‫- اون معمای مزرعه‌ی ذرت چی بود؟ ‫- گوش دارم، ولی نمی‌شنوم.
‫- بلال. ‫- ساقه دارم، ولی دنبالت نمی‌کنم.
‫خب، این یکی واقعاً بد نیست.
‫این یکی بد نیست؟
‫بابا، قرار نیست همه‌ی معماها شاهکار باشن.
‫ای بابا.
‫اشکالی نداره.
‫این نقشه‌ها و معماها ‫اصلاً قدیمی به نظر نمی‌رسن.
‫آره، هیچکس باورش نمی‌شه ‫که اینا مال قرن نوزدهم باشن.
‫کیسه‌های پلاستیکی ‫یه جورایی تابلوئه.
‫پسر، همه شدن منتقد.
‫من چراغ‌قوه و کیسه‌های کنفی رو پیدا کردم.
‫عالیه. راستی، ‫قطب‌نماها پیش اینا نبود؟
‫نه، من که ندیدمشـون.
‫- همه‌ی جهت‌ها درسته؟ ‫- آره. کول قبلاً دوباره چکشون کرده.
‫قبل از اینکه بره پیش دیلن بمونه.
‫راستش، فکر کنم قطب‌نماها ‫بیرون توی گاراژ باشن.
‫من میرم میارمشـون.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- نمی‌خواستم بترسونمت. ‫- نه.
‫من... نترسیدم. من...
‫فقط خوشحالم می‌بینم ‫قطب‌نماها رو پیدا کردی.
‫آره.
‫می‌خوام بگم پیدا کردن وسایل این مسابقه، ‫خودش یه پا مسابقه‌ی جستجوئـه.
‫آره.
‫هی، می‌شه یکم... ‫کمکم کنی اینا رو سریع چک کنیم،
‫ببینیم هنوز کار می‌کنن یا نه؟
‫حتماً.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫سعی کردم یه مدت دورت نپلکم و بهت فضا بدم،
‫چون می‌دونم مامان کول هستم، اما...
‫اگه خواستی حرف بزنی، من هستم.
‫آره، می‌دونم.
‫خب، فکر کنم تموم شد.
‫اوم...
‫به نظرت مشکلی نداره ‫اگه من برم سمت بخش نوجوان‌ها؟
‫- باید نقاشیش رو تموم کنیم. ‫- البته.
‫ممنون.
‫جکی.
‫قرار نیست تا ابد این حس رو داشته باشی.
‫قول میدم.
‫خب... آماده‌ست؟
‫میل‌گاردانش خوب به نظر می‌رسه. ‫باید برای مسابقه‌ی ماه بعد آماده باشه.
‫ماه بعد؟
‫باشه خب، من،
‫شنیدم یه سری از بچه‌ها ‫داشتن درباره‌ی یه مسابقه‌ی غیرقانونی حرف می‌زدن،
‫فردا شب نزدیک اون باند فرودگاه متروکه.
‫یه جورایی امیدوار بودم ‫ببینیم این ماشین چه کاره‌ست.
‫هی.
‫دور مسابقه‌های خیابونی رو خط بکش. ‫اونجا هیچ قانونی نداره.
‫کول از پسش برمیاد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫من ماشین‌های درب‌وداغونی رو دیدم ‫که بعد از اون مسابقه‌ها میارن
‫توی تعمیرگاه.
‫وضع اون ماشین‌ها از راننده‌هاشون بهتر بود.
‫شرمنده دیل. باید صبر کنی.
‫تازه، باید روی مقاله‌ی انگلیسیـم تمرکز کنم.
‫پسر، بیخودی بهش نمیگن گشادی سال آخر.
‫آره، ولی نه برای من. حالا که توی دانشگاه یو‌تی قبول شدم، ‫باید نمره‌هام رو بالا نگه دارم.
‫- قبول شدی؟ ‫- جدی میگی؟
‫کول، چرا به من نگفتی؟
‫خب الان گفتم دیگه.
‫هی، تبریک میگم. ‫می‌دونستم از پسش برمیای.
‫خب، باید جشن بگیریم.
‫دیل، شلوغش نکن.
‫- هی، این اتفاق بزرگیـه. ‫- دیگه برای این حرف‌ها دیر شده.
‫خب، ممنون که ‫همه‌ی برنامه‌هات رو کنسل کردی.
‫فقط دو هفته وقت داریم ‫و دیگه داشتم می‌ترسیدم
‫که قبل از رسیدن مبل‌ها، نقاشیـش تموم نشه.
‫خب، اول از همه، خوشم میاد فکر می‌کنی ‫من برنامه‌ای داشتم، و دوم اینکه، من هر کاری برات می‌کنم.
‫مخصوصاً حالا که اونی که نباید اسمش رو ببرم ‫اینجا نیست که کمک کنه.
‫می‌تونی اسم کول رو بیاری. مشکلی نداره.
‫مطمئنی؟ چون من راحت‌ترم بهش بگم دجال.
‫باشه، بیاید فقط روی این کار تمرکز کنیم.
‫غلطک‌ها و سینی‌ها باید اونجا باشن. ‫منم میرم پلاستیک برای کف زمین پیدا کنم.
‫باشه، لطفاً بهم بگو که جکی پنهانی داره ‫یه جایی آدمک کول رو آتیش می‌زنه.
‫این رفتارش خیلی بیش از حد منطقیـه.
‫می‌دونم.
‫عجب.
‫چیه؟
‫این... دره.
‫وقتی داشتیم برای ساخت بخش نوجوان‌ها لابی می‌کردیم، ‫نقشه‌های ساختمون رو دیدم.
‫چیزی درباره‌ی یه اتاق اضافی این بالا نبود.
‫شاید فقط یه کمد باشه.
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫- می‌تونی یه دستی بهم برسونی؟ ‫- آره.
‫یک، دو، سه.
‫اوه...
‫وای.
‫شبیه یه باره.
‫وای خدای من.
‫فکر می‌کنی قدیما یه میکده‌ی مخفی بوده؟
‫شاید.
‫منظورم اینه که این ساختمون ‫توی دهه‌ی ۱۹۲۰ وجود داشته.
‫هوم.
‫یکم ترسناکـه.
‫باشه، راستش خیلی ترسناکـه. ‫بچه‌ها، اگه یهو
‫یه روحی چیزی آزاد کنیم چی؟
‫یا اینکه توی یه ساختمون قدیمی هستیم ‫که سیم‌کشی برقش داغونه.
‫چی می‌گفتی؟
‫« زندگیِ من با پسرانِ والتر »
‫جایزه‌ها رو پیدا کردم!
‫وای خدای من!
‫- جرج، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫آره خوبم.
‫چی شد؟
‫فقط... جعبه از دستم افتاد.
‫مامان، لی داره همه‌ی معماها رو ‫می‌ذاره توی آخور مورفی!
‫چی؟ نه، بچه‌ها اصلاً نباید نزدیک... ‫اسب‌ها بشن!
‫خیلی واضح این رو گفته بودم.
‫مامان، اصلاً به حرفم گوش نمیده!
‫باشه، الان میام اونجا! ‫جرج، حالت خوبه؟
‫هی، من خوبم.
‫- مامان! ‫- باشه! اومدم!
‫خب، بالاخره اون باگ رو برطرف کردم.
‫آرچر دیگه وقتی دستش رو می‌بره سمت کمانش، ‫هنگ نمی‌کنه.
‫پس، مشکل از موشن‌کپچر بود؟
‫اوهوم.
‫حالا تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که انتقال حرکت رو نرم‌تر کنیم.
‫و دیگه باید... ردیف باشه.
‫هوم.
‫می‌دونی، ‫جاهایی هستن که اون رو با لیزر پاک می‌کنن.
‫آره می‌دونم.
‫بچه‌هایی که باهاشون کار می‌کنم، همیشه میرن ‫تتوهاشـون رو حرفه‌ای پاک می‌کنن.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آره، بنا به دلایلی،
‫اسم دوست‌دخترهاشـون رو ‫روی بازوشون تتو می‌کنن،
‫اونم درست دو هفته قبل از اینکه بهم بزنن.
‫وای، اگه بهش فکر کنی، واقعاً باحالـه.
‫می‌تونم فردا باهات بیام. سر کار نیستم.
‫آره. عالی می‌شه.
‫- ممنون. ‫- آره، خواهش.
‫فکر می‌کنی بتونن با لیزر ‫هر چیزی که توی این ۶ ماه گذشته
‫اتفاق افتاده رو پاک کنن؟ ‫سکته‌ی بابا.
‫کول و جکی.
‫وایلدر.
‫همه‌اش رو.
‫همه‌اش رو؟
‫آره خب، نه همه‌اش رو.
‫منظورم اینه که اون شب توی بلاد اند برینز ‫واقعاً معرکه بود.
‫و ساختن دره‌ی کرکس‌ها با تو ‫قطعاً یکی از بهترین لحظه‌ها بوده.
‫پس بیا برگردیم سر کارمون.
‫جکی!
‫اون فیوزهای قدیمی‌ای که ‫می‌خواستی رو پیدا کردم.
‫بله، ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫پدربزرگ و مادربزرگ من وقتی اینجا تازه باز شده بود، ‫همدیگه رو همینجا دیدن.
‫- واقعاً؟ ‫- حداقل این چیزیـه که پدربزرگم بهم گفته.
‫همه‌ی اون داستان‌هایی که ‫از اون زمان سیلور فالز برام می‌گفت.
‫درباره‌ی یه میکده‌ی مخفی ‫توی زیرشیروانی چیزی نگفته بود؟
‫چی؟
‫- واقعیت داره؟ ‫- آره، تقریباً مطمئنم که آره.
‫اون برامون داستان‌هایی از گنگسترها و باندهای جز و...
‫و تیراندازی‌ها می‌گفت، ولی ما فکر می‌کردیم ‫داره از خودش درمیاره.
‫فکر نکنم دروغ می‌گفته.
‫خب پس، اون تو مراقب باش.
‫باشه.
‫اسکای، حق با تو بود. ‫اون اتاق یه میکده‌ی مخفی بوده.
‫خب، من مدرک دارم که اینجا جن‌زده‌ست.
‫- چی کار کردی؟ بدون ما جلسه‌ی احضار روح گرفتی؟ ‫- نه، بهتر از اون.
‫رفتم توی اپلیکیشن نکست‌دور ‫و از بقیه پرس‌وجو کردم.
‫طبق گفته‌ی خانم یلتسین،
‫که رئیس انجمن تاریخی سیلور فالز هست،
‫یه مهمان‌دار به اسم رزالیند اینجا بوده
‫که با یه گنگستر به اسم باگ رابطه داشته.
‫قرار بوده همینجا همدیگه رو ببینن ‫و فرار کنن و برن وگاس،
‫اما باگ هیچوقت نیومد ‫و رزالیند هم... غیبش زد.
‫شایعه شده بود که باگ ‫رزالیند رو به قتل رسونده.
‫و تو همه‌ی اینا رو از توی نکست‌دور درآوردی؟
‫آره. بچه‌ها نه، خانم یلتسین و آقای راس، ‫که می‌دونید توی کتابخونه داوطلبـه،
‫سال‌هاست که روی پرونده‌ی رزالیند قفل کردن.
‫مطمئنی می‌دونی چطوری باید ‫با جعبه‌تقسیم برق کار کنی؟
‫تو اولین کسی نیستی که ‫به مهارت‌های برقی من شک می‌کنه.
‫ببین و یاد بگیر.
‫چیه، حالت خوبه؟
‫جکی، انگار همین الان یه روح واقعی دیدی.
‫فقط دارم سعی می‌کنم تصمیم بگیرم ‫از کجا شروع کنم.
‫- آره، درسته. ‫- باشه.
‫عجب تعهد سفت‌وسختی به حرف اچ داری.
‫آره.
‫تتوکارهای ناشی، پسر.
‫همیشه توی جوهر زیاده‌روی می‌کنن.
‫آره، واسه همین اینجاییم.
‫خب، می‌تونم یه طرح پوششی قشنگ برات بزنم.
‫تبدیلش کنم به یه چیز هنری.
‫مثل... پلکانی به سوی بهشت.
‫هوم؟
‫یا... یه قلب!
‫اوهوم.
‫نه، یه مار.
‫- چطوری می‌خوای... ‫- یه قلب که یه مار دورش پیچیده.
‫اسم دوست‌دخترت.
‫اوه...
‫کایلی و من فقط دوستیم. ما...
‫می‌تونم... یه راهی پیدا کنم ‫که این رو به یه حرف کِی خوشگل تبدیل کنم.
‫- کلی میگم. ‫- نه، بیا فقط لیزرش کنیم بره.
‫باشه.
‫وای. سلام.
‫درست به موقع رسیدی.
‫بابا اینجا نیست و باید بقیه‌ی اینا رو قایم کنیم.
‫همونجایی که برای گروه پارکر قایم کردیم؟
‫خب، سری که درد نمی‌کنه رو دستمال نمی‌بندن.
‫می‌خوای اول وسایلت رو برداری بیاری تو، یا...
‫راستش فقط اومدم نسخه‌ی کتاب دل تاریکیـم رو بردارم
‫تا مقاله‌ی انگلیسی‌ام رو ‫توی خونه‌ی دیلن تموم کنم.
‫خونه بدون تو احساس خالی بودن میده.
‫خب، کلاً یه هفته شده. وقتی برم دانشگاه ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫باشه، اول از همه، ‫من دارم از الان غصه می‌خورم.
‫و دوم اینکه، فکر همه جاش رو کردم.
‫هر روز دقیقاً ۱۳تا پرواز مستقیم ‫بین آستین و دنور هست.
‫- چک کردم. ‫- می‌دونستم حواست به همه چی هست.
‫خب، موندن پیش دیلن کمکی می‌کنه؟
‫آره... یکم.
‫فقط می‌دونم بعضی وقتا وقتی آدم حالش بده،
‫تصمیم گرفتن براش خیلی سخت می‌شه.
‫مامان، این... مثل وقتی نیست ‫که زانوم آسیب دیده بود.
‫من خیلی سخت تلاش کردم تا به اینجا برسم.
‫و قرار نیست خرابش کنم.
‫نمی‌کنم.
‫خوشحالم که این رو می‌شنوم.
‫حالا کتابت رو بردار و برگرد ‫بیا کمکم کن اینا رو قایم کنیم.
‫باشه.
‫تماس شما به سیستم پیغام‌گیر صوتی منتقل شد.
‫جرج، کجایی؟ چه خبره؟
‫داریم مسابقه‌ی جستجو رو شروع می‌کنیم و من...
‫راستش دارم نگران می‌شم. ‫می‌شه لطفاً بهم زنگ بزنی؟
‫آخ!
‫باشه، خبر خوب اینه که کلاً ‫چند جلسه‌ی دیگه تمومه.
‫چند جلسه یعنی دقیقاً چندتا؟
‫سه یا چهارتا.
‫احتمالاً هر بار دردش کمتر می‌شه.
‫بیشتر می‌شه.
‫- دردش بیشتر می‌شه. ‫- کمکی نکردی.
‫الو؟
‫منظورت چیه؟
‫آره آره، اون بیشتر از یک ساعت پیش رفت. ‫داشت مستقیم میومد اونجا.
‫باشه، می‌شه اگه پیداش شد به من زنگ بزنی؟
‫باشه ممنون.
‫چی شده؟
‫کلیسا بود. مادربزرگم برای بازی بینگو نرفته.
‫هیچوقت بینگو رو از دست نمیده.
‫فکر کنم حتماً اتفاقی افتاده. ‫باید برم دنبالش بگردم.
‫باشه، منم باهات میام.
‫- فردا برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫و یادت باشه، هنوز دیر نشده که اون رو
‫- تبدیل به پلکانی به سوی بهشت کنی. ‫- پلکانی به سوی بهشت. می‌دونم.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫آخ.
‫باشه. فیوزهای جدید رو بستم ‫و ببین، دیگه چراغ‌ها سوسو نمی‌زنن.
‫خب... داشتم فکر می‌کردم. ‫می‌دونی که می‌خوایم یه کاری کنیم
‫تا افتتاحیه‌ی بخش نوجوان‌ها رو جشن بگیریم؟
‫خب، این میکده‌ی مخفی یه ایده‌ای به من داد.
‫یه مهمونی با تم دهه‌ی ۲۰ چطوره؟
‫- عاشقشم. ‫- همیشه فکر می‌کردم لباس‌های اون زمان خیلی بهم میاد.
‫اما اگه رزالیند عصبانی بشه و فکر کنه ‫داریم مسخره‌اش می‌کنیم یا یه همچین چیزی.
‫می‌خواد چی کار کنه؟
‫دعوا راه بندازه و زنگ بزنه به پلیس؟
‫خودم استاد این کارام.
‫وایسا.
‫دما همین الان یهو ۲۰ درجه نیومد پایین؟
‫آره، انگار یکی یهو در یه یخچال گنده رو باز کرد.
‫آره، یا اینکه یه روحی رو عصبانی کردیم.
‫یا اینکه حالا که جعبه‌تقسیم برق کار می‌کنه،
‫کولر دوباره روشن شده.
‫می‌دونستم یه دلیل منطقی ‫براش داری. باشه. رزالیند؟
‫اگه اینجایی، می‌خوایم بدونی که ‫ما در صلح و صفا داریم نقاشی می‌کنیم.
‫باشه؟
‫در واقع، من در صلح و صفا ‫دارم چسب‌کاری می‌کنم.
‫چی؟
‫هی کول، بالاخره اومدی! ‫به افتخار شان پیتون بعدی!
‫آره!
‫مربی! مربی! مربی!
‫خیلی‌خب، ممنون. ممنون بچه‌ها.
‫یادته گفتم شلوغش نکن؟
‫هی، این بچه‌ها بخش بزرگی از این مسیر بودن.
‫لازم بود جشن بگیرن.
‫تازه بابام هم خارج از شهره، یعنی من ‫از لحاظ قانونی وظیفه دارم مهمونی بگیرم.
‫بزنش تو رگ.
‫هورا!
‫فکر کنم واقعاً وظیفه داری.
‫من اصلاً نمی‌دونم شان پیتون کی هست،
‫ولی خیلی هیجان‌زده‌ام که ‫دارم با جانشینش حرف می‌زنم.
‫اون مربی تیم دنور برانکوزه.
‫اون‌ها رو می‌شناسم!
‫نه، نمی‌شناسی.
‫کول.
‫نمی‌خوام. باید مقاله‌ی انگلیسیـم رو تموم کنم.
‫می‌دونی، پذیرش گرفتن مرحله‌ی اولـه.
‫حالا باید جوری رفتار کنم ‫که پذیرشم رو لغو نکنن.
‫بیخیال کول.
‫همه می‌دونن که مقاله‌های انگلیسی کلاً چرت‌وپرتن.
‫و هیچکس هم توی چرت‌وپرت نوشتن بهتر از تو نیست.
‫باید یکم خوش بگذرونی.
‫باشه؟
‫حقته.
‫باشه.
‫خب وقتی از معدن اومدم بیرون،
‫یه باند از آدم‌کش‌های فراری اونجا منتظرم بودن.
‫پس با اسب باوفام از اونجا جیم شدم.
‫و اومدم به این مزرعه و نقره‌ها رو دفن کردم.
‫اما اون مال خیلی وقت پیشه.
‫و انگار یادم نمیاد کجا گذاشتمشـون.
‫چرا بابا اینجا نیست؟ ‫مامان یه معدنچی افتضاحـه.
‫ای بابا!
‫من یه سری نشونه گذاشتم ‫تا یادم بیاد کجا گذاشتمشـون.
‫و به کمک همه‌ی شما نیاز دارم تا پیداشـون کنم.
‫به نظرم داره عالی نقش بازی می‌کنه.
‫راستی بابا کجاست؟
‫باشه، یادت باشه، این فقط اولین توقفمونه.
‫می‌دونم، ولی این بهترین گزینه‌مونه. ‫سر راهش به کلیسا، از اینجا رد می‌شه.
‫- می‌تونم کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟ ‫- نه. ما قرار نیست بمونیم.
‫فقط می‌خوایم چک کنیم ببینیم ‫مادربزرگم اینجاست یا نه.
‫مادربزرگت؟
‫آره. آره، اینجا پاتوق موردعلاقـشـه.
‫دنبال مادربزرگت می‌گردی؟ ‫این دیگه خیلی خلاقانه بود.
‫بازم نمی‌تونی بری تو.
‫همونطور که گفتم، ‫بدون کارت شناسایی، ورود ممنوعـه.
‫- جدی میگی؟ ‫- قانون قانونه.
‫یالا. بیا بریم سراغ جای بعدی توی لیستمون.
‫گوش کن.
‫مادربزرگش تنها خانواده‌ایه ‫که دوستم اینجا داره.
‫و الان هم غیبش زده.
‫باشه؟ پس لازم نیست من بمونم، ‫اما باید چک کنم ببینم اینجاست یا نه،
‫تا این رفیقم اینقدر نگران نباشه.
‫باشه باشه.
‫- یه نگاه بنداز. ‫- ممنون.
‫اینجا نیست.
‫ببین، قدش حدوداً ۱۶۵ سانتی‌متره، ‫موهای خاکستری داره،
‫معمولاً شلوار گرمکن ‫و سوییشرت ست می‌پوشه، باشه؟
‫اگه دیدیش، لطفاً به این شماره زنگ بزن.
‫حتماً. موفق باشید، امیدوارم زود پیداش کنید.
‫آره، منم همینطور.
‫ممنون که سعی کردی.
‫پیداش می‌کنیم. قول میدم.
‫خب، بیاین یه نگاهی بندازیم.
‫من همه‌شـون رو پیدا کردم.
‫اون رو من باید تشخیص بدم.
‫باشه.
‫کلنگ.
‫یه لگن معدن‌کاوی.
‫دیگه چی؟ یه قطب‌نما.
‫یه چیزمیز عجیب‌غریب. و از همه مهم‌تر،
‫نقره‌ی من.
‫این فقط یه سنگه که روش رنگ نقره‌ای زدن.
‫اینجوری فکر می‌کنی؟
‫من باز حاضرم این سکه‌ی واقعی ‫پنج‌سنتی رو باهاش طاق بزنم.
‫ایول.
‫بابا! چه عجب!
‫سلام سلام!
‫خیلی‌خب، همه‌ی نقره‌های گمشده رو پیدا کردید. ‫خسته نباشید.
‫ببینم چی پیدا کردید.
‫کجا بودی؟
‫مطب دکتر سگیل.
‫چی؟
‫- چیزی نیست. بعداً برات تعریف می‌کنم. ‫- رفتی دکتر و هیچی نگفتی؟
‫بابا!
‫افسانه‌ی معدن سیلور فالز رو ‫برای همه تعریف کن.
‫- قصد جسارت ندارم مامان، ولی بابا بهتر تعریف می‌کنه. ‫- خب، به من که برنخورد.
‫فکر می‌کردم دارم می‌ترکونم.
‫مطمئنم عالی بودی.
‫خب، شماها کمک کردید نقره رو پیدا کنیم، ‫بذارید براتون بگم خودم چطوری پیداش کردم.
‫۱۱ سالم بود، درست هم‌سن شما، ‫داشتم توی تاریکی قدم می‌زدم.
‫و فانوسم از کار افتاد،
‫اما یهو رعدوبرق ورودی یه معدن رو روشن کرد.
‫چراغ‌قوه رو چک کردم. امتحانش کردم. ‫روشنش کردم. کار کرد!
‫نورش رو انداختم روی دیوار سنگی ‫و یه درخشش دیدم.
‫من پارسال رفتم جشنواره‌ی موسیقی سیتی لیمیتس.
‫وای خدا، عاشق آستین می‌شی.
‫- آره. ‫- شنیدی چی گفت؟
‫بهت افتخار می‌کنم، کول.
‫داری توی رویا زندگی می‌کنی پسر.
‫- مرسی تی‌جی. ‫- به افتخار کول.
‫یه کیو‌بی عالی.
‫و یه مربی حتی بهتر.
‫بزن بریم.
‫آره! آره!
‫دمتون گرم بچه‌ها. لطف دارید.
‫خیلی برام ارزش داره.
‫با یکی از باهوش‌ترین و داف‌ترین دخترهای مدرسه رل زدی.
‫مجبورش کردی کمکت کنه وارد دانشگاه بشی.
‫و بعدش دَکِـش کردی که وقتی رسیدی اونجا مجرد باشی.
‫عجب نقشه‌ای بود پسر.
‫هی، تو اصلاً نمی‌فهمی داری چی میگی.
‫آروم باش. شوخی بود! شوخی بود!
‫آره. خب، اصلاً خنده‌دار نبود.
‫- مستی. تمومش کن! ‫- باشه.
‫هی بچه‌ها، بیاید ماشینی که کول ‫روش کار می‌کرده رو ببینید. اون...
‫خیلی باحاله. توی همین گاراژه.
‫بریم این لگن رو ببینیم. یالا. بریم.
‫ما فقط با لاستیک‌های نیمه‌اسلیک اسپرتش نکردیم.
‫کول یه فیلتر هوای تقویت‌شده گذاشته ‫تا اسب بخار بره بالا.
‫و یه کیت نیتروس خیس.
‫پسر، این ماشین حرف نداره.
‫اوهوم.
‫توی پیست چطوره؟
‫خب تی‌جی، هنوز امتحانش نکردیم.
‫امشب یه مسابقه‌ی خیابونی هست، ‫کاش می‌شد ببینیم چه‌کاره‌ست.
‫- اما... ‫- خبری نیست.
‫حیف شد.
‫وای خدا. ور ور ور. ‫ماشین ماشین ماشین.
‫خیلی حوصله‌ام سر رفت. ‫می‌شه لطفاً برگردیم سراغ خوش‌گذرونی؟
‫چی توی فکرته؟
‫زودباش کول. چطوره با من بمیای داخل تا بفهمی؟
‫نمی‌دونم بچه‌ها، فقط...
‫هنوز فکر می‌کنم این یه نشونه بود ‫که باید از اینجا بزنیم به چاک.
‫قبل از اینکه اتفاق بدی بیفته.
‫اگه نمی‌خوای بمونی، به سلامت.
‫ولی مطمئنم یه دلیل منطقی ‫و غیرماورایی برای شکستن شیشه وجود داره.
‫نمی‌دونم. نمی‌خوام باور کنم، ‫ولی شاید اینجا واقعاً جن‌زده‌ست.
‫بیخیال اسکای. تو هم؟
‫فقط دارم میگم، توی فیلم‌های ترسناک،
‫همیشه اون بچه‌ای که باور نمی‌کنه، ‫اول از همه کشته می‌شه.
‫حالا اگه اون بچه از اقلیت‌ها باشه چی؟
‫باید به این فکر کنی.
‫تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که برگردیم سر کار.
‫آهای؟
‫من با خودم کافئین آوردم.
‫آره، من نمی‌خورم. ممنون. ‫همین الانشم به اندازه‌ی کافی استرس دارم.
‫- این فکر می‌کنه روح دیده. ‫- ولی تو هم همینطوری.
‫خودت همین الان گفتی ‫ممکنه اینجا جن‌زده باشه.
‫اینجا توی اتاق زیرشیروانی ‫یه میکده‌ی مخفی داره،
‫و گریس هم متقاعد شده که ‫روح یه میزبان دل‌شکسته،
‫که احتمالاً به قتل رسیده، ‫اینجا رو تسخیر کرده.
‫اون اینجاست، باشه؟ ‫و اصلاً از دست ما راضی نیست.
‫همین الان اون پنجره رو شکوند.
‫یهو از هم پاشید، که خب عجیبه.
‫باید... یه توضیحی براش باشه.
‫آره.
‫خب، من... فکر کنم واقعاً یه چیزهایی ‫درباره‌ی این موضوع توی فیزیک پیشرفته خوندم.
‫صبر کنید.
‫اوم...
‫آره، افت ناگهانی دما
‫می‌تونه باعث بشه شیشه به صورت نامتقارن ‫منبسط و منقبض بشه،
‫که باعث ایجاد ترک‌های تنشی می‌شه ‫و می‌تونه منجر به خرد شدن بشه.
‫آدم همیشه براش سواله که فیزیک کی ‫توی زندگی واقعی به درد می‌خوره.
‫دیدی؟ کار کولر بود که ‫وقتی روشن شد اینجوری شد.
‫باشه، هرچی که هست، برای ‫امروز من همین‌قدر علم کافیه.
‫- من دارم از اینجا میرم. ‫- وایسا منم بیام.
‫باشه.
‫محض اطلاع، من چون ترسیدم نمیرم.
‫فقط از نقاشی کردن خسته شدم.
‫از صداقتت ممنونم، هرچند از پشتکارت نه.
‫خدافظ.
‫- مجبور نیستی بمونی. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫برای همین قهوه آوردم. ‫تا هر وقت که بهم نیاز داشته باشی اینجام.
‫علائم حیاتیـم رو چک کرد، معاینه‌ی بدنی انجام داد ‫و گفت به نظر خوب میام.
‫پس نتایج سی‌تی‌اسکن و ام‌آرآی رو
‫اواخر امروز میگیریم تا تایید بشه.
‫پس چرا بهم نگفتی؟
‫برای اینکه بی‌دلیل نگرانت نکنم.
‫نمی‌خواستی نگرانم کنی، ‫واسه همین سه ساعت غیبتت زد.
‫نمی‌دونستم قراره انقدر طول بکشه.
‫می‌دونی، یه زمانی بود، همین چند وقت پیش،
‫که داشتم سعی می‌کردم بهت زنگ بزنم ‫و تو توی یه دشت افتاده بودی.
‫پس حالا، با هر تماس بی‌پاسخی، ‫فکر و ذکرم میره اونجا.
‫باشه کاترین.
‫تو نمی‌خواستی از من محافظت کنی،
‫داشتی باعث می‌شدی سخت‌ترین شب زندگیم رو دوباره تجربه کنم.
‫بذار چک کنم.
‫تماس دکتر سگیل رو از دست دادم.
‫پیام گذاشته.
‫چی گفته؟
‫اون می‌خواد یه نظر دوم هم ‫درباره‌ی اسکن‌هام بگیره.
‫باشه.
‫که می‌دونی،
‫احتمالاً فقط می‌خواد کار از محکم‌کاری عیب نکنه.
‫- همین. ‫- آره.
‫البته.
‫آره، دیدی؟ دقیقاً برای همین ‫نمی‌خواستم بهت بگم.
‫- من که چیزی نگفتم. ‫- ولی می‌تونم بفهمم که نگرانی.
‫آره، خودت هم نگرانی.
‫من این‌ها رو می‌برم توی گاراژ.
‫صبر کن، داری از روش ورهام استفاده می‌کنی؟
‫نوار رو بکش، آروم نوازشش کن،
‫بعد با انگشت شستت یه درزگیر محکم ایجاد کن.
‫ویدیوی چطور مثل یه حرفه‌ای ‫قرنیز رو رنگ کنیم رو دیدی؟
‫می‌خواستم با آمادگی بیام.
‫باشه، ولی نظرت درباره‌ی اون ‫سکانس آخر چیه که تهش نوار رو کند؟
‫مگه نه؟ هیجان‌انگیزترین ‫چیزی بود که تا حالا دیدم.
‫نوارم تموم شد. الان برمی‌گردم.
‫- واقعاً اون بالا یه میکده‌ی مخفی هست؟ ‫- آره.
‫- می‌خوای یه نگاهی بندازی؟ ‫- آره، چرا که نه.
‫اینجا... انگار واقعاً زمان توش متوقف شده.
‫می‌دونم.
‫یه وقت منو نکشیا،
‫ولی فکر می‌کنی اینجا ‫واقعاً ممکنه جن‌زده باشه؟
‫چرا یهو همه به روح و جن باور پیدا کردن؟
‫خب، نمی‌دونم باور دارم یا نه. فقط ‫اینطوری نیست که باور نداشته باشم.
‫منظورت چیه؟
‫باشه، اون خونه‌ای که خونواده‌ام ‫توی ایست همپتون اجاره کرده بودن رو یادته؟
‫آره یادمه.
‫خب، هر روز صبح توی ورودی، ‫چاله آب‌های نمک جمع می‌شد.
‫و... ما فکر کردیم یکی ‫نصف‌شب یواشکی میره شنا.
‫برادرت توی تیم شیرجه بود.
‫درسته، ولی کار اون نبود.
‫ما از خدمتکار فهمیدیم که یه زوج تازه‌عروس‌ودوماد
‫اوایل قرن نوزدهم اونجا اقامت داشتن.
‫انگار عروس شب اول برای شنا میره بیرون،
‫اما گرفتار جریان شکافنده می‌شه.
‫شوهرش هم میره بیرون تا نجاتش بده، ‫ولی هر دو غرق می‌شن.
‫خب، این خیلی وحشتناکه.
‫اما خدمتکار شنیده بود که اون چاله‌های آب،
‫کار روح عروس و دوماد بوده که سعی می‌کردن ‫یواشکی برگردن به خونه.
‫لوله‌ها نشتی نداشتن یا کولر آب نمی‌داد؟
‫چک کردیم. زیر تخته‌های کف هیچ لوله‌ای نبود،
‫توی ورودی هم هیچ دستگاه تهویه‌ای نبود.
‫تنها توضیحی که یه جورایی ‫منطقی به نظر می‌رسید، روح بود.
‫باشه، خب اصلاً امکان نداره. ‫چون اصلاً چیزی به اسم روح وجود نداره!
‫باشه، من...
‫ببخشید.
‫بعد از اینکه
‫خانواده‌ام... مُردن
‫مجبور شدم برگردم به آپارتمان، ‫وسایلم رو بردارم و...
‫و اونجا حسابی
‫خالی بود.
‫و من...
‫خیلی دلتنگشون بودم.
‫فقط یه نشونه می‌خواستم، می‌فهمی؟
‫یه چیزی که بهم این حس رو بده که...
‫نمی‌دونم، دارن ازم مراقبت می‌کنن یا یه همچین چیزی.
‫واسه همین منتظر موندم
‫منتظر یه نسیم
‫یا... صدای رادیاتور یا حتی یه پرنده روی لبه‌ی پنجره،
‫ولی هیچی نبود.
‫فقط...
‫فقط سکوت بود.
‫پس اگه واقعاً روحی وجود داشته باشه...
‫اونوقت چی؟
‫خانواده‌ام همینطوری من رو به حال خودم رها کردن؟
‫نمی‌دونم، منظورم اینه که...
‫خونه مشکل زهکشی خیلی بدی داشت.
‫شرط می‌بندم همون بوده.
‫یکم...
‫یکم رنگ روی...
‫چیزه...
‫بیا، بذار من...
‫متاسفم.
‫- من آماده‌ام که از اینجا بریم. ‫- آره. آره.
‫- آره. ‫- خب...
‫- گیر کرده؟ ‫- آره.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫- گریس! ‫- جکی! ببخشید.
‫من... عذاب وجدان داشتم که تنهاتون گذاشتم. ‫رفتم یکم آب مقدس بیارم.
‫- آب مقدس؟ ‫- آره.
‫من... می‌دونم کاتولیک ‫یا همچین چیزی نیستم،
‫ولی میگن واسه خلاص شدن ‫از شر روح‌ها خیلی موثره.
‫بچه‌ها، من... یه سری ‫دعای لاتین رو ترجمه کردم.
‫کلی دعای درود بر مریم ‫روی این خوندم، مقدسه، قول میدم.
‫خیلی‌خب. رزالیند، با این آب مقدس،
‫تو رو طرد می‌کنم!
‫باشه.
‫- واقعاً فکر می‌کنی برگشته اینجا؟ ‫- آخه همه‌جا رو گشتیم.
‫مامان‌بزرگ؟
‫خانم گرافتون؟
‫به نظرت باید به پلیس یا بیمارستان زنگ بزنم؟
‫اگه اتفاقی براش افتاده باشه، ‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫- آخه اون رسماً تنها کسیه که دارم. ‫- هی، نه، اینطوری نیست.
‫تو منو داری.
‫بهم نگاه کن.
‫چیزی نیست.
‫درست می‌شه. همه چیز درست می‌شه.
‫قول میدم.
‫وای!
‫ای وای!
‫بیرون داره غوغا می‌کنه!
‫مامان‌بزرگ! حالت خوبه؟ چه بلایی سرت اومد؟
‫می‌دونم چقدر از رعدوبرق متنفری،
‫واسه همین می‌خواستم برات ‫از اون آبنبات‌های وایت ربیت که دوست داری بگیرم.
‫می‌دونی که خیلی بانمک، ‫نرم و جویدنی‌ان، ولی راه رو گم کردم.
‫و بعدش... طوفان شدیدی شد
‫و آخرش از یه بار ‫تو محله‌ی شرقی سر در آوردم.
‫و واقعاً معذرت می‌خوام که نتونستم ‫اون آبنبات‌ها رو برات بگیرم.
‫اشکالی نداره. نه، مهم نیست. ‫خیلی... خوشحالم که حالت خوبه.
‫- خب؟ بیا... ببریمت توی تخت. ‫- باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫چیزی نیست.
‫رزالیند، تو رو از این مکان طرد می‌کنم.
‫جکس، می‌دونم گفتم تا هر وقت بخوای... ‫پیشت می‌مونم،
‫ولی... ریچارد همین الان پیام داد.
‫یه مورد اضطراری پیش اومده... ‫در مورد یه سری مدارک اسکرو
‫که قرار بود براش بفرستم.
‫به هر حال دیگه کارمون تقریباً تمومه، ‫پس... مرسی بابت همه‌ی کمک‌هات.
‫خواهش می‌کنم. ‫می‌دونم این چقدر برات مهمه.
‫آم...
‫خبرم کن، باشه؟
‫حتماً.
‫رزالیند، تو مطرودی.
‫خب، این دیگه باید اثر کنه.
‫ولی خب، محض احتیاط،
‫می‌دونم اینا معمولاً واسه خون‌آشام‌ها و گرگینه‌هاست.
‫- ولی آدم همیشه باید زیادی... ‫- دیوونه باشه؟
‫محتط باشه. می‌خواستم بگم محتاط.
‫باشه، هر کاری می‌خوای بکن، فقط به شرطی که ‫کارت با آب مقدس تموم شده باشه،
‫چون باید بذاریم این لایه رنگ تا صبح خشک بشه.
‫لعنتی! باز نه!
‫کاری از دست من برمیاد؟
‫مگه اینکه بتونی یه تابلو برق صدساله رو آپدیت کنی؟ ‫نه واقعاً.
‫ماشین، مربی‌گری، درس... ‫آخه کاری هم هست که بلد نباشی؟
‫باشه.
‫می‌تونی بس کنی.
‫کول.
‫می‌فهمم.
‫بعد از جدایی اوضاع مزخرفه،
‫حتی وقتی خودت اونی باشی ‫که رابطه رو تموم کرده.
‫اوهوم.
‫ولی اگه می‌خوای یه راهی ‫پیدا کنی که ازش بگذری،
‫می‌خوام بگم، من همیشه ‫پایه‌ی خوش‌گذرونی هستم.
‫یه لحظه. ببخشید.
‫من باید برم.
‫- کول؟ ‫- متاسفم.
‫می‌بینم که سرنخ من رو پیدا کردی،
‫که جهت اطلاع، دقیقاً ۱۸ ‫قدم با اینجا فاصله داره.
‫من که فقط ۱۷ قدم شمردم.
‫خب، قدم‌های بلندی برمی‌داشتی.
‫خب جواب آزمایش‌هام اومد.
‫دکتر سگیل و اون یکی متخصص ‫مغز و اعصاب گفتن چیزی نیست.
‫- هیچ نشونه‌ای از سکته‌ی خفیف نیست. ‫- خداروشکر.
‫و بابت اینکه تندی کردم معذرت می‌خوام.
‫فقط...
‫متنفرم از اینکه
‫دوباره اون ترس رو توی چشم‌هات ببینم.
‫می‌دونی، ما سعی کردیم طوری رفتار کنیم ‫که انگار همه چیز به حالت عادی برگشته،
‫ولی حقیقت اینه که برنگشته.
‫نزدیک بود بمیری.
‫خب که چی، یعنی از این به بعد ‫قراره واقعیت زندگی‌مون این باشه؟
‫که هر بار عطسه می‌کنم، فکر کنیم ‫دارم سکته می‌کنم؟ منظورم اینه که...
‫عزیزم، من... نمی‌خوام اینجوری زندگی کنم.
‫یادته وقتی ویل رو باردار بودم ‫چقدر ترسیده بودیم؟
‫آره. چندتا کتاب تربیت فرزند خوندیم؟
‫همه‌شون رو.
‫فکر کنم حتی اون کتاب ‫فرزندپروری پالئو رو هم خوندم
‫که هانا بهمون داده بود.
‫هیچکدوم‌شون نمی‌تونست ما رو واسه ‫وقتی که نگران شنواییش شدیم آماده کنه.
‫وقتی اون دکتر اومد داخل و گفت
‫باید آزمایش‌های بیشتری بگیریم.
‫می‌دونم.
‫و ما تمام شب بالای گهواره‌اش ایستادیم ‫و غصه خوردیم که چقدر باید احساس تنهایی کنه،
‫یا اینکه اصلاً می‌تونه حرف بزنه یا نه.
‫یا اینکه بقیه اذیتش می‌کنن یا نه. ‫ولی باهم حلش کردیم.
‫حمایتی که لازم داشت رو ‫براش فراهم کردیم و حالا نگاهش کن.
‫می‌دونم.
‫و بعدش هم که، هفت‌تای دیگه بهشون اضافه کردیم.
‫که واقعاً... آره، واقعاً دیوانه‌واره، ‫ولی همون کار رو کردیم.
‫به همدیگه تکیه کردیم.
‫مجبور شدیم دفاع منطقه‌ای بچینیم.
‫دقیقاً.
‫حالا که نگران همدیگه شدیم،
‫نباید واسه من تک‌روی کنی.
‫اوه.
‫تنها چیزی که می‌دونم از پسش برنمیام، ‫اینه که تنها با اون ترس زندگی کنم.
‫مجبور نیستی تنها باشی.
‫زودباش دیگه.
‫اگه مشکل از جعبه‌فیوز نباشه، ‫ممکنه فقط چندتا سیم شُل شده باشن.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫گریس بهم پیام داد.
‫گفت یه سری مشکلات برقی پیش اومده ‫و شاید بتونم کمک کنم.
‫خب، نمی‌تونی.
‫تا چند روز دیگه هم دستت ‫به هیچ برق‌کاری نمی‌رسه.
‫چرا نمی‌ذاری یه نگاهی بندازم؟
‫باشه.
‫فقط چندتا سیم رو سفت می‌کنم و بعدش میرم.
‫وقتی کارت تموم شد ‫همینطوری می‌ذاری میری؟
‫هر جوری و هر وقتی که دلت خواست ‫می‌ذاری میری، درست مثل دفعه‌ی قبل.
‫می‌خوای بمونم؟
‫نه، ولی تا وقتی که من نگفتم حق نداری بری.
‫می‌دونی که اون شبی که باهام به هم زدی، ‫مدام توی ذهنم بوده و عذابم داده؟
‫بارها و بارها توی سرم مرورش کردم،
‫تا بفهمم چی کار کردم، یا اینکه ‫واقعاً آدم کسل‌کننده‌ای بودم یا نه.
‫و بعد فهمیدم که این اصلاً ربطی به من نداره.
‫تو فقط عرضه نداری
‫به هیچکسی جز خودت اهمیت بدی!
‫- حق با توئه. ‫- باشه.
‫عالی شد. حالا نوبت خوددلسوزی شد.
‫خب، می‌دونی چی واقعاً کسل‌کننده‌ست؟
‫مشروب‌خوردن‌هات
‫و با این و اون خوابیدن‌هات
‫و بقیه‌ی اداهای پسر بد کول والتریت،
‫چون دلت واسه خودت می‌سوزه.
‫خب، جهت اطلاع،
‫دلم برات می‌سوزه چون من بالاخره ‫با دردی که بهم زدی کنار میام.
‫ولی تو هیچوقت از پشیمونیِ ‫چیزی که از دست دادی خلاص نمی‌شی.
‫و... آره.
‫وقتی سیم‌کشی رو درست کردی،
‫می‌تونی بری.
‫فکر کنم بالاخره خوابش برد.
‫باشه.
‫اوم...
‫- می‌خوای بمونم؟ ‫- نه. نه، لازم نیست بمونی.
‫مشکلی ندارم.
‫خیلی‌خب.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن.
‫هر چیزی که بود، باشه؟
‫الکس.
‫♪ تا جایی که می‌تونم، ‫ایمانم رو حفظ می‌کنم... ♪
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫چه کاری؟
‫همه چی رو به خاطر من ول می‌کنی.
‫هر وقت به چیزی نیاز دارم، ‫تو... همیشه هستی.
‫چون چرا نباشـم؟
‫یعنی، برام مهمـی.
‫تو بهترین دوستمی.
‫تو به من اهمیت میدی
‫در حد یه دوست صمیمی؟
‫♪ من گم می‌شدم ♪
‫♪ بدون تو ♪
‫♪ فکر کنم گم می‌شدم ♪
‫- ♪ من گم می‌شدم ♪ ‫- ♪ بدون تو ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ من گم می‌شدم ♪
‫♪ بدون تو... ♪
‫معذرت می‌خوام. ‫معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام.
‫اون... یه اشتباه بود.
‫ببین،... روز طولانی‌ای بوده،
‫و خب، منظورم اینه که تو با دیلن هستی.
‫و بوسیدن دوست‌دختر یه نفر دیگه، کار من نیست.
‫نه، منم همینطور. منم همینطور.
‫آخرین چیزی که دلم می‌خوام، ‫خیانت کردن به دیلنـه.
‫آره، همونطور که گفتم، ‫فقط... روز طولانی‌ای بوده.
‫خب...
‫فکر کنم کل بساط برقی دیگه ردیف شده؟
‫آره.
‫مطمئنی از دستم عصبانی نیستی که به کول پیام دادم؟
‫نمی‌خوام دروغ بگم،
‫از اینکه بهم خبر می‌دادی ‫استقبال می‌کردم، اما...
‫باید یه سری شیاطین رو از خودم دور می‌کردم،
‫واسه همین... فکر کنم آخرش ‫همه چیز یه جورایی خوب پیش رفت.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اگه دیر برسم خونه مامانم منو می‌کشه، ‫ولی بدم میاد اینجا تنهات بذارم.
‫قول میدم مشکلی ندارم.
‫فقط باید کار بستن در این ‫قوطی‌های رنگ رو تموم کنم
‫تا خشک نشن.
‫باشه.
‫خب، محض احتیاط یکم ‫آب مقدس برات می‌ذارم.
‫- باشه. ‫- خوبه که دونستم.
‫خیلی‌خب. می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫رزالیند؟
‫اگه واقعاً اینجا منتظر دوست‌پسرت موندی،
‫لایق بهتر از اینایی.
‫پس دیگه وقتت رو واسش تلف نکن.
‫می‌تونی ازش بگذری.
‫من حواسم به اوضاع هست.
‫پسر، کدوم گوری بودی؟
‫اهمیتی نداره.
‫منظورت چیه؟ رفیق، همه‌ی اینا واسه توئه.
‫آره، جات خالی بود.
‫نه، بیخیال. حوصله‌ی نوشیدن ندارم.
‫باشه. پس حوصله‌ی چی رو داری؟
‫خدا.
‫- حالشون خوبه؟ ‫- اصلاً خوب نیست.
‫- چی؟ چی شد یهو؟ ‫- بریم! یالا! زود باش!
‫خیلی خفن شروع شد، ولی خیلی سریع افتضاح شد.
‫- اون چی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫پسر، نمی‌دونستم اینقدر خطرناکه. ‫نیازی نیست این کار رو بکنی.
‫آره.
‫لازمه.
‫♪ لعنتی، من معرکه‌ام ♪
‫♪ استخون‌هام مثل فلزن، داداش ♪
‫♪ درد، ماده‌ی شیمیایی منه ♪
‫♪ من یه حرفه‌ای‌ام ♪
‫♪ من ضربه رو می‌خورم، پسر ♪
‫♪ بهم بگو جان ویک، بلند شو ♪
‫♪ از میون بزرگترین‌ها ♪
‫♪ تو درجه دویی ♪
‫♪ من تراز اولم ♪
‫♪ دارم پرقدرت میام، پرقدرت، پرقدرت ♪
‫♪ آماده باشی یا نه، یا نه، یا نه ♪
‫♪ چیزی که دارم رو می‌خوای، ‫می‌خوای، می‌خوای ♪
‫♪ نمی‌تونی، چون من اون بالاهام، تو اوجم ♪
‫♪ دارم گرد و خاک به پا می‌کنم ♪
‫♪ دارم میام بالا، دوباره برگشتم تو گود ♪
‫♪ چوبه‌های دار دارن میان، بیاریدشون بالا ♪
‫♪ عالی‌جناب صدام کن، دارم چکش رو می‌کوبم ♪
‫♪ چون من پادشاه این خیابون‌هام ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ چون من پادشاه این خیابون‌هام ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ من پادشاه نخبه‌ی این خیابون‌هام ♪
‫♪ صبر کن، فقط یه لحظه صبر کن ♪
‫♪ هنوز استیج منه، پس جا نمی‌زنم ♪
‫♪ آهنگ رو پخش نکن، هنوز دارم حرف می‌زنم ♪
‫♪ زنگوله‌ی بیشتری بهم بده، ‫مثل کریستوفر واکن میام تو ♪
‫♪ پس حواست به پول‌هات باشه ♪
‫♪ پا می‌ذارم روی خط‌ها تا بدبختت کنم ♪
‫♪ هرچی با خودت آوردی رو جمع کن ♪
‫♪ فقط ساکت بمون، مثل چارلی چاپلین ♪
‫- ♪ من مثل گودزیلا‌ام ♪ ‫- ♪ زیلا، زیلا ♪
‫- ♪ زنجیرها نمی‌تونن منو نگه دارن ♪ ‫- ♪ منو، منو ♪
‫- ♪ من مایه وحشتم ♪ ‫- ♪ وحشت، وحشت ♪
‫♪ پادشاه این خیابون‌ها ♪
‫♪ دارم گرد و خاک به پا می‌کنم ♪
‫♪ دارم میام بالا، دوباره برگشتم تو گود ♪
‫♪ چوبه‌های دار دارن میان، بیاریدشون بالا ♪
‫♪ عالی‌جناب صدام کن، دارم چکش رو می‌کوبم ♪
‫♪ چون من پادشاه این خیابون‌هام ♪
‫♪ اوه ♪
‫- ♪ اوه ♪ ‫- ♪ چون من، چون من ♪
‫♪ چون من پادشاه این خیابون‌هام ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ من پادشاه نخبه‌ی این خیابون‌هام ♪