سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
‫مرد ۵۰ ساله، مشکوک به سکته.
‫- همسرشی؟ ‫- بله.
‫ما مراقبشیم. تخت چهار. ‫شما نمی‌تونی بیای داخل.
‫- آخرین باری که حالش خوب بود کی بوده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- پسرش پیداش کرده. فکر می‌کنه سه ساعت پیش بوده. ‫- خیلی‌خب.
‫مامان، اون کجاست؟
‫عزیزم، باید همینجا منتظر بمونیم، باشه؟
‫- تا کِی منتظر بمونیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫♪ چشم‌هایی به رنگ زمرد و سفید ♪
‫♪ ارزشمندتر از طلا ♪
‫♪ دست‌هایی به نرمیِ شن ♪
‫♪ اما نگه داشتنشون سخت‌تره ♪
‫♪ اما تا روزی که بمیرم ♪
‫♪ رویای تو رو می‌بینم ♪
‫♪ در میلیون‌ها زندگی ♪
‫♪ تو تنها کسی هستی که... ♪
‫کول، می‌تونی یه سر بری خونه؟
‫- بابا یه سری وسایل لازم داره. ‫- من می‌تونم برم.
‫شماها همینجا بمونید. من برمی‌گردم.
‫♪ دوستت خواهم داشت ♪
‫♪ تا آخرین نفسم ♪
‫♪ تو رفتی ♪
‫♪ اما چیزی در آسمان‌ها ♪ ‫♪ بهم میگه که ما دوباره باهم خواهیم بود ♪
‫♪ صدای ابرهای در هم فشرده ♪ ‫♪ تنها چیزیـه که می‌شنوم ♪
‫♪ فقط روزهای خاکستری بی‌پایان ♪ ‫♪ از وقتی که تو ناپدید شدی ♪
‫♪ اما تا روزی که بمیرم ♪
‫♪ رویای تو رو می‌بینم ♪
‫♪ در میلیون‌ها زندگی... ♪
‫نمیای داخل؟ خیلی وقت گذشته.
‫شاید یه وقت دیگه.
‫♪ دوستت خواهم داشت ♪
‫♪ تا آخرین نفس ♪
‫♪ تو رفتی ♪
‫♪ اما چیزی در آسمان‌ها ♪ ‫♪ بهم میگه که ما دوباره باهم خواهیم بود ♪
‫♪ دوباره باهم ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ چیزی در آسمان‌ها ♪ ‫♪ بهم میگه که ما دوباره باهم خواهیم بود ♪
‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام مامان.
‫بچه‌ها.
‫همگی،
‫می‌شه یه لحظه بیاین اینجا؟
‫حالش چطوره؟
‫بهتره.
‫کی میاد خونه؟
‫فعلاً نه.
‫اما چند هفته گذشته.
‫دکتر سگیل میگه ‫خطر اصلی رفع شده.
‫گوش کنین، فکر می‌کنم این مسئله‌ایـه
‫که همه‌مون قراره یه مدتی ‫باهاش درگیر باشیم. پس
‫بیاین سعی کنیم دوباره ‫به یه روال عادی برگردیم.
‫« زندگیِ من با پسران والتر »
‫سلام.
‫- سلام. ‫- نیتن رو ندیدی؟
‫- اون رفته. ‫- چی؟
‫- گفت می‌خواد تا مدرسه بدوئه. ‫- اما اونجا که خیلی دوره.
‫صبر کن، تو کجا میری؟
‫- ارین میاد دنبالم. ‫- آیزاک و لی رو هم باید برسونی مدرسه.
‫نه، اونا دیشب پیش اولیور موندن.
‫راست میگی.
‫آره، این اواخر زیاد این کار رو می‌کنن.
‫- باشه. خداحافظ مامان. ‫- خداحافظ عزیزم.
‫باشه.
‫بنی، برنامه‌ی ارائه‌ات امروز بود؟
‫آره.
‫پس همه‌اش رو خودت تنهایی درست کردی؟
‫بذار یه عکس ازت بگیرم، برای بابات می‌فرستم.
‫عالیه. حالا می‌تونی این رو بذاری توی ماشین؟ ‫خیلی مواظبش باش.
‫باشه.
‫- مامان، لباس فوتبالم رو ندیدی؟ ‫- بله؟
‫مگه امروز بود؟
‫- آره. ‫- باشه...
‫گذاشتمش توی ساک ورزشیت.
‫شب هم میام دنبالت و می‌برمت اونجا.
‫- باشه. مرسی. ‫- تو بهترینی. اینم نون تستت.
‫می‌شه جردن رو از پای کامپیوتر بلند کنی ‫و بیاین توی ماشین؟
‫- باشه. جردن! ‫- مرسی.
‫باشه، اومدم.
‫ای وای. کاستارد پیش پیت وبره.
‫چی؟
‫حتماً از یه سوراخ توی حصار زده بیرون.
‫بابا معمولاً هفته‌ای یک بار ‫حصار رو چک می‌کرد.
‫- من اصلاً به فکرم نرسیده بود... ‫- عیبی نداره مامان. من میرم یه نگاهی می‌اندازم.
‫ممنونم.
‫ای وای. دیرم می‌شه.
‫ای بابا. باشه.
‫بچه‌ها، قرار بود توی ماشین باشین! ‫یکی‌تون فقط بره اون...
‫- باشه. ‫- فعلاً!
‫مگه تمرین اسب‌سواری نداری؟
‫- آره، ولی... ‫- من می‌تونم چک کنم.
‫زنگ اول وقتم آزاده.
‫باشه.
‫ممنون.
‫باید برم.
‫اوه...
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫اوم...
‫خوبی؟
‫این هفته هر شب
‫توی بیمارستان بودی.
‫آره، مامانم نیاز به استراحت داشت.
‫خودمم می‌خوام اونجا باشم، واسه همین...
‫خب، اگه... برای رانندگی خیلی خسته‌ای،
‫می‌تونم برسونمت مدرسه.
‫اول باید حصار رو چک کنم، بعدش...
‫نمی‌دونم اصلاً امروز مدرسه میرم یا نه.
‫آره، می‌خوام برگردم بیمارستان، پس...
‫ولی تو که همین الان اونجا بودی.
‫نمی‌خوام تنها باشه.
‫آره. درک می‌کنم.
‫حالش چطوره؟
‫خیلی... حس بدی دارم که... ‫نرفتم ببینمش.
‫خب، می‌تونی... با من بیای.
‫آره، من... فقط...
‫از بیمارستان خوشم نمیاد.
‫آره آره، خب...
‫کی خوشش میاد؟
‫راست میگی...
‫پدر و مادرم و... و لوسی رو
‫بردن به بیمارستان.
‫- جکی، متاسفم. نمی‌دونستم. ‫- نه، می‌دونم.
‫می‌دونم. مشکلی نیست.
‫مطمئنی خوبی؟
‫نگران من نباش.
‫خوبم.
‫می‌دونی، من...
‫پای حرفی که زدم هستم.
‫اون شب.
‫آره.
‫منم همینطور.
‫اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫آره، می‌دونم.
‫- اما... ‫- اما نمی‌تونیم.
‫یعنی، با وجود... بابات
‫و الکس و کلاً همه‌ی این اتفاق‌ها.
‫- آره. ‫- فقط الان وقتش نیست.
‫آره، درسته.
‫به هر حال، من... باید...
‫آره.
‫- سلام مامان. ‫- سلام عزیزم.
‫تونستی اون مدارکی رو ‫که برات فرستادم امضا کنی؟
‫مدارک؟
‫برای لیتل کپ.
‫می‌خوان از امروز شروع کنن وسایل رو بیارن.
‫مگه امروز بود؟
‫آره.
‫اشکالی نداره از زمین جنوبی شروع کنن؟
‫- پسر. ‫- می‌تونم از بابا بپرسم.
‫نه. نه، نه. ‫لازم نیست نگرانش کنیم.
‫- می‌تونی بهشون بگی مشکلی نیست. ‫- باشه.
‫عزیزم، من و بابات واقعاً ممنونیم
‫بابت تمام کمک‌هایی که تو این مدت کردی.
‫این کمترین کاریـه که می‌تونم بکنم، با توجه به اینکه ‫خودم باعث شدم کارش به بیمارستان بکشه.
‫چی؟
‫خب، این اصلاً حقیقت نداره.
‫اون همه سختی که بهش دادم چی؟
‫مامان.
‫پافشاری روی نقشه‌ها وقتی که ‫خودش نمی‌خواست انجامشون بده؟
‫طرف ریچارد رو گرفتن چون ‫می‌خواستم آدم‌بزرگه باشم؟
‫ویل،
‫این تقصیر تو نبود.
‫باشه، من... ‫نیاز دارم بشنوم که تو هم اینو میگی.
‫تقصیر تو نبود.
‫- عزیزم. ‫- تقصیر من نبود.
‫باشه.
‫بهشون خبر میدم که می‌تونن شروع کنن.
‫بزن بریم پسر!
‫وای!
‫- باشه، فکر کنم برای امروز بسه. ‫- نه.
‫الکس.
‫الکس، هی. وایسا.
‫صدمه دیدی. اگه از پا بیفتی ‫به درد هارتفورد هم نمی‌خوری.
‫خوبم.
‫چی؟ نه پسر. نیاز به استراحت داری.
‫زودباش. بریم.
‫باشه.
‫به این زودی برگشتی؟
‫نمی‌تونم دور بمونم.
‫از این ظرف‌های ژله‌ی خوشمزه؟ بی‌خیال.
‫هر چقدر لازمه بمون.
‫ممنونم، ترودی.
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫تمرین.
‫مطمئنی زیاده‌روی نمی‌کنی؟
‫خب، حالا که با هارتفوردم، ‫باید تلاشم رو بیشتر کنم.
‫بلیک خودش رو به خطر انداخت تا به من ‫کمک کنه بورسیه رو بگیرم، پس...
‫واقعاً الان وقت این همه کار رو داری؟
‫هارتفورد بهت مرخصی میده، مگه نه؟
‫- به خاطر بابات؟ ‫- نیازی به مرخصی ندارم.
‫بابام هر روز داره بهتر می‌شه.
‫- مطمئنی که تو... ‫- آره. اون زود برمی‌گرده خونه.
‫مسئله‌ی دیگه‌ایـه؟
‫خوبم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫آره. آره، خوبم.
‫- عالیه. ‫- ردیفم.
‫خوبه. بیا بریم.
‫- وای خدای من. ‫- توی این دختره چی دیده؟
‫چیه؟
‫اونا رو میگی. کایلی، نگرانش نباش.
‫نگران نیستم. فقط خسته شدم از این وضعیت.
‫بعداً می‌بینمت.
‫آخ!
‫داری پابرهنه در پارک رو می‌خونی؟
‫سلام.
‫این نمایشنامه عالیه. ‫برای امشب صبر ندارم.
‫آره، راستش، در مورد اون.
‫باید کنسلش کنم.
‫قول دادم که پرستار بچه‌ها باشم.
‫یعنی... جکی تقریبا هر شب داره ‫این کار رو می‌کنه.
‫و می‌خواستم بهش فرصت بدم که بره پیش بابام.
‫هر چند جردن دیگه بزرگ شده، ‫ولی نمی‌خوام بچه‌ها رو تنها بذارم.
‫هی دنی، اشکالی نداره.
‫یه تئاتر محلی توی لاک‌ووده. برادوی که نیست.
‫- آره. ‫- چیز مهمی نیست.
‫باشه.
‫بذار این صحنه رو بهت نشون بدم.
‫باشه.
‫نیت.
‫اوه.
‫سلام اسکای.
‫حالت بابات چطوره؟
‫اوم...
‫خوبه. آره، ‫در واقع قراره به زودی برگرده خونه.
‫عالیه.
‫این... خیلی خوبه، نیتن.
‫می‌دونی،
‫اگه می‌خوای ذهنت رو از این قضایا آزاد کنی، ‫می‌تونی ستون موسیقی رو بگیری.
‫از اون ایده‌ای که در مورد ‫گروه‌های محلی داشتی خوشم اومد.
‫پس رامونا چی؟
‫اون بیشتر تو کار ارکستر مدرسه‌ست.
‫فکر کردم شاید بد نباشه یه چیز ‫متفاوت‌تر و جسورانه‌تر داشته باشیم.
‫فکر نکنم الان بتونم.
‫آره، عجله نکن.
‫فقط، می‌دونی،
‫هر وقت آماده بودی یه چیزی برام بفرست، باشه؟
‫نمی‌شد یه موضوع افسرده‌کننده‌تر بهمون بده؟ ‫مثلاً مرگ سیاه؟
‫جوابش توی خود اسمشه. مرگ سیاه.
‫جای زیادی برای تحلیل متفاوت نداره.
‫درسته، ولی خب شاید بشه سعی کرد که یه...
‫سلام.
‫اومدی بالاخره.
‫مدرسه.
‫گفته بودی شاید نیای.
‫آره، فقط تا وقتی مامانم بیاد ‫توی بیمارستان موندم.
‫حالش چطوره؟
‫تغییری نکرده.
‫داری... برمی‌گردی اونجا یا...
‫نه، مامانم میره. ‫من امشب توی رستوران تونی کار می‌کنم.
‫درسته.
‫آره.
‫خب،
‫می‌بینمت.
‫بله. آره. خدافظ.
‫خدافظ.
‫هی. آماده‌ای بریم؟
‫باید... پارکر رو ببرم فوتبال.
‫- پس، فردا می‌بینمت؟ ‫- آره، منظورم اینه که من همیشه همینجام، پس...
‫حتماً.
‫- خدافظ جکی. ‫- تا بعد.
‫می‌بینمت.
‫اون دیگه چی بود؟
‫هوم.
‫آهان. نه، بیا اینجا! گریس!
‫- اینم پیتزای شما. ‫- ممنونم.
‫بفرمایید بچه‌ها.
‫سلام!
‫وای خدای من.
‫- واقعاً ممنونم. ‫- هی کایلی.
‫کایلی، کایلی، هی. ‫هنوز نگرانی این موضوعی؟
‫می‌دونی، اینکه پشت سرت حرف بزنن ‫در واقع یکی از مزایای
‫دوست‌دختر کاپیتان سابق فوتبال بودنه.
‫- یه جورایی مثل مشهور شدنه، فکر کنم. ‫- من نمی‌خوام مشهور باشم.
‫باشه.
‫عیبی نداره. نه، من... من خوبم...
‫تو برو پیش دوستات.
‫باشه.
‫♪ با اینکه حرفی برای گفتن نیست... ♪
‫فکر می‌کنی باید یه مقداری ‫برای الکس و کول نگه داریم؟
‫راستش، فکر کنم اونا قسر در رفتن.
‫این یکی رو کی فرستاده؟
‫پیت وبر آوردش، وقتی که کاستارد رو برگردوند.
‫این چیه؟
‫خاکستریـه.
‫بادمجونه؟
‫امیدوارم.
‫خدای من، این چیه دیگه؟
‫اه.
‫بیا رفیق، اینم مال تو.
‫دستمال رو یادم رفت.
‫توی سایت نوشته بود اسموتی‌های غلیظ‌تر ‫برای بلعیدنش راحت‌تره،
‫واسه همین این توش دانه‌ی چیا داره، ‫همینطور شاهدانه و آووکادو.
‫عالیه. من می‌برمش براش.
‫ولی شاید حرفی از شاهدانه نزنم.
‫یا چیا.
‫می‌دونی، من یکم دیگه میرم بیمارستان،
‫اگه بخوای... باهام بیای.
‫آره، یعنی خیلی دوست دارم، ولی ‫به دنی قول دادم که پیش بچه‌ها بمونم.
‫باشه.
‫از طرفت بهش سلام می‌رسونم.
‫باشه.
‫کول.
‫بیا اینجا. می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫خیلی خاصه، مگه نه؟
‫این ماشین کِی‌سی مکیندسونـه.
‫مک راننده‌ی مسابقات درگه.
‫دیشب آوردش اینجا.
‫گفت که... زمان‌بندیش ‫توی مسابقه‌ی آخرش عجیب بوده.
‫فکر می‌کنه یه جای کار می‌لنگه.
‫سال‌هاست مک رو می‌شناسم.
‫کلی ماشین داره.
‫واسه همین مشتری مهمی برامون محسوب می‌شه.
‫خب، من... می‌تونم یه نگاهی بهش بندازم.
‫آره؟
‫آره.
‫دوست دارم تعمیرش کنم.
‫باشه.
‫عالیه.
‫به مک خبر میدم.
‫سلام، تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫فکر کردم پیش بچه‌هایی.
‫آره، جکی تصمیم گرفت خونه بمونه.
‫و راستش، من... ‫فقط دلم می‌خواست از خونه بزنم بیرون.
‫می‌دونی، بدون اون... ‫واقعاً مثل همیشه نیست.
‫صبر کن ببینم. تو... کجا می‌خواستی بری؟
‫داشتم میومدم ببینمت.
‫با این.
‫از کتابخونه گرفتمش.
‫دلم می‌خواست دوباره حس کنی توی نیویورکی
‫تا ذهنت از همه‌ی این قضایا آزاد بشه.
‫تازه، قصد توهین ندارم، ‫ولی فکر کنم جین فوندا و رابرت ردفورد
‫خیلی سرتر از خانم کلورت، مسئول ناهار،
‫و الوین از پمپ‌بنزین باشن.
‫ممنونم.
‫بیا تو. گرسنه‌ای؟ ‫مامانم شام درست کرده.
‫خداروشکر. آره.
‫دیگه تحمل یه کسرول دیگه‌ی مامان وبر رو نداشتم.
‫کایلی.
‫هی.
‫بیخیال. باورم نمی‌شه بین اون همه آدم،
‫اهمیت میدی که بچه‌های مدرسه ‫چی فکر می‌کنن یا چی میگن.
‫منظورم اینه که، تو اکثرشون رو احمق می‌دونی.
‫تمام عمرم سعی کردم تو چشم نباشم.
‫باشه؟ و اینجوری دوست دارم.
‫باشه.
‫همه دارن از ما حرف می‌زنن، دیلن.
‫‌‌- خب که چی؟ ‫- خب که چی؟
‫نمیگن که من چجوری می‌تونم بهترش رو مخ کنم، درسته؟
‫فقط... نگرانش نباش.
‫بالاخره خسته می‌شن. قول میدم.
‫آره، ولی اگه تو هم به این فکر بیفتی ‫که می‌تونی آدم بهتری پیدا کنی چی؟
‫دست بردار.
‫اگه قرار باشه کسی به خودش بیاد ‫و بفهمه لایق بهتر از این‌هاست...
‫اون تویی.
‫برام مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن، کایلی.
‫هی بچه‌ها!
‫همگی! برانچ درست کردم!
‫اوه.
‫وای!
‫اینجا رو ببین.
‫آره خب، همه‌مون خیلی...
‫خیلی وقت بود که همه‌مون ‫دور هم ننشسته بودیم.
‫فکر کردم خوبه که باهم برانچ بخوریم.
‫همه‌مون.
‫وای پسر، هیچی رو بیشتر از این دوست ندارم،
‫ولی یه عالمه قرار ملاقات دارم ‫که در فوراً کنسلشون می‌کردم، اما
‫به خاطر بیمارستان خیلی عقب افتادم.
‫متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫این عالی به نظر می‌رسه.
‫- این‌ها رو خودت درست کردی؟ ‫- اوهوم.
‫از صفر صفر. ‫می‌خواستم یه حس خاصی داشته باشه.
‫خاص هم هست.
‫ممنونم.
‫راستی قبل از اینکه یادم بره، ‫برای جرج اسموتی درست کردم.
‫- توی یخچاله. ‫- عالیه! من برمی‌دارمش.
‫- خوش بگذره! ‫- مرسی.
‫پارکر! تو می‌تونی اینجا بشینی.
‫راحتم. راستش می‌خوام برم تلویزیون تماشا کنم.
‫- باشه. ولی خب... ‫- آره.
‫جردن! سالاد میوه می‌خوای؟
‫آره، ممنون.
‫- پارکر، اون کانال رو عوض نکن. ‫- اگه زودتر برسم عوض می‌کنم!
‫سلام! قهوه هست، شکلات داغ هم هست، ‫این آبمیوه رو هم خودم گرفتم.
‫ردیفه.
‫باشه.
‫این چیه؟
‫بچه‌ها، یه جورایی امیدوار بودم ‫همه‌مون بتونیم بشینیم...
‫بنی، کجا میری؟
‫باید برم به گرگوری سر بزنم.
‫این عالی بود، جکی.
‫داری میری؟
‫آره، تمرین دارم.
‫باشه.
‫می‌بینمت.
‫کول.
‫هی کول.
‫من... برانچ درست کردم.
‫اوه.
‫صحیح.
‫آره، اشکالی نداره یکم برای بچه‌ها ببرم؟
‫بچه‌ها؟
‫توی تعمیرگاه.
‫آره، واقعاً دوست داشتم بمونم،
‫ولی... دارم میرم بیمارستان،
‫و بعدش هم باید برم سر کار، پس...
‫- باشه. ‫- تو هم داری میری؟
‫می‌تونی من رو تا تمرین گروه برسونی؟
‫آره. آره، بیا بریم.
‫- نیتن، نمی‌خوای اول غذا بخوری؟ ‫- ببخشید، خیلی دیرم شده.
‫هوم.
‫دنی خونه‌ست؟
‫نه، فکر نکنم. ‫فکر کنم دیشب خونه‌ی ارین موند.
‫هوم.
‫ولی واقعاً خوشمزه‌ست.
‫مرسی.
‫خوشحالم اینجایی. حال بابات چطوره؟
‫خوبه. به زودی میاد خونه.
‫باشه. بیا بریم آماده شیم.
‫زود باش.
‫هر وقت بابام میاد دیدنم، خیلی... عجیبه.
‫انگار فکر می‌کنه من دوباره هشت سالمه.
‫می‌دونی، آخر هفته‌ی پیش ‫برام آبنبات‌چوبی آورده بود.
‫متاسفم، گریس.
‫نه، اشکالی نداره. ‫یه جورایی آبنبات‌چوبی دوست دارم.
‫نمی‌دونم. فقط هر دوشون بدون همدیگه ‫خیلی بدبخت به نظر می‌رسن،
‫و هیچکس هم بهم نمیگه چه خبره.
‫می‌فهمی؟
‫به هر حال،
‫حدود صد ساعته اینجایی و همه‌اش ‫درباره‌ی پدر و مادرم حرف زدیم،
‫پس یه سرگرمی بهم بدهکاری.
‫قضیه‌ی الکس و کول به کجا رسید؟
‫فکر کنم الان دیگه ‫تکلیف همه‌تون روشن شده، نه؟
‫فکر کنم.
‫یعنی، همه‌مون داریم ‫سعی می‌کنیم مبادی آداب باشیم، اما
‫با این اتفاقاتی که برای جرج افتاده، ‫انگار همه چیز از هم پاشیده.
‫هیچکس نمی‌خواد با بقیه توی یه اتاق باشه.
‫انگار برای همه‌مون خیلی سخته ‫که دور و بر هم باشیم.
‫تو و کول چی؟
‫با وجود جرج و الکس و کاترین...
‫اگه من و کول الان باهم باشیم،
‫همه چیز می‌ترکه.
‫یعنی، کل خانواده، و...
‫همه خیلی سختی کشیدن. الان اصلاً وقتش نیست.
‫خب، خودت خوبی؟
‫واقعاً فقط می‌خواستم یه کاری بکنم.
‫اگه باعث می‌شدم خانواده حالش بهتر بشه
‫یا شرایط عادی‌تر به نظر برسه
‫اونوقت شاید همه‌مون اینقدر ‫دلتنگ جرج نمی‌شدیم.
‫و شاید این فضای عجیب بین من، ‫الکس و کول اینقدر بزرگ به نظر نمی‌رسید.
‫و اونوقت شاید من هم اینقدر ‫همیشه احساس گناه نمی‌کردم.
‫خب، فقط یه راه برای درست کردنش هست.
‫باید باهاشون حرف بزنی.
‫آره، حق با توئه.
‫می‌دونم حق با توئه.
‫سلام.
‫مورفی چشه؟
‫آره، فکر کنم یکم بی‌قراره.
‫ممکنه مال اون سُمش باشه.
‫باشه. خیلی‌خب مورفی.
‫وقتی برگشتم خونه بهش می‌رسم.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫فقط یکم خسته‌ام. همین.
‫بعداً می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫خب، این از طرف جکیـه. ‫گفت یه دسر با چربی‌های سالمه.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- آره.
‫نمی‌شه فقط بستنی بفرسته؟ یعنی...
‫- می‌بینمت. ‫- خدافظ عزیزم.
‫ممنونم.
‫قبل از اینکه برم، چیزی لازم ندارید؟
‫- نه. ‫- مطمئن؟
‫- مرسی. ‫- باشه.
‫- موقع برگشتن مراقب باش. ‫- می‌بینمت.
‫می‌دونی، جکی باید یه سری بزنه. اصلاً ندیدمش.
‫تقصیر تو نیست عزیزم.
‫مشکل از بیمارستان‌هاست.
‫فکر کنم اینجا بودن ‫فقط خاطرات رو زنده می‌کنه...
‫آره.
‫- آره. ‫- حتماً.
‫نمی‌تونم بگم الان من هم ‫خیلی از اینجا خوشم میاد.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫عزیزم، چیه؟
‫فقط نمی‌تونم از فکر این بیام بیرون ‫که اگه ویل پیدات نمی‌کرد چی می‌شد.
‫ولی پیدا کرد.
‫مگه نه؟
‫اون بدترین شب زندگیم بود.
‫فکر کردم از دستت دادم.
‫خب، خلاص شدن از شر من به این راحتی‌ها نیست.
‫نمی‌تونم از دستت بدم.
‫- بچه‌ها نمی‌تونن از دستت بدن. ‫- هی.
‫قرار نیست من رو از دست بدید.
‫باشه؟
‫حالم خوب می‌شه.
‫قول میدم.
‫بیا بغلم. دوستت دارم.
‫حالت خوبه؟
‫نه.
‫نمی‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫بابا همیشه این کار رو می‌کرد.
‫می‌دونی چیه؟ بیخیالش می‌شم.
‫می‌ذارم وقتی بابا اومد خونه بهش نگاه کنه.
‫حتی وقتی بیاد خونه هم فکر نکنم
‫تا یه مدتی بتونه کاری انجام بده.
‫چی؟ بابا؟
‫نه بابا، امکان نداره بتونه بیشتر از یک روز ‫روی اون کاناپه بشینه و تلویزیون ببینه.
‫- بیخیال. ‫- الکس.
‫می‌دونی که نزدیک بود بمیره، نه؟ ‫این رو... می‌فهمی؟
‫اون باید حالش خوب باشه.
‫می‌دونم. من...
‫ولی باید به اینکه اوضاع اینجا ‫متفاوت باشه عادت کنیم.
‫مامان به کمک بیشتری نیاز داره. اون... ‫نمی‌تونه اینجوری ادامه بده.
‫باشه.
‫و الکس.
‫درباره‌ی اون شب.
‫- اون چیزی که شنیدی... ‫- اشکالی نداره. مهم نیست. درک می‌کنم.
‫من... نمی‌خوام درباره‌اش حرف بزنم.
‫ببین، تو و جکی هر کاری می‌خواید بکنید. باشه؟ ‫من دیگه بیخیالش شدم.
‫حالت خوبه؟
‫مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫چیزی رو عوض می‌کنه؟
‫متاسفم که این کار رو باهات کردم.
‫می‌دونی چیه؟ متاسفم که چنین حسی دارم.
‫ولی... دوستش دارم.
‫نمی‌تونم... جلوش رو بگیرم.
‫اگه می‌شد...
‫- اگه کاری از دستم برمیومد که... ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫منم دوستش دارم.
‫ولی نمی‌خوام با کسی باشم ‫که دلش پیش یکی دیگه‌ست.
‫مریضیِ بابا،
‫و خوب شدنش، تنها چیزیه که الان اهمیت داره.
‫فقط خوشحالش کن. باشه؟
‫باشه.
‫کاترین.
‫- سلام. ‫- چی...
‫چرا داری این کار رو تنهایی انجام میدی؟
‫سوال خیلی خوبیه.
‫فکر کنم این الان وظیفه‌ی منه،
‫و یهو به این فکر افتادم که باید بتونم ‫یه حصار رو تعمیر کنم.
‫من اهل مزرعه‌داری نیستم.
‫من اهل نیوهیون هستم. کارم با بچه‌ها و توله‌سگ‌هاست. ‫نونم رو از به دنیا آوردن بچه‌خوک‌ها درمیارم.
‫- می‌تونستی از یکی از ما کمک بخوای. ‫- نه.
‫همه‌تون خیلی کمک کردید. ‫نمی‌خوام بیشتر از این بهتون زحمت بدم.
‫زحمتی نیست. این کار خیلی سنگینه.
‫آره هست.
‫حالت خوبه؟
‫آره، فقط... بدم میاد که نمی‌تونم ‫برای کمک کردن کار بیشتری انجام بدم.
‫مثلاً ای کاش می‌تونستم این رو درست کنم.
‫منم همینطور.
‫ای کاش می‌تونستم... هر چیزی رو درست کنم.
‫حتی نتونستم همه رو راضی کنم ‫که بشینن و باهم برانچ بخورن.
‫فکر کنم سخت‌ترین قسمت برای ما اینه که... ‫اعتراف کنیم به کمک نیاز داریم.
‫فقط دلم می‌خواست ‫می‌تونستم اوضاع رو بهتر کنم.
‫عزیزم، می‌دونم که داشتی
‫از رفتن به بیمارستان برای دیدن جرج ‫فرار می‌کردی.
‫آره...
‫توی بیمارستان بودن،
‫انگار...
‫اون بو و همه چیز، خیلی... سخته.
‫واقعاً متاسفم.
‫عذرخواهی نکن.
‫من متاسفم که حس نکردی می‌تونی بیای پیشم ‫تا برای کنار اومدن با این قضیه کمکت کنم.
‫- بحث من نیست. ‫- چرا هست.
‫بحث همه‌ی ماست. همه‌ی ما حق داریم ‫هر از چند گاهی خودمون رو در اولویت بذاریم.
‫حتی تو.
‫باشه.
‫باشه؟
‫- سعیم رو می‌کنم. ‫- باشه.
‫می‌دونی چی لازم دارم؟
‫- چی؟ ‫- یه چرت.
‫یا یه اسموتی. بازم چیا داری؟
‫کلی چیا دارم.
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫- می‌خوای رانندگی کنی؟ ‫- نه!
‫باشه. قضیه‌ی سفارش غلات چی شد؟
‫آره. من... برای ماه بعد انجامش دادم.
‫و یارو گفت هر وقت رفتی خونه ‫باهات هماهنگ می‌کنه.
‫مرسی کول.
‫می‌دونی، مادرت و ویل هیچ‌چیزی ‫درباره‌ی مزرعه بهم نمیگن.
‫خب...
‫خیلی‌خب.
‫حالا، باید از اینجا بری بیرون.
‫چی؟ خوبـی؟ ‫می‌خوای برم پرستاری چیزی صدا کنم؟
‫نه نه، خوبم.
‫ولی تو خیلی وقتت رو اینجا گذروندی.
‫می‌خوام اینجا باشم، بابا.
‫هی، تو... کل مدت مصدومیت زانوم ‫پیشم بودی. من...
‫- می‌خوام جبران کنم و پیشت باشم. ‫- ببین، سیستم اینجوری نیست.
‫باشه؟ من پدرم و این وظیفه‌ی منه.
‫می‌خوای برام جبران کنی؟
‫پس... برو اون بیرون و زندگیت رو بکن.
‫باشه؟ اینجا ور دل من نشین.
‫فهمیدی؟ من خوبم.
‫حله؟ متوجه شدی؟
‫- آره. ‫- پس بزن به چاک.
‫یه چیز دیگه.
‫خیلی بهتر شد.
‫اوه.
‫حالا شد.
‫- به زودی می‌بینمت. ‫- مرسی رفیق.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫تو چی؟
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم ‫این مدت برات چجوری گذشته.
‫منظورت چیه؟
‫خیلی ترسیده بودم
‫بابت بابام.
‫داشتم تظاهر می‌کردم که این اتفاقات نیفتاده.
‫تو همه‌ی عزیزانت رو از دست دادی.
‫و فکر نمی‌کنم تا الان واقعاً ‫فهمیده باشم که این یعنی چی.
‫چجوری از پسش برمیای؟
‫بعضی روزها بهتر از بقیه‌ست.
‫اما، خب...
‫الان دیگه روزهای خوبم بیشتر ‫از روزهای بدمه، پس حالم خوبه.
‫بهترم.
‫اوضاع بهتر می‌شه.
‫خوبه.
‫الکس،
‫می‌دونی که من... هیچوقت ‫نمی‌خواستم اذیتت کنم، مگه نه؟
‫- یا بهت دروغ بگم. ‫- آره. می‌دونم.
‫و حتی اگه به من دروغ نمی‌گفتی، ‫قطعاً داشتی به خودت دروغ می‌گفتی.
‫آره.
‫ولی من... واقعاً متاسفم که اونجوری شنیدی.
‫آره، اون...
‫شنیدن اینکه بهش گفتی دوستش داری، ‫اونم بعد از اینکه به من گفتی دوستم داری.
‫- واقعاً دوستت داشتم. دارم. من... ‫- ولی مثل هم نیست، درسته؟
‫اون حسی که به کول داری.
‫نه.
‫نه، مثل هم نیست.
‫اما، خب...
‫ولی با تو بودن واقعاً خوب بود.
‫نه، جدی میگم.
‫الکس، تو خیلی مهربونی ‫و دوست‌پسر خیلی خوبی بودی.
‫اما، خیلی وقت‌ها
‫حس می‌شد داریم بیش از حد تلاش می‌کنیم.
‫آره، فکر کنم.
‫فکر نکنم قرار باشه چنین حسی داشته باشه.
‫نه، حق با توئه.
‫فکر کنم هر دومون فقط باید این رو می‌فهمیدیم.
‫از کی اینقدر عاقل شدی؟
‫فکر کنم بابام و این اتفاقاًت واقعاً ‫بهم نشون داد که چی اهمیت داره.
‫هی، لازم نیست اینقدر نگران به نظر بیای.
‫حالم خوب می‌شه.
‫واقعاً؟
‫من الان دیگه ستاره‌ی رودیو هستم، مگه نه؟
‫دخترا قراره برام سر و دست بشکنن.
‫واقعاً؟
‫برنامه‌ام همینه.
‫...هنوز هم میری پیست، نه؟
‫کول. هی کول.
‫- این مکـه. ‫- سلام.
‫مک، همونطور که بهت گفتم، ‫کول بهترین کسیه که داریم.
‫اگه اون نتونه رو به راهش کنه، ‫هیچکس نمی‌تونه.
‫از شنیدنش خوشحالم.
‫من دیگه باید برگردم اونجا، پس...
‫- دلت برای هیجانش تنگ شده، نه؟ ‫- آره.
‫وقتی داری مسابقه میدی،
‫سرعت، تماشاچی‌ها، بوی بنزین،
‫این حقیقت که هر لحظه ممکنه بمیری، ‫هیچی جاش رو نمی‌گیره.
‫هی، یه وقت نندازیش تو فکرها. ‫من اینجا بهت نیاز دارم.
‫پس، ماشین دوست داری.
‫لعنتی، عاشقش می‌شی.
‫یه وقت بعد از اینکه کار تعمیر ‫ایوانجلین تموم شد، باید بیای اونجا.
‫اسم مادربزرگمه.
‫- آهان. ‫- آره.
‫یه عالمه ماشین دارم، ولی این یکی سوگلیمه.
‫فکر کنم از این لحاظ آدم ‫احساساتی‌ای باشم، هوم؟
‫درسته. حتماً.
‫من... تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫تونی گفت.
‫♪ هر شب... ♪
‫پارکر، بنی، جردن، می‌شه بیاید اینجا لطفاً؟
‫باشه، اومدم!
‫هی نیتن، سرت شلوغه؟
‫♪ توی سرم ♪
‫♪ آیا براشون مهمه؟ ♪
‫♪ آیا اصلاً براشون سوال می‌شه؟ ♪
‫♪ براشون سوال می‌شه؟ ♪
‫سلام عزیزم.
‫♪ در رو باز کن و بذار تاریکیت... ♪
‫شما بچه‌ها اینجا چی کار می‌کنید؟
‫همه چیز روبراهه؟ چه خبره؟
‫قراره حصار رو درست کنیم.
‫بیخیال.
‫لازم نیست همه چیز رو تنهایی انجام بدی، مامان.
‫آره، می‌خواستیم کمک کنیم.
‫شکلات داغ و شیرینی هم آوردیم.
‫کی دستکش می‌خواد؟
‫من هیچوقت دستکش‌هام رو فراموش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، وقتی دارن حصار رو درست می‌کنن، ‫من روی شیرینی‌ها نظارت می‌کنم.
‫محبوبت.
‫♪ آدم‌ها، آدم‌ها... ♪
‫شکلات داغ!
‫- همه‌اش رو نخور. ‫- خیلی داغه.
‫کی یکی می‌خواد؟ شکلات داغ؟
‫مرسی.
‫لازم نبود این کار رو بکنی.
‫چرا، لازم بود.
‫تو بهترینی.
‫صبر کن. تو...
‫نه.
‫- وای خدای من. ‫- سلام.
‫- بابا! ‫- سلام!
‫آروم! یواش!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫- اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- دکتر سگیل گفت می‌تونم برم خونه.
‫واسه همین زنگ زدم به ویل ‫و خواستم همه رو غافلگیر کنم.
‫بیاین دیگه. بیاین. بیاین اینجا.
‫باشه.
‫ممنون.
‫- چیز دیگه‌ای برات بیارم؟ ‫- نه.
‫نه، کاملاً ردیفم. ممنون.
‫یعنی، کاترین اونقدر برام پتو آورده که می‌تونیم ‫یه مهمونی شبونه راه بندازیم، واسه همین...
‫اوم...
‫واقعاً معذرت می‌خوام ‫که بیمارستان نیومدم ببینمت.
‫بعد از اون اتفاقی که برات افتاد،
‫تصورشم نمی‌تونم بکنم که بخوای ‫یه دقیقه‌ی دیگه توی بیمارستان بمونی.
‫پس هیچ عذرخواهی‌ای به من بدهکار نیستی.
‫در ضمن، عاشق اسموتی‌ها شدم.
‫- خوشت اومد؟ ‫- عاشق اینم که اونا رو واسم درست کردی.
‫پس ممنونم.
‫ببین جکی، گوش کن...
‫این مدت به همه‌مون خیلی سخت گذشت.
‫دیگه حتی یه ثانیه هم وقتت رو ‫با عذاب وجدان هدر نده، باشه؟
‫همه‌مون فقط نیاز داریم برگردیم به زندگی
‫توی همین لحظه و... قطعاً بدون هیچ حسرتی.
‫باشه؟
‫سلام.
‫اون... کار خوبی بود که کردی.
‫واسه مامانم.
‫آره خب، همه‌مون خیلی از هم دور شده بودیم.
‫فکر کنم نیاز داشتیم یه مدتی رو باهم بگذرونیم.
‫می‌دونی، مثلاً... واقعاً کنار هم.
‫آره. خب... جواب داد.
‫آره، حالا هم که بابات اومده خونه، ‫شاید همه‌مون بتونیم به روال عادی برگردیم.
‫آره. شاید.
‫سرت شلوغه؟
‫دیگه نه.
‫با من میای؟
‫حتماً.
‫اینجا چی کار می‌کنیم؟
‫خودت می‌بینی.
‫چه... خبره؟
‫چرا... اینجاییم؟
‫یادت میاد؟
‫وقتی نیاز داشتم یه جایی برم، ‫تو من رو آوردی اینجا.
‫معلومه که یادمه.
‫این اواخر اونقدر درگیر مسائل مختلف بودیم،
‫می‌دونی، با بابات ‫و اون اتفاقایی که افتاد...
‫دلم می‌خواست بیارمت یه جای قشنگ، ‫یه جایی که برامون معنی داشته باشه.
‫می‌دونم داری سعی می‌کنی حالم رو بهتر کنی.
‫و می‌دونم چی بهم گفتیم،
‫ولی نمی‌تونم اینجوری باهات باشم.
‫نمی‌خوام دوست معمولی باشیم.
‫منم نمی‌خوام دوست معمولی باشیم.
‫چی؟
‫می‌دونم گفتم که نمی‌تونیم باهم باشیم
‫و اینکه قبلاً زمان مناسبی نبود، ‫ولی الان شاید تنها چیزی باشه که داریم.
‫♪ سال‌ها بود که دنبال این می‌گشتم ♪
‫♪ پاهام دیگه یاری نمی‌کنن... ♪
‫و فکر کنم اشکالی نداشته باشه که ‫برای یک بارم که شده، خودمون رو در اولویت بذاریم.
‫♪ تو می‌ترسی که من غیبم بزنه... ♪
‫می‌خوام با تو باشم، کول.
‫♪ اگه فقط می‌دونستی... ♪
‫همین الان.
‫♪ می‌تونی تکه‌ای از قلبم رو ♪ ‫♪ برداری و پاره‌پاره‌اش کنی ♪
‫♪ می‌تونی از عشق بیفتی و ترکم کنی ♪
‫♪ می‌تونی هر کاری دلت می‌خواد بکنی... ♪
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫♪ من همیشه دنبالت میام، ‫هیچوقت نمی‌ذارم تنها بمونی ♪
‫♪ اگه هیچ کفشی به پام نباشه ♪
‫♪ اونقدر میرم تا پاهام خون بیاد، ‫اگه اونی باشم که تو نیاز داری ♪
‫♪ من دارم می‌دوم ♪
‫♪ به سمت خونه، به سمت تو، تو ♪
‫♪ تو، تو ♪
‫♪ اگه دوست داشتن تو، آخرین ‫کاری باشه که انجام میدم ♪
‫♪ صادقانه زندگی می‌کنم... ♪
‫خب، حالا قراره چه‌کار کنیم؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫♪ تا وقتی که مال من باشی، حتی برای یک بار ♪
‫♪ من دارم می‌دوم ♪
‫♪ به سمت خونه، به سمت تو، تو ♪
‫♪ تو، تو ♪
‫♪ همه‌ی دلایلی رو بهم بگو که ♪
‫♪ داری به تک‌تک کارهام ‫بیش از حد فکر می‌کنی ♪
‫♪ آره، من نمی‌تونم تظاهر به جذب شدن بکنم ♪
‫♪ می‌تونم کمکت کنم ذهنت رو آروم کنی ♪
‫♪ می‌خوام که رضایت واقعی رو حس کنی ♪
‫♪ بهت کمی اشتیاق نشون میدم ♪
‫♪ می‌تونی تکه‌ای از قلبم رو ‫برداری و پاره‌پاره‌اش کنی ♪
‫♪ می‌تونی از عشق بیفتی و ترکم کنی ♪
‫♪ می‌تونی هر کاری دلت می‌خواد ‫بکنی و من هیچوقت نمیرم ♪
‫♪ هر چیزی که نیاز داشته باشی برات می‌شم ♪
‫♪ فرقی نمی‌کنه کجاها بری ♪
‫♪ من همیشه دنبالت میام، ‫هیچوقت نمی‌ذارم تنها بمونی ♪
‫♪ اگه هیچ کفشی به پام نباشه ♪
‫♪ اونقدر میرم تا پاهام خون بیاد، ‫اگه اونی باشم که تو نیاز داری ♪
‫♪ من دارم می‌دوم ♪
‫♪ به سمت خونه، به سمت تو، تو ♪
‫♪ تو، تو ♪
‫♪ اگه دوست داشتن تو، ‫آخرین کاری باشه که انجام میدم ♪
‫♪ صادقانه زندگی می‌کنم ♪