‫دیرت می‌شـه.
‫باشه، کول، اونقدری هیزم شکستی ‫که تا عید شکرگزاری کافیه.
‫چه خبر شده؟
‫فکر می‌کنی من تاثیر بدی دارم؟
‫روی کی؟
‫نمی‌دونم. جکی؟ ‫مثلاً سر اون مهمونی و این حرف‌ها.
‫داریم در مورد جکی حرف می‌زنیم، دیگـه؟
‫همونی که شورای دانش‌آموزی رو می‌چرخونـه.
‫تیم دو و میدانی رو هدایت می‌کنـه، ‫توی همه‌ی درس‌هاش نمره‌ی اِی می‌گیره،
‫هر شب به بنی توی درس‌هاش کمک می‌کنـه، ‫یکشنبه‌ها پارکر رو می‌بره سر بازی‌هاش.
‫اون جکی؟
‫آره.
‫نه.
‫کول، فکر نمی‌کنم ‫تو تاثیر بدی روش داشته باشی.
‫به نظر خیلی خوشحال میاد.
‫و فکر کنم این به خاطر توئه.
‫خوبی؟
‫برای امروز دیگـه بسـه.
‫نه، بیا یه بار دیگـه بریم.
‫نه.
‫خسته نباشید بچه‌ها. برشون گردونید داخل!
‫خیلی‌خب!
‫بیا اینجا.
‫- این کاری که داری می‌کنی، جواب نمیده. ‫- می‌دونم.
‫فقط به تمرین بیشتری نیاز دارم.
‫نه، تو مصدومی. ‫همین باعث می‌شـه بدنت منقبض بشـه.
‫اگه خودت رو شُل نکنی، ‫مدام از روی اسب پرت می‌شی پایین.
‫می‌دونم. دست خودم نیست.
‫باید این رو امتحان کنی.
‫- فکر نکنم. خوبم. ‫- واقعاً هستی؟
‫ببین، خودت دیدی که من بعد از هر بار سواری ‫از این‌ها می‌خورم، مگـه نه؟
‫- درسته. ‫- بعضی وقت‌ها هم قبل از اینکه سوار شم می‌خورم.
‫برای اعصاب خوبـه، بدنت رو شُل نگه می‌داره.
‫یه امتحانی بکن. چی از دست میدی؟
‫الان که هیچ امیدی بهت نیست.
‫- باشـه. ‫- فقط این موضوع بین خودمون بمونـه، باشـه؟
‫هارتفورد یا بلیک ‫نباید چیزی از این موضوع بفهمن.
‫راستی، همه‌ی بچه‌ها امشب دارن میرن پیشِ رید، ‫پس با خودت آبجو بیار.
‫یا... آبمیوه یا هر کوفت دیگه‌ای.
‫من مدرسه دارم، من...
‫مدرسه.
‫خیلی‌خب پسر. خودت ضرر می‌کنی.
‫هرچند، فکر کنم خوش بگذره.
‫سلام.
‫این برای توئه، چون قبل از مدرسه اومدی اینجا ‫و توی باز کردن وسایل بهم کمک کردی.
‫مرسی.
‫خوبی؟
‫آره.
‫آره، مورد شگفت‌انگیز شماره‌ی ۷۲۵ ‫در مورد جدایی پدر و مادرت اینـه که
‫هر دوشون می‌تونن تنبیهت کنن.
‫منظورت چیـه؟
‫خب، مامانم که از قبل محرومم کرده بود، ‫اما این هفته پیش بابام هستم،
‫و اونم تصمیم گرفته ‫گوشی و لپ‌تاپم رو ازم بگیره،
‫و فقط برای کارهای مدرسه و کلیسا ‫اجازه‌ی خروج دارم.
‫پس عملاً توی انفرادیـم،
‫که فکر کنم برخلاف قوانین بین‌المللی حقوق بشره.
‫راستش، از لحاظ فنی فکر نکنم اینطور باشـه،
‫اما حرفت منطقیـه.
‫ریچارد هنوز هر پنج دقیقه یه بار ‫بهت زنگ می‌زنـه؟
‫آره، نمی‌دونم چی می‌خواد.
‫من هرچی لازم بود رو ‫اون شب توی مهمونی گفتم.
‫خب، شاید فقط می‌خواد باهات آشتی کنـه.
‫بعید می‌دونم. فکر کنم می‌خواد ‫همچنان بهم بگه چی کار کنم، می‌فهمی؟
‫و به تظاهر کردن به اینکه ‫یه سرپرست دلسوزه ادامه بده.
‫می‌بینی؟ واسه همینه که ‫به اون فضای اشتراکی نیاز داریم،
‫تا ملت یه جایی داشته باشن که برن ‫و از دست مدرسه یا پدر و مادر یا...
‫عموهاشون راحت بشن.
‫آره، واقعاً عالی می‌شـه.
‫البته اگه دیگـه رنگ بیرون خونه رو ببینم.
‫- چه خبر شده؟ ‫- جکیـه. دیگـه جواب نمیده.
‫از اون شب مهمونی به بعد ‫دیگـه واقعاً باهم حرف نزدیم.
‫و نمی‌دونم باید چی کار کنم. نگرانشم.
‫راستش رو بخوای، منم همینطور.
‫خب، اون همیشه ‫خیلی خرخون و موفق بود، اما
‫این هفته توی درس جامعه‌شناسی نمره سی گرفته.
‫چی؟ چطور ممکنه؟
‫می‌تونـه خیلی دلایل داشته باشـه.
‫شاید کلاس براش خیلی سخته؟
‫نه، یا شاید حوصله‌اش سر میره.
‫یا ممکنه یه چیز دیگـه باشـه.
‫آره، فکر کنم بدونم اون چیـه.
‫منظورم اینـه که، به نظر خیلی خوشحال میاد.
‫نه، داره توی بقیه‌ی چیزها وا میده.
‫عشق اول کل وجود آدم رو غرق می‌کنـه.
‫همیشه می‌بینمش.
‫خودش یه راهی پیدا می‌کنـه.
‫باید برم سر کار.
‫باشـه؟
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫مرسی که من رو رسوندی مدرسه.
‫خواهش می‌کنم.
‫وایلدر فکر نمی‌کنـه آماده باشی.
‫بیخیال. اون مگـه چی می‌دونه؟
‫خیلی چیزها.
‫اون بهترین سوارکار بدون زین این منطقه‌ست.
‫- و نگرانته. ‫- بعید می‌دونم.
‫ببین، اگه آمادگیش رو نداشته باشی ‫نمی‌تونیم بذاریم این کار رو بکنی.
‫آمادگیش رو دارم.
‫قبل از مسابقه فقط یک جلسه‌ی دیگـه داری،
‫و اگه اوضاع نسبت به امروز ‫تغییر اساسی نکنـه،
‫اجازه‌ی رقابت نداری.
‫خیلی خطرناکه.
‫« زندگیِ من با پسران والتر »
‫ممنون که اومدی.
‫قضیه مربوط به نمره‌ی جامعه‌شناسیـمه؟
‫خب آره، ولی همچنین...
‫از قبل برای امروز یه امتحان جبرانی ‫هماهنگ کردم.
‫خب، خوبـه، ولی قبل از اینکه بری...
‫همه چیز مرتبـه؟
‫این کارها شبیه تو نیست.
‫حق با شماست.
‫شبیه من نیست و راستش، ‫فکر کنم این چیز خوبیـه.
‫سال‌هاست که همه بهم میگن بیخیال باش ‫و اینقدر کمال‌گرا نباش،
‫اما به محض اینکه این کار رو کردم و توی جامعه‌شناسی ‫یکی دوتا نمره ازم کم شد،
‫تبدیل شد به یه مسئله.
‫اما موضوع فقط نمره نیست، هست؟
‫موضوع کارهای دیگه‌ایـه که داری می‌کنی.
‫کارهای دیگـه؟
‫اون مهمونی.
‫پلیس.
‫ریچارد واقعاً نگرانته.
‫ریچارد؟
‫ببین جکی.
‫من قبلاً هم این رو دیدم. وقتی کسی ‫با یکی وارد رابطه می‌شـه که...
‫واقعاً نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، خانم جیکوبز،
‫اما صرفاً چون شما با عموی من در ارتباطید،
‫دلیلی نمی‌شـه که بتونیم ‫در مورد زندگی شخصی من حرف بزنیم.
‫- من... ‫- همونطور که گفتم، نمره‌ام رو جبران می‌کنم.
‫پس لازم نیست نگران چیزی باشید.
‫و اگه عموم نگرانه، ‫خودش می‌تونـه با من حرف بزنـه.
‫باشـه.
‫جکی، اگه چیزی لازم داشتی من اینجام.
‫سلام. وای، چه خبر شده؟
‫دیگـه خسته شدم از اینکه همش قضاوتم کنن.
‫فقط یه مهمونی بود. فقط نمره‌ی یه درس بود.
‫آروم باش... منظورت چیـه؟
‫می‌خوام از اینجا برم، همین الان.
‫صبر کن، می‌خوای کلاس رو بپیچونی؟
‫من تمام عمرم طبق قانون پیش رفتم، ‫و همون یک باری که نخواستم این‌کار رو بکنم،
‫بهم فرصت دفاع میدن؟ نه، معلومـه که نه.
‫پس آره کول، می‌خوام کلاس رو بپیچونم.
‫مگـه امروز بعداًزظهر ‫اون امتحان جبرانی رو نداری؟
‫آره، برای اون برمی‌گردیم.
‫چه بیای چه نیای، من دارم میرم.
‫باشـه.
‫چرا اکست داره بهت زنگ می‌زنـه؟
‫خب، می‌دونی که اون توی اون مرکز تحقیقاتی ‫توی آتلانتا کار می‌کنـه.
‫نه، در واقع خیلی خنده‌داره، ‫ولی من اکست رو توی لینکدین دنبال نمی‌کنم.
‫خب، اونجا کار می‌کنـه ‫و یه فرصت شغلی پیش اومده.
‫کِی باهاش حرف زدی؟
‫و چرا من خبر نداشتم؟
‫حسودیت شده؟
‫کارش چیـه؟
‫خیلی باحالـه.
‫فعلاً یه پست دستیاریـه،
‫اما دارن گسترشش میدن،
‫واسه همین امکانش هست که بشـه ‫توی شرکت پیشرفت کرد.
‫پس واقعاً داشتی بهش فکر می‌کردی؟
‫یه کمی.
‫ببین، دقیقاً وسط شهره،
‫پس قطعاً اونجا برای تو هم کلی فرصت هست.
‫آخرین باری که به بابام گفتم داریم میریم...
‫عزیزم، صد بار بگم؟
‫اون تقصیر تو نبود، باشـه؟
‫اون تقصیر تو نبود.
‫پدرت ممکنه هر زمان دیگه‌ای هم ‫اون سکته رو می‌کرد.
‫می‌دونم.
‫اما اون برای کارهای مزرعه ‫و شراب‌سازی به من نیاز داره.
‫اگه دوباره حالش بد بشـه چی؟
‫من...
‫نمی‌دونم هیلز. من... ‫فکر نکنم بتونم الان برم.
‫راستش جوری که خانم جیکوبز حرف می‌زد، ‫انگار ورزشگاه رو به آتیش کشیدم.
‫نمی‌تونم یه لغزش کوچیک داشته باشم؟
‫من خوشحالم.
‫مگـه همین مهم نیست؟
‫آره خب، گمونم.
‫چیه؟
‫خب، منظورم اینـه که،
‫از دید اون‌ها، فقط یه لغزش کوچیک نیست.
‫مگـه نه؟
‫اولش اون مهمونی بود، بعد پلیس،
‫بعدش هم اون نمره و الانم که اینجوری.
‫همین الانم داری از کلاس فرار می‌کنی، پس...
‫تو دیگـه شروع نکن.
‫تو تنها کسی هستی که الان ‫باعث می‌شی احساس کنم خودمم.
‫نمی‌تونم فقط همون رو داشته باشم؟
‫نمی‌تونم فقط یه دختری باشم ‫که داره با دوست‌پسرش وقت می‌گذرونـه،
‫بدون اینکه این قضیه تبدیل به مشکلی بشـه ‫که باید حلش کرد؟
‫البته که می‌شه.
‫بیا.
‫چی؟
‫میای؟
‫♪ هر بار فکر می‌کنی که تلاش خواهی کرد ♪ ‫♪ واقعاً تلاش خواهی کرد ♪
‫♪ و من سعی می‌کنم باور کنم که این‌کار رو نمی‌کنی ♪ ‫♪ نه، نمی‌کنی... ♪
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم جکی هاوارد ‫کلاس رو بپیچونـه تا لخت‌مادرزاد شنا کنـه.
‫جکی هاوارد عمراً این‌کار رو نمی‌کرد.
‫تا قبل از تو.
‫♪ نمی‌دونم که قراره این‌کار رو بکنم یا نه ♪
‫شاید... بهتره برگردیم.
‫به خاطر امتحانت؟
‫آره، برمی‌گردیم... چند لحظه‌ی دیگـه.
‫♪ با خودم میگم وای خدای من ♪
‫♪ دارم تمام قوانینی رو که باهاشون زندگی می‌کردم ♪ ‫♪ به خاطر تو زیر پا می‌ذارم ♪
‫♪ اونقدر بد که یه جورایی جذابه ♪
‫♪ بذارش به حساب شکنجه‌ی ‫اوایل دهه‌ی بیست زندگی ♪
‫♪ پس لب‌هات رو بذار روی لب‌هام ♪
‫♪ وقتی چشم‌هام رو می‌بندم حس خوبی داره ♪
‫♪ و تو می‌تونی همون آدم باشی ♪
‫بابام می‌خواد بدونه ‫لوبیا سیاه دوست داری یا نه.
‫- حتماً. ‫- داره انچیلادا درست می‌کنـه.
‫برای دسر هم تیرامیسو گرفته.
‫- قهوه دوست داری، درسته؟ ‫- آره، دوست دارم.
‫عالیـه.
‫پسر، واقعاً داره سنگ‌تموم می‌ذاره.
‫خب، بهتر نیست ‫یه چیزی برای تشکر با خودم بیارم، یا...
‫نه. نه، همه چیز داریم. بهم اعتماد کن.
‫اون فقط برای دیدنت خیلی ذوق داره.
‫واقعاً؟
‫خب آره. تو اولین دختری هستی که ‫تا حالا برای شام آوردمش خونه.
‫باید لباسم رو عوض کنم؟ ظاهرم خوبـه؟
‫- حس می‌کنم این... خوب نیست. ‫- کایلی. کایلی، عالی شدی.
‫باشـه.
‫باشـه؟ نگران نباش.
‫بهت قول میدم،
‫عاشقت می‌شـه.
‫من... منتظرش هستم.
‫اگه فقط بتونید... ‫فُرم درخواست رو برام بفرستید.
‫عالیـه، بعدش من سریع می‌فرستمش.
‫باشـه؟ پس می‌بینمتون.
‫فُرم درخواست؟
‫آره، برای یه آپارتمان توی سیلور فالز.
‫فقط، می‌دونی، الان... ‫حالا که دارم کار می‌کنم،
‫فکر کنم بهتره یه قرارداد اجاره‌ی یک‌ساله ببندم.
‫خیلی هم عالیـه.
‫و مستقر بشم چون واقعاً... ‫می‌خوام پسرهام پیشم باشن.
‫تا حالا در این مورد باهاشون حرف زدی؟
‫راستش نه، هنوز نه،
‫اما... تو چی فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫یه مدتی هست که پیش ما هستن.
‫ولی این رو می‌دونم که اون‌ها ‫عاشق وقت گذروندن با تو هستن.
‫امیدوارم.
‫بهت افتخار می‌کنم هانا.
‫یه کار، یه آپارتمان، مسئولیت‌پذیری.
‫واقعاً عالیـه که دوباره برگشتی اینجا.
‫ممنون جی. مرسی.
‫چه ساعتی باید بری سر کار؟
‫وای خدای من... باید راه بیفتم.
‫قهوه.
‫خوبـه که رئیس رو می‌شناسم، نه؟
‫جکی.
‫جکی، باید بریم.
‫- باید بریم؟ ‫- آره، هی، نگاه کن.
‫- وای خدای من، امتحانم. ‫- آره، می‌دونم.
‫می‌دونم. بیا بریم.
‫می‌رسیم؟
‫نمی‌دونم. می‌تونیم امتحان کنیم.
‫خانم فردی، واقعاً معذرت می‌خوام که دیر کردم.
‫جکی، بهت فرصت داده شده بود ‫تا پایان امروز نمره‌ات رو جبران کنی.
‫ولی این کار رو نکردی.
‫اما... می‌شـه خواهش کنم فقط...
‫همون نمره‌ی قبلیت ثبت می‌شـه.
‫خوبی؟
‫آسیب دیدی؟
‫آره، یکم. چیزی نیست.
‫فقط سخت‌تر از اون چیزیـه که ‫فکرش رو می‌کردم، می‌فهمی؟
‫و فقط بحث تمرین ‫و ساعت‌های کاری و مسابقه نیست.
‫امشب یه دورهمی هست که همه دارن میرن،
‫اما نمی‌دونم، با این وضع قوزک پام، ‫و اینکه فردا هم مدرسه دارم، و...
‫ببین، اگه نمی‌خوای بری، نرو.
‫خب، به این سادگی‌ها نیست.
‫انگار، جزو توقعاتشونه. اگه نرم...
‫لازم نیست با اون آدم‌ها دوست باشی
‫صرفاً چون اسپانسر هردوتون یکیه.
‫قبل از قضیه‌ی هارتفورد، به نظر می‌رسید ‫خیلی بیشتر از سوارکاری لذت می‌بری.
‫اما اون‌ها بهم فرصت دادن.
‫- من بهشون مدیونم. به بلیک مدیونم. ‫- واقعاً؟
‫نمی‌دونم، شاید من اصلاً ‫جنبه‌ی حرفه‌ای شدن رو ندارم.
‫شاید.
‫یا شاید هارتفورد اصلاً ‫جای مناسبی برای تو نیست.
‫وقتی دبیرستانی بودم، توی تیم فوتبال بودم،
‫دو و میدانی کار می‌کردم، ‫کاپیتان انجمن مناظره بودم،
‫علاوه بر این‌ها، بعد از مدرسه توی انبار علوفه ‫و توی ساخت‌وساز هم کار می‌کردم.
‫وای، این... خیلی زیاده.
‫آره، بابا یه جورایی معتاد به کاره.
‫واسه همینه که بعد از دانشگاه، ‫بیزنس خودم رو راه انداختم.
‫می‌خواستم رئیس خودم باشم، ‫واسه همین زدم توی کار ساخت‌وساز
‫و همه چیز رو از صفر ساختم.
‫واقعاً باحالـه.
‫دوست دارم منم یه روز یه بیزنس رو اداره کنم.
‫واقعاً؟
‫کایلی خیلی خلاقه.
‫اون قراره بشـه یه... طراح بازی ‫یا یه چیزی توی همین مایه‌های خفن.
‫راستش، داشتم به املاک ‫یا یه چیزی توی حوزه‌ی تکنولوژی فکر می‌کردم.
‫طراحی خلاقانه رو دوست دارم، اما ‫نگرانم که هوش مصنوعی جاش رو بگیره.
‫من یه چیز مطمئن می‌خوام.
‫- واقعی. ‫- آفرین بهت.
‫معلومـه که آدم حسابگری هستی.
‫خب کایلی، پدر و مادرت چی کاره‌ان؟
‫اون‌ها خارج از کشورن. ‫من با مادربزرگم زندگی می‌کنم.
‫چطوریـه؟
‫عادیـه.
‫بهش عادت دارم.
‫خب، باید یه بار بیاریش اینجا. ‫دوست دارم ببینمش.
‫منم همینطور.
‫حتماً.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫مگـه امروز روز استراحتت نیست؟
‫همه چیز مرتبـه؟
‫- نه واقعاً. ‫- قضیه مربوط به مسابقه‌ی بدون زینـه؟
‫همونطور که گفتم، اگه آماده نباشی ‫نمی‌تونیم بذاریم انجامش بدی.
‫فقط اون نیست.
‫حس می‌کنم هر کاری هم که بکنم،
‫من... همیشه قراره همون ‫بچه‌دبیرستانی‌ای باشم که شانس آورده.
‫حس می‌کنم بهم ارفاق کردید. ‫انگار هیچ‌کاری رو درست انجام نمیدم.
‫ما قبلاً هم سوارکارهای جوون‌تر داشتیم. ‫تنها کسی که این رو تبدیل به یه مسئله کرده خودتی.
‫مثلاً، چرا دیشب نیومدی پیش رید؟ ‫مهمونی خوبی بود.
‫چون صبحش مدرسه داشتم؟
‫لازم نبود زیاد بمونی. ‫فقط میومدی، یه سلامی می‌کردی.
‫می‌دونی، وقت گذروندن با بقیـه ‫بخش بزرگی از این کاره.
‫اگه نگران جفت‌وجور شدن باهاشون هستی، ‫اونجا شروع خوبی بود.
‫من داشتم تلاشم رو می‌کردم.
‫واقعاً؟
‫دیشب که نیومدی. کباب‌پارتی وایلدر هم ‫که نخواستی بیای.
‫توی یه مهمونی هم که دعوا راه انداختی.
‫نه، من... چیزی رو شروع نکردم.
‫نمی‌دونم. از دید من، ‫انگار بقیـه تلاششون رو کردن،
‫اما تو اونقدری که فکر می‌کنی تلاش نکردی.
‫آره. آره، می‌دونی چیـه؟
‫من نمی‌خوام مجبور باشم ‫هر شب برم مشروب‌خوری
‫یا تتو بزنم یا برای سوارکاری مسکن بخورم.
‫چی؟
‫بعضی از بچه‌ها، مسکن می‌خورن.
‫آره، وقتی مصدوم می‌شن.
‫درسته، و گاهی اوقات هم ‫قبل از اینکه مصدوم بشن.
‫وایلدر این رو به من داد.
‫کار احمقانه‌ای کرده.
‫اما احتمالاً فقط می‌خواسته بهت کمک کنـه
‫چون مچ پات آسیب دیده بود. ازشون که نخوردی، نه؟
‫وایلدر میگه خودش همیشه از این‌ها می‌خوره.
‫- همیشه؟ ‫- آره، قبل از سوارکاری.
‫میگه بدنش رو شُل نگه می‌داره.
‫- نمی‌خواست که به شما بگم. ‫- شرط می‌بندم که نمی‌خواسته.
‫باشـه.
‫من به این موضوع رسیدگی می‌کنم.
‫در این بین،
‫باید به این فکر کنی که چطور ‫بیشتر با بقیـه هماهنگ بشی
‫چون به نظر من، ‫این تویی که داری فاصله می‌گیری.
‫همینـه؟
‫هنوز داریم اعانه جمع می‌کنیم، ‫پس کسی چمی‌دونه دیگـه چی ممکنه برسه.
‫آره، اگه شانس بیاریم، ‫چندتا صندلی شکسته‌ی دیگـه هم گیرمون میاد.
‫از یه پارکینگ نمور یه بنده خدایی.
‫بیشتر این‌ها فقط آشغاله.
‫اصلاً داد نمی‌زنه که جای باحالی برای وقت‌گذرونیـه.
‫مگر اینکه بخوایم سیاهچاله‌ی ‫یه قاتل زنجیره‌ای رو دکور کنیم.
‫خیلی‌خب، شروع خیلی خوبی نداشتیم، ‫اما اینجا هنوز جای کار داره.
‫پس اگه شورای شهر کمک نمی‌کنه ‫و اگه نمی‌تونیم روی اعانه‌ها حساب کنیم،
‫اونوقت مجبوریم خودمون سرمایه جمع کنیم.
‫جمع‌آوری سرمایه؟ آره، نه. رو من حساب نکن.
‫بیخیال پیج. حق با جکیـه.
‫ما به این نیاز داریم.
‫باید یه چیزی باشه که راه‌اندازیش راحت باشه
‫و تا جایی که ممکنه پول نقد خوبی گیرمون بیاد.
‫خب، نظرتون در مورد کارواش چیه؟
‫تیم فوتبال هر سال توی ‫پارکینگ مدرسه انجامش میده.
‫همیشه هم کلی پول به جیب می‌زنن.
‫و دقیقاً به همین خاطره که عمراً ‫مدرسه بذاره پا تو کفش‌شون کنیم.
‫خب، می‌تونیم یه جور دیگه انجامش بدیم.
‫چجوری؟
‫می‌تونیم توی تعمیرگاه تونی راهش بندازیم. ‫شاید از ایده‌اش خوشش بیاد.
‫اون همه ماشین، براش مثل تبلیغات رایگان می‌مونه.
‫می‌تونم از کول بخوام که بهش بگه.
‫فکر خوبیه.
‫- سلام. ‫- خب، بابام هنوز داره ازت تعریف و تمجید می‌کنه.
‫خب... کِی بیام پیشت؟
‫نمی‌دونم.
‫مادربزرگم زیاد دوست نداره کسی بیاد خونش.
‫درسته.
‫ولی من که کسی نیستم.
‫دوست‌پسرتـم.
‫بهش میگم.
‫از این یکی خوشم میاد. ‫از پس هزینه‌اش برنمیام.
‫- ولی محله‌ی خیلی خوبیه. ‫- می‌دونم.
‫- اونجا الان جای خیلی خوبیه. ‫- مامان.
‫اه...
‫- چی شده؟ ‫- چی؟ هیچی.
‫مامانتون فقط می‌خواد ‫باهاتون حرف بزنه. ای بابا.
‫بشینید.
‫خب می‌دونید، حالا که... ‫برگشتم به سیلور فالز،
‫و کار دارم،
‫من... فکر می‌کنم که
‫وقتشه که از توی ون اسباب‌کشی کنم.
‫و فکر می‌کنم باید... می‌خوام یه...
‫آپارتمان همینجا توی شهر بگیرم.
‫و دوست دارم که شما هم... ‫بیاید با من زندگی کنید.
‫چی؟ واقعاً؟
‫صبر کن، یعنی باهم زندگی می‌کنیم، هر سه‌تامون؟
‫آره.
‫و ببینید بچه‌ها، می‌دونم... که شما... ‫عاشق زندگی کردن اینجایید.
‫مثل اینه که...
‫اما من... می‌خوام ما...
‫باهم زندگی کنیم
‫به عنوان یه خانواده.
‫آره.
‫من... فکر می‌کنم خیلی باحال می‌شه.
‫اگه شما باهاش مشکلی نداری.
‫معلومه که ندارم. ما فقط می‌خوایم ‫شماها خوشحال باشید.
‫آره. آره. آره.
‫مرسی مامان. بزن بریم.
‫- بیاید این‌ها رو ببینید. ‫- این‌ها رو چک کنید. خب...
‫من این‌ها رو به ترتیب گذاشتم، ‫اما کاملاً بستگی به خودتون داره.
‫- باشه. ‫- از این اولی خوشم میاد.
‫اوه.
‫چون پنج دقیقه با پیست اسکیت فاصله داره.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. آره. آره.
‫نمی‌دونم. تو چی فکر می‌کنی؟
‫سلام رفیق.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫انگار دلش برات تنگ شده بود.
‫آره، منم دلم براش تنگ شده بود.
‫حالش چطوره؟
‫آره، حالش خوبه. مگه نه مورف؟
‫خب، چه خبر؟
‫با وایلدر حرف زدم.
‫باشه.
‫پس،
‫می‌خوای بفرستیش کمپ ترک اعتیاد یا چی؟
‫اون گفت فقط داشته سعی می‌کرده ‫برای مچ پات کمکت کنه
‫و اینکه تو داری دروغ میگی چون نمی‌تونی ‫توی مسابقه‌ی بدون زین شرکت کنی.
‫من هیچوقت در مورد یه همچین چیزی دروغ نمیگم.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم که دروغ نمیگی.
‫اما
‫باید حرف وایلدر رو باور کنم ‫چون اون بهترین سوارکارمونه.
‫چی؟ داری... جدی میگی؟
‫متاسفم الکس.
‫ببین، فقط... یکی دو هفته مرخصی بگیر، باشه؟
‫- بذاریم آب‌ها از آسیاب بیفته... ‫- نه. نه. نه.
‫نه؟
‫ببین، من سعی کردم این رابطه رو حفظ کنم،
‫اما این زندگی، اصلاً برای من مناسب نیست.
‫من... نمی‌تونم ادامه بدم. من...
‫دیگه تمومه. من استعفا میدم.
‫- نه الکس، این کار رو نکن. ‫- نه، من عاشق رودیو هستم.
‫اما نمی‌تونم تظاهر کنم ‫که برام خوب پیش میره.
‫و چیزهایی هست که نمی‌تونم نادیده بگیرم، ‫خط قرمزهایی دارم که ازشون رد نمی‌شم.
‫نمی‌تونم مدام سعی کنم ‫به بقیه ثابت کنم که آدم باارزشی هستم.
‫تو باارزش هستی، الکس.
‫باشه، تو... یه سوارکار بااستعدادی. ‫برات اسپانسر پیدا می‌کنیم.
‫- می‌تونم تو رو معرفی کنم... ‫- خوبه، شاید، اما نه الان.
‫متاسفم.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫منم همینطور.
‫می‌بینمت، الکس والتر.
‫هوم.
‫خب، امروز بعدازظهر چهارتا جا رو می‌بینم،
‫و یکی‌شون درست اونجا بغل مغازه‌ی مانتیـه.
‫و اون یکی دیگه که ازش خوشم میاد،
‫تقریباً... درست اونجاست، ‫یه جورایی نزدیک پارکه
‫و سه خوابه‌ست، ‫یعنی هر کدوم‌تون اتاق خودتون رو دارید.
‫- ایول! ‫- وای. آره، عالی می‌شه.
‫بالاخره مجبور نیستم صدای خروپف تو رو بشنوم.
‫منم مجبور نیستم به آهنگ‌های ‫مسخره‌ی اسکیت‌سواری تو گوش بدم.
‫هی، مسخره... باشه، مسخره نیست. خیلی هم...
‫باشه، باشه.
‫- پسرا، پسرا، پسرا، تمومش کنید. ‫- فکر کردم از...
‫من فقط
‫واقعاً دلم می‌خواد یه جایی باشه ‫که به درد جفت‌تون بخوره.
‫- تکلیف مدرسه و تمرین چی می‌شه؟ ‫- خب، خودم می‌رسونمتون.
‫چون دارم ون عزیزم رو ‫با یه ماشین معمولی عوض می‌کنم.
‫- نه. ‫- وای.
‫- آره. ‫- باورم نمی‌شه.
‫همه‌اش به خاطر همینه. ‫داشتن یه زندگی معمولی.
‫در کنار شما دوتا.
‫عالی به نظر می‌رسه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫آره. آره، مرسی.
‫آره!
‫- بیاید بغل، بغل خانوادگی. ‫- قطعاً باید بغل کنیم.
‫- مردم دارن نگاه می‌کنن. ‫- مایه‌ی خجالته. مگه نه؟ مگه نه؟
‫خب ببینید، شماها... می‌خواید بعد کار با من بیاید؟
‫- و می‌تونیم بریم آپارتمان‌ها رو ببینیم. ‫- آره.
‫عالیه! باشه. من میام مزرعه دنبال‌تون،
‫و باهم میریم ببینیم‌شون.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام!
‫- خیلی‌خب. ‫- داره می‌رقصه. داره می‌رقصه. بله.
‫♪ آتیش توی دست‌هام دارم ♪
‫♪ آتیش دارم چون این پایان کار نیست ♪
‫♪ چون به زمان بیشتری نیاز دارم... ♪
‫باشه!
‫♪ آهنگ بی‌پایان رو بخون ♪
‫♪ آتیش دارم ♪
‫♪ آتیش دارم... ♪
‫ممنون.
‫سلام.
‫من فقط همون سرویس ساده رو می‌خوام، لطفاً.
‫عالیه، می‌شه ۳۰ دلار.
‫البته، سرویس ویژه‌ی کامل ‫هم داریم که ۶۰ دلاره.
‫همون خوبه.
‫خب، این پول برای یه کار خیره.
‫و برای شما، فکر کنم ‫بتونیم ۵۰ دلار حساب کنیم.
‫باشه، همون سرویس کامل رو می‌خوام.
‫عالیه، ممنون.
‫جکی، یه سرویس ویژه‌ی کامل ‫برای این خانوم مهربون و خیرخواه.
‫یه ذره بهش تخفیف دادم.
‫فکر کنم به هدف‌مون برسیم.
‫خب، من به تونی و مک سپردم ‫که به بقیه خبر بدن.
‫و اونا آدم‌های زیادی رو می‌شناسن ‫که کلی ماشین دارن.
‫عالیه، اگه چیزی لازم داشتی ‫بهم زنگ بزن، باشه؟
‫خدافظ نیترو.
‫خدافظ رفیق.
‫مواظب خودت باش.
‫باشه.
‫آره، یادداشتش می‌کنم.
‫هی. کار دکتر موریس داره تموم می‌شه. ‫وقتی کارت تموم شد می‌تونی بری.
‫عالیه، ممنون.
‫باشه. گفتم...
‫الو؟
‫- هانا والتر؟ ‫- بله.
‫سمی هستم، در مورد آپارتمانی که ‫قرار بود امروز بعدازظهر ببینید؟
‫درسته. سلام. سلام.
‫دارم پرسشنامه‌ی اولیه‌تون رو نگاه می‌کنم.
‫آدرس قبلی‌تون رو ننوشتید؟
‫آره، درسته...
‫ندارم. هر جا که ون رو ‫پارک می‌کردم همونجا بود.
‫من... تازه برگشتم سیلور فالز، ‫برای همین...
‫درسته و می‌بینم که اسم ‫کارفرماهای قبلی رو هم ننوشتی؟
‫نه، من... یه جورایی بیشتر ‫خویش‌فرما بودم، واسه همین...
‫ببین، می‌تونی بیای آپارتمان رو ‫ببینی، ولی باید باهات صادق باشم.
‫احتمال اینکه برای هر آپارتمانی ‫بدون داشتن محل سکونت قبلی...
‫یا معرف شغلی تایید بشی، خیلی کمه.
‫باشه.
‫شاید بهتر باشه یکم در موردش فکر کنی. ‫ببینی می‌تونی چیزی جور کنی یا نه؟
‫حتماً، ممنون.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من اون فضای همگانی رو می‌خوام، ‫واسه همین فکر کردم بیام کمک کنم تا عملی بشه.
‫تازه، نمی‌خواستم کل روز رو ماشین بشورم، ‫واسه همین به جاش کل شب رو شیرینی پختم.
‫تو چی؟ ‫فکر کردم امروز تمرین داری.
‫آره.
‫دیگه بسمه.
‫از هارتفورد اومدم بیرون.
‫خب، به نظر نمی‌رسید که ‫اونجا خیلی خوشحال باشی.
‫آره، فکر می‌کردم این همون چیزیـه ‫که می‌خوام. هیجان همه‌ی اون کارها.
‫حس برنده بودن، ولی حالا که تموم شده، ‫بیشتر فقط حس راحتی دارم.
‫خلاصه که...
‫درکت می‌کنم.
‫کتاب علوم کامپیوترت رو ‫توی خونه‌ام جا گذاشتی.
‫آره، داشتم فکر می‌کردم کجاست.
‫بعداً میای ببریش؟
‫آره. آره، عالیـه.
‫آخه مادربزرگم می‌خواد براش توضیح بدی ‫چطوری تلویزیون رو تنظیم کنه.
‫- دوباره. ‫- خودت نمی‌تونی این کار رو بکنی؟
‫چرا، معلومه که می‌تونم، ‫ولی اون میگه وقتی تو انجامش میدی،
‫اون تکرارهای فانتزی آیلند ‫که دوست داره رو براش پیدا می‌کنی.
‫ظاهراً من نمی‌تونم کانال درست رو پیدا کنم.
‫- خب، این یه رازه، می‌دونی که؟ ‫- پس یه رازه؟
‫یه کانال مخفیـه.
‫شاید بتونیم اون بازی کلاس رو ‫یه بار دیگه باهم چک کنیم.
‫- آره، حتماً. ‫- ایول.
‫- این رو تو درست کردی؟ ‫- آره.
‫سلام! می‌خوای ماشینت رو بشوری؟
‫راستش، ریچارد منو فرستاد ببینم ‫چی باعث شده اینقدر وقت بذاری.
‫ولی خب حالا که اینجام، چرا که نه؟
‫عالیـه.
‫به نظر می‌رسه... همه سرشون شلوغه.
‫چیه؟
‫نه، اشکالی نداره. من... زیاد وقت ندارم.
‫کول؟
‫به خاطر یه هدف خیره، مگه نه؟
‫اینطوری شنیدم.
‫باشه.
‫بیا جلو. یکم دیگه، یکم دیگه.
‫خوبه.
‫اونجا یه بساط قهوه و اینجور چیزا هست.
‫یا می‌تونی داخل ماشین بمونی.
‫لازم نیست که تماشا کنی.
‫خب، راستش من اومدم اینجا ‫چون می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫باشه.
‫چی شده؟
‫تارا به ریچارد گفت که جکی ‫اون روز کلاسش رو پیچونده.
‫واقعاً؟
‫فکر کنم خودت می‌دونی.
‫درسته.
‫خب. که چی؟
‫و... نمره‌هاش دارن افت می‌کنن.
‫و بعد از اون اتفاقی که توی مهمونی افتاد، عموش نگرانه.
‫پس اون... تو رو فرستاده؟
‫تو نوچه‌اش یا یه همچین چیزی هستی؟
‫ببین، اون به من گفت که باهات حرف زده. همین.
‫ببین، من جکی رو خیلی وقتـه که می‌شناسم.
‫خیلی‌خب و می‌تونم بفهمم که ازت خوشش میاد.
‫اما منظورم اینه، ‫به همه‌ی اون کارهایی فکر کن
‫که شخصی مثل جکی می‌تونه ‫توی زندگیش انجام بده.
‫واقعاً می‌خوای دلیلی باشی که... ‫همه‌ی این‌ها رو ول کنه؟
‫باشه خب، من هیچوقت...
‫جلوش رو نمیگیرم.
‫باشه؟ جکی نمی‌ذاره هیچ‌چیزی ‫سرِ راه چیزی که می‌خواد قرار بگیره.
‫باشه، ولی اگه چیزی که می‌خواد تو باشی چی؟
‫معنیش این نیست که این همون چیزیـه که بهش نیاز داره.
‫واقعاً می‌دونی داری با چی دست‌وپنجه نرم می‌کنی؟
‫به نظرت اگه تو نبودی، کلاس‌هاش رو می‌پیچوند ‫و نمره‌هاش افت می‌کرد
‫و بازداشت می‌شد؟
‫دختری مثل جکی، ‫آخرش با پسری مثل تو نمی‌مونه.
‫و فکر کنم خودت هم این رو می‌دونی.
‫ببین، این... رابطه،
‫بالاخره یه روز تموم می‌شه.
‫ولی قبل از اینکه این اتفاق بیفته، ‫می‌تونی حسابی گند بزنی.
‫واقعاً می‌خوای پسری باشی ‫که زندگیش رو خراب می‌کنه؟
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫یه جا رو جا انداختی.
‫خب، خوشحالم که تصمیم گرفتی ‫اینطوری بهش بگی.
‫آره، خبر خوب توئه. ‫حقشه که از زبون خودت بشنوه.
‫خب، سلام.
‫سلام.
‫- تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- من دعوتش کردم.
‫اوه.
‫ویل، هیلی بهم در مورد آتلانتا گفت.
‫آتلانتا؟
‫اونجا یه پیشنهاد شغلی دارم.
‫وای، تبریک میگم. هیلی، این عالیـه.
‫بازار کار سخت شده. می‌ذارن از خونه کار کنی؟
‫نه...
‫در واقع هر دوتامون میریم.
‫اوه.
‫اونجا فرصت‌های خیلی زیادی هست.
‫و مورگان یه دوست هتل‌ساز داره ‫که می‌خواد ویل باهاش ملاقات کنه.
‫هیلی.
‫ولی ویل حس می‌کنه ‫نمی‌تونه ما رو تنها بذاره.
‫- تو رو تنها بذاره. ‫- چی؟
‫من... نمی‌خوام حس کنی درست وقتی ‫که بهم نیاز داری، دارم میرم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫ببین ویل، من می‌خوام پیشم باشی، ‫معلومه که می‌خوام،
‫ولی قرار نیست زندگیت رو ‫متوقف کنی. این معرکه‌ست.
‫اگه دوباره مریض بشی چی؟
‫قرار نیست این اتفاق بیفته.
‫خیلی‌خب، من هفته‌هاست که حالم خوبه ‫و می‌تونم مزرعه رو اداره کنم.
‫قبلاً هم انجامش دادم.
‫و بچه‌های دیگه هم الان دارن ‫بیشتر کمک می‌کنن.
‫و کارخونه‌ی شراب‌سازی؟
‫ویکتوریا حواسش به اونجا هست.
‫و همونطوریـه که خودت گفتی.
‫اون‌ها همه‌ی کارها رو انجام میدن. ‫ما فقط چک‌ها رو میگیریم.
‫- بابا، آخه... ‫- ویل، هی.
‫به من گوش کن.
‫ما بدون کمک تو توی این چند ماه گذشته نابود می‌شدیم، باشه؟
‫و ازت ممنونیم. ولی من حالم خوبه.
‫خیلی‌خب، ما حالمون خوبه.
‫وقتشه که یه کاری برای خودتون انجام بدید.
‫آتلانتا هم اونقدر دور نیست. ‫بهمون سر می‌زنید.
‫من سر می‌زنم.
‫- البته که می‌زنیم. ‫- واقعاً؟
‫بله.
‫یعنی،
‫اگه بگیم از رفتنتون خوشحالیم، دروغ گفتیم.
‫نیستیم.
‫ولی باید دنبال رویاهاتون برید.
‫درسته.
‫و وقتی برگردید، اینجا منتظرتونه.
‫خب پس باشه.
‫آره؟
‫اون تابستون رو توی مارتاز وینیارد یادت هست
‫که پسرعموم تایلر پاش شکست؟
‫وای خدای من.
‫آره و من و تو رو کرده بود خدمتکار خودش.
‫- چند سالمون بود، ۱۲؟ ‫- آره، و اون زنگی که داشت.
‫وای خدای من، و بعد از سه روز، ‫تو انداختیش توی استخر.
‫شانس آورد خودش رو ننداختم تو.
‫خیلی‌خب همگی، گوش کنید! کارواش تمومه.
‫همه برن بیرون. شنیدید چی گفتم.
‫تونی، می‌شه لطفاً یکم دیگه بهمون وقت بدی؟
‫متاسفم جکی، ولی مشتری‌ها دارن میان.
‫باید ماشین‌ها رو بیارم تو.
‫خیلی‌خب، راه بیفتید. برید بیرون.
‫تمومش کنید!
‫کار و کاسبیـه، متاسفم.
‫زود باشید!
‫اگه یکم دیگه وقت داشتیم، ‫شاید به هدفمون می‌رسیدیم.
‫فقط... کافی نیست.
‫خب، یه فکری براش می‌کنیم.
‫می‌دونی چیه؟ چطوره من کمک کنم؟
‫این چطوره؟
‫این... عالیـه.
‫مطمئنی؟
‫آره، خوشحال می‌شم اهدا کنم. ‫برای یه هدف خیره.
‫می‌دونی، اون موقع‌ها توی نیویورک،
‫این دختر همیشه داشت ‫برای یه هدف خیر پول جمع می‌کرد.
‫منظورم اینه که، یه جورایی تخصصشه.
‫هنوزم هست.
‫آسونه.
‫تمومه.
‫ممنون.
‫باید همون اول ازم می‌خواستی.
‫می‌دونی که من همیشه کمکت می‌کنم.
‫راه‌های راحت‌تری هم برای پول درآوردن ‫هست تا... تمام روز ماشین شستن.
‫بیا، کمکت می‌کنم وسایل رو بذاری توی ماشینت.
‫آره، یه لحظه صبر کن.
‫هی کول.
‫بابت الیوت معذرت می‌خوام.
‫فقط... نیتش خیـره.
‫ما واقعاً به این کمک مالی نیاز داریم. ‫بدون اون نمی‌تونیم فضای عمومی رو راه بندازیم.
‫چرا این فضا اینقدر برات مهمـه؟
‫نمی‌تونم توضیحش بدم.
‫بذار بهت نشون بدم؟ بعداً؟
‫باشه.
‫- بهش پیام دادی؟ ‫- آره.
‫پسر، پنج بار دادم.
‫مدام میگه به زودی میاد.
‫باشه، ولی خودت می‌دونی که نمیاد، مگه نه؟
‫آره.
‫آره می‌دونم.
‫هی کول، یه لحظه صبر کن.
‫چیه؟
‫آم...
‫تا حالا چیزی بین الکس و کایلی بوده؟
‫چیزی؟
‫چیز خاصی که من باید بدونم؟
‫نه، خیلی وقته دوستن، ولی...
‫درسته.
‫آره، فقط نمی‌دونم، اون‌ها...
‫از کارهای کاملاً مشابهی خوششون میاد.
‫می‌دونی، فیلم، ‫بازی‌های ویدئویی و اینجور چیزها.
‫در حالی که من و کایلی، انگار...
‫هیچ وجه اشتراکی نداریم.
‫آره، ولی... قطب‌های مخالف ‫همدیگه رو جذب می‌کنن، مگه نه؟
‫درسته. آره، مثل
‫تو و جکی.
‫آره.
‫درسته.
‫هی. آماده‌ای بریم؟
‫هی، آره آماده‌ام.
‫مرسی.
‫لی!
‫آیزاک!
‫پیتزا گرفتم!
‫هی! پیداتون شد.
‫- تادا. ‫- کجا بودی؟
‫می‌دونم. واقعاً معذرت می‌خوام. ‫سر کار گیر کرده بودم
‫و بعدش هم...
‫ولی لی، برات گوشت مخصوص گرفتم و آیزاک،
‫برات هاوایی تند گرفتم. می‌شناسمت دیگه.
‫- آره، من پیتزا نمی‌خوام. ‫- منم همینطور.
‫قرار بود امروز بریم آپارتمان‌ها رو ببینیم؟
‫هنوزم می‌خوایم اسباب‌کشی کنیم، نه؟
‫شما...
‫فقط یه مشکل کوچیک پیش اومده،
‫ولی من... درستش می‌کنم، پس...
‫خودت رو به زحمت ننداز.
‫یه لحظه صبر کنید، لی. لی!
‫آیزاک.
‫بچه‌ها...
‫می‌دونی، می‌تونستم همون اول ‫اون پول رو اهدا کنم
‫تا مجبور نشیم این همه کار بکنیم.
‫موضوع فقط سر پول نیست.
‫موضوع بخشی از این جامعه بودنه، حضور داشتنه.
‫ساختن چیزی از صفر.
‫درسته، ولی...
‫نمی‌دونم. باید به فکر آینده‌ات هم باشی.
‫مثلاً عموت، اون فقط داره تلاش می‌کنه...
‫می‌دونم داره چی کار می‌کنه.
‫اون باید دست از کنترل کردن من برداره.
‫اون باید بفهمه
‫که شاید من نمی‌خوام مدام به فکر آینده باشم.
‫شاید دلم می‌خواد همینجا باشم.
‫و من کاملاً توانایی این رو دارم ‫که خودم تصمیم بگیرم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- پسرا کجان؟
‫اون‌ها... طبقه‌ی بالا هستن.
‫اون‌ها... از دستم عصبانیـن.
‫چرا؟ چی شده؟
‫داشتم آماده می‌شدم که از سر کار بیام، ‫که بنگاهی‌ها بهم زنگ زدن.
‫و کاترین، من نمی‌تونم آپارتمان بگیرم
‫وقتی هیچ سابقه‌ی اجاره یا کار ندارم، پس...
‫متاسفم هانا.
‫می‌دونی، همه‌ی قرارها رو کنسل کردم، ولی...
‫اصلاً طاقتش رو نداشتم که ‫به پسرا بگم، برای همین...
‫بهشون گفتم سر کار گیر افتادم.
‫و من فقط... می‌خواستم... ‫یه شروع دوباره داشته باشم.
‫- حس می‌کنم دوباره شکست خوردم. ‫- نه، اینطوری نیست.
‫تو تازه یه کار پیدا کردی ‫با یه رئیس خیلی باحال.
‫راست میگی.
‫و هر چقدر که بخوای می‌تونی اینجا بمونی.
‫و من واقعاً بابت این موضوع ممنونم.
‫اما من فقط... دلم می‌خواد رو پای ‫خودم وایستم، می‌دونی؟ مثلاً...
‫می‌تونی.
‫فقط شاید یکم زمان ببره.
‫و حال پسرا هم خوب می‌شه.
‫آره.
‫و هی، نکته‌ی مثبتش اینجاست که،
‫تونستم تمام کارهای بایگانی ‫عقب‌افتاده رو انجام بدم،
‫و کارهای بیمه‌ی هفته‌ی بعد رو هم جلو انداختم.
‫می‌بینی؟
‫ما بدون تو چی کار می‌کردیم؟
‫من... نمی‌دونم.
‫خوشمزه‌ست.
‫بیا تو.
‫مرسی.
‫این چیه؟
‫برای خودمونه.
‫می‌خواستم بهت نشون بدم ‫که چقدر برام ارزش داری.
‫و ازت تشکر کنم.
‫برای چی؟
‫برای اینکه بهم نشون دادی... ‫مجبور نیستم همیشه نمره‌هام عالی باشه
‫و اینکه می‌تونم هر چند وقت یه بار ‫کلاس‌ها رو بپیچونم و...
‫و اینکه آینده‌ام به اندازه‌ی ‫چیزی که الان روبرومه، مهم نیست.
‫من... قبلاً نگران بودم ‫که دارم خودم رو گم می‌کنم.
‫ولی فکر کنم عیبی نداشته باشه،
‫اگه معنیش این باشه که
‫غرق وجود تو بشم.
‫چی شده؟
‫هنوز بابت پولی که الیوت بهمون داد ناراحتی؟
‫ببین، نذار رو اعصابت بره.
‫فقط معنیش اینه که اینجا ‫مال خودمون می‌مونه.
‫موضوع الیوت نیست.
‫باشه.
‫پس چیه؟
‫مربوط به یوتیـه؟
‫قبول نشدی؟
‫فکر می‌کنی قبول نمی‌شم؟
‫- نه. معلومه که فکر می‌کنم می‌شی. من فقط... ‫- راست میگی.
‫شایدم قبول نشم.
‫توی یوتی
‫یا... هر کالج دیگه‌ای.
‫اونوقت چی؟
‫تو میری پرینستون و من همینجا می‌مونم؟
‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫حتی اگه بیفته هم یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫ببین، هر چی که هست، می‌تونیم درستش کنیم.
‫- با همدیگه... ‫- من درست‌بشو نیستم، جکی.
‫دیگه تا الان باید این رو فهمیده باشی.
‫نمی‌خوام بیشتر از این تو رو هم ‫با خودم پایین بکشم.
‫تو من رو پایین نمی‌کشی. ‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی فکر نمی‌کنم دیگه بتونم ادامه بدم.
‫چی رو؟
‫این رو.
‫هر چی که هست.
‫این مسخره‌بازی‌های رومئو و ژولیتی. ‫دیگه خیلی زیاده، جکی.
‫تو... دیگه خیلی زیادی.
‫من زیادیـم؟
‫آخه اصلاً این قراره چی باشه، ها؟
‫مثلاً یه رمان عاشقانه‌ی نوجوانانه ‫یا یه همچین چیزی؟
‫من فقط می‌خواستم یه جایی داشته باشیم که...
‫می‌دونی، تقصیر تو نیست. ‫واقعاً... همیشه همینطوری میشه.
‫هر وقت با کسی هستم، یه مدتی همه چیز خوبه،
‫و بعدش فقط... نمی‌دونم، حوصله‌ام سر میره.
‫حوصله‌ات سر میره؟
‫من حوصله‌ات رو سر می‌برم؟
‫بیخیال جکی.
‫واقعاً فکر کردی نمی‌بری؟
‫من با دخترهای زیادی بودم.
‫خودت این رو می‌دونی.
‫و منظورم اینه که، این مدت
‫خوب بود.
‫- اما... ‫- کول، بیخیال شو.
‫بسه دیگه.
‫این حرف‌ها مال تو نیست.
‫اتفاقاً جکی، این خود منم.
‫فقط تو هیچوقت نخواستی باورش کنی.
‫همیشه می‌خواستی من یه جور...
‫یه قهرمان عذاب‌کشیده یا یه همچین چیزی باشم، ولی نیستم، باشه؟
‫- نیستم. ‫- داری چی کار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی تصورش کنی، نه؟
‫که این ممکنه یه داستان حماسی نباشه.
‫که ممکنه من فقط
‫دیگه تو رو نخوام.
‫کول، بیا...
‫بیخیال.
‫متاسفم.
‫گمونم.
‫کول.
‫نگام کن.
‫چیه؟
‫♪ و یه نوشیدنی می‌خورم ♪
‫♪ با حسرت از پنجره‌ام به بیرون زل می‌زنم ♪
‫♪ و غروب خورشید رو روی ‫دریاچه تماشا می‌کنم ♪
‫♪ شاید حس واقعی بودن نداشته باشم ♪
‫♪ اما عیبی نداره ♪
‫♪ اوهوم ♪
‫♪ چون زندگی همین‌جوری می‌گذره ♪
‫♪ من شانس خودم رو امتحان می‌کنم، تابلوئه ♪
‫♪ ممنونم که کسی رو نفرستادی ♪
‫♪ تا من رو بکشه ♪
‫♪ دوستت دارم، متاسفم ♪
‫♪ راهی که زندگی طی می‌کنه ♪
‫♪ خوش‌گذرونی توی جاده‌مون ♪
‫♪ بوق رو نگه می‌دارم ♪
‫♪ تا ثابت کنم که این موضوع ‫دست از سرم برنمی‌داره ♪
‫♪ دوستت دارم، متاسفم ♪
‫♪ راهی که زندگی طی می‌کنه ♪
‫♪ می‌خوام با رمز و راز حرف بزنم ♪
‫♪ امیدوارم که نذارم، نشه که ‫همه چیز رو به خودم ربط بدم ♪