‫آنچه در استرلینگ پوینت گذشت...
‫امروز یه سری مدرک ‫توی دفتر بابام پیدا کردم.
‫گوردون قبل از مرگش، ‫بابام رو قیم رامونا کرده بوده.
‫یعنی این‌طور به نظر می‌رسه‌ که بابات، ‫بابای رامونا هم هست؟
‫جو، امیدوارم هنوزم ‫از نوار میکس خوشت بیاد.
‫بچه همین الان لگد زد.
‫از روز تولد متنفرم. حس می‌کنم ‫به مرگ نزدیک‌تر شدم.
‫فردا یه تولد مهم پیش رو داری. ‫داره ۱۸ سالت می‌شه، آنی.
‫می‌تونم یه کار ‫خاص برات بکنم؟
‫می‌تونم امشب ببرمت بیرون؟
‫سلام. سلام. سلام.
‫سلام. این مهمونی منه.
‫هیچ‌کی رو اینجا نمی‌شناسم.
‫- سلام. ‫- یه چیزی برات گرفتم.
‫واقعاً راضی به زحمتت نبودم.
‫خیلی لطف کردی. عاشقشم.
‫- امروز تولد آنیه. ‫- اوه.
‫- به سلامتی آنی! ‫- به سلامتی آنی!
‫- تولدت مبارک. ‫- ممنون.
‫- آره، تولدت مبارک! ‫- آره!
‫- دم دخترمون گرم! ‫- پسر، ما...
‫بابت قضیه‌ی استیسی مالوری متأسفم.
‫کار احمقانه‌ای کردم، خودم می‌دونم، ‫ولی خواهش می‌کنم من رو از خودت نرون.
‫تو بهترین اتفاق ‫زندگی منی...
‫و نمی‌خوام از دستت ‫بدم یا اذیتت کنم.
‫نمی‌دونم که...
‫می‌خوای سکس کنیم؟
‫- قبلاً رابطه داشتی، نه؟ ‫- آره، خیلی زیاد.
‫وای، خدای من.
‫آنی؟
‫بابا.
‫- تو... چی؟ ‫- داری چی‌کار...
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- اینجا می‌مونی؟
‫- چون آخه دنیس گفت... ‫- نه، من... نمی‌مونم.
‫- راستش داشتم می‌رفتم. ‫- اوه.
‫اوه، سلام. خیلی ممنون.
‫بده من. خب...
‫دلار آمریکا قبول می‌کنی؟ ‫دلار کانادایی ندارم.
‫نه بابا، ایشون... آلیسه.
‫دوستمه.
‫اوه، آره.
‫توی هواپیما ‫با هم آشنا شدیم.
‫نمی‌دونستم قبلاً ‫با هم دوست شدین.
‫ببین، می‌شه بریم داخل تا بتونیم، ‫خب، حرف بزنیم؟
‫باید... نه، ‫من می‌خوام برم خونه.
‫نه، حتی به یکی از زنگ‌هامم جواب ندادی. ‫قضیه چیه؟
‫بعداً بهت می‌گم.
‫- کی؟ ‫- بعداً.
‫- کی مثلاً؟ ‫- بعداً. همه‌چیز ردیفه.
‫هی! آنی.
‫- نه، مشکلی نیست! ‫- هی.
‫راه‌ی داره من رو هم برسونی؟
‫باشه.
‫آنی، چه ساعتی؟
‫شام. حدودای شام.
‫می‌شه... مواظب باشی.
‫فقط برو، خواهش می‌کنم، ‫تا جایی که می‌تونی سریع برو.
‫آلیس، من...
‫وای، خدای من. وای، خدایا... ‫لطفاً اون‌ور رو نگاه کن.
‫حالم خیلی...
‫ای خدا!
‫- وای، خدای من. ‫- کمک.
‫اوه اوه.
‫زیادی خوش گذشت؟
‫- زیادی شات زدم. ‫- آها. باشه.
‫الکل کلاً سمه. ‫این رو می‌دونستی؟
‫آره، این‌طور می‌گن.
‫اشتباهه که فقط وقتی بهش نیاز ‫داری خدا رو باور داشته باشی؟
‫ای خدا. بیا، این رو بخور. ‫حالت بهتر می‌شه.
‫ولی آروم بخورش ‫تا بالا نیاری.
‫همین الانشم آوردم.
‫هی، این اشک خماریه؟
‫یا اشک بابت یه چیز دیگه؟
‫خب...
‫من یه هرزه‌م. پس...
‫چی؟
‫اوهوم.
‫آره. خیلی زیاده‌روی کردم.
‫- درسته. ‫- بعدش پشت‌سرهم سیگار کشیدم.
‫- وای. باشه. ‫- و بعدش من...
‫با روری رفتم خونه‌ش.
‫- وای، خدای من. ‫- آره. و یه کارهایی کردیم.
‫- کارهای خاک‌برسری. ‫- وای.
‫بهش گفتم قبلاً ‫از این کارهای خاک‌برسری کردم.
‫این‌قدر نگو «کارهای خاک‌برسری». ‫با هم سکس کردین یا نه؟
‫با روری سکس کردی؟ ‫یا خود خدا...
‫- هیس! ‫- ببخشید. آخه پشمام ریخت.
‫می‌دونم. احساس می‌کنم ‫کلاً مغزم کار نمی‌کرد.
‫انگار مغزم رو ‫یه جا جا گذاشتم.
‫مگه خودت نمی‌خواستی ‫این کار رو بکنی؟
‫نه، می‌خواستم. ‫خیلی‌خیلی دلم می‌خواست.
‫خب. این که خوبه.
‫نه، الان بابتش استرس دارم.
‫طوری نیست. آروم باش.
‫عجیبیش همینه. تا حالا پیش ‫نیامده بود در لحظه چیزی بخوام...
‫و بعد انجامش بدم.
‫و الان پیش خودم می‌گم، ‫این قضیه‌ی آلیس رو خراب می‌کنه؟
‫مگه بین تو و آلیس خبریه؟
‫یعنی حس می‌کنم یه کششی هست، ولی...
‫- خب. ‫- ولی دیگه نخواهد بود،
‫بعد از اینکه من رو موقع بیرون ‫اومدن از خونه‌ی روری دید.
‫- آره، خب... ‫- حدس بزن دیگه چی شد.
‫بابام هم اونجا بود.
‫- بابات برای چی اونجا بود؟ چی؟ ‫- برای...
‫اینکه زندگی من رو نابود کنه، لابد؟
‫- خب. ‫- که من رو بابت از دست دادن بکارت‌ام سرزنش کنه،
‫- اونم همین‌طوری یه‌هویی. ‫- آره بابا، سخت نگیر.
‫باورم نمی‌شه همین‌طوری یه‌هویی ‫باکره‌بودنم رو از دست دادم.
‫نه، انگار اصلاً خودم نیستم. من...
‫از کار بعدی که ‫ممکنه بکنم می‌ترسم.
‫نکنه برم بانک بزنم؟
‫نکنه کانال یوتیوب بزنم؟ ‫نکنه خواننده بشم؟
‫یه‌کم آب بخور. خب؟
‫این خوبه. خوبه که آدم ‫بعضی وقت‌ها بی‌پروا باشه.
‫این مهمه. خیلی مهم‌تر ‫از هر چیزیه که...
‫بهت تلقین کردن که مهمه، مثل...
‫مثل ریاضی.
‫- می‌دونی؟ ‫- نه، اتفاقاً خیلی مهمه.
‫آره. آره. کاملاً. من فقط...
‫پسر، ببین چقدر تغییر کردی، ‫بزرگ شدی و رشد کردی.
‫اول تابستون، ‫داشتی به خودت دروغ می‌گفتی...
‫ دوست‌پسرت ‫که تابلو بود گیه...
‫الانم که با یکی خوابیدی.
‫یه جورایی خفنه.
‫آره بابا، ‫دلیلی نداره احساس گناه کنی.
‫اصلاً و ابداً.
‫داشتی در لحظه زندگی می‌کردی.
‫این همون کاری بود که دلت می‌خواست بکنی. ‫و خب دیگه.
‫چیزی نبود که براش ‫برنامه‌ریزی کرده باشی،
‫ولی زندگی، راه خودش رو می‌ره.
‫- چی؟ ‫- عجب. این رامونای عاقل...
‫و خوشحال از کجا اومده؟
‫دیشب چه خبر بوده؟
‫اومم...
‫فکر کنم، خب، یه جورایی بین ‫من و اون اتفاقایی افتاد.
‫یعنی جفتمون توی یه شب ‫باکره‌بودنمون رو از دست دادیم؟
‫نه بابا. من باکلاسم...
‫و شب اول باهاش نخوابیدم.
‫دیگه عمراً بهت چیزی بگم،
‫- هیچ‌وقت هیچ‌وقت. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫صبر کن، فضولیم گل کرد. ‫درد هم داشت؟
‫از کاندوم استفاده کردین؟
‫اصلاً چطوری بلد ‫بودی چی‌کار کنی؟
‫جدی می‌گم.
‫بگی‌نگی.
‫آره.
‫و نمی‌دونم.
‫می‌تونم یه چیز ‫خجالت‌آور بهت بگم؟
‫اینکه نمی‌تونی فرق...
‫جوراب آبی ‫و زرد رو تشخیص بدی؟
‫خب، راستش قرمز و سبزه.
‫و می‌دونم به نظرت ‫کوررنگی من جذابه.
‫آره، واقعاً.
‫واقعاً خیلی جذابه.
‫- واقعاً؟ ‫- به نظرم خیلی شگفت‌انگیزه.
‫نه، قضیه یه چیز دیگه‌ست.
‫بگو، ولی هیچ‌وقت لازم ‫نیست جلو من خجالت بکشی...
‫کلاً خودمونی باش باهام.
‫راستش خیلی مسخره‌ست.
‫مطمئنم این‌طور نیست.
‫من یه حس ناامنی عجیبی ‫دارم درباره‌ی...
‫این قسمت بدنم داره.
‫همین‌ها.
‫چرا؟
‫نه بابا، اینا که حرف ندارن.
‫تو که هنوز ندیدیشون.
‫حتماً که نباید ببینمشون که بفهمم.
‫یه جورایی رو مخمه.
‫طوری که خودم هم حتی دوست ‫ندارم بهشون نگاه کنم.
‫می‌خوای بهم بگی،
‫کجاشون خجالت‌آوره؟
‫هر چی بگی حالم بد نمی‌شه.
‫خب، چیه؟
‫نه بابا. مگه مهمه؟ ‫کی اهمیت می‌ده؟
‫- برای من مهمه. عجیبه. ‫- اصلاً چیز بدی نیست، رامونا.
‫- عجیبه. ‫- نه، نیست.
‫هیچ چیز عجیبی وجود نداره. ‫خدای من.
‫تو خیلی زیبایی.
‫همه‌چیزت قشنگه.
‫لطف داری.
‫ولی اگه نخوای، ‫اصلاً نیازی نیست نشونم بدی.
‫هنوزم برام ‫بی‌نهایت جذابی.
‫این حرف‌ها رو به همه‌ی ‫دخترها می‌زنی؟
‫من هیچ دختر ‫دیگه‌ای رو نمی‌شناسم.
‫تو هم سردرد خماری داری؟
‫- سلام. ‫- وای نگو.
‫- اوضاع این‌طوریه؟ ‫- اوه.
‫یه‌کم از... نه، ‫- طوری نیست، طوری نیست.
‫لعنتی، ببخشید.
‫خب...
‫ببخشید، ‫بابام رفتار عجیبی داشته؟
‫بیشتر توی بالکن بود. ‫زل زده به ناکجا.
‫این اتفاقاً براش ‫کاملاً عادیه.
‫- آره. ‫- نگران نباش.
‫باباهای کم‌حرف. من کلاً توی کل عمرم ‫هشت بار شنیدم بابام حرف بزنه.
‫- این یه مریضی همه‌گیره. باید بهشون کمک کنیم. ‫- آره.
‫ممنون که گذاشتی این شام عجیب ‫رو اینجا بخوریم.
‫- شام خانوادگی، یا هر چی که هست. ‫- نه بابا، این چه حرفیه.
‫قشنگ با اینجا جور شدین.
‫چی؟
‫امروز صبح خداحافظی نکردی.
‫اوه، ببخشید. من...
‫خب... نمی‌خواستم بیدارت کنم.
‫همیشه بیدارم کن.
‫جدی؟
‫خیلی‌خب. می‌رم به مامانم پیله کنم ‫تا بذاره یه‌کم تنها باشین،
‫چون اصلاً بلد نیست ‫موقعیت رو بسنجه.
‫- باشه. ‫- یالا، بیا.
‫ممم.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫اسپاگتیش حرف نداره.
‫خوبی؟ حالت خوبه؟
‫- نه، یه چیزی پرید تو گلوم. ‫- یه‌کم آب بخور.
‫آره.
‫ببین، من... درست ‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫می‌تونی با عذرخواهی ‫کردن شروع کنی.
‫مخصوصاً برای اینکه ‫بهمون نگفتی...
‫یه جزیره‌ی ۲۲.۷ ‫میلیون دلاری داریم.
‫- کانر، الان وقتش نیست. ‫- بعداً می‌تونیم درباره‌ش حرف بزنیم.
‫چرا تو همیشه طرف ‫اون رو می‌گیری؟
‫خب اون بود که اومد اینجا ‫و زندگی همه رو به هم ریخت.
‫چرا برای یه بار هم که شده ‫نمی‌فرستیش توی اتاقش؟
‫من این کار رو... ‫کانر، خواهش می‌کنم.
‫می‌خوام یه‌کم هوا بخورم.
‫داری می‌ری؟
‫آره، باید بره ویپ بکشه.
‫آره، صدات رو می‌شنوم.
‫خیلی‌خب. خب...
‫خب فقط امیدوارم الان درک کنی که چرا ‫نمی‌تونستم قضیه‌ی رامونا بهت بگم،
‫چون اون‌طوری باید رابطه‌ی ‫مخفیانه‌ی مامانت رو هم لو می‌دادم.
‫نمی‌خواستم طوری بزرگ بشی که ‫چنین ذهنیتی نسبت بهش پیدا کنی...
‫و همین‌طوری هم بعد رفتنش اوضاع ‫به اندازه‌ی کافی سخت بود.
‫چی شد، بابا؟
‫ما تقریباً شش سال داشتیم ‫تلاش می‌کردیم بچه‌دار بشیم و خب،
‫لقاح مصنوعی هم انجام دادیم...
‫...و بعد از اینکه دوره‌ی ‫آخر هم شکست خورد...
‫دیگه به مشکل خوردیم.
‫و، خب...
‫از هم جدا شدیم.
‫موقتی بود.
‫ولی بعدش به خاطر شماها ‫باهامون تماس گرفتن.
‫شماها تمام چیزی بودین ‫که آرزوش رو داشتیم، برای همین،
‫سعی کردیم با هم بسازیم، ‫همه‌مون کنار هم.
‫ولی مامانت دیگه نمی‌خواست ‫توی نیویورک زندگی کنه.
‫و دیگه کار مالی هم ‫نمی‌خواست بکنه...
‫و زندگی‌ای که ساخته ‫بودیم رو نمی‌خواست،
‫برای همین منم... سعی کردم ‫بهش فرصت بدم تا خودش بفهمه...
‫چرا این‌قدر ناراضیه.
‫نمی‌دونم چرا ‫این‌قدر ناراضی بود.
‫ولی، خب...
‫عوض شده بود، ‫این تنها چیزیه که می‌دونم.
‫یعنی عوض شدنش چیز بدی بود؟
‫من این رو نگفتم. من...
‫مامانتون می‌خواست بیاد اینجا زندگی کنه ‫و من مخالفت کردم.
‫خیلی‌خب. چرا حضانت مشترک ‫یا یه چیزی شبیه این نگرفتین؟
‫همه‌ی راه‌ها جلو پامون بود.
‫ولی...
‫بعدش بهم گفت که بارداره.
‫پس تو به خاطر خیانتش ‫درخواست طلاق دادی؟
‫نه، مامانت درخواست طلاق داد ‫و حاضر نشد شماها رو برگردونه خونه.
‫مجبور شدم وکیل بگیرم و بیام اینجا ‫تا شماها رو با خودم ببرم خونه.
‫تو ما رو ازش جدا کردی؟
‫- نه! ‫- تو ما رو از مامانن جدا کردی؟
‫من بردمتون جایی که ‫توافق کرده بودیم بزرگتون کنیم.
‫یعنی خونه‌مون توی نیویورک.
‫مامانت می‌خواست شماها ‫پیش من نباشین.
‫می‌دونستی با جو رابطه داره؟ ‫و اینکه رامونا بچه‌ی اونه؟
‫- کی این رو بهت گفت؟ ‫- همون پسره... جو که توی اسکله‌ست؟
‫من و آلیس تازه فهمیدیم، ‫ولی تحت هیچ شرایطی نباید به رامونا بگی.
‫چون رامونا الان خوشحاله،
‫نمی‌تونم یه شوک دیگه بهش وارد کنم.
‫اگه تو و آلیس با هم باشین، ‫این رابطه با محارم حساب می‌شه، نه؟
‫ببخشید؟
‫- گندت بزنن، خفه شو. ‫- آخه اگه جو بابای رامونا باشه،
‫- درست نمی‌دونم دنیا چطور می‌چرخه... ‫- آلیس بچه‌ی جوئه؟
‫...ولی فکر کنم ‫رابطه با محارم می‌شه.
‫آنی، تو نمی‌تونی ‫این کار رو بکنی.
‫نباید با اون بچه بگردی.
‫این دیگه چه حرف مفتیه داری می‌زنی. ‫من دارم سعـ...
‫- واقعاً مفته؟ ‫- اصلاً می‌فهمی چی می‌گی؟
‫- خودت صدای خودت رو نمی‌شنوی؟ ‫- از من چه توقعی داری...
‫- بعد از اون بلایی که سر مامانت اومد؟ ‫- مگه چه بلایی سرش اومد؟
‫چون از نظر من ‫این‌طور میاد که...
‫اون توی ازدواجش ‫ناراضی بود...
‫و همین‌طور توی زندگی و کارش،
‫برای همین اومد اینجا ‫تا اوضاع رو بهتر کنه...
‫و من نمی‌فهمم کجای ‫این کار مسخره‌ست.
‫چون وقتی اومد اینجا و پاک زد به سرش ‫ماجرا این بود.
‫باشه.
‫خب، ممنون که اومدی ‫عذرخواهی کنی.
‫واقعاً نمایش ‫خیره‌کننده‌ای بود.
‫اوف!
‫عزیزم، هنوز خمار دیشبی؟
‫عزیزم، ‫واقعیتش احتمالاً آره.
‫صحبتت با بابات چطور پیش رفت؟
‫خب... افتضاح بود.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫- ای بابا، متأسفم. ‫- عیب نداره. مهم نیست.
‫مرسی.
‫آره، انگار...
‫خیلی سنگینه، ‫واقعاً نمی‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫به نظرم باید فقط...
‫دکمش رو بزنی و بگی ‫از اینجا گم شه بیرون.
‫- آره، واقعاً. ‫- بره گم شه.
‫- خیلی دلم می‌خواد این کار رو بکنم. ‫- خب بکن.
‫- تو می‌تونی به جام این کار رو بکنی؟ ‫- به نظرم خودت باید بکنی.
‫چون واقع‌بینانه نگاه کنیم، ‫می‌دونیم که من این کار رو نمی‌کنم.
‫هی، اگه می‌خوای باهاش روبه‌رو نشی، ‫جمعه با ما بیا اجرای میپل.
‫خیلی خوش می‌گذره. ‫حسابی تفریح می‌کنیم.
‫همه‌مون اونجا می‌خوابیم و می‌مونیم، ‫چون دوره‌ی آخره.
‫همه‌ی بچه‌ها رفتن. ‫یه مهمونی واقعیه.
‫الان فکرم خیلی درگیره ‫و حوصله‌ی هیچ کاری رو ندارم.
‫ولی مرسی.
‫درسته، ولی مگه دارویی بهتر ‫از این برای بی‌حوصلگی هست که...
‫بشینی اجرای بچه‌های ‫بی‌استعداد رو ببینی؟
‫حالت رو بهتر می‌کنه.
‫چقدر بی‌استعداد؟
‫- این کارتته؟ ‫- خب...
‫نه.
‫این کارتته؟
‫نه.
‫- وای خدای من، طاقتش رو ندارم. ‫- می‌دونم. اون کلاه کوچولوش رو نگاه.
‫این کارتته؟
‫خب...
‫نه.
‫چرا کارت‌ها این‌قدر بزرگن؟
‫آفرین، میپل!
‫- آفرین میپل! ‫- آره!
‫- خداحافظ، میپل. ‫- خداحافظ، میپل!
‫- تا سال دیگه. ‫- خداحافظ!
‫میپل، عزیزم!
‫این اجرا جوری هوش از سرم پروند...
‫که باید روش تحقیق بشه، مرسی.
‫حسابی ترکوندین.
‫آره مامان، واقعاً ترکوندیم.
‫واقعاً همین‌طور بود.
‫- عالی بود. بهت افتخار می‌کنم. ‫- معرکه بود.
‫- یادت موند؟ ‫- آره، یادم بود.
‫- بفرمایید. ‫- اینم گزارش مفصل!
‫می‌تونی یه خلاصه از اتفاقات ‫این هفته برامون بگی؟
‫مو به مو تعریف کن. ‫می‌خوام همه‌چیز رو بشنوم.
‫خب، توی بازی بداهه ‫خیلی بهتر شدم.
‫- آره، بعدش؟ ‫- خب.
‫تیراندازی با کمان رو امتحان کردم. ‫کار من نبود.
‫بازی فتح پرچم کردیم، ‫پریود هم شدم.
‫- بعدش این دستبند باحال رو درست کردم... ‫- صبر کن، چی؟
‫- پریود شدی؟ ‫- وای خدای من، تبر... واقعاً...
‫- تبریک می‌گم. ‫- به جهنم خوش اومدی.
‫آخ جون، پریود.
‫خواهش می‌کنم بس کنید. ‫همه این مسخره‌بازی رو...
‫باورم نمی‌شه اونجا نبودم. ‫این یه اتفاق بزرگه.
‫خیلی اتفاق مهمیه. ‫باید جشن بگیریمش.
‫برات یه تاج پریود ‫درست می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- تاج پریود.
‫خواهش می‌کنم، نه.
‫خب، باشه. پوست دارچین می‌خوام ‫با ریشه‌ی گل صدتومانی سرخ.
‫- باز شروع کرد. ‫- فکر نکنم بشه جلوش رو گرفت.
‫نه، متأسفم.
‫مواظب پیچک سمی باش.
‫وایستا ببینم. ببخشید. ‫الان گفتی گوش موسیقیایی فوق‌العاده‌ای داری؟
‫اوه!
‫- خب، این‌طوریه که... ‫- خیلی باحاله.
‫...اجداد باستانی ما خون پریودشون رو ‫مستقیم می‌ریختن روی زمین...
‫- به عنوان هدیه. ‫- اجداد کی؟
‫- چه جالب و باحال. ‫- آره، واقعاً باحاله.
‫بعدش اولین خون رو مستقیم ‫زیر زمین دفن می‌کنن...
‫و روش یه درخت می‌کارن.
‫خب، اولین خون من همه‌جای شلوار ‫پیژامه‌ی پشمی‌ام مالیده شده، پس...
‫میپل، خواهش می‌کنم، ‫این یه لحظه‌ی مهم توی زندگیته.
‫آخه اصلاً چیز مهمی نیست. یعنی...
‫خب، البته اون‌قدرها هم،
‫بی‌اهمیت نیست.
‫مگه نه؟ ‫این مراسم گرفتن هیجان‌انگیزه.
‫خیلی باحاله خواهری داری ‫که این کار رو برات بکنه.
‫من حتی... ‫حتی به هیچ‌کس نگفتم.
‫- چرا؟ ‫- چون کسی رو نداشتم...
‫- نه خواهری، نه مامانی که بهش بگم. ‫- ممم.
‫این حرفم خیلی غمناک‌تر از ‫اون چیزی شد که می‌خواستم بگم. ببخشید.
‫نه، خب الان داری به ما می‌گی، پس...
‫راست می‌گی. بچه‌ها، ‫من پریود شدم.
‫- آفرین. ‫- دمت گرم.
‫- خبر فوری. ‫- برات یه جوشونده درست کردم برای دل‌دردت.
‫اصلاً دل‌درد ندارم.
‫باشه، حالا صبر کن.
‫بار اولش به طرز فریبنده‌ای راحته، ‫ولی بعدش...
‫یه‌کم بدتر می‌شه‌و...
‫آره بابا. ‫مال من که وحشتناکه.
‫قشنگ مثل صحنه قتل می‌شه.
‫- اولش خوبه، ولی بعدش بدتر می‌شه. ‫- لخته‌های خون میاد.
‫- لخته‌لخته؟ ‫- آره.
‫- ولی یه جورایی آدم سبک می‌شه. ‫- انگار یکی با مضراب داره می‌کوبه...
‫توی شکمت، ‫همین‌طوری تق‌تق‌تق... - آره.
‫انگار داربست ‫بستن تو رحم آدم.
‫جوری که باید کف ‫حموم مچاله بشی.
‫بچه‌ها، من دیگه ‫شناکنان می‌رم خونه.
‫نه، نه، نه، نه، نه. هی، ‫طوری نیست. اون‌قدرها هم بد نیست.
‫- خب، راستش... ‫- چرا، هست...
‫من هوات رو دارم.
‫خب، یه ایده دارم.
‫تا سه می‌شمارم، می‌شه لطفاً ‫همه‌مون رو به سیاره‌ی مشتری زوزه بکشیم؟
‫- من که عمراً زوزه بکشم. ‫- ایده‌ی خوبیه.
‫- بی‌خیال دیگه. ‫- بیاین انجامش بدیم.
‫- آره.
‫آره، برو که رفتیم. آماده‌این؟
‫خب... یک، دو، سه.
‫یالا، یالا.
‫به‌خاطر دوستمون ‫این کار رو بکنین.
‫- یه‌کم باهاش راه بیاین. ‫- یالا دیگه.
‫- خب، آماده؟ ‫- باشه.
‫- ملکه‌ میپل. ‫- ملکه‌ میپل.
‫- درود بر میپل، ملکه‌ی پریود ما. ‫- درود بر ملکه‌ی پریودمون.
‫- یالا، یالا. ‫- نه، بمون، بمون، بمون، بمون، بمون.
‫- پریود، پریود، پریود... ‫- پریود، پریود، پریود،
‫پریود، پریود، ‫پریود، پریود. -...
‫...پریود، پریود، ‫پریود، پریود.
‫شاید این فایده‌ی ‫پریود شدن باشه.
‫که بقیه‌ی عمرت، هر ماه ‫تو رو رو دست ببرن.
‫- آره. ‫- ولی ارزشش رو نداره. اوه!
‫اوه!
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ام، ببخشید اگه داشتین ‫اینجا می‌خوابیدین،
‫می‌تونم برم یه جای دیگه، آخه...
‫مشکلی نیست. ده تا تخت ‫دوطبقه اینجا هست.
‫بچه‌ها، لطفاً ‫قضیه رو عجیبش نکنین.
‫باشه.
‫- خودش این نقشه رو کشیده بود. ‫- آره، کار خودش بود.
‫من واقعاً می‌تونم لب ساحل بخوابم. چیزه...
‫روی شن‌ها بخوابی؟
‫- آره. ‫- دیوونگیه.
‫- چی؟ ‫- باید همین‌جا بخوابی.
‫- باشه. ‫- روی تخت. من هیچ مشکلی ندارم.
‫- عالیه. ‫- ولی دمت گرم، کار سختیه. باحاله.
‫- عالیه. ‫- من که راحتم.
‫دمت گرم.
‫مرسی.
‫به نظرت...
‫به نظرت باید ‫قضیه‌ی رامونا رو چی‌کارش کنیم؟
‫تمام روز فکرم درگیرش بود.
‫آره. خب...
‫نوار رو گذاشتم ‫یه جایی که بابام ببینه.
‫ولی هنوز چیزی نگفته.
‫جداً؟ متأسفم.
‫واقعاً حالم گرفته بود. خیلی...
‫چی؟ نه. نه، نه، ‫اصلاً این‌طور نباشه.
‫ناراحت نباش. اون خودش ‫باید با رامونا حرف بزنه.
‫خب اون بزرگ‌تره. مثلاً...
‫یا حداقل ادعاش می‌شه.
‫آره.
‫بابات داره ‫مجبورت می‌کنه بری؟
‫آره.
‫به‌خاطر اتفاق اون ‫روز معذرت می‌خوام.
‫غافلگیر شدم و...
‫- فدای سرت. ‫- من...
‫آره.
‫من با روری رابطه‌ای ندارم.
‫- باشه. ‫- منظورم... نه اینکه فکر کنم...
‫برات مهمه که باهاشم یا نه، فقط...
‫و...
‫- فهمیدم. ‫- نه...
‫برات مهمه؟
‫جواب نده. ‫ببخشید که این رو پرسیدم.
‫ببخشید که پرسیدم.
‫اشکالی نداره.
‫آلیس، ببخشید. گاهی واقعاً ‫نمی‌تونم بفهمم ازم متنفری یا نه.
‫چی؟ چرا؟ چی می‌گی...
‫آره، ببخشید. من... ‫اگه متنفری هم مشکلی نیست. من...
‫فقط...
‫- چی؟ ‫- آنی، من...
‫متنفری؟
‫راستش حتی یک چیز هم به ذهنم نمی‌رسه ‫که توی وجودت دوست نداشته باشم.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫- بریم داخل؟ ‫- آره.
‫- آره، ما... ‫- عالیه. داره سرد می‌شه.
‫آره. آره.
‫- عالیه. ‫- باید بریم.
‫یه‌کم سرد شده.
‫- شب طولانی بود، نه؟ ‫- آره.
‫- میپل چقدر خوب بود؟ ‫- وای، فوق‌العاده بود.
‫آره.
‫- دیوانه‌کننده بود. خیلی خوب بود. ‫- آره.
‫خیلی بامزه بود.
‫- وای خدای من. ‫- آخ.
‫آنی، منم.
‫الو؟
‫ما تعطیلیم.
‫آره، برای این نیومدم.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم بچه‌هام رو تا جایی که ‫می‌شه سریع از اینجا می‌برم.
‫پس هیچ‌چیزی عوض نشده.
‫الان چی گفتی؟
‫کاملاً مطمئنم ‫شنیدی چی گفتم.
‫شنیدم حواست به رامونا نیست.
‫تو اصلاً چه خری هستی؟
‫زندگی چند نفر رو نابود کردی که حتی ‫زحمت بزرگ کردنش هم به خودت ندی؟
‫چطور با این عذاب وجدان زندگی می‌کنی مرد؟ ‫برای خودت چه داستانی می‌بافی؟
‫می‌دونی رفیق، تنها کسی که اینجا ‫داره داستان‌سرایی می‌کنه تویی.
‫باشه.
‫خب، پس می‌تونی به بچه‌ت بگی که ‫رابطه‌ش با آنی سر نمی‌گیره.
‫- چی گفتی؟ ‫- آره، درست شنیدی.
‫اون قرار نیست اشتباهاتی رو ‫که گُلدی کرد تکرار کنه.
‫تو خوب می‌دونی ‫چه اتفاقی برای...
‫گُلدی افتاد و مطمئناً ‫تقصیر من نبود.
‫آره، تو فقط یه وسیله برای سرگرمی بودی. ‫کل این خراب‌شده فقط مایه‌ی حواس‌پرتیه.
‫این بزرگ‌ترین ‫اشتباه زندگی‌ش بود.
‫یا اینکه رفت نیویورک ‫تا با تو باشه؟
‫- چون دوباره برگشت اینجا. ‫- آره،
‫منطقی فکر نمی‌کرد.
‫وقتی بچه‌هاش رو ازش گرفتی، ‫خودت منطقی فکر می‌کردی؟
‫اون خودش بچه‌ها رو ‫از من گرفت.
‫توی نصفه‌شب با یه وکیل ‫لعنتی سر و کله‌ت پیدا شد،
‫استیون.
‫فکر می‌کنی خودم ‫این رو می‌خواستم؟
‫اینکه بلایی که سرش اومد ‫از درون نابودت نمی‌کنه،
‫- اونم تک‌تک روزهای زندگی‌ات... ‫- تو چه گهی می‌دونی مرد؟
‫خب، من می‌دونم که ‫دیگه دوستت نداشت.
‫می‌دونم حتی مطمئن نبود ‫هیچ‌وقت دوستت داشته یا نه.
‫لعنتی!
‫گندت بزنن مرد!
‫آه!
‫دیدی؟ ‫این اتفاقیه که میفته...
‫وقتی فکر می‌کنی اون‌قدرها ‫که هستی ضعیف نیستی.
‫لعنتی!
‫امروز خیلی با میپل ‫مهربون بودی.
‫نه بابا، اون ‫از این کار متنفر بود.
‫نه، این‌طور نیست.
‫فقط نمی‌خواستم حس کنه ‫مامانمون پیشش نیست، می‌فهمی؟
‫اومم.
‫ولی تو عالی بودی. ‫واقعاً می‌گم.
‫کاش من و آنی هم ‫همچین چیزی داشتیم.
‫شما هم خواهید داشت.
‫تو کل آینده‌ت رو با اون داری. ‫اون جایی نمی‌ره.
‫آره.
‫منم قرار نیست هیچ‌جا برم.
‫پس بهتره بهش عادت کنی.
‫باشه.
‫منم هیچ‌جا نمی‌رم.
‫- جداً؟ ‫- نه، واقعاً نمی‌رم.
‫پس بهتره با این قضیه ‫کنار بیای.
‫باشه.
‫تو خیلی زیبایی.
‫آنی؟
‫اومم؟
‫حس می‌کنم بچگی‌ام تموم شده.
‫نشده.
‫قول می‌دم تموم نشده باشه.
‫آسون‌تر می‌شه؟
‫پریود شدنت؟ ‫چون من هنوزم همه‌ش...
‫- شلوارم رو کثیف می‌کنم. ‫- نه! نه، منظورم بزرگ شدنه.
‫آه. خب...
‫می‌خوام کاملاً ‫باهات رک باشم.
‫نه.
‫اوه.
‫نه، ببخشید.
‫ببخشید. نباید این رو می‌گفتم. خب...
‫نه، این‌جور وقت‌هاست که بی‌مادری ‫من خیلی ترسناک خودش رو نشون می‌ده.
‫می‌فهمم چرا می‌ترسی.
‫مثلاً بزرگ شدن و تغییر ‫کردن و پیر شدن...
‫و حس بی‌اختیاری داشتن، واقعاً...
‫واقعاً وحشتناکه.
‫و لطفاً با شنیدن این حرفم حالت به هم نخوره، ‫ولی این اتفاق یه جورایی...
‫یه فصل جدیده، مگه نه؟
‫که خیلی هم هیجان‌انگیزه.
‫چیزی که الان حس می‌کنم ‫فقط یه حس عجیبه.
‫درکت می‌کنم.
‫ولی تا ابد این حس رو ‫نخواهی داشت.
‫خب، پس بچگی کی تموم می‌شه؟
‫فکر کنم... فکر کنم مثلاً،
‫وقتی که دیگه نگران ‫تموم شدنش نباشی؟
‫الان برمی‌گردم، باشه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوبی؟
‫آره.
‫فقط یادم نمیاد ‫چطور پریود شدم.
‫درسته.
‫آره.
‫یهو به ذهنم رسید که ‫چقدر این قضیه غم‌انگیزه.
‫من واقعاً اون ‫لحظه رو یادم نمیاد.
‫مثلاً...
‫مثلاً فکر کنم خودم تنهایی ‫رفتم مغازه و تامپون خریدم.
‫و توی یوتیوب سرچ کردم که ‫چطور باید ازش استفاده کنم؟
‫یه جورایی غم‌انگیزه.
‫فکر نمی‌کنم واقعاً ‫بچگی کرده باشم...
‫یعنی، طعم بچگی رو ‫چشیده باشم.
‫و هیچ‌کس هم نمی‌تونه کاری ‫کنه که حالم بهتر بشه،
‫چون بچگی‌ام تموم شده ‫و هیچ‌وقت هم برنمی‌گرده.
‫و به‌خاطر این موضوع خیلی از دست ‫بابام عصبانی‌ام. فکر کنم.
‫یعنی،
‫چرا این مسئولیت من بود که،
‫مثلاً، بچگی خودم رو بسازم؟
‫حس می‌کنم من... ‫من جور اون رو کشیدم.
‫می‌فهمی؟
‫من جور اون رو کشیدم. ‫فکر کنم نتونستم بچگی کنم،
‫تا اون بتونه غصه بخوره؟ ‫آخه چرا گذاشت من این کار رو بکنم؟
‫می‌دونی من هر سال روز ‫تولدم چی‌کار می‌کردم؟
‫خیلی خنده‌داره. ‫می‌رفتم پیش دکتر...
‫تا چکاپ سالانه‌م رو ‫انجام بدم.
‫چون فکر می‌کردم این همون ‫کاریه که آدم...
‫باید روز تولدش بکنه.
‫کی گذاشت من ‫این کار رو بکنم؟
‫تازه خودم هم ‫برنامه‌ریزی‌ش می‌کردم.
‫بی‌خود نیست که ‫از تولد متنفرم.
‫کاش اینجا یه کمد بود.
‫بچگی‌هام همه‌ش ‫می‌رفتم توی کمد...
‫بهم آرامش می‌داد. خب...
‫ولی برای یه آدم‌بزرگ عجیب نیست؟ ‫اینکه بره توی کمد بشینه؟
‫فکر کنم کلی کار مالیاتی ‫دارم که باید انجام بدم.
‫این‌طوری...
‫می‌دونم احتمالاً ‫همه همین حس رو دارن،
‫ولی کاش می‌تونستم ‫برگردم عقب...
‫و یه‌جور دیگه انجامش بدم.
‫چون این‌طوری احتمالاً ‫این وضعم نبود.
‫و اون‌وقت همه‌چیزم درست می‌شد.
‫خدای من. باورم نمی‌شه ‫این‌ها رو بهت گفتم.
‫آنی، ولی تو نیازی نداری... ‫نیازی نداری که درست بشی.
‫جدی می‌گم.
‫اون‌قدر پایه‌ای که...
‫رو ساحل بخوابی؟
‫باشه.
‫وای خدا.
‫- ممنون. ‫- یواش‌تر.
‫می‌خوای به وکیلم زنگ بزنم؟ ‫برای خودش یه پا کوسه‌ست.
‫نه، خوبم. چیزی نیست.
‫ولی اگه می‌تونی به بچه‌هام ‫بگی که کانادایی نیستن...
‫و راضی‌شون کنی با من برگردن خونه، ‫خیلی خوب می‌شه.
‫فقط براشون توضیح بده مالیات‌های ‫سوسیآلیستی چطور کار می‌کنه.
‫اون‌وقت با سر ‫برمی‌گردن نیویورک.
‫- آره، اون که صددرصد. ‫- مگه نه؟
‫حالت خوب می‌شه.
‫قول می‌دم.
‫آره.
‫اون خیلی وقته مرده، عزیزم.
‫باید خاکش کنی.
‫می‌شه برام یه قصه بگی؟
‫تا بی‌خیال فاجعه‌ی پیش رو ‫بشم و بتونم بخوابم؟
‫باشه. خب...
‫می‌تونم...
‫می‌تونم بهت بگم چطور ‫یه قایق کانو بسازی.
‫اگه برات جالبه.
‫- عالیه. ‫- تنها چیزیه که بلدم.
‫- دقیقاً همون چیزیه که لازم دارم. ‫- بسیار خب.
‫- همیشه برام سوال بود چطوری ساخته می‌شه. ‫- خب، خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه. آره.
‫خب، پس...
‫فکر کنم اولش باید تکه‌های مناسب ‫چوب کاج رو پیدا کنی، مگه نه؟
‫بعدش باید از یه ابذار ‫مخصوص استفاده کنی...
‫تا بهشون شکل بدی و چوب رو خم کنی، ‫ولی نباید بشکنه.
‫برای همین یه‌کم طول می‌کشه.
‫باید براش حوصله به خرج بدی.
‫و اینکه یه قایق کانو ‫فقط با تراشیدن...
‫اون رو از کجا پیدا کردی؟
‫آلیس گذاشته بودش بیرون.
‫احتمالاً برای تو؟
‫بسیار خب، آره. ‫چرا چیزی نگفتی؟
‫این اولین چیزیه که می‌خوای بگی؟ ‫جدی می‌گی؟
‫می‌خواستی بری؟
‫من که نرفتم.
‫سوالم این نبود.
‫عاشقش بودی؟
‫بی‌خیال دیگه. این...
‫داریم درمورد چیزی حرف می‌زنیم ‫که برای تقریباً ۲۰ سال پیشه.
‫جوون بودم، گیج شده بودم.
‫و همه‌ی این‌ها زمانی ‫اتفاق افتاد که من نبودم؟
‫اون هم با بچه‌مون؟
‫اون هم وقتی تنهایی داشتم ‫از مادر مریضم مراقبت می‌کردم.
‫- کیت، من... ‫- تو چی؟
‫این همون زندگی ‫بود که می‌خواستم.
‫وای، عالیه.
‫خیلی خوشحالم به چیزی ‫که می‌خواستی رسیدی.
‫منظورم این نبود.
‫رامونا بچه‌ی توئه؟
‫- می‌شه فقط... ‫- جو.
‫هست؟
‫و بهش نگفتی.
‫تو کی هستی؟
‫- صبح به‌خیر. ‫- سلام.
‫یه چیزی برات درست کردم.
‫شوخی می‌کنی!
‫- درست کردم. ‫- تو...
‫- وای، الانه که گریم بگیره. ‫- می‌دونم، ولی...
‫بعداً توی خلوت ‫خودم گریه می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- این... باورم نمی‌شه این کار رو کردی.
‫آره، آره.
‫چرا این‌قدر قشنگ شده؟
‫طراح صحنه‌ی فیلم ‫میدسامر بودم.
‫پس بگو، با یه حرفه‌ای طرفیم.
‫- آره دیگه. ‫- بابتش ممنون.
‫این خیلی معرکه‌ست.
‫ممنون.
‫چون اون موقعی که اتفاق افتاد، ‫نشد برات درست کنم.
‫خدا، کاش بچگی‌هامون ‫می‌تونستیم با هم بگردیم.
‫- آره، منم همین‌طور، منم واقعاً کاش می‌شد. ‫- مگه نه؟
‫کاش می‌تونستیم مثلاً ‫با هم دعوا کنیم.
‫یه ثانیه از دست همدیگه ‫حسابی عصبانی می‌شدیم،
‫اونم سر یه چیز مسخره...
‫و یه ثانیه بعدش هم ‫برامون مهم نبود.
‫- آره، زیرآب همدیگه رو می‌زدیم. ‫- من هیچ‌وقت زیرآب‌زن نبودم.
‫- برو بابا. ‫- من می‌شدم یه خبرچین رو مخ.
‫آره.
‫شاید عجیب به نظر برسه، ولی...
‫حس می‌کنم حالا که تو رو می‌شناسم، ‫دلم بیشتر براش تنگ می‌شه.
‫- آره. ‫- آره.
‫انگار اصلاً حق نداشتم ‫براش ناراحت باشم،
‫چون از همون اول هم نداشتمش.
‫برای همین درکت می‌کنم.
‫من یه‌جورایی حس ‫می‌کنم داشتمش.
‫مثلاً به عنوان مادر.
‫اینکه اون واقعی ‫بود چون تو رو دارم.
‫می‌دونی، مثل یه خواهر.
‫باورم نمی‌شه الان ‫بهم گفتی خواهرت.
‫- قبولش کن دیگه. باشه؟ ‫- قبول کردم. عاشقشم.
‫می‌شه یه بار دیگه بگی؟
‫- خب، دیگه لوسش نکن. باشه؟ ‫- باشه.
‫وایستین، بچه‌ها، حالم ‫از هر چی تخم‌مرغه به‌هم می‌خوره.
‫- حالت از تخم‌مرغ به‌هم می‌خوره؟ ‫- اه، منم متنفرم از این حالت.
‫خودم یه بار یه سال تمام این‌طوری بودم. ‫خیلی وحشتناک بود.
‫سلام.
‫سلام بابا، ‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- خب... ‫- چرا چشمت کبود شده؟
‫آخ، جو حسابی زدش.
‫- یعنی جدی‌جدی... ‫- بسیار خب، باشه.
‫از اون دعواهای ‫مشت‌زنی نسل ایکس واقعی.
‫مگه نه؟ عجیب نیست؟ ‫عین مامانه.
‫چطورین؟ ‫من رامونام. خوش‌وقتم.
‫قل همسان مامان خدابیامرزتون.
‫واقعاً ممنون که تمام زندگی‌مون من ‫و خواهروبرادرام رو دور از هم نگه داشتی.
‫خیلی کارت درست بود.
‫بسیار خب. این‌طوری... ‫ببخشید، ولی...
‫- چی ش... شرمنده‌م. ‫- آره، آره.
‫- وقت رفتنه. ‫- نه، من نمیام.
‫چرا، وسایلت رو جمع کن، لطفاً.
‫من نمی‌رم. ‫من تنها خانواده‌ی رامونام.
‫استیون عزیزم، ‫همین الان تمومش کن.
‫- نه، چی رو؟ ‫- دیگه داره بی‌رحمانه می‌شه.
‫دنیس راست می‌گه، بابا.
‫- آره، دقیقاً. ‫- نه، بچه‌ها، نه.
‫به رامونا بگو ‫و به زندگی‌ت برس.
‫بسه دیگه. الان وقتش نیست.
‫- چی رو بهم بگه؟ ‫- چیزی نگو.
‫جو بابای توئه، رامونا.
‫اون‌قدر می‌ترسه که ‫به تو و استیون بگه...
‫دیگه نه در حق خودش منصفانه‌ست، ‫نه راستش در حق تو، عزیزم...
‫و خیلی متأسفم که مجبور ‫شدی این‌طوری بفهمی.
‫- بفرما، بالاخره گفتمش. تموم شد رفت. ‫- ای بابا، دنیس.
‫شما دوتا می‌دونستین؟
‫جو می‌دونه؟
‫یه چیزی بگین.
‫گوردون موقع مرگش، ‫اون رو سرپرستت کرد.
‫- رامونا، من... ‫- آنی، تو گفتی...
‫گفتی: «دیگه رازی ‫بینمون نیست.»
‫- نه، می‌دونم... ‫- رامونا. هی، رامونا، وایستا.
‫رامونا.
‫اصلاً گند بزنن به همه‌تون.
‫لعنت بهت.
‫ببین، من...
‫وایستا!
‫رامونا!