سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
‏‫من با فوتبال بزرگ شدم.‬
‏‫هر روز زندگیم با فوتبال می‌گذره.‬
‏‫بدون فوتبال،‬ ‏‫هیچ‌چیز برام کامل نیست.‬
‏‫توی... توی دنیای من.‬
‏‫وقتی از رختکن‬ ‏‫می‌رم سمت زمین...‬
‏‫این آخرین لحظه‌ایه که، خب،‬ ‏‫به کسایی که دوستشون دارم فکر می‌کنم.‬
‏‫بعد از اون...‬
‏‫...توی یه دنیای دیگه‌ام.‬
‏‫تجربه فوق‌العاده‌ایه.‬
‏‫رونالدو!‬
‏‫اون وسواس عجیبی به بازی داره.‬ ‏‫بازی، کل زندگی اونه.‬
‏‫فوتبال، اولین چیزیه که‬ ‏‫سریع به ذهنم می‌رسه.‬
‏‫همیشه حس می‌کردم توی دنیای ژوزه،‬ ‏‫همه چیز فقط و فقط بردن بود.‬
‏‫اگه اون رو داشته باشی، می‌بری.‬
‏‫اون توی انگلیس قهرمان شده.‬ ‏‫توی ایتالیا هم قهرمان شده.‬
‏‫توی پرتغال و اسپانیا هم قهرمان لیگ شده.‬
‏‫کشور دیگه‌ای هم باقی مونده؟‬
‏‫اون جزو بهترین‌هاست، مگه نه؟‬
‏‫شخصیت عالی. یه شخصیت قوی.‬
‏‫می‌خوای توصیفش کنم؟‬ ‏‫خسته‌کننده.‬
‏‫حسابگر.‬
‏‫خونگرم.‬
‏‫بدقلق.‬
‏‫- منحصربه‌فرد.‬ ‏‫- خوش‌تیپ.‬
‏‫- باخت‌ناپذیر.‬ ‏‫- بامزه.‬
‏‫فقط کافیه یه میکروفون بهش وصل کنی‬
‏‫و دوربین رو روشن کنی.‬
‏‫اول از همه، فکر می‌کنم موفق شدی چون‬ ‏‫اون بهت اجازه داده‬
‏‫که همیشه کنارش باشی.‬
‏‫مک‌کارتی! یه واکنش عالی از هاوارد.‬
‏‫کاستینیا توپ رو وارد دروازه می‌کنه!‬
‏‫وقتی به اوج می‌رسی،‬
‏‫می‌خوای برای همیشه همون‌جا بمونی.‬
‏‫- بردن چه حسی داره؟‬ ‏‫- حس بردن؟ عادیه.‬
‏‫این کاریه که کل عمرم انجام دادم.‬
‏‫در اصل، من نیاز دارم حس کنم‬
‏‫که دوستم دارن.‬
‏‫حالا بخش سختش شروع می‌شه، درسته؟‬ ‏‫خب... ما روزهای خوب رو داشتیم.‬
‏‫اما بعدش، خب،‬ ‏‫روزهای خیلی سخت و بدی هم داشتیم.‬
‏‫برای اون، بردن از همه چیز مهم‌تر بود.‬ ‏‫یعنی، تقریباً به هر قیمتی.‬
‏‫اون نمی‌تونه وانمود کنه که فکر می‌کنه‬ ‏‫هر باشگاهی که توش کار می‌کنه از خودش بزرگ‌تره.‬
‏‫اون یه مربی عهد بوقیه.‬
‏‫اون یه مایه شرمساریه.‬
‏‫کمی احترام، مرد. احترام، احترام.‬
‏‫از لحنت پشیمون نیستی؟‬
‏‫اون ایگوی خیلی عجیبی داره.‬
‏‫آره، و عقده خدا بودن.‬
‏‫فکر می‌کردی اون تبدیل بشه به‬ ‏‫مدیر بزرگی که امروز هست؟‬
‏‫نه.‬
‏‫امیدوارم با این مستند،‬ ‏‫اون داستانش رو همون‌طوری که بود تعریف کنه.‬
‏‫چون... همیشه همه‌چیز گل و بلبل نیست.‬
‏‫اون هیچ‌وقت، هیچ‌وقت خودش رو مقصر نمی‌دونه.‬
‏‫من مثل بقیه قضاوت نمی‌شم.‬
‏‫چرا؟‬
‏‫شاید تقصیر منه. شاید تقصیر منه.‬
‏‫به جعبه‌ی کوچیک من خوش اومدی.‬
‏‫این تاریخچه‌ی منه.‬
‏‫چیزهایی اینجا دارم که خیلی برام ارزشمندن.‬
‏‫کفش‌های مارادونا رو دارم که به من تقدیم کرده.‬
‏‫این مال دیگوئه.‬
‏‫این هم کریستیانو رونالدو‬ ‏‫توی اولین فصل حضورش‬
‏‫به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای در اسپورتینگ.‬
‏‫این برای اینه که یادم بیاد‬ ‏‫من... من ۶۰ سالمه. یا بودم.‬
‏‫- اون چیه؟‬ ‏‫- پایین سمت چپ.‬
‏‫اینجا؟ این منم!‬
‏‫می‌دونی، یه بنده خدایی اینو درست کرد... ژوزه افتضاح.‬
‏‫نه، بد نیست. بد نیست.‬
‏‫من از سال ۲۰۰۳ شروع کردم به جام بردن.‬
‏‫و آخرین قهرمانیم سال ۲۰۲۲ بود.‬
‏‫پس ۲۰ سال مدام برنده بودم.‬
‏‫واسه همینه که... می‌خوای داستان منو تعریف کنی.‬
‏‫آدم که نمی‌آد برای کسی که هیچی نبرده‬ ‏‫مستند بسازه.‬
‏‫نه، این‌طور نیست که بیام اینجا‬ ‏‫و فکر کنم که من... من خاصم.‬
‏‫«آقای خاص» یه حرف چرند خاصه،‬
‏‫که یه عده تو انگلیس‬ ‏‫اون رو... برام درآوردن.‬
‏‫عاشق اینم که اینو می‌گی‬
‏‫در حالی که یه دیوارنگاره از خودت‬ ‏‫پشت سرته.‬
‏‫ممنونم، صبح بخیر.‬ ‏‫به استمفورد بریج خوش اومدید.‬
‏‫خیلی خوشحالم که امروز صبح‬ ‏‫رسماً ژوزه مورینیو رو معرفی کنم‬
‏‫به‌عنوان مدیر و سرمربی جدید چلسی‬
‏‫که از همین لحظه شروع به کار می‌کنه.‬
‏‫چرا چلسی،‬ ‏‫بین این‌همه جایی که می‌تونستی بری؟‬
‏‫چرا چلسی؟‬
‏‫چلسی باشگاه کاملی بود.‬ ‏‫اون‌ها هم مثل من تشنه‌ی پیروزی‌ان.‬
‏‫ما باید با اهداف بزرگ‬ ‏‫توی ذهنمون کار کنیم.‬
‏‫ولی لطفاً بهم نگید مغرور،‬ ‏‫چون چیزی که می‌گم حقیقته.‬
‏‫من قهرمان اروپا هستم،‬
‏‫پس من یکی از اون آدمای معمولی نیستم.‬
‏‫فکر می‌کنم من یه آدم خاصم.‬
‏‫وقتی خودش رو «آقای خاص» نامید،‬
‏‫ما که بازیکن‌های اون تیم بودیم،‬ ‏‫نشسته بودیم و با خودمون می‌گفتیم:‬
‏‫«اوه، خدای من، این دیگه کیه؟‬ ‏‫به دردسر افتادیم.»‬
‏‫در عین حال،‬ ‏‫وقتی یه مربی این کارها رو می‌کنه،‬
‏‫با خودت می‌گی: «من پایه‌ام.‬ ‏‫این متفاوته، ولی خوشم میاد.»‬
‏‫ولی برای مردم بریتانیا، این‌طوری بود که:‬ ‏‫«تو نمی‌تونی به خودت بگی آقای خاص.»‬
‏‫«اینجا رسمش این نیست.»‬
‏‫اگه تماشاچی بودی، با خودت می‌گفتی:‬ ‏‫«لعنتی، این دیگه چی می‌گه؟»‬
‏‫خدای من، هنوز حتی یه بازی هم‬ ‏‫انجام نداده،‬
‏‫بعد می‌گه: «من آقای خاصم.»‬
‏‫می‌دونم که هستم.‬
‏‫من گفتم من یه آدم خاصم،‬ ‏‫نه «اون» آدم خاصه.‬
‏‫ولی ازم می‌پرسیدن‬
‏‫که آیا اون‌قدر خوب هستم‬ ‏‫که بیام لیگ برتر یا نه.‬
‏‫می‌گفتن شاید تو لیگ برتر‬ ‏‫به مشکل بخوری‬
‏‫چون لیگ پرتغال آسون‌تر بوده.‬
‏‫از این حرف‌ها اصلاً خوشم نمی‌اومد.‬
‏‫همیشه فکر می‌کردم‬ ‏‫بلیط ورودم به انگلیس...‬
‏‫قهرمانی تو لیگ قهرمانان اروپا بود‬
‏‫با پورتو، درست یه هفته قبل از‬ ‏‫اینکه برسم چلسی.‬
‏‫پورتو قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.‬
‏‫ولی کلاً تو زندگیم همیشه همین‌طور بوده.‬
‏‫همیشه حس می‌کردم باید خودمو ثابت کنم.‬
‏‫من از یه کشور کوچیک اومدم.‬
‏‫قبلاً هم بازیکن فوتبال‬ ‏‫موفقی نبودم.‬
‏‫دوره‌ای بود که اکثر مربی‌ها‬
‏‫بازیکن‌های خیلی خوبی بودن.‬
‏‫واسه همین، ورود به دنیایی که‬ ‏‫تحت کنترل و سلطه بود‬
‏‫و یه حلقه بسته محسوب می‌شد‬
‏‫خیلی سخت بود.‬
‏‫باید می‌جنگیدم و ثابت می‌کردم‬ ‏‫که من با بقیه فرق دارم.‬
‏‫می‌خواستم تاریخ‌ساز بشم.‬ ‏‫و هیچ‌چیز جلودارم نبود.‬
‏‫وقتی اومدم چلسی،‬
‏‫دوره خیلی خاصی بود.‬
‏‫رومن رو داشتیم، مالک باشگاه،‬
‏‫که اولین آدم واقعاً پولداری بود‬ ‏‫که وارد فوتبال انگلیس شد.‬
‏‫اون الان بیشتر از هر کس دیگه‌ای تو دنیا‬ ‏‫پول نقد داره.‬
‏‫ثروتش الان از تولید ناخالص‬ ‏‫۱۵۸ کشور بیشتره.‬
‏‫و می‌خواست چلسی رو‬ ‏‫بهترین باشگاه اروپا کنه.‬
‏‫پس شروع کردیم به دنبال مربی‌ای بودن‬
‏‫که واقعاً بتونه موفقیت بیاره.‬
‏‫خوزه! خوزه!‬
‏‫هدف... خیلی مشخص بود.‬
‏‫قهرمانی تو لیگ برتر.‬
‏‫بزرگ‌ترین رقیبمون‬ ‏‫تیم شکست‌ناپذیرها بود.‬
‏‫تاریخ‌سازی شد.‬
‏‫آرسنال کل فصل لیگ رو‬
‏‫بدون شکست پشت سر گذاشت.‬
‏‫بعدش هم باید با بزرگ‌ترین باشگاه انگلیس،‬ ‏‫یعنی منچستر یونایتد می‌جنگیدم.‬
‏‫منچستر یونایتد قهرمان انگلیس شد‬
‏‫برای هشتمین بار تو یازده فصل.‬
‏‫و چلسی اون موقع...‬
‏‫صفر تا قهرمانی لیگ برتر داشت.‬
‏‫پس باید با اون ارواح می‌جنگیدیم.‬
‏‫و اون ارواح این بودن که:‬ ‏‫چلسی هیچ‌وقت قهرمان نمیشه.‬
‏‫اون به زمان نیاز داره، مثل تیمش،‬
‏‫تا با فرهنگ بازی انگلیسی ما خو بگیره.‬
‏‫این یه لیگ متفاوته.‬ ‏‫لیگ سختی برای مربیگریه.‬
‏‫من داشتم فکر می‌کردم، این آرسناله،‬ ‏‫اینم منچستر یونایتده.‬
‏‫ما باید با اونا فرق داشته باشیم.‬
‏‫واسه همین بازیکن‌هایی می‌خواستم که‬ ‏‫بتونن یه ایده فوتبالی متفاوت به چلسی بدن.‬
‏‫از بعضی بازیکن‌های چلسی خوشم می‌اومد. خیلی زیاد.‬
‏‫معلومه، جان تری، فرانک لمپارد،‬
‏‫بازیکن‌هایی با پتانسیل فوق‌العاده،‬
‏‫که فقط به اون... هلِ آخر نیاز داشتن.‬
‏‫و می‌دونستم که قدرت مالی لازم برای حمله به بازار رو داریم.‬
‏‫پس شروع کردم به چیدن پازل.‬
‏‫امروز از سه بازیکنی رونمایی شد که مجموعاً ۲۴ میلیون پوند هزینه داشتن.‬
‏‫آرین روبن و پیتر چک رو خریدیم.‬
‏‫دروازه‌بان فوق‌العاده‌ای بود.‬
‏‫اون گفت: «همه از یه خط شروع مسابقه، کارشون رو شروع می‌کنن.»‬
‏‫«اینکه چقدر خوب کار کنی، به خودت بستگی داره.»‬
‏‫تقریباً همین چیزی بود که می‌خواستم بشنوم.‬
‏‫بعدش دو تا بازیکن هم از پرتغال آوردم.‬
‏‫پائولو فریرا و ریکاردو کاروالیو.‬
‏‫ممنون، و به چلسی خوش اومدید.‬
‏‫بیشتر بازیکن‌هایی که برای ژوزه بازی می‌کنن، دوست دارن با اون همراه بشن.‬
‏‫وقتی خبر رسمی منتشر شد‬
‏‫که مورینیو داره میره چلسی،‬
‏‫قشنگ یادمه، به زنم زنگ زدم و گفتم:‬
‏‫«ماریا، وسایلت رو جمع کن. داریم میریم لندن.»‬
‏‫اما من دنبال چند تا بازیکن با ویژگی‌های فیزیکی خاص هم بودم.‬
‏‫دیدیه دروگبا بازیکن چلسی شد‬
‏‫بعد از امضای قرارداد ۲۴ میلیون پوندی از مارسی.‬
‏‫مهم‌ترین دلیلی که به چلسی اومدم، ملاقات با ژوزه بود.‬
‏‫اون بهم گفت: «اگه می‌خوای پادشاه مارسی باشی، می‌تونی همون‌جا بمونی،‬
‏‫اما اگه می‌خوای رقابت کنی و بهترینِ اروپا بشی،‬
‏‫بیا و برای من بازی کن.»‬
‏‫من با آقای رومن درباره نقل و انتقالات صحبت کردم.‬
‏‫بهش می‌گفتم: «ببین، این گزینه اول منه،‬
‏‫ولی اینجا گزینه دومم رو دارم،‬
‏‫گزینه سوم، چهارم و پنجمم رو هم دارم.»‬
‏‫اون همیشه می‌گفت: «تو به فوتبال فکر کن. من به پول فکر می‌کنم.»‬
‏‫«گزینه اول تو، گزینه اول منه.»‬
‏‫چلسی ۸۲.۵ میلیون پوند خرج کرد،‬
‏‫بیشتر از سه تیم بعدی روی هم،‬
‏‫آرسنال، منچستریونایتد و لیورپول.‬
‏‫از همون روز اول فشار واقعی وجود داشت،‬
‏‫اما چون پول زیادی خرج کرده بودیم، فشار روی ما حتی بیشتر هم بود.‬
‏‫آیا خبر داری که بخش‌هایی از رسانه‌ها‬
‏‫امیدوارن و منتظرن که تو شکست بخوری؟‬
‏‫ما می‌خواستیم ثابت کنیم که همه‌چیز فقط پول نیست.‬
‏‫دنیا پر از آدم‌هایی هست که خرج کردن و موفق نشدن.‬
‏‫چند روز قبل از شروع فصل،‬
‏‫رفتیم دوش بگیریم، و من تنها توی حمام بودم‬
‏‫که ژوزه اومد تو.‬
‏‫برگشت سمت من و گفت:‬
‏‫«تو بهترین بازیکن دنیایی.»‬
‏‫منم گفتم: «اوه،»‬
‏‫اصلاً باهاش موافق نبودم، ولی گفتم: «خب، ممنون رئیس.»‬
‏‫اون گفت: «تو بهترین بازیکنی.»‬
‏‫«ولی هنوز نمی‌تونی باشی،‬ ‏‫چون هنوز هیچ عنوانی نداری.»‬
‏‫«تا وقتی قهرمان نشی،‬ ‏‫قضیه همینه که هست.»‬
‏‫فکر نمی‌کنم اون فکر می‌کرد من بهترین بازیکنم،‬ ‏‫چون نبودم.‬
‏‫ولی کاری که کرد این بود که بهم اعتمادبه‌نفس داد.‬
‏‫با خودم گفتم: «بهترین بازیکن دنیا.‬ ‏‫ژوزه مورینیو این‌طور فکر می‌کنه.»‬
‏‫اون منو به چالش کشید.‬
‏‫«بهتره چند تا جام ببری.»‬
‏‫یکی از بزرگ‌ترین تأثیرات روی زندگی من،‬ ‏‫یه گفت‌وگو توی حمام بود.‬
‏‫فکر کنم این نشون‌دهنده قدرت‬ ‏‫مدیریتِ درستِ آدم‌هاست.‬
‏‫آره، من به اندازه فرانک خوش‌شانس نبودم‬ ‏‫که اون رو توی حمام ببینم.‬
‏‫ولی بهم گفت: «گوش کن، تو کاپیتان منی.»‬
‏‫یادمه اونجا نشسته بودم‬ ‏‫به عنوان یه جوون ۲۴، ۲۵ ساله و با خودم می‌گفتم:‬
‏‫«وای، سرمربی به من باور داره.»‬ ‏‫همین چیزی بود که باید می‌شنیدم.‬
‏‫یه عکس از جام لیگ برتر‬ ‏‫اون بالا بود.‬
‏‫یه ذهنیت خیلی شفاف وجود داشت که،‬ ‏‫این چیزیه که قراره ببریم.‬
‏‫از همون اولین جلسات تیمی‬ ‏‫تا اولین بازی مقابل منچستر یونایتد،‬
‏‫کلمات و اصطلاحاتی که‬ ‏‫توی اون جلسات استفاده می‌کرد...‬
‏‫«قراره لهشون کنیم.‬ ‏‫قراره قهرمان لیگ بشیم.»‬
‏‫«قراره جام رو ازشون بگیریم.»‬
‏‫ما نمی‌تونیم ببازیم.‬
‏‫اون باعث شد... بخوام براش بجنگم.‬
‏‫ما یه ارتش بودیم.‬
‏‫ما داشتیم می‌رفتیم به میدون جنگ.‬
‏‫توقعات توی استمفورد بریج‬ ‏‫نمی‌تونست از این بالاتر بره.‬
‏‫بعد از تجربه‌ کردنِ نسخه خودش‬ ‏‫از فوتبال فانتزی،‬
‏‫حالا وقتشه که مورینیو‬ ‏‫وارد بازی واقعی بشه،‬
‏‫اون هم مقابل تیم سر الکس فرگوسن.‬
‏‫لیگ برتر لیگ سختیه،‬ ‏‫شک نکنید.‬
‏‫سخت‌ترین لیگ دنیاست،‬ ‏‫درش هیچ شکی نیست.‬
‏‫واسه همین با خودم فکر می‌کردم:‬
‏‫«ببینیم چه کار می‌تونه بکنه.»‬
‏‫ورود یه مربی جدید و سرشناس‬
‏‫هیجان بی‌سابقه‌ای رو‬ ‏‫ایجاد کرده‬
‏‫بین هواداران چلسی و مالک باشگاه.‬
‏‫وقتی کنار زمین هستم،‬
‏‫احساس می‌کنم توی... دنیای خودمم.‬
‏‫توی ذهنمون درگیری بوده. ما توی همه چیز اولیم، نه؟‬
‏‫به عنوان یه مربی، بهترین ابزار توی فوتبال‬
‏‫چشم‌های توئه.‬
‏‫هیچ اطلاعاتی وجود نداره‬ ‏‫که چشم‌هات نتونن بهت بدن.‬
‏‫من نگاه می‌کنم، تو نگاه می‌کنی.‬
‏‫من بیشتر از تو می‌بینم.‬
‏‫اون یه آرامش خاصی داشت‬
‏‫چون سطح جزئیاتش درباره حریف‬ ‏‫و اینکه چطور قراره شکستشون بدیم، بالا بود.‬
‏‫دوباره بازی شروع شد،‬ ‏‫اما ضربه دروگبا خیلی بی‌دقت بود.‬
‏‫فلسفه ما بر اساس‬ ‏‫اصول خیلی ساده‌ای بود،‬
‏‫کپیِ شخصیت خودم.‬
‏‫باید نهایت تلاشت رو بکنی.‬ ‏‫پای هم‌تیمی‌هات وایستی.‬
‏‫بدون جنگیدن ببازی؟‬
‏‫شاید بتونم با انگشتام بشمرم‬
‏‫تیم‌هایی که تو این ۲۰ سال‬ ‏‫بدون جنگیدن باختن.‬
‏‫اووه! جان تری‬ ‏‫نمی‌ذاشت اون توپ به راحتی بره بیرون.‬
‏‫«بگیر که اومد!»‬
‏‫با اون رویکردی که خیلیا‬ ‏‫مغرورانه می‌دونن، خیلیا رو شاکی کرده،‬
‏‫ولی به نظر میاد‬ ‏‫خوب می‌دونه چی‌کار می‌کنه.‬
‏‫پاس بدی هم نبود.‬ ‏‫ضربه سر دروگبا برای گودیانسن.‬
‏‫عالی بود!‬
‏‫چلسی گل زد.‬
‏‫یکی از چهره‌های قدیمی،‬ ‏‫اونا رو مقابل منچستر یونایتد پیش انداخت.‬
‏‫مورینیو اومد،‬ ‏‫اونم با چه استایلی.‬
‏‫و اینم سوت پایان‬ ‏‫بازی در استمفورد بریج.‬
‏‫سرمربی باور داره.‬
‏‫آیا تو رختکن هم این باور هست‬ ‏‫که امسال سالِ ماست؟‬
‏‫قطعاً. خب، کل پیش‌فصل،‬ ‏‫داشت این باور رو تو وجودمون می‌کاشت.‬
‏‫همه دارن جشن می‌گیرن.‬
‏‫من یه خودکار و دفترچه دارم.‬
‏‫و از همین الان شروع می‌کنم‬ ‏‫به فکر کردن برای بازی بعدی.‬
‏‫پیش من، هیچ جلسه تمرینی‌ای نبود‬
‏‫که توش همون کاری رو نکنی‬ ‏‫که شنبه و یکشنبه‌ها انجام می‌دی.‬
‏‫یاد یه مربی تو پورتو افتادم.‬
‏‫فلسفه‌ش این بود که‬ ‏‫اگه به توپ دست نزنی،‬
‏‫با عطشِ توپ‬ ‏‫به مسابقه می‌رسی.‬
‏‫از توپ عصبانی می‌شی.‬
‏‫البته که اخراج شد.‬
‏‫تمرینات کوتاه بود،‬ ‏‫با شدت خیلی بالا.‬
‏‫هدف این بود که شدت تمرین‬ ‏‫از شدت بازی آخر هفته بیشتر باشه.‬
‏‫بازی کردن مقابل دیدیه‬ ‏‫هر روز تو تمرینات‬
‏‫از بازی تو نصف بازی‌های لیگم‬ ‏‫سخت‌تر بود.‬
‏‫واسه همین وقتی به آخر هفته می‌رسیدیم،‬
‏‫حسم این بود که «این که خیلی آسونه.»‬ ‏‫انگار هیچ اتفاق خاصی نمی‌تونست بیفته.‬
‏‫کول، توپ منحرف می‌شه و میره تو گل.‬
‏‫با هر کی بازی کنیم،‬ ‏‫ما بازی رو می‌بریم.‬
‏‫دو برد، دو کلین‌شیت.‬ ‏‫پیش‌درآمدی بر اتفاقات آینده.‬
‏‫آندره،‬ ‏‫اون چشم‌های من تو کل دنیاست.‬
‏‫اون خیلی رو آماده‌سازی بازی حساس بود.‬
‏‫فکر کنم اون نقطه عطفِ‬ ‏‫آنالیز مسابقات بود.‬
‏‫خیلیا این کار رو‬ ‏‫در اون سطحی که‬
‏‫ما اون موقع انجام می‌دادیم، انجام نمی‌دادن.‬
‏‫اون زمانِ قدیمِ دستگاه‌های دی‌وی‌دی بود.‬
‏‫و گاهی اوقات، دستگاه دی‌وی‌دی کار نمی‌کرد،‬
‏‫و ژوزه هم کل پروژکتور‬ ‏‫یا دستگاه دی‌وی‌دی رو نابود می‌کرد.‬
‏‫یادمه قرار بود با بولتون بازی کنیم.‬
‏‫و روی صفحه نمایش، جلسه تمرینیِ‬ ‏‫روز قبلِ بولتون پخش می‌شد.‬
‏‫و «بیگ سم» می‌گفت: «بکوبید به گالاس.‬ ‏‫توی نبردهای هوایی خیلی خوب نیست.»‬
‏‫و داشت تف می‌کرد روی میکروفون.‬
‏‫و فقط می‌گفتیم، واو،‬
‏‫کی می‌تونه از زمین تمرینِ‬ ‏‫یکی دیگه فیلم بگیره؟‬
‏‫هنوزم مطمئن نیستم‬ ‏‫اون فیلم رو از کجا گیر آورد.‬
‏‫تیاگو، واسه خودش فضا ایجاد کرد.‬
‏‫عجب ضربه‌ای. یه شوت تماشایی.‬
‏‫لمپارد میاد جلو.‬
‏‫لمپارد مقابل نیمی، برای دو بر یک کردن بازی.‬
‏‫و انجامش داد، خیلی خونسرد و مطمئن.‬
‏‫تمرینات در بالاترین سطح بود.‬
‏‫نحوه مدیریت تیمش هم‬ ‏‫در بالاترین سطح بود.‬
‏‫بعد با خودت میگی: «آره، درسته.‬ ‏‫واسه همینه که اینقدر اعتماد به نفس داره.»‬
‏‫آدم‌های قوی رو، قوی‌تر می‌کنم.‬
‏‫آدم‌های بی‌عرضه، بدجوری تو دردسر میفتن.‬
‏‫لازم نبود چیزی بگه‬ ‏‫تا بفهمی...‬
‏‫ممکنه از چشمش بیفتی.‬
‏‫طرز رفتارش‬ ‏‫این حس رو بهت می‌داد.‬
‏‫و می‌تونست خیلی بی‌رحم باشه.‬
‏‫«اگه نمی‌خوای طبق خواسته من پیش بری‬ ‏‫و اون تعهدی که می‌خوام رو نداری،‬
‏‫جلوی همه ضایعت می‌کنم.»‬ ‏‫و این خیلی سنگین بود.‬
‏‫بده به من. بده. یالا، بده.‬
‏‫از نظر فیزیکی باید خیلی سرسخت می‌بودی.‬
‏‫باید مطمئن می‌شدی‬ ‏‫که همیشه در دسترسش هستی.‬
‏‫و اگه نبودی،‬ ‏‫کلاً نادیده‌ات می‌گرفت.‬
‏‫یادمه تو اتاق فیزیوتراپی بودم‬ ‏‫و فیزیوتراپ‌ها بهم می‌گفتن‬
‏‫چند هفته باید دور از میادین باشم.‬ ‏‫مچ پام یه کشیدگی جزئی داشت.‬
‏‫بعد اون میاد تو،‬
‏‫دور تا دور اتاق فیزیوتراپی می‌چرخه،‬
‏‫با همه دست میده و خوش و بش می‌کنه،‬
‏‫به من که می‌رسه، بدون حرف میره بیرون.‬
‏‫با خودم گفتم: «ای وای، از دستم ناراحته.»‬
‏‫نه، نه،‬ ‏‫فقط به خاطر این بود که تمرین نمی‌کردم.‬
‏‫به فیزیوتراپ گفتم: «آمپول بزن.‬ ‏‫ببندش. می‌خوام برم تمرین.»‬
‏‫اونم گفت: «تو دیوونه‌ای.»‬
‏‫رفتم بیرون و تمرین کردم.‬
‏‫فقط کافی بود یه تایید کوچیک‬ ‏‫با تکون دادن سرش بگیری که یعنی:‬
‏‫«آره، این همون بازیکنیه که می‌خوام.»‬
‏‫اگه دردی بود که نمی‌تونستی تحمل کنی، آمپول بزن.‬
‏‫من با شونه شکسته بازی کردم،‬ ‏‫اونم می‌گفت:‬
‏‫«بی‌خیال، تو هنوز از تمام دروازه‌بان‌های لیگ‬ ‏‫بهتری،‬
‏‫حتی با شونه شکسته. ادامه بده.»‬
‏‫منم می‌گفتم: «باشه، انجامش میدم.»‬
‏‫واسه اون، همه کار می‌کردم.‬
‏‫حاضر بودم واسه اون،‬ ‏‫توی تابوت از زمین برم بیرون.‬
‏‫تا حالا ندیده بودم یه گروه از آدم‌ها‬ ‏‫این‌طور دنبال یه نفر راه بیفتن‬
‏‫که ما دنبال اون راه افتادیم.‬
‏‫توپ به لمپارد می‌رسه.‬
‏‫دروگبا! چه حرکت قشنگی.‬
‏‫اکثر بازی‌ها رو یک بر صفر می‌بردیم،‬
‏‫ولی فکرش فقط این بود: «ببر، ببر، ببر.»‬
‏‫«به هیچی جز این فکر نکن.‬ ‏‫فقط برو تو زمین و ببر.»‬
‏‫ما اونقدر سخت شکست می‌خوردیم‬ ‏‫که وقتی یک بر صفر جلو می‌افتادیم،‬
‏‫انگار حس می‌کردی کار تمومه.‬
‏‫چلسی یک، لیورپول صفر.‬
‏‫کم‌کم داره به یه نتیجه‬ ‏‫تکراری تبدیل میشه.‬
‏‫اون موقع‌ها خیلی در موردش حرف می‌زدن،‬ ‏‫در مورد اتوبوس پارک کردن و این حرفا.‬
‏‫ما به عنوان بازیکن برامون مهم نبود.‬
‏‫اصلاً برامون مهم نبود.‬ ‏‫ژوزه که اهمیت نمی‌داد، ما چرا باید می‌دادیم؟‬
‏‫باید یک گل بیشتر از‬ ‏‫حریف بزنی.‬
‏‫گل می‌زنی، گل نمی‌خوری، می‌بری.‬
‏‫نه بازی، دو تا گل خورده.‬
‏‫خیلی خوبه.‬
‏‫آره، خیلی هم عالیه.‬
‏‫خیلی از تیم‌ها‬ ‏‫فکر می‌کنن ما مغروریم.‬
‏‫نه، بحث غرور نیست.‬
‏‫ما می‌خوایم ببریم.‬
‏‫یک هیچ، برامون فرقی نداره.‬
‏‫می‌تونن ازش استفاده کنن؟ موقعیت امیدوارکننده‌ایه.‬
‏‫کول دنبال گودیانسن می‌گرده.‬
‏‫یک هیچ.‬
‏‫سه تا چیز نوشتم.‬
‏‫پررو،‬
‏‫مغرور، ولی مهم‌تر از همه، با اعتماد به نفس.‬
‏‫و این همون شیوه‌ایه که‬ ‏‫تیمش کل فصل بازی کرد.‬
‏‫دوره دسامبر، ما نوزدهم بازی کردیم...‬
‏‫لمپارد!‬
‏‫بیست و ششم... دیمین داف!‬
‏‫بیست و نهم... روبن!‬
‏‫بازی‌های زیادی داشتیم،‬ ‏‫و همه می‌گفتن:‬
‏‫خب، حالا می‌بینیم که کم میارن یا نه.‬
‏‫و یه ضربه زمینی، و گل! آره!‬
‏‫ما همه اون بازی‌ها رو بردیم.‬
‏‫می‌شد از بازیکنات تو تعطیلات‬ ‏‫انتظار بیشتری داشته باشی؟‬
‏‫نه، فقط ازشون خواستم‬ ‏‫امشب باهوش بازی کنن.‬
‏‫فکر کنم مربی‌ها در مقایسه با ژوزه،‬
‏‫معمولاً یه خط مشی خاصی رو دنبال می‌کنن.‬
‏‫تیم خیلی خوبین. تیم خوبین.‬
‏‫تیم خیلی خیلی خوبین.‬
‏‫بازی سختی می‌شه. کار خیلی بزرگیه.‬
‏‫کار خیلی سنگینیه، ولی ما با تمام توان‬ ‏‫می‌ریم که نتیجه بگیریم.‬
‏‫و من از هر نظر متفاوت بودم.‬
‏‫توی سوپرمارکت، تخم‌مرغ داری،‬ ‏‫درجه یک، درجه دو، درجه سه.‬
‏‫بعضی‌هاشون گرون‌تر از بقیه‌ان.‬
‏‫و بعضی‌ها... املت بهتری بهت می‌دن.‬
‏‫اون نسل جدیدی از مربی‌ها بود‬ ‏‫که انگلیس تا حالا ندیده بود.‬
‏‫اون احتمالاً تنها مربی‌ای بود‬ ‏‫که اون سطح از شهرت رو داشت‬
‏‫بیرون از دنیای فوتبال.‬
‏‫زندگی من یعنی همیشه یه قدم جلوتر بودن.‬
‏‫واسه همینه که کارتم امریکن اکسپرسه.‬
‏‫اون از یه مربی معمولی فراتر رفت،‬ ‏‫شخصیتش اینطور بود.‬
‏‫می‌دونی، کت‌هاش،‬ ‏‫اون کت‌های طوسی که می‌پوشید، افسانه‌ای شد،‬
‏‫تقریباً... تبدیل به نماد مد شد.‬
‏‫کسی نبود که متوجه نشه‬ ‏‫اون مرد خیلی جذابی بود‬
‏‫در سن و سال خودش.‬
‏‫اون خیلی تو‌داره، امم،‬
‏‫اون بی‌خیالیِ خاصی که داره‬ ‏‫واقعاً جواب میده.‬
‏‫راستش رو بخوای، بی‌حد و مرز‬ ‏‫و بدون خجالت، شیفته‌ی این آدمم.‬
‏‫برای اولین بار می‌تونم‬ ‏‫صفحه‌ی آخر روزنامه‌ها رو بخونم.‬
‏‫حالا دیگه می‌تونم کنار زمین‬ ‏‫فوتبال رو تحمل کنم.‬
‏‫کلاً می‌تونم یه مسابقه فوتبال رو‬ ‏‫تحمل کنم، همین.‬
‏‫ما تبدیل شده بودیم به‬ ‏‫کانون توجه جهانی‬
‏‫به خاطر اون، که خیلی چیز جدیدی بود.‬
‏‫خوزه، کدوم خوش‌تیپ‌تریم؟‬ ‏‫تو یا اون مجسمه مومی؟‬
‏‫من تبلیغ می‌کنم، من می‌فروشم.‬
‏‫هر کی درباره من نظری میده،‬ ‏‫داره خودش رو می‌فروشه.‬
‏‫من می‌فروشم. به همین سادگی.‬
‏‫می‌خوای ترکیب تیمم رو برای فردا بدونی؟‬
‏‫خب چرا ازم نمی‌پرسی؟‬
‏‫- ترکیب فردات چیه؟‬ ‏‫- دیگه خیلی دیره. متأسفم.‬
‏‫پر از این چیزها؛ کنفرانس خبری،‬ ‏‫تیکه انداختن به بقیه...‬
‏‫پر از چیزهایی که تو لیگ برتر‬ ‏‫بهشون عادت نداشتیم.‬
‏‫می‌گفتن:‬ ‏‫«تحت فشاری؟»‬
‏‫«چلسی قراره فرو بپاشه؟» نه.‬ ‏‫بیشتر نگران آنفولانزای مرغی‌ام.‬
‏‫جدی میگم.‬
‏‫به خاطر اون قو تو اسکاتلند،‬ ‏‫خیلی تحت فشارم.‬
‏‫جدی میگم.‬
‏‫داری می‌خندی، ولی جدی میگم.‬ ‏‫اصلاً... اصلاً دور نیست.‬
‏‫بازیکن پای تلویزیون نگاه می‌کنه،‬
‏‫بازیکن می‌خنده... بلافاصله می‌خنده‬
‏‫و حسش رو می‌گیره که:‬ ‏‫«اوه، اون نگران نیست.»‬
‏‫چلسی کلی بازیکن هجومی داره.‬
‏‫گودیانسن از وسط حرکت می‌کنه.‬ ‏‫روبن صاحب توپ میشه و گل می‌زنه!‬
‏‫خب، این دیگه چطور رفت تو گل؟‬
‏‫و اونا بازی رو بردن.‬
‏‫مگه خوزه مورینیو عاشق این چیزها نیست؟‬
‏‫اونا حالا ۱۶ بازیه که شکست نخوردن.‬
‏‫یازده امتیاز جلوتر از نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده.‬
‏‫سرمربی میگه: «نشونشون بدید لوگوی باشگاه رو.»‬
‏‫«ما چلسی هستیم،‬ ‏‫و تا تهش می‌ریم.»‬
‏‫صبح بخیر.‬
‏‫اما اواخر فوریه،‬ ‏‫اوضاع شروع کرد به تغییر کردن.‬
‏‫ما جام حذفی رو تو نیوکاسل باختیم‬
‏‫قبل از اینکه بریم بارسلونا.‬
‏‫به شکل عجیبی،‬ ‏‫داور بازی، آندرس فریسک،‬
‏‫همون داوریه که آخرین بار‬ ‏‫چلسی اینجا بازی کرد‬
‏‫تقریباً پنج سال پیش که ۵-۱ باختیم.‬
‏‫امیدواریم این فال بدی نباشه.‬
‏‫اون شب تو بازی رفت،‬ ‏‫ما ۱-۰ جلو بودیم.‬
‏‫و بعد، بین دو نیمه تو اون محوطه مشترک،‬
‏‫نزدیک رختکن داور...‬
‏‫...همه چی اتفاق افتاد.‬
‏‫دیدم که داور رفت سمت رختکنش.‬
‏‫و بعد دیدم مربی تیم حریف داره‬ ‏‫لگد می‌زنه... به در لگد می‌زنه.‬
‏‫سروصدای زیادی اون اطراف... اون اطراف شنیدم.‬
‏‫و بعد تو نیمه دوم،‬ ‏‫بازی عوض شد.‬
‏‫و بعدش،‬
‏‫ما باختیم.‬
‏‫اینجا یه سوءتفاهمی پیش اومده.‬
‏‫وقتی تیم‌ها داشتن برمی‌گشتن تو زمین،‬ ‏‫من توی تونل بودم.‬
‏‫ژوزه مورینیو انگار داشت دنبال‬ ‏‫آندرس فریسک می‌دوید و می‌گفت:‬
‏‫«نمی‌تونی این کارو بکنی. گزارشتو رد می‌کنم.»‬
‏‫ژوزه مورینیو ادعا کرد‬
‏‫که داور، آندرس فریسک‬ ‏‫و فرانک رایکارد، سرمربی بارسلونا‬
‏‫بین دو نیمه با هم ملاقات کردن.‬
‏‫مورینیو با داور چهارم صحبت کرد،‬ ‏‫مشخص بود که اصلاً از اتفاقات راضی نیست.‬
‏‫این حقیقت نداره.‬
‏‫مردم دارن این شایعات رو می‌سازن.‬
‏‫من خودم دیدم.‬
‏‫باید می‌گفتم.‬
‏‫این موضوع از حس بی‌عدالتی هم‬ ‏‫فراتر رفته.‬
‏‫رسانه‌ها بابت این... بابت این حرف‌ها‬ ‏‫ازم انتقاد کردن،‬
‏‫ولی این چیزی بود که... چیزی بود که حس کردم.‬
‏‫وقتی توی زمین موفق بود،‬ ‏‫این کارها رو می‌کرد و قسر در می‌رفت.‬
‏‫اگه بخوای وقتی توی زمین موفق نیستی‬ ‏‫این کارو بکنی،‬
‏‫اونجاست که نابودت می‌کنن.‬
‏‫همه‌ش سیاستِ‬ ‏‫بالا بردن و بعد کوبیدنه.‬
‏‫در مورد ژوزه، قطعاً یه رگه‌ای‬ ‏‫از شیطنت همیشه هست.‬
‏‫هیچ‌وقت نمی‌دونی چی در انتظارته.‬ ‏‫و خیلی‌ها نمی‌تونن باهاش کنار بیان.‬
‏‫آندرس فریسک، داور بین‌المللی فوتبال،‬ ‏‫بازنشسته شد‬
‏‫چون تهدید به مرگ شده بود.‬
‏‫اون قضاوت اون بازی جنجالی‬ ‏‫لیگ قهرمانان رو به عهده داشت‬
‏‫بین بارسلونا و چلسی.‬
‏‫این داور سوئدی از طریق تلفن،‬
‏‫ایمیل و نامه تهدید شده.‬
‏‫مردم میگن بعد اون بازی زیاد حرف زدم، ولی بازم همون کارو می‌کنم.‬
‏‫راهش همینه. پس من آدم خوبی نیستم.‬
‏‫من آدم خوبی نیستم.‬
‏‫قضیه همینه که هست.‬
‏‫چه حسی داری وقتی میگی‬ ‏‫آدم خوبی نیستی؟‬
‏‫با افتخار حسش می‌کنم.‬
‏‫این کارو با... با یه حس غرور انجام میدم...‬
‏‫با حس غرور.‬
‏‫هر کاری برای اینکه تیمت‬ ‏‫نتیجه بگیره.‬
‏‫چند روز بعدش،‬ ‏‫فینال جام اتحادیه رو داشتیم.‬
‏‫فشار روی بازی فردای فینال‬ ‏‫جام اتحادیه بیشتر شده‬
‏‫برای چلسی و مورینیو؟‬
‏‫آزمون بزرگیه‬ ‏‫چون اونا جام حذفی رو از دست دادن.‬
‏‫چهارشنبه شب باختن.‬ ‏‫فردا هم ممکنه ببازن.‬
‏‫خیلی راحت ممکنه دوباره ببازن چون لیورپول رو فرمه.‬
‏‫بعضی روزنامه‌ها میگن‬ ‏‫دوران خوشی‌تون تموم میشه‬
‏‫اگه یکشنبه شکستشون ندید.‬
‏‫کدوم دوران خوشی؟‬
‏‫خب...‬
‏‫- دوران خوشی؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- منظورت چیه؟‬ ‏‫- یعنی ممکنه روزهای خوب چلسی تموم شده باشه.‬
‏‫ماه عسل برای من یعنی... بیست سال‬ ‏‫ماه عسل با همسرم.‬
‏‫ماه عسل دیگه‌ای در کار نیست.‬
‏‫و اگه بخوام منصف باشم،‬
‏‫روزی که باشگاه‬ ‏‫از من راضی نباشه،‬
‏‫فردای اون روز می‌رم.‬
‏‫پس سعی نکنید بهم فشار بیارید‬ ‏‫چون من هیچ‌وقت تحت فشار نیستم.‬
‏‫هیچ‌وقت. زندگی من راحته.‬
‏‫دوست ندارم با سیستم بجنگم.‬ ‏‫این چیزی نیست که بهم لذت بده.‬
‏‫من کلاً این‌طوری‌ام،‬
‏‫و به نظرم هم‬ ‏‫باید همین‌طوری باشه.‬
‏‫آیا حس می‌کنیم تو این ۱۴ روز اخیر‬ ‏‫اون اعتمادبه‌نفس همیشگی رو نداره،‬
‏‫و حرف‌هایی زده که‬ ‏‫کاش نمی‌زد؟‬
‏‫اون چیزی رو که می‌بینه به زبون میاره.‬
‏‫متأسفانه فکر می‌کنم تو این کشور‬ ‏‫به جایی رسیدیم‬
‏‫که خیلی‌ها منتظرن‬ ‏‫زمین خوردنش رو ببینن.‬
‏‫رِیس، با فضای خالی،‬ ‏‫مدت‌هاست که منتظر این لحظه‌ست.‬
‏‫و یه شروع فوق‌العاده‬ ‏‫در کمتر از ۴۵ ثانیه.‬
‏‫جان آرنه ریس یه شوت موشکی می‌زنه.‬
‏‫اگه مورینیو باشی، چیکار می‌کنی؟‬
‏‫استیون جرارد،‬ ‏‫کاپیتان لیورپول، می‌بینه که توپ گل می‌شه.‬
‏‫در کمال تعجب،‬ ‏‫چلسی بازی رو به تساوی می‌کشونه‬
‏‫از جایی که اصلاً انتظار نمی‌رفت.‬
‏‫بازی به وقت اضافه کشیده شد‬
‏‫بعد از شروع و پایان‬ ‏‫عجیب و غریبِ ۹۰ دقیقه.‬
‏‫پرتاب بلند جانسون،‬ ‏‫و توپ به دروگبا می‌رسه!‬
‏‫چلسی اولین جامش رو‬ ‏‫با ژوزه مورینیو می‌بره،‬
‏‫در یه فینالِ کارلینگ کاپِ‬ ‏‫پر فراز و نشیب و تماشایی.‬
‏‫می‌دونستیم هیچ‌کس نمی‌خواد ما ببریم.‬
‏‫ما تیمِ مالک خارجی بودیم.‬
‏‫ما تیمِ میلیاردر بودیم،‬
‏‫تیمِ «پول جام می‌خره».‬
‏‫از نظر تشکیلاتِ فوتبال،‬ ‏‫ما تیمِ محبوبی نبودیم.‬
‏‫اصلاً نبودیم.‬
‏‫مطبوعات انگلیس، خیلی حرف می‌زنن.‬
‏‫سعی می‌کنید هر کاری بکنید‬ ‏‫تا چلسی رو بهم بریزید‬
‏‫و سعی کنید اعتمادبه‌نفس ما رو بگیرید‬ ‏‫و بهمون فشار وارد کنید.‬
‏‫علاوه بر اون،‬
‏‫از نظر حرف زدن و ارتباطات،‬ ‏‫آدم مغروری به نظر می‌رسیدم،‬
‏‫و ذاتِ کارم هم‬ ‏‫مغرورانه بود.‬
‏‫ما اولین جام رو گرفتیم.‬
‏‫و تقریباً مطمئنم که‬ ‏‫دومی رو هم می‌گیریم.‬
‏‫دومی، جامِ اصلیه.‬
‏‫انگار داری‬ ‏‫فشار رو حس می‌کنی.‬
‏‫نه، فشار حس نمی‌کنم.‬ ‏‫نمی‌تونید بهم فشار بیارید. اصلاً.‬
‏‫اصلاً. من... من این هفته‬ ‏‫خیلی جاها خوندم‬
‏‫که باید کلی چیز رو‬ ‏‫تو فوتبال انگلیس ثابت کنم.‬
‏‫سر الکس تنها کسیه که‬ ‏‫قهرمان اروپا شده تو این کشور.‬
‏‫کس دیگه‌ای نیست. پس چی رو باید ثابت کنم؟‬
‏‫- تبریک می‌گم.‬ ‏‫- خیلی ممنون.‬
‏‫پس این سرمربی چلسی،‬
‏‫کی دلش می‌خواد اون ببره؟‬
‏‫هیچ‌کس.‬
‏‫اون تبدیل شد به «دشمن فوتبال».‬
‏‫و این باعث شد که‬ ‏‫حسِ «ما در برابر اونا» شکل بگیره.‬
‏‫اما چیزی که ژوزه به ما فروخت این بود که‬ ‏‫اون داشت این کارو می‌کرد،‬
‏‫و یه برنامه واقعی و درست و حسابی‬ ‏‫پشتش بود.‬
‏‫«وقتی من این کارو می‌کنم، شما ریلکس باشین، آماده باشین،‬
‏‫چون امشب، قراره برین بیرون‬ ‏‫و این کار یا اون کارو انجام بدین.»‬
‏‫خوش‌آمد می‌گیم به تیم‌های بارسلونا و چلسی.‬
‏‫استمفورد بریج برای پنجاهمین بار‬ ‏‫میزبان یه بازی اروپاییه.‬
‏‫درباره این بازی بیشتر از‬ ‏‫۴۹ بازی قبلی حرف زده شده‬
‏‫و مطلب نوشته شده.‬
‏‫من از حاشیه فرار نمی‌کنم.‬
‏‫و سعی می‌کنم وقتی حس کنم به نفع تیممه،‬ ‏‫ازش استفاده کنم.‬
‏‫حس می‌کنم مثل خانواده‌های قدیمی،‬
‏‫که همیشه یه پدربزرگ بود‬ ‏‫که نقش محافظ رو داشت،‬
‏‫بازوی قدرتمند خانواده بود.‬
‏‫و خیلی خیلی وقت‌ها،‬
‏‫تاوانش رو با خراب شدن وجهه‌ام دادم،‬
‏‫اما هیچ‌وقت به عواقبش‬ ‏‫برای خودم فکر نکردم.‬
‏‫هیچ فوتبالیستی نیست‬ ‏‫که از این کار خوشش نیاد.‬
‏‫سرمربی داره ازت حمایت می‌کنه،‬ ‏‫پس دیگه تردید نمی‌کنی.‬
‏‫فقط می‌زنی به دل ماجرا، و بیشتر وقتا،‬ ‏‫نتیجه‌اش مثبته.‬
‏‫بلتی رو جا گذاشت. چلسی پیش می‌افته!‬
‏‫بازی برگشت مقابل بارسلونا...‬
‏‫لمپارد گل زد!‬
‏‫ما اونا رو تو خونه ۴-۲ بردیم.‬
‏‫دروازه‌بان از جریان بازی خارج شد.‬
‏‫اعتبارش می‌رسه به‬ ‏‫همه این بازیکن‌های بااستعداد‬
‏‫که برای نتیجه گرفتن به هم کمک می‌کردن، ولی اون رهبر بود.‬
‏‫ارسال برای جان تری. گل شد!‬
‏‫شکی نیست،‬ ‏‫صرف‌نظر از استعدادی که تو اون تیم داشتیم،‬
‏‫اون فاکتور تعیین‌کننده بود که ما رو تغییر داد‬
‏‫از یه گروهی که همیشه نزدیک به قهرمانی بودن‬ ‏‫و می‌خواستن برنده بشن‬
‏‫به یه تیم برنده.‬
‏‫با ژوزه،‬ ‏‫یه شخصیتی هست که تو تلویزیون می‌بینین،‬
‏‫و یه ژوزه هم هست‬ ‏‫که تو زمین تمرین می‌بینین.‬
‏‫بجنبید. بجنبید. هوا سرده.‬
‏‫و قدرتش اینه که‬ ‏‫تونسته رابطه‌ای ایجاد کنه‬
‏‫با تک‌تک ما.‬
‏‫برگردین.‬
‏‫اون یه وجهه مهربون داره که خیلیا نمی‌بینن.‬
‏‫مثلاً، یکشنبه‌ها تو چلسی‬ ‏‫همه چیز درباره آوردن بچه‌ها بود.‬
‏‫خاطراتی دارم از بچه‌هام‬ ‏‫که دور زمین تمرین می‌دویدن،‬
‏‫با مربی توپ‌بازی می‌کردن،‬
‏‫و اون از بچه‌ها سوال‌های مسخره می‌پرسید.‬
‏‫دوست‌پسری دارن؟ دوست‌دختری دارن؟‬
‏‫اونا شش و هفت ساله‌ان.‬ ‏‫فقط می‌خندن و از این حرفا.‬
‏‫اون خانواده رو بالاتر از همه چیز می‌ذاشت.‬
‏‫نمی‌شه اهمیتِ اون ارتباط با بازیکن‌ها رو‬ ‏‫دست‌کم گرفت.‬
‏‫تا بهترین بازی رو ازشون بگیره.‬
‏‫اون ما رو مثل یک ارکستر هدایت می‌کرد.‬
‏‫تمام توانمون رو به عنوان بازیکن ازمون کشید بیرون.‬
‏‫وقتی به اواخر فصل رسیدیم،‬
‏‫می‌دونستیم که قهرمان می‌شیم.‬
‏‫تیم فوق‌العاده‌ای بودیم. بیشتر هفته‌ها می‌بردیم.‬
‏‫حس شکست‌ناپذیری داشتیم، که خب، واقعاً هم بودیم.‬
‏‫به استادیوم ریباک خوش آمدید‬
‏‫در روزی که چلسی امیدوار است اولین قهرمانی لیگش را‬
‏‫بعد از ۵۰ سال جشن بگیرد.‬
‏‫چند بازی تا قهرمانی لیگ باقی مونده بود.‬
‏‫احتمالاً چهار بازی دیگه مونده بود، ولی حیاتی بود که همون روز کار رو تموم کنیم.‬
‏‫حرفی از اینکه «هنوز چند بازی وقت داریم» نبود. باید همون موقع انجامش می‌دادیم.‬
‏‫حس می‌کردم وظیفمه که برای ژوزه قهرمان بشیم.‬
‏‫آیا امروز بالاخره روز بزرگ چلسی است؟‬
‏‫نیمه اول خیلی بد بازی کردیم.‬
‏‫توپ برای دیویس ارسال می‌شه.‬
‏‫مردد بودیم، شاید به خاطر حساسیت بازی کمی استرس داشتیم.‬
‏‫سوت نیمه اول زده شد، و این احتمالاً یک موهبت بود.‬
‏‫توی رختکن خبری از داد و بیداد نبود.‬
‏‫فقط گفت: «می‌ریم که همین نیمه کار رو تموم کنیم.»‬
‏‫دروگبا. کاندلا.‬
‏‫لمپارد. فرانک لمپارد برای چلسی.‬
‏‫لمپارد!‬
‏‫این می‌تونه گل قهرمانی باشه!‬
‏‫فرانک لمپارد برای چلسی!‬
‏‫لمپارد! بازی ۲-۰ شد. این قهرمانی چلسیه.‬
‏‫یادمه ژوزه داشت می‌دوید و می‌رفت سمت خط طولی زمین.‬
‏‫وقتی مربی هستی، اون موقع همه تو رو می‌پرستن.‬
‏‫اون داشت احساساتش رو نشون می‌داد، و من هم چون گل زده بودم، بخشی از اون لحظه بودم.‬
‏‫خیلی خاص بود، برای من خیلی خاص بود.‬
‏‫همه چشم‌ها به داوره.‬
‏‫این قهرمانی چلسیه.‬
‏‫و باشگاه فوتبال چلسی به بلوغ رسیده.‬
‏‫حس فوق‌العاده‌ای بود. هنوزم وقتی بهش فکر می‌کنم مو به تنم سیخ می‌شه.‬
‏‫یه نقشه دقیق داشتیم و فقط... انجامش دادیم.‬
‏‫ما اون سال فقط ۱۵ تا گل خوردیم.‬
‏‫رکوردی که فکر نکنم دیگه شکسته بشه.‬
‏‫همه روی پول آبراموویچ تمرکز می‌کنن،‬
‏‫ولی اگه بخوای فصل چلسی رو خلاصه کنی، می‌گی: «چه تیم بزرگی.»‬
‏‫و این مرد واقعاً فوق‌العاده‌ست. کارش درسته.‬
‏‫باوری که به تیم تزریق کرد، و اون روحیه...‬
‏‫عالیه. ما عاشق سبک و همه چیزش هستیم.‬
‏‫بهترین اتفاقی که برای فوتبال افتاده.‬
‏‫ژوزه مورینیو خداست.‬
‏‫اول خدا، بعدش ژوزه.‬
‏‫تو به فوتبالیست‌ها مربیگری نمی‌کنی.‬
‏‫تو به مردانی که فوتبال بازی می‌کنن، مربیگری و رهبری می‌کنی.‬
‏‫این یه ورزش تیمی‌یه،‬
‏‫ولی رابطه‌ت با اون‌ها فردی می‌شه.‬
‏‫شما می‌تونی بهترین بازیکنا رو داشته باشی،‬ ‏‫اما اگه بهترین آدم‌ها رو نداشته باشی،‬
‏‫تیم کامل نیست، و اون تیم‬ ‏‫تیمی بود که بهترین آدم‌ها رو داشت.‬
‏‫واسه همینه که اون قهرمانی همه چیز بود.‬
‏‫آخرش، توی زمین،‬ ‏‫فقط ژوزه بود، رومن، و ما.‬
‏‫انگار یه تصویر کامل از‬ ‏‫کاری بود که اون سال کردیم‬
‏‫چون ما یه خانواده بودیم.‬
‏‫واقعاً باشکوه بود.‬ ‏‫واقعاً باشکوه.‬
‏‫رومن، فکر کنم خیلی حق داره.‬ ‏‫پیتر کنیون.‬
‏‫ولی این گروه واقعاً خاصه.‬
‏‫واسه همینه که می‌خوام تا جایی که‬ ‏‫می‌شه کنارشون بمونم.‬
‏‫شاید لازم باشه بیشتر از‬ ‏‫مدت قراردادم بمونم.‬
‏‫شاید... شاید سال‌های بیشتر.‬
‏‫همه می‌دونستیم که رومن می‌خواد‬ ‏‫قهرمان لیگ برتر بشه.‬
‏‫همه چیز خیلی شفاف بود.‬
‏‫خوشحال باشم، می‌خندم.‬ ‏‫خوشحال نباشم، نمی‌خندم.‬
‏‫حرف زدنِ خالی نه. ما اونجا بودیم که ببریم.‬
‏‫امسال، چلسی مهارنشدنی بوده.‬
‏‫بهترینِ بی‌چون و چرا.‬
‏‫قهرمانان ۲۰۰۵.‬
‏‫می‌دونستم که اون در مورد‬ ‏‫نتیجه گرفتن خیلی بی‌رحمه.‬
‏‫پس انتظار می‌رفت دوباره قهرمان بشیم.‬
‏‫روز اولی که اومدی اینجا گفتی‬ ‏‫که... خودت رو خاص نامیدی.‬
‏‫فکر می‌کنی این فصل ثابتش کردی؟‬
‏‫فارغ از اینکه مقابل اونا چی پیش بیاد؟‬
‏‫نه، اون موقع،‬ ‏‫داشتم می‌گفتم که خاصم‬
‏‫چون دو روز قبلش،‬ ‏‫قهرمان اروپا شده بودم.‬
‏‫پس با یه ایگوی... بزرگ اومدم اینجا.‬
‏‫می‌دونی؟‬ ‏‫کمتر شده؟‬
‏‫نه، حتی بالاتر هم رفته.‬
‏‫اون لحظه، به ریشه‌هام افتخار می‌کردم،‬
‏‫به جایی که ازش اومدم،‬
‏‫بزرگ شدن تو یه کشور کوچیک.‬
‏‫این واسه من خیلی ارزش داره.‬
‏‫ولی آسون نیست. دلت واسه آدما تنگ می‌شه.‬
‏‫حتی دلت واسه خونه‌ت تنگ می‌شه،‬ ‏‫چون خونه‌ی من...‬
‏‫خونه‌ی من تو پرتغاله.‬
‏‫جای کوچیکیه.‬
‏‫حالا می‌برمتون به جایی که توش بزرگ شدم.‬
‏‫همیشه بیرون بودیم.‬
‏‫تا دیر وقت، فقط فوتبال بازی می‌کردیم‬ ‏‫و ول می‌چرخیدیم.‬
‏‫آره، خیلی آزاد. خیلی خیلی آزاد.‬
‏‫این همون خیابونیه که توش زندگی می‌کردم.‬
‏‫و مادرم هنوز طبقه دوم‬ ‏‫همین‌جا زندگی می‌کنه.‬
‏‫اگه منو ببینه، دست تکون می‌ده.‬
‏‫مادرم معلم بود،‬ ‏‫پدرم مربی فوتبال.‬
‏‫واسه همین تو خونه می‌دونستیم‬ ‏‫فوتبال حرفه‌ای یعنی چی.‬
‏‫یه رویا بود.‬
‏‫فوتبال حرفه‌ای یه رویا بود،‬ ‏‫نه یه وسواس.‬
‏‫بازیکن خیلی خوبی نبودم، ولی فوتبال رو‬ ‏‫خیلی خیلی جدی می‌گرفتم.‬
‏‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت نگران من بودن،‬ ‏‫چون هیچ دردسری درست نمی‌کردم.‬
‏‫راستش رو بخواین.‬
‏‫باور کردنش برای مردم سخته،‬ ‏‫چون الان کلی دردسر درست می‌کنم.‬
‏‫ولی مثلاً، نباید بهتون بگم‬ ‏‫چون مردم می‌خندن.‬
‏‫من تو زندگیم هیچ‌وقت مست نکردم.‬
‏‫هیچ‌وقت. من یه همچین بچه‌ای بودم.‬
‏‫توی اون دنیای آروم، خوشحال بودم.‬
‏‫اون موقع همه‌چیز عالی بود،‬ ‏‫البته که به آرزوهام رسیدم.‬
‏‫آرزوها،‬ ‏‫کم‌کم داشتن به واقعیت تبدیل می‌شدن.‬
‏‫می‌خواستم مربی بشم.‬
‏‫ولی می‌دونستم کار سختیه.‬
‏‫چون آدم‌هایی مثل من که از دانشگاه می‌اومدن،‬
‏‫معمولاً مربی بدنساز‬ ‏‫می‌شدن.‬
‏‫و فکر می‌کنم این میراث منه.‬
‏‫من در رو برای خیلی از جوون‌های مثل خودم باز کردم‬ ‏‫که... که... که آرزو داشته باشن.‬
‏‫تجربیاتم همیشه داشتن من رو‬ ‏‫برای مرحله بعدی آماده می‌کردن.‬
‏‫چیزهایی که تو بچگی با پدرم یاد گرفتم،‬ ‏‫بعدش دانشگاه،‬
‏‫دستیار مربی بودن تو بنفیکا،‬
‏‫پورتو و البته بارسلونا،‬
‏‫قبل از اینکه سرمربی بشم.‬
‏‫بعدش درها باز شد.‬
‏‫ژوزه مورینیو‬ ‏‫سرمربی جدید اف‌سی پورتو شد.‬
‏‫وقتی رسیدم، می‌دونید،‬
‏‫پورتو برای یه آدم جوون،‬ ‏‫چالش بزرگی بود.‬
‏‫پس رفتیم به کنفرانس خبری.‬
‏‫و کاری کردم‬ ‏‫که تو فوتبال هیچ‌وقت انجام نمی‌دم،‬
‏‫اونم قول دادن بود.‬
‏‫مطمئنم که سال دیگه‬ ‏‫قهرمان لیگ می‌شیم.‬
‏‫همین الان.‬
‏‫این یه بمب خبری بود.‬
‏‫ولی واقعاً به خودم اعتماد داشتم.‬
‏‫همون‌طور که «آقای خاص»‬ ‏‫تو انگلیس نمادین شد،‬
‏‫اون یکی هم تو پرتغال نمادین شد.‬
‏‫ساده‌لوح بودم؟‬
‏‫مغرور؟‬
‏‫فکر نمی‌کنم.‬
‏‫چهار هفته مونده به پایان،‬ ‏‫پورتو قهرمانی لیگ رو قطعی کرد‬
‏‫با برد پنج گله مقابل سانتا کلارا.‬
‏‫گفته بودم‬ ‏‫این اتفاق می‌افته، و افتاد.‬
‏‫یه روز کاری معمولی.‬
‏‫چه حسی داری؟‬
‏‫خوشحالم. خوشحالم.‬
‏‫- نقطه اوج دوران حرفه‌ای‌تون؟‬ ‏‫- فعلاً آره. ولی بیشتر می‌خوام.‬
‏‫- منظورتون از بیشتر چیه؟‬ ‏‫- جام‌های بیشتری می‌خوام.‬
‏‫من باید تاریخ‌سازی می‌کردم.‬
‏‫پورتو قهرمان‬ ‏‫جام یوفای این فصل شد.‬
‏‫اگه این همون کاریه که می‌خوام بکنم،‬ ‏‫باید بهترین باشم‬
‏‫و، خب، از تمام توانم استفاده کنم.‬
‏‫یه شب بزرگ دیگه‬ ‏‫توی لیگ قهرمانان در اولدترافورده.‬
‏‫منچستریونایتد در برابر‬ ‏‫قهرمان پرتغال، پورتو.‬
‏‫این بازی مقابل منچستریونایتد‬ ‏‫همه‌چیز رو عوض کرد.‬
‏‫یانکاسکاس دنبال یه ضربه آزاده‬
‏‫و از فیل نویل می‌گیرتش‬
‏‫حالا دیگه همه‌چیز به همین‬ ‏‫ضربه آزاد بستگی داره‬
‏‫وارد دقیقه آخر شدیم‬
‏‫الان یا هیچ‌وقت برای پورتو‬
‏‫مک‌کارتیه‬
‏‫یه مهار عالی از هاوارد‬
‏‫کوشتینیا توپ رو وارد دروازه کرد‬
‏‫دقیقه آخر‬
‏‫وقتی اون دویدن رو می‌بینم‬
‏‫هنوزم سنگینی اون کت رو حس می‌کنم‬
‏‫حسش می‌کنم‬
‏‫اون لحظه‌ای بود که خودم رو‬ ‏‫به دنیا معرفی کردم‬
‏‫بعد از بازی، داشتیم توی‬ ‏‫رختکن جشن می‌گرفتیم‬
‏‫یه آقایی در زد‬
‏‫«سر الکس می‌خواد... بیاد بهتون سلام کنه»‬
‏‫باید می‌رفتم تو و براش آرزوی موفقیت می‌کردم‬
‏‫چون آدم رو با نتایجش قضاوت می‌کنن‬
‏‫و اون لحظه فوق‌العاده‌ای برای ژوزه بود‬
‏‫درسِ... درسِ بزرگی بود‬
‏‫و پورتو قهرمان‬ ‏‫لیگ قهرمانان اروپا شد‬
‏‫چند ماه بعد، ما قهرمان‬ ‏‫لیگ قهرمانان شدیم‬
‏‫کاملاً غیرمنتظره،‬ ‏‫اما به نظر میاد هیچ پایانی‬
‏‫برای توانایی‌هاشون نیست‬
‏‫تحت هدایت ژوزه مورینیو‬
‏‫اون شب، کمتر از الان احساساتی بودم‬
‏‫خودخواه بودم‬
‏‫می‌دونستم این جام قراره برسه به... به پورتو‬
‏‫اما فرداش می‌رفتم لندن‬
‏‫می‌خواستم قهرمانی‌های جدیدی کسب کنم،‬ ‏‫توی جاهایی که قبلاً نبودم‬
‏‫برای من، بزرگی یعنی تو تاریخ موندن‬
‏‫برنامه‌هات چیه؟ مذاکرات بیشتری اینجاست؟‬
‏‫اما بعد، در طرف مقابل‬
‏‫حسادت هست. کینه هست‬
‏‫این دیگه علم اتم نیست‬
‏‫فقط ذاتِ آدمیزاده‬
‏‫فصل دوم، فشار خیلی زیاد بود‬
‏‫چون همه شروع کردن به گفتنِ اینکه‬
‏‫«بردنش. خب، می‌تونن دوباره انجامش بدن؟»‬ ‏‫چون تیم‌های بزرگ دوباره انجامش میدن‬
‏‫اما در عین حال، ما کار رو بلد بودیم‬
‏‫دقیقاً می‌دونستیم سطح استاندارد کجاست‬
‏‫و راستش رو بخوای، می‌خواستیم دوباره قهرمان بشیم‬
‏‫وسواسش رو داشتیم‬
‏‫رومن همیشه فشار می‌آورد‬ ‏‫برای بیشتر و بیشتر و بیشتر‬
‏‫«بیا دنبال یه رویای دیگه بریم.‬ ‏‫بیا دوباره انجامش بدیم.» باشه‬
‏‫اما دو بار پشت سر هم‬ ‏‫خیلی خیلی سخت بود‬
‏‫ما منچستر یونایتد و آرسنال رو بهم ریختیم‬
‏‫انتظار نداشتیم اون‌ها بشینن‬ ‏‫و فقط تماشا کنن‬
‏‫انتظار داشتیم برگردن و بجنگن‬ ‏‫همون‌طور که تیم‌های بزرگ این کار رو می‌کنن‬
‏‫و مربی‌های بزرگی مثل سر الکس‬ ‏‫و آرسن ونگر هم همین‌طور‬
‏‫دومین بار قطعاً سخت‌تره.‬
‏‫موفقیت نیست که سخته.‬ ‏‫تداوم موفقیت سخت‌تره.‬
‏‫همه منتظرن.‬
‏‫تک‌تک تیم‌ها منتظر ما هستن.‬
‏‫همه دنیا علیه ماست.‬
‏‫مردم می‌خوان ما ببازیم.‬
‏‫همیشه، می‌دونی؟‬
‏‫ولی به محض اینکه فصل رو شروع کردیم،‬
‏‫حس کردم که، می‌دونی چیه؟‬ ‏‫دوباره قراره قدرتمند باشیم.‬
‏‫چلسی حمله می‌کنه.‬
‏‫و گل! هرنان کرسپو کار رو تموم کرد!‬
‏‫لمپارد همون جایی ادامه میده‬ ‏‫که فصل قبل تموم کرده بود.‬
‏‫به سمت دروگبا.‬
‏‫چهار گل زد و جشن گرفت،‬
‏‫تیمش رو با نه امتیاز اختلاف‬ ‏‫در صدر جدول لیگ برتر دید،‬
‏‫و مورینیو گفت حس می‌کنه‬
‏‫چلسی اون احترامی که‬ ‏‫لایقش بود رو دریافت نمی‌کنه.‬
‏‫ما کسل‌کننده بودیم.‬ ‏‫هر هفته می‌بردیم.‬
‏‫بهترین دروازه‌بان دنیا؟ کسل‌کننده.‬
‏‫گل‌های دروگبا؟ کسل‌کننده.‬
‏‫۳۰ گل فرانک لمپارد؟ کسل‌کننده.‬
‏‫همه چیز کسل‌کننده بود.‬
‏‫وقتی منچستر یونایتد لیگ رو قبضه می‌کرد،‬ ‏‫کسل‌کننده نبود.‬
‏‫وقتی آرسنال لیگ رو قبضه می‌کرد،‬ ‏‫کسل‌کننده نبود.‬
‏‫حالا ما قبضه نمی‌کنیم، فقط بردیم...‬
‏‫ـ چند تا؟ هفت بازی؟‬ ‏‫ـ هفت بازی.‬
‏‫ما فقط هفت بازی رو بردیم.‬ ‏‫و، خب، قبضه نکردیم.‬
‏‫فقط هفت بازی رو بردیم.‬ ‏‫و این کسل‌کننده‌ست.‬
‏‫علاوه بر این،‬ ‏‫مردم دست از حرف زدن درباره‬
‏‫پتانسیل چلسی برای «خریدن» قهرمانی برنمی‌داشتن.‬
‏‫چلسی باشگاهی خواهد بود که با پول دوپینگ کرده‬
‏‫چون منابع نامحدودی دارن.‬
‏‫البته که براشون آرزوی موفقیت می‌کنم،‬
‏‫ولی، خب، این یه ذره توان مالی رو‬ ‏‫تحت فشار می‌ذاره‬
‏‫برای باشگاه‌هایی که اون درآمد رو ندارن.‬
‏‫از رویکردش نسبت به این وضعیت‬ ‏‫اصلاً خوشم نیومد.‬
‏‫حتی یه بار هم نگفت،‬
‏‫«آفرین بچه‌ها. قهرمان شدید.‬ ‏‫خوب کار کردید. ما نمی‌تونیم شکستتون بدیم.»‬
‏‫فکر نمی‌کنم خیلی خوب رفتار کرده باشه.‬
‏‫برای همین بهش گفتم فضول.‬
‏‫بعدش هم معلومه که تشکیلات‬ ‏‫علیه من موضع گرفت، نه اون.‬
‏‫به نظرم کارش، خب، خارج از عرفه،‬
‏‫دور از واقعیته،‬ ‏‫و بی‌احترامیه.‬
‏‫حرف‌های من تند بود.‬
‏‫ولی این هم واضحه‬ ‏‫که ما یه پرونده ۱۲۰ صفحه‌ای داریم‬
‏‫از نقل‌قول‌های آقای ونگر‬ ‏‫درباره باشگاه فوتبال چلسی.‬
‏‫من اصلاً وسواس چلسی رو ندارم.‬
‏‫من تو باشگاهی هستم که خیلی ازش راضی‌ام.‬
‏‫اون موقع بود که گفتم:‬ ‏‫«ببین، داری زیاده‌روی می‌کنی،‬
‏‫و عواقبش اینه که‬ ‏‫شاید این رو ببری،‬
‏‫ولی ازمون امتیاز کم می‌کنن.‬
‏‫فکر کنم گاهی اوقات‬
‏‫خیلی تهاجمی می‌شم‬
‏‫توی ادبیاتم.‬
‏‫می‌تونم خیلی بدجنس و تهاجمی باشم.‬
‏‫این جاییه که معمولاً توش برنده می‌شم.‬
‏‫الو؟‬
‏‫آقای جاسوس، بهت گفتم، ما نمی‌خوایم توی این برنامه باشی.‬
‏‫حس دوطرفه‌ست...‬
‏‫همه اون کارها برعکس چیزی بود که‬
‏‫رومن می‌خواست چلسی دیده بشه.‬
‏‫اصرار داری بهم بگی جاسوس‬
‏‫با اون تیترهای جعلی روزنامه‌ها.‬
‏‫اونا جعلی نیستن.‬
‏‫پس بحث‌های جدی با هم داشتیم.‬
‏‫اما هیچ توافقی حاصل نشد.‬
‏‫سبک ژوزه اینطوریه که یا با مایی، یا علیه ما.‬
‏‫به هایبری خوش اومدید.‬
‏‫ما اینجا هستیم برای شاید مهم‌ترین مسابقه‬
‏‫لیگ برتر انگلیس تا به اینجای فصل.‬
‏‫راستش، از اون جو منفی لذت می‌بردم.‬
‏‫مثلاً،‬
‏‫من خیلی از دشمنیِ بازی‌های خارج از خونه لذت می‌برم.‬
‏‫ژوزه می‌گفت: «اینا ازت متنفرن.» می‌فهمی چی می‌گم؟‬
‏‫همیشه بهشون می‌گفتم گرم کنن‬
‏‫نزدیکِ، بذار بگم، تندروترین هوادارهای تیم حریف.‬
‏‫و ما ازش لذت می‌بردیم.‬
‏‫به محض اینکه بازی شروع می‌شد،‬
‏‫ما نسبت به اکثر تیم‌های اون دوره، یه برتری خاص داشتیم.‬
‏‫یه ذهنیت محاصره‌ شده بود، ما در برابر کل لیگ برتر.‬
‏‫دروگبا برای روبن. توی آفساید نیست.‬
‏‫فرصت برای چلسی و آرین روبن.‬
‏‫یک - صفر.‬
‏‫اون به ایجاد این درگیری‌ها با بعضی باشگاه‌ها و مربی‌ها کمک می‌کرد.‬
‏‫فکر کنم اینم یه استراتژی دیگه بود.‬
‏‫هیچ دست دادنی بین مربی‌ها نیست.‬
‏‫مورینیو مستقیم رفت سمت تونل.‬
‏‫فکر کنم مهمه که شما ارزش‌های انگلیسی رو حفظ کنین‬
‏‫که باعث می‌شه بازی مورد احترام و تحسین همه باشه.‬
‏‫و بخشی از اون اینه که همه می‌تونن درباره بازی نظر بدن.‬
‏‫در نهایت، فکر کنم اون هم به اندازه من، اگه نه بیشتر،‬
‏‫«مقصر» اون مبارزه زیباست.‬
‏‫واقعاً زیباست.‬
‏‫«فقط یه امتیاز» سرود چلسیه.‬
‏‫هواداراشون می‌دونن‬
‏‫که به قهرمانی دوم پیاپی خیلی نزدیک شدن.‬
‏‫ویلیام گالاس هم بهشون اضافه می‌شه.‬
‏‫همه می‌رن تو... اوه، گالاسه.‬
‏‫ویلیام گالاسه که ضربه سر دوم رو زد.‬
‏‫و چلسی توی چهار و نیم دقیقه جلو افتاد.‬
‏‫اون فصل، از نظر ذهنی،‬ ‏‫فصل... فصل سختی بود.‬
‏‫کول صاحب توپه.‬
‏‫چه دریبل‌هایی می‌زنه،‬ ‏‫جو کول.‬
‏‫عجب گل فوق‌العاده‌ای.‬
‏‫گلی که برازنده هر‬ ‏‫فینال قهرمانیه.‬
‏‫می‌تونه گل بزنه؟ وای، باورنکردنیه!‬
‏‫یه شوت عالی. ۳-۰، چلسی.‬
‏‫چلسی برای دومین سال پیاپی‬ ‏‫قهرمان می‌شه،‬
‏‫و این فقط سومین بار در تاریخه.‬
‏‫ما دو بار پشت سر هم قهرمان شدیم.‬
‏‫و دو بار پشت سر هم،‬
‏‫مخصوصاً تو اون دوران،‬ ‏‫خیلی خیلی سخت بود.‬
‏‫اونم با تیمی که حتی‬ ‏‫یه قهرمانی هم نداشت،‬
‏‫تصورش رو بکن، دو بار انجامش بدی.‬
‏‫پس آره، خب...‬
‏‫دوران فوق‌العاده‌ای بود. آره.‬
‏‫بالاخره شد.‬
‏‫چلسی برای دومین بار‬ ‏‫در ۱۲ ماه اخیر قهرمان شد.‬
‏‫تنها چیزی که ژوزه‬ ‏‫اون موقع داشت‬
‏‫قدرت و نفوذ کامل‬ ‏‫توی باشگاه بود.‬
‏‫تاثیرگذاری و رفتارش باعث شده بود‬ ‏‫همه چیز دست اون باشه.‬
‏‫از دید ما بازیکنا،‬
‏‫می‌دیدیم که ژوزه مورینیو‬ ‏‫هر کاری بخواد اینجا می‌کنه.‬
‏‫تمرین، آماده‌سازی، جنگ با رسانه‌ها،‬ ‏‫شوخی با ما پشت صحنه،‬
‏‫همه این کارها رو انجام می‌داد.‬
‏‫توی شرایطی بودیم که...‬
‏‫همه چیز اونقدر عالی بود‬
‏‫که دلیلی نداشت فکر کنیم‬ ‏‫این وضعیت تموم می‌شه.‬
‏‫فکر کنم همه‌مون امیدوار بودیم‬ ‏‫که تا ابد ادامه داشته باشه.‬
‏‫ولی اوضاع شروع به تغییر کرد.‬
‏‫دیگه اون چلسیِ ما نبود.‬
‏‫می‌تونی صادقانه بگی‬ ‏‫از این فصل لذت بردی؟‬
‏‫بعضی وقتا،‬ ‏‫اصلاً این‌طور به نظر نمی‌رسید.‬
‏‫نه، نه، خیلی لذت نبردم.‬ ‏‫راستش رو بخوای، نه، زیاد لذت نبردم.‬
‏‫باید خوشحال‌تر می‌بودم.‬
‏‫بعد از اون فصل، می‌شد حس کرد‬ ‏‫که جو تیم کمی تغییر کرده.‬
‏‫حس من این بود که ربطی به‬ ‏‫تغییرات سیاسی باشگاه داشت.‬
‏‫واقعاً خوشحال نبود. این مشخص بود.‬
‏‫برای کسایی که نمی‌شناختنش‬ ‏‫اونقدرها واضح نبود.‬
‏‫ولی ما دو فصل باهاش بودیم.‬ ‏‫می‌دونستیم چه اخلاقی داره.‬
‏‫انگار ژوزه که رهبر‬ ‏‫این گروه بود،‬
‏‫حالا دیگه بقیه هم‬ ‏‫داشتن دخالت می‌کردن.‬
‏‫حس می‌کردم سرمربی‬ ‏‫از این وضعیت راضی نیست.‬
‏‫یا با اونی یا علیه اون.‬
‏‫کاریزما و سبک رهبری اون‬
‏‫می‌تونه چنین احساساتی ایجاد کنه.‬
‏‫اونقدر بهش وابسته می‌شی،‬
‏‫و اونقدر خودت رو‬ ‏‫وقفِ رهبر می‌کنی،‬
‏‫که می‌تونه به جدایی‌های بزرگی ختم بشه.‬
‏‫وقتی باهاش بودی،‬ ‏‫می‌فهمی چیکار می‌تونه بکنه‬
‏‫و چه قفل‌هایی رو می‌تونه باز کنه‬
‏‫و... و چه چیزهایی می‌تونه با خودش بیاره.‬
‏‫ولی اگه محیط‬ ‏‫نتونه تحملش کنه،‬
‏‫بهتره اصلاً نداشته باشیش‬
‏‫چون داغونت می‌کنه.‬
‏‫احساس کردم بهم خیانت شده.‬
‏‫تشنه‌ی انتقام بودم.‬