارم رک حرف می‌زنم.
من هستم...
ولی هیچ‌کدوم از این‌ها مهم نیست
مگر اینکه بتونیم حامی‌های رسمی رو قانع کنیم.
منظورم قانون‌گذارهاست.
پارلمان، وایت‌هال،
این آدم‌ها ارزون نیستن.
و قطعی‌کردن قرارداد باهاشون خیلی سخته.
و حالا، راستش...
پول نقد بیشتری لازم دارن.
این که مشکلی نیست، هست؟
نه.
اصلاً.
خوبی؟
خوب بودم...
تا وقتی بچه‌های باشگاه اینو بهم نشون دادن.
تبریک می‌گم، ستارهٔ شبکه‌های اجتماعی شدی.
من توی شبکه‌های اجتماعی نیستم.
همین؟
خب، الان دیگه هستی.
و داره روی کارم اثر می‌ذاره.
همهٔ بچه‌ها توی باشگاه دارن درباره‌ش حرف می‌زنن،
و حواسشون از تمرین پرت شده.
- خودم حلش می‌کنم. - پس لعنتی حلش کن.
عوضیِ بی‌عرضه!
همین؟
دمت گرم، رفیق.
بازدیدت به یک میلیون رسید.
تبریک می‌گم، ویدئو رو دیدم.
دوک برگشته!
آره، بهت گفته بودم دوباره می‌فرستمش توی رینگ.
نه، تو این کارو نکردی؛ جک‌همر کرد.
خودت می‌دونی باید این مبارزه رو جور کنیم.
هی، گوش کن—
بذار—بذار همین الان بهت زنگ بزنم، باشه؟
این دیگه چه گهیه؟
حالا وارد کارِ خبر جعلی هم شدیم؟
ویدئوی دستکاری‌شده و این مزخرفات؟
- گوش کن، اون... - ویدئو تدوین شده بود.
خیلی خراب‌کاری کردی.
جوری نشونش دادی انگار دوک داشت منو له می‌کرد.
هر دومون می‌دونیم حسابی حالش رو گرفتی.
ولی این باعث نمی‌شه مبارزه‌ای شکل بگیره،
و برات پولی هم نمی‌سازه.
این‌جور چیزها رو آنلاین گذاشتن
برای من هم پولی نمی‌سازه، زیک.
من دیگه می‌رم.
امتحانم نکن.
من پسر پدرمم،
ولی من و اون آدم‌های خیلی متفاوتی هستیم.
اون از مبارزهاش محافظت می‌کنه،
ولی من فکر می‌کنم مبارزها باید خودشون از خودشون محافظت کنن.
'همیشه از خودتون محافظت کنید'، مگه نه؟
من دارم از برندم محافظت می‌کنم.
برندت همیشه سر از روزنامه‌ها درمیاره.
فقط مطمئن بشیم دلیلش درست باشه.
خیلی از مبارزا آسیب می‌بینن...
جوون‌مرگ می‌شن.
نمی‌خوام اسمت رو توی آگهی‌های ترحیم ببینم...
جوزف.
باید بهم اعتماد کنی.
همهٔ این کارا به نفع خودته، رفیق.
یه ویدئو که شما دوتا توش باشین، همه‌چی رو چند برابر می‌کنه.
یه ویدئوی وایرال، و مراسم فردا با پانچ درانک.
یوهو!
تو اون مصاحبه همه چشم‌ها به توئه.
نمی‌دونم بین تو و دوک چه خبره،
ولی اون عوض شده.
الان دیگه فقط یه روانیه، نه یه مبارز.
و نمی‌خوام این قضیه کار و بار منو خراب کنه.
فهمیدی؟
روی من حساب کن، قهرمان.
تا وقتی کازینو کامل راه نیفتاده،
زیرساخت لازم برای پول‌شویی اینو نداری.
نگران نباش...
قبل از جوی، خونه رو می‌خرم
و از طریق یکی از شرکت‌های پوششی‌مون می‌فروشمش
که به‌راحتی پول رو می‌شوره.
سال‌هاست حسابدار کینگزلی‌ام.
پدرت از این قضیه خبر داره؟
نه. و لازم هم نیست بدونه.
سبلا؟
سبلا.
مامان!
سلام، عزیزم.
سی‌سی زودتر از مدرسه دنبالم اومد.
اون بازی جدیده؟
برو بازی کن، بزرگ‌ترها یه کم کار دارن با هم حرف بزنن، باشه؟
می‌تونم آخر هفته اینجا بمونم؟
باشه.
دوشنبه میام دنبالت که ببرمت مدرسه.
حالا برو بازی کن.
پسر من اینجا چی کار می‌کنه؟
داداش کوچولوم می‌خواست یه کم با خواهر بزرگ‌ترش وقت بگذرونه.
نباید مشکلی داشته باشه، مگه نه؟
چرا ملک پرتغال رو قاپیدی و از زیر دستم خریدی؟
خودت می‌دونی من سبد سرمایه‌گذاری رو خوب مدیریت می‌کنم.
از پول شرکت استفاده نکردم، پول خودم بود.
به دلایل عملی این کارو کردم.
مزخرف نگو، سبلا.
من دیگه با تو این بازی‌ها رو راه نمی‌ندازم.
می‌خوام بکشم کنار.
می‌خوام از کسب‌وکار خانوادگی بیرون بیام.
می‌خوام از سبد املاک هم خارج بشم.
کینگزلی آیدن و منو به حال خودمون ول کرده،
پس همین کار رو می‌کنیم.
می‌خوام از نو شروع کنم و روی پای خودم وایسم.
تو و ایدن دقیقاً همون‌جایی می‌مونید که ما می‌خوایم.
و حالا که پدرم رفته،
الان وقتشه خانواده‌مون کنار هم باشن.
اگه نباشیم، اون‌وقته که حادثه پیش میاد.
سبلا، این کارو نکن— چه کار رو نکنم؟
نذار بلایی سر خانواده‌م بیاد؟
ایدن؟
خودت می‌دونی همچین کاری نمی‌کنم.
برای همینه که اینجا می‌مونه.
جرئت نکن بین من و پسرم قرار بگیری.
شاید این لباس‌های گرون و برند رو پوشیده باشم،
ولی هنوزم می‌تونم اون صورت خوشگلت رو بکوبم توی اون دیوار لعنتی.
باشه.
پس واضح می‌گم.
حواست رو بذار روی خانواده‌ت،
نه این‌که دنبال پروژه‌های کوچیک و بی‌فکرانه‌ت بری.
از این به بعد من سبد سرمایه‌گذاری رو مدیریت می‌کنم،
و همه تماس‌های کاری‌ت رو به شماره خودم منتقل کردم.
مگدالنا بدرقه‌ت می‌کنه.
هی دوک، تن بِلز داره شروع می‌شه.
باید آماده و سرحال باشی که اگه روس‌ها پیداشون شد، آماده باشیم.
این دیگه کدوم خریه...
اینجا چی کار می‌کنی؟
ببخشید... بیا تو.
متأسفم. ببخشید، من—
ببین، فقط یه دقیقه وقت دارم، ولی...
الان وقتشه.
باید همین الان باشه.
چی؟ چی باید همین الان باشه؟
من و تو.
ما.
الان باید سریع دست‌به‌کار بشم، دوک،
ولی می‌خوام این کار رو با تو انجام بدم.
دارم می‌رم.
با ایدن می‌رم.
فردا.
می‌دونم مدت زیادی نیست که برگشتی...
و می‌دونم اینجا وابستگی زیادی—خیلی زیادی—نداری،
منم ندارم. دیگه ندارم.
نمی‌دونم کینگزلی برمی‌گرده یا نه...
ولی... اگه برگرده، نمی‌تونم اینجا بمونم، دوک.
دوک.
ببخشید، چی—چی؟
خدای من.
این خطرناکه.
ـ من خیلی احمقم. ـ نه، تو احمق نیستی.
ببین—هی، نگاه کن، نگاه کن...
منم همینو می‌خوام، باشه؟ فقط...
ببین،
فقط...
الان وقتش نیست.
وقت نیست؟
فکر می‌کنی... فکر می‌کنی من می‌تونستم اینو از قبل برنامه‌ریزی کنم؟
من... منظورم این نیست...
پس اتفاقی که توی وگاس افتاد، موقعش مناسب بود؟
ما برنامه داشتیم،
- رؤیا داشتیم. - فقط گوشم کن، خواهش می‌کنم.
الان نمی‌تونم با این قضیه کنار بیام.
می‌دونی چیه...
بی‌خیالش.
بی‌خیالش؟
تمام این مدت سعی می‌کردم فراموشت کنم
تمام این مدت.
ممنون که کارمو راحت کردی.
هی، این منصفانه نیست.
چی... منصفانه؟
منصفانه؟
این رابطه هیچ‌وقت منصفانه نبوده.
حداقل برای من نبوده.
تموم شد.
اگه اصلاً از اول شروع شده بود.
می‌رم و دیگه پشت سرمو نگاه نمی‌کنم.
خوبه که آدم لباس تنش باشه، نه؟
لباس واقعی، نه بیکینی.
آره. اولین باره که از سرما نمی‌لرزم.
ماجرای سایمون خیلی ناراحت‌کننده‌ست، نه؟
می‌دونی چی شد؟
نه، ولی...
چیه؟
- خوبی؟ - آره...
باشه...
دوست‌پسرم می‌گه زیک داشته پشت سرش حرف می‌زده.
می‌گفته اون و یه نفر دیگه
تو یه حمام روس‌ها رو حسابی کتک زده‌ن؟
یه جایی اون طرف‌های غرب.
- خب، اون یه نفر دیگه کیه؟ - خدا می‌دونه.
عصر همگی بخیر.
از همه‌تون ممنونم که اومدین. کوتاه صحبت می‌کنم.
سایمون از خون خودم بود.
عضو خانواده‌م بود.
مارشال پروموشنز یه کسب‌وکار خانوادگیه
و ما همه‌تون رو هم خانواده خودمون می‌دونیم.
من همیشه برای سخت‌کوشی ارزش قائل بودم،
و سایمون یکی از سخت‌کوش‌ترین آدم‌هایی بود که می‌شناختم.
برای این خانواده هر کاری از دستش برمی‌اومد انجام می‌داد.
وفادار بود.
به پدرم وفادار بود.
به من و سبلا وفادار بود.
و به همهٔ شما وفادار بود.
با مراسم ده زنگ یادش رو گرامی می‌داریم
و خانوادهٔ مارشال پروموشنز
قوی‌تر از قبل به راهش ادامه می‌ده.
سیمون مارشال، روحت شاد.
آره. لازارو، ببین، هیچ اتفاقی نیفتاد.
منتظر موندم، ولی هیچ‌کس نیومد.
پس می‌شه مصاحبه،
و مراسم پانچ درانک.
فردا دوباره جمع می‌شیم.
هی،
این محله خیلی تعریفی نداره.
می‌خوای برسونمت؟
- نه، خوبم، ممنون. - بیا دیگه.
این می‌شه کار خیر امروزم.
که نمی‌خوای اینو ازم دریغ کنی، مگه نه؟
آره، ببخشید این‌همه ریخت‌وپاشه،
ولی من دختر پرمشغله‌ای‌ام.
خودت می‌دونی دیگه.
می‌دونم باید ماشینت رو تمیز کنی.
اتفاقاً یه جا خوندم: 'هرچی ماشین کثیف‌تر و شلوغ‌تر باشه،
زن صاحبش زیباتره.'
با این حرف نمی‌شه مخالفت کرد.
به نظر میاد گرسنه‌ای.
فیش‌اَندچیپس؟
احتمالاً بن-یوبنک.
آره.
یا گاتی-وارد.
آره، آره، آره، آره.
من همیشه عاشق سه‌گانه‌ها بودم.
قبلاً با بابام تماشا می‌کردم.
آره، منم همین‌طور.
نمی‌دونستم مهمون داری.
دفعهٔ بعد خبرم کن، باشه؟
متأسفانه من با اعلام قبلی نمیام.
ولی
اگه وقت مناسبی نیست، می‌تونم برم.
نه بابا، مشکلی نیست عزیزم.
تو خیلی بیشتر از اون خوش اومدی.
این گازره.
اینم کیمه.
از آشناییت خوشحالم، گازر.
لطفاً از غذای من هم بخور.
بیا دیگه. در هر صورت خیلی زیاده،
و قرار بود فقط ماهی سالمون و برنج بخورم.
پس بفرما.
خب، کیم، انگار یه‌جورایی طرفدار بوکس هستی؟
آره، از بچگی.
جدی؟
یه چیز خاص برات دارم.
اما این...
چیزیه که پیداش نمی‌کنی
نه توی روزنامه‌ها، نه حتی توی گوگل.
وای.
آره...
می‌دونی، اون هیچ‌وقت نمی‌خواست اینا رو به دیوار بزنیم.
نمی‌دونستم همهٔ اینا رو نگه داشتی.
هنوز تلویزیونی رو که برام خرید داری؟
البته دیگه کار نمی‌کنه، ولی...
با اولین حقوقش برام یه تلویزیون خرید.
همون موقع هم
می‌دونستم آدم موفقی می‌شه.
کسی که خرج خانواده‌ش رو می‌ده.
این یکی رو از من به ارث نبرده.
خب، چیزهای دیگه‌ای ازت یاد گرفتم.
مثلاً آپرکات زدن، شرط می‌بندم.
از اینا معلومه...
این عضله‌های دوسر توی خانواده‌تون موروثیه.
آره...
یه همچین چیزی.
خب، می‌دونی چیه، شما دوتا رو تنها می‌ذارم.
- خیلی ممنون. - آره، قابلی نداشت.
بعداً می‌بینمتون.
داره دیر می‌شه.
بیا ببندیمش.
خب، فکر کنم دیگه وقت خوابه.
یعنی، مجبور نیستیم بخوابیم.
- خوبی؟ - آره...
فقط یه کم هوای تازه لازم داشتم.
من زیاد اهل مشروب نیستم، واسه همین...
آره، ولی فقط این نیست، مگه نه؟
وقتی دل‌شکستگی رو ببینم، می‌شناسمش.
دیوک، نمی‌تونی از غم فرار کنی.
من...
هر روز به خواهرم فکر می‌کنم...
آسون‌تر نمی‌شه،
فقط شکلش عوض می‌شه.
آره.
برای برادرت هم همین‌طور بود؟
آره.
اون قیافهٔ مرموزت.
همون تیپ قوی و کم‌حرفت.
آره.
پیش من لازم نیست این‌طوری باشی.
داری زجر می‌کشی.
به‌خاطر کینگزلیه؟
به‌خاطر ناپدید شدنش؟
شما دوتا چطور با هم آشنا شدین؟
با بوکس.
چی توی تو دید؟
تمرکز دارم.
نترسم.
و هیچ‌وقت دست نمی‌کشم.
به کسی آسیب زدی؟
ازم می‌ترسی؟
چی می‌خوای؟
خب، اون...
غیرمنتظره بود.
من می‌خواستم بگم خیلی خفن بود.
قطعاً اونم بود.
من...
منظورم کل شب بود.
توی زندگی‌م آدم‌های زیادی نیستن
که بفهمن از دست دادن یه نفر یعنی چی.
آره...
منم همین‌طور.
خب...
دوست داشتم بمونی، ولی...
آره.
به‌زودی می‌بینمت.
حتماً.
فعلاً.
خداحافظ.
فقط به راه رفتنت ادامه بده.
هی، وایسا، وایسا، وایسا.
دیدمت. قرار خوبی بود؟
مثل بابای کوفتی‌م حرف می‌زنی، رفیق.
هی...
- اون پلیسه. - چی؟
هم توی سردخونه با سایمون دیدمش، هم امشب توی باشگاه.
لعنتی.
سرت کلاه گذاشته، پسرم.
حالا هم بهت مشکوک شده.
نمی‌دونیم چی می‌دونه
یا سایمون ممکنه چی بهش گفته باشه.
پس بازی‌اش می‌دیم.
هنوز می‌تونیم اینو به نفع خودمون تموم کنیم.
ولی باید نزدیک خودمون نگهش داریم
و مطمئن بشیم می‌دونیم اون چی می‌دونه.
باز داری خودسرانه عمل می‌کنی.
دیگه زیادی تکرار شده، دوک.
دیگه نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
اگه یه‌وقتی فکر کنم داری ما رو به خطر می‌ندازی
- یا نقشهٔ آرماندو رو به خطر می‌ندازی. - می‌خوای چی کار کنی؟
صبح بخیر.
- انگلیسی؟ - معلومه.
اخیراً اینجا درگیری خشونت‌آمیزی اتفاق افتاده؟
- دو مرد؟ - شما پلیس هستید؟
انگلیسی بلد نیستم.
ولی همین الان که خوب انگلیسی حرف زدی.
انگلیسی بلد نیستم.
ببخشید.
خداحافظ.
می‌دونم حرفم رو می‌فهمی.
خواهش می‌کنم،
پاسپورتم رو گرفتن.
می‌تونم کمکت کنم.
گفتی کمکم می‌کنی.
آره.
به این شماره زنگ بزن، اونا مطمئن می‌شن که...
اگه انگلیسی بلدی، لطفاً انگلیسی حرف بزن.
خیلی خب.
اون مردی که با زیک مارشال بود
وقتی به اینجا حمله شد، کی بود؟
اگه باهات حرف بزنم، بیشتر از کارم رو از دست می‌دم.
خودم می‌دونم یه نفر دیگه هم بوده، فقط اسمش رو می‌خوام.
و منم قبلاً بهت گفتم گمشو به درک!
پس می‌خوای خودت بری، یا مجبورِت کنم؟
مجبورم کن.
مجبورت کنم؟
مجبور...
خواهرام.
هر وقت دعوا می‌کنم، همه فکر می‌کنن با برادر بزرگ شدم.
اشتباه می‌کنن. با خواهرام.
خیلی بدترن.
تو رسماً دیوونه‌ای.
چی می‌خوای؟
قبلاً بهت گفتم.
نمی‌تونم با پلیس حرف بزنم، منو می‌کشن.
خب، پس می‌شیم دوتا. پس...
نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
نه، نه، نه، تو... تو...
- تو منو نمی‌کشی. - از کجا می‌دونی؟
چون...
وقتی اومدی تو، فعالش کردم.
در قفله و فقط کدش دست منه.
پس اگه نمی‌خوای هر دومون تکه‌تکه بشیم،
بهتره این دستبندها رو باز کنی.
واقعاً یه دیوونه‌زنجیری، مگه نه؟
واقعاً؟
آره.
اون مواد منفجره نصف ساختمون رو می‌فرسته هوا.
خیلی، خیلی مراقب باش.
- من دیوونه‌ام؟ - تو عوضی...
گوش کن.
گوش کن. به حرفم گوش بده!
حرف بعدی‌ای که از دهنت دربیاد،
بهتره اسم لعنتی باشه. وگرنه دوباره برمی‌گرده تو.
آره؟
نکن، نکن، نکن، نکن، نکن!
اسم نداره، اسم نداره،
نقاب به صورت داشت.
هیکلش بزرگه، خیلی گنده‌ست.
اصلاً لعنتی وای نمی‌ایستاد.
وای نمی‌ایستاد.
تو رو خدا، فقط بیست ثانیه وقت داریم.
تو رو خدا!
رمز درها چیه؟
هفت، شش، سه... - هفت، شش چی؟!
- بجنب! - هفت، شش، سه، چهار!
عوضیِ لعنتی، می‌خوای جفتمون رو به کشتن بدی.
- روسیِ «ممنون» چی می‌شه؟ - اِسپاسیبا!
لعنتی...
لندن، چه خبر می‌گی؟
به خانهٔ مارشال‌ها خوش اومدین.
در آستانهٔ
بزرگ‌ترین مبارزهٔ سنگین‌وزن امسال،
برای پادشاه رینگ سر و صدا کنین،
و پادشاه پخش آنلاین، جک‌هَمِر و پانچ‌درانک ۵!
یه سر و صدایی راه بندازین! بیشتر سر و صدا کنین!
می‌دونی، بالاخره نشستن و گپ زدن باهات خیلی خوبه، رفیق.
همچنین، رفیق.
از همون بار اول که دیدم مبارزه می‌کنی، با خودم گفتم،
این یارو منو یاد یکی می‌ندازه.
علی! فریزر!
شاید هم مایک تایسونِ جوون. اووووه!
یا شاید...
هالیفیلد.
اما بعد به ذهنم رسید.
تو منو یاد قهرمان خودمون، دوک کیلرویِ اصیلِ همین‌جا می‌ندازی.
اووووه!
همه‌مون دیدیم تو و اون یارو توی اون ویدیو به جون هم افتادین.
دربارهٔ اون حروم‌زاده با من حرف نزن.
باشه...
خیلی خب.
ولی قیافهٔ یه اسطوره رو داری.
قیافه‌ت شبیه یه ستاره‌ست
که داره می‌ره بالاترین نقطهٔ آسمون.
همین دیگه.
پس ویکتور آبیسوف...
تا کجا می‌تونه پیش بره؟
صبر کن، صبر کن.
از مشت من تا کف رینگ.
آی.
آی، آی، آی.
شنیدم اینجا حسابی غوغا می‌کنه.
- آی، آی، آی، آی. - توی سه راند.
- آخ، آخ، آخ، آخ. - توی سه راند.
سه راند!
- فقط همین لازمه. - سه راند.
فقط همین لازمه.
سه راند! سه راند!
شماره‌تون رو اعلام کنید، شماره‌تون رو.
- برو بالا، یالا. - خودش همین حالا اونجاست.
- راکس، چی‌ـ راکس! - هی، دوک!
داری چی‌کار می‌کنی؟ نه، نه، نه.
- تو نمی‌تونی اینجا باشی. - چی؟
- باید بری، همین حالا. برو. - چی؟ چرا؟
چون توی رینگ هلت دادم؟
وایسا، تو برگشتی توی رینگ؟
آره رفیق، تازه خیلی هم سرحال و آماده به نظر می‌رسید.
ولی بعدش من ـ گوش کن، این هیچ ربطی نداره
به اون قضیه؛ تو اصلاً نمی‌تونی اینجا باشی.
- برو. همین حالا. - چی؟
گمشو!
دوک! چته تو؟
نه، نه، اشکالی نداره گاز، من توی ماشین بیرون منتظرم،
- نگرانش نباش. - تو هم همین‌طور. باید بری. همین حالا.
این کارش واقعاً خیلی بی‌جا بود.
از این خراب‌شده و این آدم‌های لعنتی متنفرم.
- به حرفم گوش کن. - داری چی‌کار می‌کنی؟
باید راکس رو برداری و همین حالا از اینجا بری.
جدی می‌گم.
داری چی می‌گی؟ ما تازه رسیدیم.
راکس خیلی طرفدار اون عوضیِ توی رینگه،
- تازه بلیت هم گرفته. - اصلاً گوش نمی‌دی.
کوفتت شده؟
گازر!
لعنتی! این دیگه چه کوفتیه؟
این دیگه...
سبلا؟
مگدالنا؟
ایدن؟ ایدن؟
ایدن؟! ایدن؟!
ایدن؟!
هی، کلید رو بزن! هی، برق کجاست؟
بریم. بریم.
می‌بینی چه خبره؟
- نمی‌بینی چه خبره. - آره. آره.
گازر! گازر، گازر! راکس رو ببر بیرون! راکس رو ببر بیرون!
وایسا! وایسا!
گاز؟!
بدو! برو، برو!
دوک! دوک!
یالا!
نمی‌دونیم چطور وارد شدن،
همه افرادمون ورودی‌ها رو زیر نظر داشتن.
این باعث نمی‌شه با هم دوست بشیم.
گَزِر؟! راکس؟!
دوک! زود بیا!
- گزر رو با چاقو زدن. - نه.
- نه! نه! - به آمبولانس زنگ بزن.
همین الان! به اون آمبولانس لعنتی زنگ بزن!
الان! بجنب!
دوک؟! دوک؟! صدامو می‌شنوی؟
- جوی... نمی‌تونم... - دوک، پسرمون.
ایدن رو بردن!
دوک! پسرمون رو بردن.
زيرنويس از مهدي shine021