‫♪ هوم، هوم... ♪
‫خب، روغن قدیمی رو تخلیه کردیم، ‫فیلتر جدید رو هم گذاشتیم.
‫آها.
‫حالا فقط باید روغن جدید رو اضافه کنیم.
‫فقط باید بریزمش تو، درسته؟
‫آره.
‫بیا، بذار کمکت کنم. باشه؟
‫بیا. بذار توی این کار کمکت کنم.
‫اینطوری؟
‫اصلاً برای این کار ساخته شدی.
‫♪ نمی‌تونم صبر کنم تا بزرگتر بشم ♪
‫♪ تا دیگه نترسم چون ♪
‫♪ چون صبورانه منتظر موندم... ♪
‫نگاه کن. اولین تعویض روغنم.
‫♪ و فقط باید تلاش کنم... ♪
‫خیلی تاثیرگذار بود، نیویورک.
‫♪ این اواخر ندیدمت ♪
‫♪ آره، یه حرکتی می‌زنم ♪
‫♪ یه چیزی این اواخر درگیرم کرده ♪
‫♪ چیزی برای از دست دادن ندارم... ♪
‫یه ذره...
‫لکه شد.
‫♪ این اواخر ندیدمت ♪
‫♪ آره، یه حرکتی می‌زنم ♪
‫♪ سعی می‌کنم یه حرکتی، ♪ ‫♪ یه حرکتی، یه حرکتی بزنم ♪
‫♪ حسی دارم انگار ♪ ‫♪ چیزی برای ثابت کردن باقی مونده... ♪
‫مطمئن نیستم این بخشی از تعویض روغن باشه.
‫تونی، آره، ببخشید. ما فقط داشتیم...
‫- داشتم بهش یاد می‌دادم... ‫- گوش کن، من... چیزی ندیدم.
‫فقط دفعه‌ی بعد، هر کاری می‌کنید رو ‫یه جای دیگه انجام بدید.
‫باشه؟
‫مک زنگ زد. ‫می‌خواد برگردی به پیست.
‫یه ماشین دیگه آورده. ‫گفت فرمونش یه مشکلی داره.
‫آره حتماً. می‌تونم یه سر برم اونجا.
‫باشه.
‫بهترین تاثیر اولیه‌ای نبود ‫که از خودم نشون دادم.
‫تونی اهمیتی نمیده.
‫می‌تونم باهات بیام؟
‫به پیست؟
‫آره. می‌خوام ببینمش.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫« زندگیِ من با پسران والتر »
‫نمی‌دونم انتظار چی رو داشتم، ‫اما اینجا واقعاً باحاله.
‫آره، مگه نه؟
‫اونجاست.
‫سلام، مک.
‫باشه. کول.
‫- ممنون که اومدی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ایشون جکیه، دوست‌دخترم.
‫اوه...
‫از دیدنت خوشحالم، جکی.
‫کول اینجا برای خودش جادوگر ماشین‌هاست.
‫می‌دونم.
‫خب، مشکل چیه؟
‫راستش، با زمان‌هایی که ثبت کردم، ‫دارم اینجا خودمو سکه‌ی یه پول می‌کنم.
‫وقتی به ۵۰۰۰ دور در دقیقه می‌رسم، ‫چرخ‌های جلو خیلی زیاد می‌لرزن،
‫و بعدش هم کنترل‌ها کلاً قاطی می‌کنن.
‫باید بتونم از اون حد رد بشم، ‫وگرنه نمی‌تونم زیر ده ثانیه تمومش کنم.
‫ممکنه مشکل از بلبرینگ باشه.
‫شاید هم یه مشکلی توی شفت باشه.
‫خب، چطوره یه بار امتحانش کنیم؟
‫اینطوری می‌تونی مثل دفعه‌ی قبل، ‫قلقش دستت بیاد.
‫دفعه‌ی قبل؟
‫تو مسابقه دادی؟
‫آره، ولی فقط یه رانندگی آزمایشی بود.
‫آره، یکی از بهترین رانندگی‌های آزمایشی که ‫تا حالا دیدم.
‫لعنتی، قشنگ می‌تونست یه مسابقه باشه. ‫مسابقه‌ای که روش شرط می‌بستم.
‫فقط می‌خواستم بهت نشون بدم ‫که این ماشین چه توانایی‌هایی داره.
‫باشه.
‫پس بریم.
‫فقط مراقب باش.
‫زودباش. بریم.
‫اون...
‫خفن بود!
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫خیلی معرکه بود. ‫واقعاً مشتی بود.
‫آخه چجوری اون کار رو کردی؟
‫فقط... می‌دونستم که ماشین از پسش برمیاد.
‫می‌دونی؟
‫من... تا حالا چیزی شبیهش ندیده بودم.
‫- مگه نه؟ ‫- می‌دونم. باور کن کول.
‫تو باید مسابقه بدی.
‫- نمی‌دونم چی بگم پسر. ‫- می‌خوای التماست کنم؟
‫چون التماست می‌کنم‌ها.
‫هی. هی، فقط این رو از خودت بپرس.
‫چیزی روی این سیاره هست
‫که بهت همون حسی رو بده ‫که پشت اون فرمون داشتی؟
‫باید برم، مک.
‫زودباش. بریم.
‫جواب ندادی چون جوابت منفیه.
‫هیچ‌چیزی نیست ‫که بهت این حس رو بده.
‫و اون، دوست من،
‫اون جواب توئه.
‫بهتره بهم بگی داری به چی فکر می‌کنی.
‫من فقط...
‫نمی‌دونستم مسابقه میدی. ‫فکر می‌کردم فقط ماشین‌ها رو تعمیر می‌کنی.
‫من مسابقه نمیدم.
‫همین الان دیدم که در عرض کمتر از ده ثانیه ‫از صفر تا هزار رو پُر کردی.
‫و مک هم داره التماست می‌کنه ‫که انجامش بدی.
‫آره، ولی من که قبول نکردم.
‫اما نه هم نگفتی.
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم.
‫می‌دونم.
‫اما ممکنه اتفاق بدی بیفته.
‫ماشین‌ها خطرناکن و ممکنه صدمه ببینی.
‫سلام بچه‌ها.
‫قراره یه جلسه‌ی خانوادگی داشته باشیم. ‫می‌شه بیاید تو؟
‫ممنون از همه‌تون که به ما وقت دادید.
‫می‌دونم این یکم عجیبه، ‫پس فقط می‌خوام
‫برم سر اصل مطلب...
‫خب...
‫چون کلمه‌ی بهتری پیدا نمی‌کنم، ‫همه‌ی شما توی سن قرار گذاشتن هستید.
‫و
‫باورتون بشه یا نه، من و پدرتون هم ‫زمانی هم‌سن شما بودیم.
‫باشه...
‫انتظار هیچ سوالی رو به این زودی نداشتم، ‫اما بگو، دنی.
‫این درباره‌ی قضیه‌ی لک‌لک‌هاست؟ ‫مطمئنم همه‌مون در موردش می‌دونیم.
‫می‌خوای تو هم یه چیزی بگی، عزیزم؟
‫اوم...
‫حتماً.
‫- نه، نیست. باشه، بگو. ‫- ممنون.
‫ما توی یه شهر کوچک زندگی می‌کنیم، درسته؟
‫و گاهی وقتی توی یه شهر کوچک بزرگ می‌شی، ‫ممکنه ببینی که،
‫با کسی قرار می‌ذاری که
‫ممکنه دوستت باشه، یا حتی ممکنه قبلاً ‫با یکی از برادرهات قرار می‌ذاشته،
‫که مدیریت کردن چنین موقعیتی ‫برای هر کسی واقعاً سخته.
‫بنابراین...
‫...می‌خوایم که مراقب باشید.
‫نه فقط وقتی که رابطه‌ی فیزیکی دارید.
‫هرچند که مراقب بودن توی رابطه‌ی فیزیکی
‫خیلی مهمه.
‫- خیلی مهمه. ‫- ممنون.
‫اما چیزی که سعی دارم بگم اینه که
‫ما از همه‌تون می‌خوایم که از لحاظ عاطفی ‫هوای همدیگه رو داشته باشید.
‫به همدیگه احترام بذارید.
‫می‌خوایم که مراقب احساسات همدیگه باشید.
‫باشه؟
‫سکس توی این خونه ممنوعه.
‫چرا لی و آیزاک تونستن از زیر این قضیه قسر در برن؟
‫با اونا هم حرف می‌زنیم. نگران نباش.
‫این در مورد قضیه‌ی مخفیانه آوردن ‫اسکایلر به خونه توی تابستونه؟
‫باشه، می‌دونی چیه؟ ‫اون رو بذاریم برای بعد، باشه نیتن؟
‫گوش کنید بچه‌ها. مهربون باشید.
‫محترم باشید.
‫- باشه. ‫- فهمیدید؟
‫- اوهوم. ‫- خوبه؟ تو خوبی؟
‫- صحبت خوبی بود. ‫- باشه، تمومه.
‫کاترین؟
‫بله؟
‫من...
‫می‌دونم اون حرف‌های دیشب
‫به خاطر من، کول و الکس بود.
‫اوه.
‫خب،
‫از لحاظ فنی برای همه بود، اما...
‫آره.
‫ببین جکی، تا جایی که من می‌دونستم، ‫تو و الکس باهم بودید و بعدش...
‫اون شب تو و کول رو دیدم که ‫داشتید همدیگه رو می‌بوسیدید.
‫اوه.
‫متاسفم.
‫نه جکی، تو دختر باهوش،
‫باملاحظه و زیبایی هستی. ‫حق داری با هر کسی که می‌خوای باشی،
‫اما فقط باید صادق باشم ‫و بگم که واقعاً بابت این قضیه نگرانم.
‫باشه...
‫آره، من و الکس باهم بودیم، ‫و سعی کردیم باهم بسازیم.
‫اما هیچوقت حس درستی نداشت، چون...
‫کول.
‫و می‌دونم اینطور به نظر میاد که ‫انگار از الکس پریدم سمت کول،
‫اما واقعیت این نبود. ‫خیلی پیچیده‌تر از این حرف‌ها بود.
‫هر دوتاشون پسرهای منن، جکی. ‫من عاشق هردوشونم.
‫- می‌دونم. ‫- و تو رو هم دوست دارم.
‫نمی‌خوام کسی صدمه ببینه.
‫بودن در اینجا... با این خانواده، ‫بهترین اتفاقی بوده که
‫بعد از بدترین اتفاق زندگیم برام افتاده.
‫و من... قدرش رو می‌دونم.
‫قطعاً نمی‌خوام به کسی صدمه بزنم.
‫می‌دونم که نمی‌خوای.
‫اما وقتی پای دل وسط میاد، ‫ممکنه بشکنه.
‫می‌دونم. من و الکس ‫به عنوان دوست باهم بهتریم.
‫و من...
‫و می‌دونم شاید باورت نشه، اما من...
‫من هیچوقت با کول کاری نمی‌کردم اگه...
‫اگه... الکس باهاش مشکلی داشت.
‫و کاش می‌تونستم بگم ‫که با این قضیه مشکلی ندارم، اما...
‫الکس و کول رابطه‌ی خیلی پیچیده‌ای ‫با هم داشتن،
‫و این تقصیر تو نیست.
‫و قطعاً مسئولیت تو هم نیست، اما...
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫فقط می‌تونی بهم بگی که همه‌تون ‫هوای همدیگه رو دارید؟
‫آره. هوای هم رو داریم.
‫قول میدم.
‫هنوزم برای باربیکیوی آخر هفته‌ی من هستید؟
‫معلومه. از دستش نمیدم. ‫ولی به اندازه‌ی کافی آبجو گرفتی؟
‫- پارسال تموم کردیم. ‫- معلومه که به اندازه‌ی کافی گرفتم.
‫می‌خوای چیزی بیاریم؟
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی که این ‫از اون مدل مهمونی‌هایی نیست که من میگیرم، بلیک.
‫والتر.
‫من اول هر فصل توی اون کلبه‌ی قدیمی ‫باربیکیو راه می‌اندازم.
‫اگه خواستید بیاید.
‫آره پسر. ‫اگه تکالیفت تموم شده یا...
‫هی، بیخیال شو.
‫باشه.
‫نه ممنون.
‫- اصلاً کار قشنگی نکردی. ‫- چرا؟
‫هی الکس.
‫این کار رو نکن.
‫- چه کاری؟ ‫- باید بیای.
‫- همین الان دعوتت کرد. ‫- واقعاً؟
‫چی می‌خوای؟ کارت دعوت دست‌نویس؟
‫معلومه نمی‌خواد من اونجا باشم. ‫و اگه راستش رو بخوای، برام مهم نیست.
‫خب، باید برات مهم باشه.
‫اگه قراره با ما سوارکاری کنی، ‫باید تلاش کنی.
‫و نه فقط روی اسبت، ‫بلکه با بقیه‌ی سوارکارها.
‫باید بدونن که تو پشتشون هستی، ‫چون ممکنه یه روز لازم باشه اونا پشتت باشن.
‫آره، باهام مثل یه بچه کوچیک رفتار می‌کنن.
‫خب نشون بده که بچه نیستی.
‫چجوری؟
‫به باربیکیو بیا.
‫لبخند بزن.
‫و چندتا دوست کوفتی پیدا کن.
‫باشه.
‫هوم.
‫می‌تونم کمک کنم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫ممنونم.
‫جکی بعد از صحبت کوتاه دیشب‌مون، اومد پیشم.
‫چیزی فهمیدی؟
‫آره، به نظر کاملاً متقاعد شده ‫که این قضیه جدیه
‫و اینکه الکس باهاش مشکلی نداره.
‫آره.
‫فکر نکنم بتونم از پس ‫یه جلسه‌ی خانوادگی دیگه بربیام.
‫فکر نکنم هیچکدوممون بتونیم.
‫وای پسر.
‫یادته زمانی که بزرگترین نگرانیمون این بود ‫که نکنه پوشک تموم کنیم؟
‫خیلی زود می‌گذره.
‫باشه. تموم شد.
‫باشه.
‫عزیزم. عزیزم، می‌شه لطفاً امشب ‫بالا توی تخت خودمون بخوابی؟
‫آخه این لعنتی داره داغونت می‌کنه، باشه؟
‫من اون تخت تاشو رو از دوران کالج دارم، ‫اون موقع هم افتضاح بود.
‫نه.
‫می‌خوام همینجا باشم، درست کنار تو.
‫باشه.
‫و وقتی تونستی ‫از اون پله‌ها بالا بری...
‫باهم میریم بالا.
‫خب، اگه بتونیم بلیط بگیریم، ‫می‌خوای فردا بریم؟
‫- واقعاً می‌خوای با من بیای؟ ‫- آره، معلومه.
‫این محبوب‌ترین فیلم ‫تمام دورانته، مگه نه؟
‫باشه. باشه.
‫آره، دوتا بلیط برای فیلم پرندگان در راهه.
‫هرچند دارم بهت هشدار میدم. ‫از همون اولش هم زیاد طرفدار پرنده‌ها نبودم،
‫پس ممکنه این فیلم حالم رو بدتر کنه.
‫« عدم پذیرش در دانشگاه جولیارد »
‫دنی، چی شده؟
‫اوه...
‫بلیط‌ها تموم شده؟
‫نه. نه، فقط... از خونه میگیرم.
‫اینجا آنتن بده.
‫فکر می‌کنی از پرنده‌های واقعی استفاده کردن؟
‫دنی؟
‫آره. آره، استفاده کردن.
‫عجب.
‫بیا بریم.
‫خب به نظرت بین سرگیجه و روانی ‫توی چه رتبه‌ای قرار میگیره؟
‫اوه...
‫هوم.
‫سلام نیتن. ممنون که سر زدی.
‫چندتا موضوع هست. دارم یه مطلب ‫در مورد برنامه‌ی هنری مدرسه می‌نویسم،
‫و می‌خوام یه چیزی هم در مورد ‫تور گروه موسیقی مدرسه در اروپا توش بذارم.
‫هنوز قطعی نشده، ولی خبرش رو بهت میدم.
‫عالیه.
‫در ضمن، این گروهِ اِلکتریک اِنمی،
‫این آخر هفته میان به سیلور فالز.
‫و فکر کردم شاید بخوای ‫نقدی برای اجراشون بنویسی.
‫نمی‌شناسمشون.
‫باشه. آره، بذار ببینیم.
‫بیا.
‫وای.
‫وای. خیلی خوبه، مگه نه؟
‫♪ هی ♪
‫نیتن.
‫حالت خوبه؟
‫بیا. بیا بشین.
‫اوم...
‫یه حس عجیبی دارم.
‫وای خدای من!
‫نیتن، فکر کنم همین الان یه تشنج خفیف داشتی.
‫سلام.
‫چه خبر؟
‫با مامانت حرف زدم
‫در مورد خودمون.
‫شرط می‌بندم خوش گذشته.
‫فقط نگران ماست، کول.
‫- و نگران الکس. ‫- آره، ولی حال الکس که خوبه.
‫آره می‌دونم.
‫ولی از دید مامانت به قضیه نگاه کن.
‫فکر کنم اون فکر می‌کنه که
‫من یه جورهایی مثل توپ پینگ‌پنگ بین
‫شما دوتا بودم، و
‫می‌خواد مطمئن بشه که این رابطه‌مون
‫واقعیه.
‫برای من که هست.
‫برای منم.
‫کول، در مورد دیروز و... مسابقه دادن...
‫هی.
‫گفتم که این کار رو نمی‌کنم.
‫اما تو... درک می‌کنی.
‫درسته؟
‫دلیل اینکه نمی‌خوام انجامش بدی رو.
‫معلومه.
‫معلومه که می‌فهمم.
‫قرار نیست کاری کنم که بهت صدمه بزنه.
‫یا باعث بشه... نگران بشی.
‫یا غمگین یا عصبانی
‫یا دیوونه.
‫می‌دونم.
‫- اما... ‫- جدی میگم.
‫لازم نیست دیگه در موردش حرف بزنیم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫من دیگه باید برم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫و اگه لازم بود یکی دیگه برات بیارم، بهم بگو.
‫حالم خوبه. ممنون.
‫نیتن، فکر کنم باید بری پیش پرستار.
‫اسکایلر، حالم خوبه.
‫واقعاً خیلی خفیف بود. کلاً یه لحظه بود.
‫باشه، ولی پس چرا اتفاق افتاد؟
‫لازمه دوز داروهات رو عوض کنی؟
‫راستش خوردن داروهام رو قطع کردم.
‫چی؟ چرا؟
‫نمی‌دونم. نمی‌خوام مجبور باشم ‫قرص بخورم تا حس کنم یه آدم معمولیـم.
‫تو درک نمی‌کنی.
‫فکر می‌کنی تو تنها کسی هستی ‫که لازمه روزانه دارو بخوره
‫تا حس معمولی بودن داشته باشه؟
‫فکر کنم داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫این زیاده‌روی نیست. این یعنی من نگرانتم.
‫نگران اینکه چه اتفاقی برات می‌افته.
‫من باید برم.
‫اسکایلر، لطفاً... به هیچکس در این مورد چیزی نگو.
‫نمی‌خوام یه نگرانی جدید به خانوادم بدم.
‫امیدوارم حالت بهتر بشه، نیتن.
‫فکر کنم حالا که کاترین می‌دونه ‫تو و کول با همـید، اینطوری،
‫نمی‌دونم، کار راحت‌تر شده؟
‫آره، شاید.
‫نمی‌دونم. فکر کنم اون فقط نگرانه.
‫چون برامون یه سخنرانی طولانی کرد ‫که مراقب دل‌هامون باشیم.
‫ای.
‫حداقلش اینه که براش مهمه، مگه نه؟
‫آره.
‫چیه؟ چی شده؟
‫کول
‫می‌خواد ماشین مسابقه برونه.
‫چی... چی؟
‫این دیگه از کجا اومد؟
‫نمی‌دونم. ما...
‫رفتیم پیست، بعدش اون مجبور شد یه دور آزمایشی بزنه
‫با یه ماشین مسابقه‌ای و...
‫و؟
‫و عاشقش شد، گریس.
‫راستش، فکر نکنم ‫تا حالا اینجوری دیده بودمش،
‫و حالا اون یارو که صاحب ماشینـه ‫واقعاً فکر می‌کنه اون باید مسابقه بده.
‫خب. خب که چی؟
‫فقط وحشتناکه.
‫به زور می‌تونستم نگاه کنم.
‫و دلم نمی‌خواد این کار رو بکنه.
‫اون گفت که دیگه ‫اونطوری رانندگی نمی‌کنه،
‫ولی از طرفی هم نمی‌خوام از اون دخترایی باشم ‫که بهش میگن این کار رو نکن.
‫اشکالی نداره که نگرانی.
‫نشون میده که برات مهمه.
‫باشه.
‫و کول این رو می‌دونه.
‫منظورت از اون جای خاص، اینجا که نبود، درسته؟
‫چرا، همینجاست.
‫اینجا؟ واسه فضای همگانی؟
‫آره.
‫بامزه نیست؟
‫فکر کنم خالیـه. ‫تا حالا ندیدم باز باشه.
‫بچگیـام میومدم اینجا، ‫ولی خیلی وقتـه که بسته‌ست.
‫آره درسته، واسه همین فکر کردم ‫صاحبش شاید بذاره ازش استفاده کنیم.
‫بعدش هم رضایت شورای شهر رو می‌گیریم.
‫آره والا، داخلش هم یه جورایی باصفاست.
‫درست وسط شهر، ‫پس دسترسیش واسه همه راحته.
‫آره.
‫دقیقاً.
‫به نظرم عالیـه.
‫خب، حالا چی کار کنیم؟
‫می‌فهمیم صاحبش کیـه، ‫و پیشنهادی بهش میدیم که نتونه رد کنه.
‫قطعاً همین کار رو می‌کنیم.
‫باشه، بریم که داشته باشیم.
‫ببخشید که مزاحمت شدم. ‫این یه کار دونفره بود.
‫نه، اشکالی نداره. خوشحالم که زنگ زدی.
‫شما بچه‌ها زیادی دارین کار می‌کنین. ‫بیاین، یه استراحتی بکنین.
‫خیلی ممنون.
‫می‌دونی الکس، من همیشه ازت خوشم میومده.
‫به نظر حالش خوب میاد.
‫آره.
‫اون...
‫- می‌دونی که... ‫- سوبره؟
‫آره.
‫هنوز اول وقتـه. یکی دو ساعت بهش وقت بده.
‫متاسفم، کایـلز.
‫هی، بیا تمومش کنیم.
‫باشه، چجوری می‌تونم ازت تشکر کنم ‫که نذاشتی سقفم آوار بشه روی سرم؟
‫پیتزا چطوره؟
‫لازم نیست کاری واسم بکنی.
‫ولی اگه واقعاً می‌خوای...
‫خب؟
‫فردا با من میای باربیکیوی وایلدر؟
‫باربیکیو؟
‫چرا الان اینجوری نگام می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. بلیک فکر می‌کنه باید برم.
‫ولی اون آدمای هارتفورد...
‫چیه؟ چی شده؟
‫راستش زیاد باهاشون جور نیستم،
‫و واقعاً به یه پایه احتیاج دارم.
‫پایه‌ی زن.
‫خب، بهم گفتن که پایه‌ی زن خیلی خوبی هستم.
‫نه ممنون. چیزی نمی‌خوام.
‫نه آقا. ما چیزی نمی‌فروشیم.
‫- خب، پس چی می‌خواین؟ ‫- اسم من جکیـه. اینم گریسـه.
‫بله، ما دانش‌آموزهای ‫دبیرستان سیلور فالز هستیم.
‫- اوهوم. ‫- خب.
‫ما می‌خواستیم یه فضای همگانی درست کنیم
‫که برای همه در دسترس و راحت باشه.
‫جایی که مردم سیلور فالز ‫بتونن دور هم جمع بشن.
‫من پولی ندارم که اهدا کنم.
‫اوه... خب... ما...
‫ما دنبال پول نیستیم.
‫خب، پس دنبال چی هستین؟
‫راستش، ما متوجه شدیم ‫که مغازه‌ی قشنگتون توی خیابون اصلی
‫یه مدتیـه که خالیـه.
‫واسه همین می‌خواستیم بدونیم ‫ممکنه اجازه بدین از اون فضا استفاده کنیم؟
‫می‌خواین از مغازه‌ی من ‫واسه فضای همگانی استفاده کنین؟
‫- آره. درستـه. ‫- بله.
‫نه.
‫همچین بد هم نیستـا.
‫آره.
‫تا اینجاش که از پارتی‌های دیلن بهتر بوده.
‫اگه تو بگی.
‫دوستاش خوبن. با من مهربونن و اینا، ولی
‫فقط می‌خوان یه جا بشینن ‫و اونقدر بخورن تا مست بشن
‫و با هم لب بگیرن.
‫بعدشم پسرا شروع می‌کنن ‫به انجام کارای احمقانه با قوطی‌های آبجو
‫و دخترا هم نگاه می‌کنن ‫و درباره‌شون حرف می‌زنن.
‫من واقعاً هیچ حرفی ندارم ‫که با هیچکدومشون بزنم.
‫توی آخریش،
‫یه چندتا پسر داشتن کال‌آف‌دیوتی بازی می‌کردن، ‫منم می‌خواستم بازی کنم.
‫انگار که یکی از قوانین ‫باستانی جنسیتی رو شکسته باشم.
‫انگار تا حالا نشنیده بودن ‫یه دختر هم بتونه بازی ویدیویی بکنه.
‫خب، بازی کردی؟
‫معلومه که کردم.
‫بُردم.
‫حتماً کلی حال کردن.
‫آره، یعنی...
‫...دوباره برگشتن به له کردن قوطی آبجو ‫روی سرشون و غرغر کردن، پس...
‫می‌تونم بپرسم...
‫چرا به جای دیلن به من زنگ زدی ‫تا واسه فن سقف کمکت کنم؟
‫نه اینکه نخوام بهم زنگ بزنی، ‫چون معلومه که می‌خوام.
‫- آره. ‫- فقط...
‫منظورم اینـه که اون دوست‌پسرتـه، مگه نه؟
‫نمی‌دونم. من...
‫فقط حس می‌کنم خیلی سنگینـه.
‫اینکه بیارمش اونجا تا مادربزرگم رو ببینه، ‫کسی که ممکنه مست باشه یا بیهوش افتاده باشه.
‫فقط نمی‌دونم اون چه فکری می‌کنه.
‫آمادگیش رو ندارم.
‫ولی تو...
‫می‌دونی.
‫باشه، من پایه‌ی خوبی نیستم که ‫تو رو اینجا توی این گوشه گیر انداختم، پس...
‫فکر کنم همینجا حالم خیلی خوبـه.
‫بیا دیگه گاوچرون.
‫باید بری دوست پیدا کنی.
‫روز افتتاحیه در پیست مسابقه‌ی روت. ‫هفته‌ی دیگه.
‫- چی؟ ‫- بیخیال دیگه، شنیدی چی گفتم.
‫این یه فرصت فوق‌العاده‌ست ‫واسه کسایی که بار اولشونه مسابقه میدن.
‫ماشینـای سریع، ریسک کم.
‫و می‌خوام تو واسه من برونی.
‫- کاری نیست که الان بتونم انجام بدم. ‫- بیخیال کول.
‫هی، من این همه راه رو تا اینجا نیومدم
‫چون تو یه جورایی توی این کار خوب بودی.
‫من این همه راه رو تا اینجا اومدم ‫چون تو واسه این کار به دنیا اومدی.
‫نمی‌دونم مک.
‫هم‌سن تو بودم وقتی اولین بار ‫مسابقه رو شروع کردم.
‫لعنتی، تو من رو یاد خودم می‌اندازی.
‫اون همه انرژی که نمی‌دونی کجا تخلیه‌اش کنی. ‫دارم بهت میگم.
‫می‌دونی،
‫آدم خاصی می‌خواد
‫که با سرعت ۱۶۰ کیلومتر در ساعت زندگی کنه.
‫و باور کن رفیق،
‫اون آدم تویی.
‫پسر، اون یارو دیوونه‌ست.
‫دیدم که یه فلفل هالوپینوی کامل رو خورد، ‫انگار که هویجه یا یه همچین چیزی.
‫آره، مگه اون نبود که ‫فلفل کارولینا ریپر رو خورد؟
‫اون خیلی خفن بود.
‫الکس یه بار یه فلفل روح کامل رو خورد.
‫واقعاً؟
‫آره. آره. آره، اصلاً چیز خاصی نبود.
‫کِی؟
‫من کِی خوردمش؟
‫آره، کِی خوردیش؟
‫تابستونِ دو سال پیش.
‫رفته بودیم کمپینگ، ‫برادرام باهام شرط بستن... منم مجبور شدم.
‫درستـه.
‫هوم.
‫خب همیشه کاری رو که ‫باهات شرط می‌بندن انجام میدی؟
‫باشه وایلدر، بیا سخت نگیریم.
‫- فقط داریم خوش می‌گذرونیم، مگه نه؟ ‫- چی؟ به من که داره خوش می‌گذره.
‫به تو خوش می‌گذره، والتر؟
‫آره.
‫چطور، شرطی واسم داری؟
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫یه جورایی...
‫اوه.
‫پسر، مجبور نیستی. ‫مردم سر این چیزا کارشون به بیمارستان می‌کشه.
‫ببین، اگه والتر از پس فلفل ارواح برمیاد، ‫این سس تند که مثل آب خوردنـه.
‫مگه نه؟
‫درستـه.
‫آره.
‫فقط یه ذره سس تند لوییزیانا.
‫اوه!
‫اوه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چی شده؟ ‫- همین الان تماسم با اسکايلر تموم شد.
‫- خدای من. مامان، اونقدرها هم بد نیست. ‫- چرا هست.
‫می‌دونم گفت این دفعه خفیف بوده.
‫به این فکر کردی که اگه این رو ‫جدی نگیری چه اتفاقی ممکنه بیفته؟
‫چرا داروهات رو قطع کردی؟
‫چون... خسته شدم از بس ‫حس کنم یه بچه عجیبم، باشه؟
‫باشه.
‫دارهات
‫تو رو سالم و هوشیار و سلامت نگه می‌دارن.
‫باید بدونم که جات امنـه.
‫می‌دونم.
‫ببخشید.
‫منم معذرت می‌خوام. متاسفم که اونقدر ‫درگیر کارهای پدرت بودم
‫که نفهمیدم خوردن داروهات رو قطع کردی.
‫ولی عزیزم، ‫من قرار نیست همیشه پیشت باشم،
‫و می‌خوام همونجوری که من مراقبت بودم، ‫خودت هم مراقب خودت باشی.
‫و دلم می‌خواد خودت رو دوست داشته باشی، ‫همونجوری که من دوستت دارم.
‫دوباره شروع کردم به خوردنشون.
‫همین الان.
‫ممنونم.
‫حق نداری از دست اسکايلر عصبانی بشی.
‫وقتی کسی برات مهم باشه، تقریباً هر کاری می‌کنی ‫تا مطمئن بشی حالش خوبـه.
‫سلام.
‫کار چطور بود؟
‫خوب بود. خوب بود.
‫مک اومد.
‫اوه.
‫ازم خواست مسابقه بدم.
‫تو چی گفتی؟
‫گفتم نه.
‫دلت می‌خواست بگی آره؟
‫شاید.
‫یه بخشیم می‌خواست، ولی از طرفی
‫یه بخشی هم نمی‌خواست.
‫به خاطر من؟
‫- متاسفم. من... ‫- نه. هی.
‫نباش.
‫درکت می‌کنم جکی.
‫واقعاً درکت می‌کنم.
‫هی.
‫دیگه تموم شد.
‫کارم تمومـه. من... انجامش نمیدم.
‫حالا تو داری چی کار می‌کنی؟
‫من... فقط یه ایده به سرم زد
‫که فضای همگانی شاید بتونه توی اون...
‫ساختمون قدیمی و قشنگ ‫توی خیابون اصلی باشه.
‫سال‌هاست که خالیـه.
‫همون خواربارفروشی قدیمی؟
‫خود خودشـه.
‫ولی رفتم پیش صاحبش و بذار اینجوری بگم که
‫زیاد از این ایده خوشش نیومد، پس...
‫نمی‌دونم. فقط فکر کردم شاید ‫اگه بیشتر بدونم چه اتفاقی افتاده...
‫ما قدیما گاهی می‌رفتیم اونجا.
‫وقتی بچه بودیم.
‫آره، اونا...
‫از این... آبنبات‌چوبی‌های عصایی داشتن.
‫آره، همیشه موقعِ رفتن ‫یواشکی یکی دوتا بیشتر بهمون می‌دادن.
‫ولی آره، اونجا سال‌هاست که
‫خالی مونده.
‫می‌دونی چرا بسته شد؟
‫یه زن و شوهر صاحب اونجا بودن، مگه نه؟
‫بعدش زنـه مریض شد، ‫ما هم دیگه نرفتیم.
‫عاشق اینجا هستم توی این ساعت روز.
‫همه چیز خیلی قشنگـه.
‫آره.
‫واقعاً هست.
‫اوپس.
‫هی عزیزم، صبر کن. صبر کن.
‫فقط یه لحظه با من بیا.
‫باشه.
‫خب، فکر کنم قرارمون این بود ‫که هر وقت آماده بودم از این پله‌ها برم بالا،
‫باهم این کار رو انجام بدیم.
‫خب، من آماده‌ام.
‫نمی‌خوام به خودت فشار بیاری.
‫تمام هفته رو با فیزیوتراپم کار کردم.
‫- ولی ارزشش رو نداره... ‫- هی.
‫بیا انجامش بدیم.
‫تو مرد خیلی لجبازی هستی.
‫بهم زیاد گفتن.
‫سلام. صبر کنین.
‫فقط پنج دقیقه، بعدش میرم.
‫خونه‌تون خیلی دلنشینـه.
‫ممنونم. من...
‫خودم طراحیش کردم.
‫خیلی زیباست.
‫همسرتون.
‫ممنونم.
‫اکتبر امسال می‌شد ۵۴ سال ‫که باهم ازدواج کردیم.
‫متاسفم که از دستش دادین.
‫ممنونم.
‫مامان من،
‫اون طراح لباس بود.
‫خاص‌ترین لباس‌ها رو داشت.
‫و همین چند ماه پیش،
‫همه‌شون رو واگذار کردم.
‫نمیگم که اصلاً برام راحت بود.
‫ولی بعدش آدم‌هایی رو دیدم ‫که لباس‌هاش رو پوشیدن.
‫و من... و من...
‫فکر کردم که این کار ‫چقدر اون رو خوشحال می‌کرد.
‫واسه همین... می‌فهمم چرا ‫نمی‌خوای مغازه‌ات رو واگذار کنی.
‫واقعاً می‌فهمی؟
‫آره.
‫اون تنها چیزیـه که ازش برات مونده.
‫از همسرت.
‫واسه همین می‌خوای حفظش کنی، ‫و هرگز نمی‌خوای از دستش بدی.
‫خب، این حقیقت داره.
‫ما اون مغازه رو باهم چرخوندیم.
‫همیشه اونجا بودیم.
‫اونجا خونه‌ی ما بود.
‫منم اگه بودم نمی‌خواستم از دستش بدم.
‫هوم.
‫پس، امروز اومدم اینجا
‫تا ازت بپرسم اگه دوباره مغازه‌ات رو با زندگی پُر کنی، ‫این به معنی از دست دادن اونـه؟
‫یا در واقع ادامه‌دادنِ راهشـه؟
‫خیلی‌ها پیشنهاد دادن که بخرنش.
‫تبدیلش کنن به یه چیز دیگه.
‫ولی ما بسازبفروش نیستیم، آقای گانون.
‫و با تمام احترام، ‫اونجا همین الانشم تبدیل به یه چیز دیگه شده.
‫چیزی که اونجا با همسرت داشتی، ‫ما همون رو می‌خوایم.
‫و این چیزیـه که ‫جامعه‌ی سیلور فالز الان بهش نیاز داره.
‫آسیب‌دیدگی شونه.
‫رازش اینـه که نذاری درد بهت غلبه کنه.
‫نمی‌دونستم شونه‌ات اینقدر وضعش خرابـه.
‫کی گفته وضعش خرابـه؟
‫داشتم باهات شوخی می‌کردم، والتر.
‫اون قضیه‌ی سس تند خیلی خوب بود. ‫واقعاً خنده‌دار بود.
‫سلام.
‫همه چیز روبراهه؟
‫صاحب خواربارفروشی...
‫موافقت کرد که ساختمون رو ‫واسه فضای همگانی اجاره بده.
‫می‌دونستم از پسش برمیای.
‫ممنونم.
‫دلم می‌خواد توی اون مسابقه شرکت کنی.
‫چی؟
‫نمی‌خوام سد راهت بشم ‫واسه انجام کاری که عاشقشی.
‫این درست نیست و می‌دونم ‫که تو هم هیچوقت سد راه من نمی‌شی.
‫جکی.
‫فقط چون من می‌ترسم، ‫دلیل نمی‌شه که جلوی تو رو بگیرم.
‫و می‌بینم که چقدر عاشق این کاری.
‫ولی...
‫اگه باعث ناراحتیت بشه، ‫ارزشش رو برام نداره.
‫نمی‌خوام کاری رو بکنی که به نفع منـه.
‫دلم می‌خواد کاری رو بکنی که به نفع خودتـه.
‫ممنونم.
‫دلم می‌خواد همون کسی باشی که... ‫خودت دلت می‌خواد باشی.
‫♪ واسه یکی جذاب بودن ♪
‫♪ تنها چیزیـه که واقعاً می‌خوام ♪
‫♪ گاهی واسه یکی جذاب بودن ♪
‫♪ تنها چیزیـه که واقعاً می‌خوام ♪
‫♪ نه چیزی بیشتر، نه چیزی کمتر ♪
‫♪ داشتم فکر می‌کردم، ‫موقع قدم‌زدن توی پارک ♪
‫♪ واسه یکی جذاب بودن، فکر کنم... ♪
‫خب...
‫...اینم از مزرعه.
‫بهت که گفتم جای قشنگیـه، مگه نه؟
‫اونم عمو ریچارد منـه.
‫وای خدای من.
‫قطعاً حال‌وهوای متفاوتی داره.
‫سلام.
‫سلام، عمو ریچارد.
‫سلام، ببین کی اینجاست.
‫ببین کی رو آوردم.
‫الیوت.
‫چی...
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من کارآموز جدید عموت هستم.
‫♪ نمی‌تونم فکرام رو بشنوم ♪
‫♪ نمی‌تونم صدای فکرهام رو بشنوم ♪
‫♪ مثل بله، بله، بله ♪
‫♪ بله، بله، بله، بله، بله، بله ♪
‫♪ احتمالاً باید ♪
‫♪ احتمالاً باید، احتمالاً نباید ♪
‫♪ امشب دیدنت رو... ♪
‫♪ فکر بدیـه، مگه نه؟ ♪
‫♪ اینکه امشب ببینمت ♪
‫♪ فکر بدیـه، مگه نه؟ ♪
‫♪ اینکه امشب ببینمت ♪
‫♪ فکر بدیـه، مگه نه؟ ♪
‫♪ اینکه امشب ببینمت ♪
‫♪ بیخیال، مشکلی نیست ♪
‫♪ آره، می‌دونم اون اکسمـه ♪
‫♪ اما مگه دو نفر نمی‌تونن ♪ ‫♪ دوباره باهم ارتباط بگیرن؟ ♪
‫♪ من فقط به چشم یه دوست بهش نگاه می‌کنم ♪
‫♪ بزرگترین دروغی که تا حالا گفتم ♪
‫♪ آره، می‌دونم اون اکسمـه ♪
‫♪ اما مگه دو نفر نمی‌تونن ♪ ‫♪ دوباره باهم ارتباط بگیرن؟ ♪
‫♪ من فقط به چشم یه دوست بهش نگاه می‌کنم ♪
‫♪ فقط پام سر خورد و افتادم تو تختش ♪
‫♪ دارم سوار ماشین می‌شم ♪ ‫♪ و همه‌ی برنامه‌هامو بهم می‌زنم ♪
‫♪ می‌دونم باید تمومش کنم... اما نمی‌تونم ♪
‫♪ به دوستامم گفتم که خوابم ♪
‫♪ هیچوقت نگفتم کجا یا زیر ملحفه‌ی کی ♪
‫♪ می‌رسم جلوی خونه‌ات، طبقه‌ی دوم ♪
‫♪ و تو اونجا ایستادی ♪ ‫♪ و دم در لبخند می‌زنی ♪
‫♪ مطمئنم مردهای خیلی جذاب‌تری هم دیدم ♪ ‫♪ اما واقعاً یادم نمیاد کی ♪
‫♪ مغزم فقط میگه آه! ♪
‫♪ صدای افکارمو نمی‌شنوم ♪
‫♪ نمی‌تونم صدای افکارمو بشنوم ♪